RSS

ഭക്തിമുതൽ പത്രസമ്മേളനംവരെ

നടുവേദന വയറുവേദന തുടങ്ങിയവമൂലം ശാരീരികവും, ഭർത്താവു് മക്കൾ കോഴി ആടു് പശു തുടങ്ങിയ ബന്ധുമിത്രാദികളെപ്പറ്റിയുള്ള കരുതലും വേവലാതിയുംമൂലം മാനസികവും, സ്വർഗ്ഗത്തിലെത്താൻ കഴിയാതെ നരകത്തിലെങ്ങാനും പെട്ടുപോകുമോ എന്ന ആധിമൂലം ആത്മീയവുമായ ഒരുപാടു് ഹൃദയവേദനകൾ ഉള്ളിലൊതുക്കി വീർപ്പുമുട്ടുന്നവരായിരുന്നു പഴയ ഉൾനാടൻ ഗ്രാമങ്ങളിലെ നസ്രാണി പെണ്ണുംപിള്ളകൾ. എല്ലാ ഞായറാഴ്ചയും പള്ളിയിലെത്തി ദൈവതിരുമുൻപിൽ അതെല്ലാമൊന്നു് ഊരിവച്ചാൽ തത്കാലത്തേക്കു് ഒരല്പം ആശ്വാസം കിട്ടുമെന്നല്ലാതെ, ശാശ്വതമായ പരിഹാരമൊന്നുമില്ലാത്ത നിത്യനൊമ്പരങ്ങൾ. പള്ളിയിൽ നിന്നും തിരിച്ചു് വീട്ടിലെത്തിയാൽ വീണ്ടും തുടങ്ങും ഈവകകളുടെവക കുത്തിനോവിക്കൽ. ഏതോ ഒരു പഴയ സിൽമയിൽ, “പെണ്ണായിപ്പിറന്നതു് മണ്ണായിത്തീരുവോളം കണ്ണീരു് കുടിക്കാനോ” എന്നൊരു ചോദ്യം നായിക എയറിലേക്കു് വിടുന്നുണ്ടെന്നതിൽ നിന്നും പ്രശ്‍നം എത്ര ഗുരുതരമാണെന്നു് മനസ്സിലാക്കാം.

സ്ത്രീകൾക്കു് വ്യക്തിജീവിതത്തിൽ നേരിടേണ്ടിവരുന്ന വിവിധവിഷാദയോഗത്തിനു് മതപരമായുള്ള താത്കാലികപരിഹാരം പള്ളിയിലെ കുമ്പസാരക്കൂട്ടിൽ പോയി അച്ചനോടു് നുണപറയലാണെങ്കിൽ, നേതാക്കൾക്കു് രാഷ്ട്രീയജീവിതത്തിൽ നേരിടേണ്ടിവരുന്ന പുത്രവിഷാദയോഗത്തിനു് സാമൂഹികമായ താത്കാലികപരിഹാരം ഒരു പത്രസമ്മേളനം പെരുമ്പറകൊട്ടി വിളിച്ചുകൂട്ടി നുണപറയലാണു്. മതവും രാഷ്ട്രീയവും തമ്മിലുള്ള കൊള്ളലും കൊടുക്കലും കെട്ടുപിണയലുമെല്ലാം സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യർക്കു് സങ്കല്പിക്കാൻ കഴിയുന്നതിനേക്കാൾ വളരെ സങ്കീർണ്ണമാണു്. ദൈവഭക്തിയുടെ ഘടനകൾ മനസ്സിലാക്കിയാൽ, പാർട്ടിഭക്തിയുടെ ഘടനകളുടെയും ഒരു ഏകദേശരൂപം മനസ്സിലാക്കാം.

പള്ളിയിൽ പോകാനായി മാത്രം ഒരു ചട്ടയും മുണ്ടും ഏതൊരു ചേട്ടത്തിയുടെയും പെട്ടിയിൽ ഉണ്ടായിരിക്കും. അർദ്ധവിശുദ്ധമായ ഈ ചട്ടക്കും മുണ്ടിനും പുറമെ, “വിരിപ്പാവു്” എന്നു് വിളിപ്പേരുള്ള ഒരു പൂർണ്ണവിശുദ്ധവസ്ത്രവും ആ പെട്ടിയിലുണ്ടാവും. വിവാഹസമയത്തു് മണവാളൻ മണവാട്ടിക്കു് നൽകുന്നതും (നൽകേണ്ടതും), പള്ളിയിലെ കെട്ടിയ്ക്ലച്ചൻ ചില മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നതിനിടയിൽ, യേശുവിന്റെ തിരുശരീരം ഭക്ഷിച്ചതും, തിരുരക്തം കുടിച്ചതുമായ തന്റെ തിരുവായിൽ നിന്നുള്ള ഉച്ഛ്വാസവായുകൊണ്ടു് ഊതി വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നതുമായ ഈ തിരുവസ്ത്രത്തിനു് വിവാഹശേഷം ഒരു പ്രധാന ചുമതല കൂടി നിറവേറ്റേണ്ടതുണ്ടു് – ചേട്ടത്തിയുടെ മൃതശരീരത്തെ മൂടുക എന്ന ചുമതല.

മനുഷ്യർ മുപ്പതോ നാൽപ്പതോ വർഷങ്ങൾ മാത്രം ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തു് ആ ചുമതല നിറവേറ്റാൻ വിരിപ്പാവിനു് ഒരുപാടു് നാളൊന്നും കാത്തിരിക്കേണ്ടിവരുമായിരുന്നില്ല. “മരണം നിങ്ങളെത്തമ്മിൽ വേർപിരിക്കുന്നതുവരെ ഒരുമിച്ചു് കഴിയാനായി ഞാനിതാ നിങ്ങൾ രണ്ടെണ്ണത്തിനെയും ദൈവനാമത്തിൽ കെട്ടിപ്പൂട്ടുന്നു” എന്ന, കല്യാണസമയത്തെ പുരോഹിതന്റെ ആശിർവാദം അക്കാലത്തു് രൂപമെടുത്തതാണു്. മനുഷ്യൻ നൂറു് വയസ്സുവരെയോ അതിൽ കൂടുതലോ ജീവിക്കുന്ന ഇക്കാലത്തു് ആ വചനം കേൾക്കുന്ന ദമ്പതികൾക്കു് ഇങ്ങനെ തോന്നിക്കൂടെന്നില്ല: “കർത്താവേ, ഇവൻ പറയുന്നതെന്തെന്നു് ഇവനറിയുന്നില്ല, ഇവനോടു് ക്ഷമിക്കേണമേ”.

സ്ത്രീകളുടെയത്രമാത്രം ഹൃദയവേദനകൾ പുരുഷന്മാർക്കു് ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടോ എന്തോ, എല്ലാ ഞായറാഴ്ചയും പള്ളിയിൽ പോകണം എന്ന കലശലായ പിടിവാശി അവർക്കുള്ളതായി കണ്ടിട്ടില്ല. പക്ഷെ, ഹാശാ ആഴ്ച എന്നറിയപ്പെടുന്ന, ഓശാന ഞായറാഴ്ച മുതൽ ഉയിർപ്പു് ഞായറാഴ്ച വരെയുള്ള ആഴ്ചയിൽ പുരുഷന്മാരും പള്ളിയിൽ പോകാനുള്ള അവരുടെ മുണ്ടും ഷർട്ടും ഉത്തരീയവും പുറത്തെടുക്കും. യേശു കുരിശിൽ മരിച്ചതിലുള്ള ദുഃഖമാണോ, ഉയിർപ്പു് ഞായറാഴ്ചയിൽ കള്ളപ്പവും പോർക്കെർച്ചിയും തിന്നാൻ കഴിയുന്നതിലുള്ള മുൻകൂർസന്തോഷമാണോ ഹാശാ ആഴ്ചയിൽ പുരുഷന്മാരിൽ പ്രകടമാകാറുള്ള ഈ കേന്ദ്രീകൃതഭക്തിയുടെ പിന്നിലെ രഹസ്യം എന്നെനിക്കറിയില്ല.

എവിടെ ആട്ടിൻകാട്ടമുണ്ടോ, അവിടെ കൂർക്കക്കിഴങ്ങുമുണ്ടാവും എന്നപോലെ, എവിടെ ആട്ടിൻകൂട്ടമുണ്ടോ, അവിടെ ആട്ടിടയനുമുണ്ടാവും. എവിടെ ഈ രണ്ടു് ജനുസ്സുകളുമുണ്ടോ, അവിടെ ഒരു തൊഴുത്തു്, അഥവാ ഒരു പള്ളിയുണ്ടാവും. തുടക്കത്തിൽ ഓലമേഞ്ഞ ഒരു ചായ്പ്പോ, ചാപ്പലോകൊണ്ടു് ദൈവത്തിന്റെ കണ്ണു് വെട്ടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കാമെങ്കിലും, ഏറ്റവും അടുത്ത മുഹൂർത്തത്തിൽത്തന്നെ എല്ലാ സ്വർഗ്ഗീയ സൗകര്യങ്ങളുമുള്ള ഒരു കത്തീഡ്രലായി അതിനെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്താതിരുന്നാൽ, ദൈവം ഓലപ്പള്ളിവിട്ടു്, പണ്ടു് യേശു പോയ അതേ റൂട്ടിൽ, സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു് കരേറിപ്പോകും. ഭാഗ്യത്തിനു്, വൈദേശികമായ പച്ചപ്പുൽപ്പുറങ്ങളിൽ മേഞ്ഞുനടക്കുന്ന ആട്ടിൻപറ്റങ്ങൾ പള്ളിക്കാര്യം അത്രത്തോളം വഷളാകുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കാതെ, വേണ്ടതു് വേണ്ടസമയത്തു് ചെയ്തുകൊടുക്കും.

ഇലയറിഞ്ഞു് വിളമ്പുക, ഇരുട്ടുകൊണ്ടു് ഓട്ടയടയ്ക്കുക തുടങ്ങിയ കലാപരിപാടികളിൽ അഗ്രഗണ്യരാണു് പള്ളീലച്ചന്മാർ എന്നതിനാൽ, സദസ്സറിഞ്ഞു് ഭംഗിയായി പ്രസംഗിക്കാനും അവർക്കു് കഴിയും. ബൈബിളിൽ ഇല്ലാത്തതിനെ ഉണ്ടാക്കാനോ, ഉള്ളതിനെ ഇല്ലാതാക്കാനോ, വളച്ചുപിരിച്ചു് ഒടിച്ചുനുറുക്കി അഞ്ചിനെ അയ്യായിരമാക്കി പതിനായിരം പേർക്കു് വിളമ്പാനോ ഒരു പള്ളീലച്ചനെ ആരും പ്രത്യേകം പഠിപ്പിക്കേണ്ടതില്ല. പൊളിവചനം, കള്ളവ്യാഖ്യാനം, വ്യാജവാഗ്ദാനം തുടങ്ങിയ തന്ത്രങ്ങളും അടവുകളും രാഷ്ട്രീയക്കാരെപ്പോലെതന്നെ, പുരോഹിതർക്കും ജന്മവാസനയായി ലഭിക്കുന്ന കഴിവുകളാണു്. അതവരുടെ ജന്മാവകാശമായാലെന്നപോലെ അംഗീകരിക്കുകയും, എന്തു് ത്യാഗം സഹിച്ചും, എന്തു് വില കൊടുത്തും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണു് രാഷ്ട്രീയത്തിലെയും മതത്തിലേയും യാഥാർത്ഥഭക്തർ.

“യഹോവാഭക്തി ജ്ഞാനത്തിന്റെ ആരംഭമാകുന്നു” എന്ന വാക്യം, ദൈവത്തിന്റെ വായിൽ നിന്നും താൻ നേരിട്ടു് കേട്ടു് പകർത്തിയതെന്ന മട്ടിൽ പുരോഹിതൻ ബൈബിളിൽ എഴുതിവച്ചതിനു് ഒരു ലക്ഷ്യമേയുള്ളു: ജ്ഞാനം വേണ്ടവർ പുരോഹിതനെ ഭക്തിക്കണം. ദൈവത്തിന്റെ ഇടക്കാരൻ എന്ന നിലയിലാണു് പുരോഹിതന്റെ തുടക്കമെങ്കിലും, വളരെപ്പെട്ടെന്നു് ദൈവമായി പ്രൊമോഷൻ കിട്ടുന്ന ഒരു തൊഴിലാണതു്. മന്ത്രിയും തന്ത്രിയും തമ്മിൽ അക്കാര്യത്തിലും വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല. ജനപ്രതിനിധി എന്ന നിലയിൽ തുടക്കം കുറിക്കുന്ന മന്ത്രിമാരും വളരെപ്പെട്ടെന്നാണല്ലോ നാടുവാഴിയും വിഗ്രഹവും ദൈവവുമെല്ലാമായി രൂപാന്തരം പ്രാപിക്കുന്നതു്! അതിന്റെ പേരിൽ മന്ത്രിമാരെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല. തോട്ടത്തിന്റെ നോട്ടക്കാരനായി തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്ത മുതലാളികൾതന്നെ തന്റെ മുന്നിൽ അപേക്ഷയും ആവലാതിയുമായി മുട്ടിൽവീണു് കേഴാനുള്ള അനുവാദത്തിനായി ക്യൂ നിൽക്കുന്നതു് കാണുമ്പോൾ, ദൈവത്തിൽനിന്നും ഒട്ടും താഴെയല്ലാത്ത ഒരു മഹാസംഭവമാണു് താനെന്നു് ആർക്കായാലും തോന്നിപ്പോകും. പോരെങ്കിൽ, പൂർവ്വാശ്രമത്തിൽ ഭീകരമായി മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ചു് തീവ്രത തെളിയിച്ചിട്ടുള്ള പോരാളികളാണു് ഉത്തരാശ്രമത്തിൽ തേരാളികളായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നതു്.

സൂത്രത്തിൽ ജ്ഞാനിയാകാൻ ഒരവസരം കിട്ടിയാൽ, അതു് വേണ്ടെന്നു് വയ്ക്കുന്ന ചേട്ടന്മാരോ ചേട്ടത്തിമാരോ ഇതുവരെ ജനിച്ചിട്ടില്ല, ജനിക്കാൻ സാദ്ധ്യതയുമില്ല. ചൂണ്ടയിലെ ഇര “യഹോവാഭക്തി” ആയാൽ മാത്രമേ ജ്ഞാനം ലഭിക്കാൻ എന്തുകൊണ്ടും യോഗ്യർ എന്നു് സ്വയം കരുതുന്ന ജ്ഞാനദാഹികൾ കൊത്തൂ എന്നില്ല. നിങ്ങൾ സൂപ്പറാണെന്ന ഒരു പുകഴ്ത്തലിനു് അത്ഭുതങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയും. “ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനം” എന്ന മോശെയുടെ പുകഴ്ത്തലിലാണു് യഹൂദജനം കൊത്തിയതു്. ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനമായിരുന്നിട്ടും, ദൈവവുമായുള്ള ആ ഉടമ്പടിയുടെ ഓർമ്മയ്ക്കായി മോശെയുടെ കാലംമുതൽ ഇന്നുവരെ ചേലാകർമ്മം ചെയ്യാൻ യഹൂദർ മടിക്കാതിരുന്നിട്ടും, ആദ്യം ബാബിലോണിലും, പിന്നീടു് രണ്ടായിരം വർഷങ്ങൾ സ്വന്തമായി ഒരു രാജ്യമില്ലാതെ ലോകമെമ്പാടും അഭയാർത്ഥികളായി യഹൂദർക്കു് അലയേണ്ടിവന്നു. പക്ഷെ, ബുദ്ധിവൈഭവമുള്ള ഒരു ജനതയായതിനാൽ, ഇസ്രായേൽ എന്ന ചെറിയ രാജ്യത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നു്, ഏഴു് ദശാബ്ദങ്ങൾകൊണ്ടു് വലിയൊരു ശക്തിയായി വളരാൻ അവർക്കു് കഴിഞ്ഞു എന്നതു് ചരിത്രം.

തൊഴിലാളിവർഗ്ഗസർവ്വാധിപത്യത്തിലൂടെ ലോകത്തിൽ എന്നേക്കും സ്ഥിതിസമത്വം സ്ഥാപിക്കാമെന്ന “സിദ്ധാന്തം” ഇരയായി കൊളുത്തി മാർക്സ് ഇട്ട ചൂണ്ടയിൽകൊത്തി കുരുങ്ങിക്കിടക്കുന്നവരാണു് മാർക്സിസ്റ്റ്-കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകൾ. പക്ഷേ, നെറ്റിയിൽ “ബുദ്ധിജീവി” എന്നു് സ്റ്റിക്കറൊട്ടിച്ചാൽ ഉണ്ടാകുന്നതല്ല ബുദ്ധി എന്നതിനാൽ, ലോകം മുഴുവൻ ദിനംപ്രതിയെന്നോണം രക്തവർണ്ണമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതായി സ്വപ്നം കാണുകയും, മാർക്സിസത്തിന്റെ ഉത്ഭവപ്രദേശമായ യൂറോപ്പിൽ എവിടെയെങ്കിലും ഇലക്ഷനിൽ സോഷ്യൽ ഡെമോക്രാറ്റുകളോ, മറ്റു് ഇടതുപക്ഷ പാർട്ടികളോ ജയിച്ചാൽ അതു് മാർക്സിസത്തിന്റെ വിജയമായി അകൗണ്ടിൽ വരവു് വയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന, തിരുത്താനാകാത്ത ധാർഷ്ട്യവും, കേട്ടാലറയ്ക്കുന്ന വീരവാദങ്ങളുമായി അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിത്യഇന്നലെകൾ!

കണ്ണിനു് കണ്ണു്, പല്ലിനു് പല്ലു്, പെണ്ണിനു് മൂടുപടം തുടങ്ങിയ, പ്രാചീന അറേബ്യയിലെ ഷരിയാ നിയമങ്ങൾ ലോകം മുഴുവൻ നടപ്പാക്കലാണു് സകല ലോകപ്രശ്നങ്ങളുടെയും പരിഹാരം എന്ന ചൂണ്ടയിൽ കുരുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കൂട്ടർ വേറെ! “സോഷ്യൽ ഡെമോക്രാറ്റുകൾ” എന്ന വിശിഷ്ട പദവിയിൽ കുറഞ്ഞ അവാർഡുകൾ കൈപ്പറ്റാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന ആധുനികർ വരെയുണ്ടു് അവരുടെയിടയിൽ.

തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനങ്ങളുടെ അയ്യരുകളിയാണു് ഭൂലോകജീവിതം എന്നു് പറഞ്ഞാൽ മതി.

 
Comments Off on ഭക്തിമുതൽ പത്രസമ്മേളനംവരെ

Posted by on Jun 23, 2019 in Uncategorized

 

ആയുർവ്വേദം

വേരുകൾ, ഇലകൾ, കായ്കനികൾ മുതലായ പ്രകൃതിദത്തമായ വസ്തുക്കൾ അരച്ചും ഇടിച്ചും പൊടിച്ചും പുഴുങ്ങിയും കുറുക്കിയും വാറ്റിയുമെല്ലാം തയ്യാറാക്കുന്നവയാണു് ആയുർവ്വേദത്തിലെ ഔഷധങ്ങൾ. മുളകു് മഞ്ഞൾ മല്ലി ഉള്ളി ഇഞ്ചി ഏലക്ക ഗ്രാമ്പൂ ഉലുവ ജീരകം കായം കടുകു് കറിവേപ്പില തുടങ്ങിയ എത്രയോ “മരുന്നുകൾക്കു്” മനുഷ്യശരീരത്തിൽ ഒരുവിധ സ്വാധീനവും ചെലുത്താൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ലെങ്കിൽ അവ ഉപയോഗിച്ചു് തലമുറകളായി ആഹാരം പാകം ചെയ്തു് കഴിക്കാൻ മനുഷ്യർ ബുദ്ധിമുട്ടുമായിരുന്നു എന്നു് തോന്നുന്നില്ല. നിത്യേന അരിയാഹാരവും കറിയാഹാരവും കഴിച്ചു് ജീവിക്കുന്നവരായ മലയാളികൾക്കു് ഈ അനുഭവയാഥാർത്ഥ്യം മറക്കാനോ, പച്ചമരുന്നുകളും ഉണക്കമരുന്നുകളും, അവയുപയോഗിച്ചുള്ള തൈലവും ലേഹ്യവും കിഴിയും കഷായവും ഉഴിച്ചിലും പിഴിച്ചലുമെല്ലാമായി ചികിത്സകൾ നടത്തുന്ന ആയുർവ്വേദത്തിനു് നേരെ നിരുപാധികം യുദ്ധകാഹളം മുഴക്കാനോ കഴിയുന്നതെങ്ങനെ? പ്രകൃതിയിലെ സ്‌പെഷൽ “കറിക്കൂട്ടുകളിൽ” ഒന്നായ കഞ്ചാവിന്റെ പുക വലിച്ചാൽ, വെറുതെ വലിച്ചു് സമയം കളയാമെന്നല്ലാതെ, “അനുഭവജ്ഞാനപരമായ” മറ്റു് പ്രയോജനങ്ങളൊന്നും ലഭിക്കില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, കഞ്ചാവു്സ്വാമിമാർ ആ പരിപാടി ഉപേക്ഷിച്ചു് ചായക്കടയിലോ ഫെയ്‌സ്ബുക്കിലോ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയം കളിച്ചു് സമയം കളയുന്നതാണു് കൂടുതൽ ബുദ്ധിപൂർവ്വം എന്ന ഉചിതമായ തീരുമാനത്തിൽ എന്നേ എത്തിയേനെ!

(സമയം എന്നതു് ഒറിയന്റിനു് ആവശ്യത്തിലുമധികമുള്ളതും, ഓക്സിഡന്റിനു് ഒട്ടും തികയാത്തതുമായ ഒന്നാണു്. അതുകൊണ്ടാവാം, കിഴക്കിൽ പെണ്ണുങ്ങൾ വേലിയരികിൽ സമ്മേളിച്ചു് ജീവിതയാത്രയിൽ അവർക്കു് അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്ന കഷ്ടപ്പാടുകളിലുള്ള അസംതൃപ്തി പരസ്പരം പങ്കുവച്ചും, തിണ്ണയിലിരുന്നു് തലയിൽ പേൻനോക്കിയും, ആണുങ്ങൾ ചായക്കടയിലോ കള്ളുഷാപ്പിലോ ഇരുന്നു് കക്ഷിരാഷ്ട്രീയം പറഞ്ഞും സമയം കളയാൻ പാടു് പെടുമ്പോൾ, പടിഞ്ഞാറിൽ ആൺപെൺഭേദമില്ലാതെ മനുഷ്യർ സമയം ഒട്ടും കളയാതിരിക്കാൻ, അവർ തന്നെ നിർമ്മിച്ച യന്ത്രങ്ങളുടെ വേഗതയെ തോൽപിക്കാനായി മത്സരയോട്ടം നടത്തി കഷ്ടപ്പെടുന്നതു്.)

ആയുർവ്വേദം സർവ്വരോഗസംഹാരിയാണെന്നു് ഇപ്പറഞ്ഞതിനർത്ഥമില്ല. അജ്ഞരുടെ പണം പിടുങ്ങാനായി ഒരുപാടു് വ്യാജവൈദ്യർ ആയുർവ്വേദത്തെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നുണ്ടു് എന്നതൊരു സത്യമാണു്. പക്ഷെ, അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ആയുർവ്വേദം അതിൽത്തന്നെ ഒരു വ്യാജചികിത്സയാണെന്ന നിഗമനത്തിൽ എത്തുന്നതു് നീതിയല്ല. കേരളത്തിലെ വ്യാജരെയും വഞ്ചകരെയും ഊളകളെയും ഓന്തുകളെയും ഒഴിവാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചാൽ, ചികിത്സയുടെ കാര്യത്തിൽ മാത്രമല്ല, രാഷ്ട്രീയവും മതപരവും സാംസ്കാരികവുമായ സകലമാന തലങ്ങളുടെയും മേൽത്തട്ടുകളിൽ കാലിക്കസേരകൾ മാത്രമാവും അവശേഷിക്കുന്നതു്. സോഷ്യൽ മീഡിയകളിലൂടെ റ്റ്സുനാമി പോലെ ഇരച്ചു് കയറുന്ന കുറിപ്പുകളിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഇൻഫർമേഷനുകളാണു്, അറിവുകളല്ല. അവതന്നെ, പൂർണ്ണമോ ഭാഗികമോ ആയി വസ്തുനിഷ്ഠമല്ലാത്തവയോ വ്യാജമോ ആണെന്നതിനാൽ, അവയിലെ നെല്ലും പതിരും തിരിക്കൽ മിക്കവാറും അസാദ്ധ്യമാണെന്ന വസ്തുതകൂടി ഇതിനോടു് ചേർത്തു് വായിച്ചാൽ വിഷയം അത്ര ലളിതമല്ലെന്നു് മനസ്സിലാകും. ജനങ്ങൾക്കു് മതിയായ വിദ്യാഭ്യാസം നൽകിയും, അവരുടെ സജീവമായ പങ്കാളിത്തത്തോടെയുമല്ലാതെ പരിഹരിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഗുരുതരമായ ഒരു പ്രശ്നമാണതു്.

രോഗങ്ങളുടെയും ചികിത്സയുടെയും ലോകത്തിൽ ആയുർവ്വേദത്തിനു് ഫലപ്രദമായി ഇടപെടാൻ കഴിയുന്ന മേഖലകൾ ഉണ്ടെന്നപോലെ തന്നെ, ഇടപെടാൻ കഴിയാത്ത മേഖലകളുമുണ്ടു്. അതു് മറ്റാരേക്കാളും കൂടുതലായി അറിയേണ്ടതു് ആയുർവ്വേദഡോക്ടേഴ്‌സ് തന്നെയാണു്. ചികിത്സയിൽ നല്ല എക്സ്പീരിയൻസ് ഉള്ള ആയുർവ്വേദവൈദ്യർക്കു് രോഗിയുടെ കണ്ണു് തുറന്നോ, നാക്കു് നീട്ടിച്ചോ നോക്കിയും, പൾസ് എണ്ണിയും, അവിടെയും ഇവിടെയുമെല്ലാം തപ്പിയും ഞെക്കിയുമെല്ലാം രോഗസംബന്ധമായി ചില പ്രാഥമികനിഗമനങ്ങളിൽ എത്തിച്ചേരാൻ കഴിയുന്നയിനം രോഗങ്ങൾ മനുഷ്യരുടെയിടയിൽ തീർച്ചയായുമുണ്ടു്. പക്ഷെ, ആ രീതിയിലുള്ള ഡയഗ്നോസിസ് മാത്രം കൊണ്ടു് എല്ലായിനം രോഗങ്ങളും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുമെന്ന ധാരണ ശരിയല്ല. യഥാർത്ഥ ആയുർവ്വേദഡോക്ടേഴ്സിനു് അതുപോലൊരു ധാരണ ഉണ്ടാവാൻ വഴിയില്ലെന്നാണു് എന്റെ വിശ്വാസം. ആയുർവ്വേദത്തിൽ എന്നല്ല, മനുഷ്യജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു കാര്യത്തിലും ഒന്നുകിൽ അനുകൂലം, അല്ലെങ്കിൽ പ്രതികൂലം എന്ന ബ്ളാക്ക് ആൻഡ് വൈറ്റ് ചിന്താഗതി ഫലപ്രദമായ സമീപനരീതിയല്ല.

കഴിയുന്നത്ര കൃത്യമായി രോഗം എന്തെന്നു് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നതു് ആ രോഗത്തിന്റെ ചികിത്സ തന്റെ കോമ്പിറ്റെൻസിൽ ഒതുങ്ങുന്നതോ അല്ലയോ എന്നു് തീരുമാനിക്കാൻ വൈദ്യരെ സഹായിക്കും. രോഗനിർണ്ണയത്തിനു് ഇന്നു് വിവിധയിനം ആധുനികമാർഗ്ഗങ്ങൾ ലഭ്യമാണു്. മനുഷ്യജീവിതവുമായി പ്രത്യക്ഷമായോ പരോക്ഷമായോ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവയാണു് മിക്കവാറും എല്ലാ തൊഴിലുകളും. മനുഷ്യശരീരത്തിൽ “കൈവയ്ക്കാൻ” അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ അവകാശമുള്ള ഒരു തൊഴിലെന്ന നിലയിൽ, അവയുടെ മുൻനിരയിൽതന്നെയാണു് ചികിത്സകരുടെ സ്ഥാനം. അതിനാൽ, താൻ ചെയ്യുന്നതെന്തെന്നും അതിന്റെ പരിണതഫലം എന്തെന്നും മനസ്സിലാക്കാനുള്ള അറിവും കഴിവും സേവനം വഴിയുള്ള പരിചയസമ്പത്തും ഏതൊരു ചികിത്സകനും ഉണ്ടായിരിക്കണം. ആയുർവ്വേദത്തിലായാലും, മോഡേൺ മെഡിസിനിലായാലും കൊതുകിനെ പീരങ്കികൊണ്ടു് വെടിവയ്ക്കാതിരിക്കാനും, തനിക്കു് ചുമക്കാൻ കഴിയാത്ത ചികിത്സാഭാരം വലിച്ചു് തലയിൽവച്ചു് രോഗിയെ വടിയാക്കാതെ, ആ ചുമതല അതിനു് കഴിവുള്ളവരെ ഏല്പിക്കാനുമുള്ള വൈജ്ഞാനികവകതിരിവും ബൗദ്ധികവിനയവും സ്വായത്തമാക്കാൻ അതാവശ്യമാണു്.

വാളെടുക്കുന്നവരെല്ലാം വെളിച്ചപ്പാടുകളും, മൈക്കെടുക്കുന്നവരെല്ലാം “ജ്ഞാനപീഡകരും” ശാസ്ത്രപ്രചാരകരുമാകുന്ന കേരളത്തിൽ, ഒരല്പം മയത്തിൽ നവോത്ഥാനിക്കാനും ബോധവത്കരിക്കാനും ശ്രമിച്ചാൽ തീർച്ചയായും പൊതുജനം അതിനു് വളരെ നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കും. അതുവഴി, പൊന്നാട, സ്വർണ്ണലുങ്കി, വെള്ളിവേഷ്ടി, കിണ്ടി, മൊന്ത, കോളാമ്പി, ജ്ഞാനക്കുരണ്ടി തുടങ്ങിയ ജംഗമവസ്തുക്കളുടെ നിർമ്മാണവും ഉപഭോഗവും, തന്മൂലം അന്തരീക്ഷമലിനീകരണവും ഗണ്യമായി കുറയ്ക്കാൻ കഴിയും. അങ്ങനെ മിച്ചം വരുന്നതിൽ വല്ലതും മിച്ചം വന്നാൽ, അതുകൊണ്ടു്, പണ്ടത്തെ സ്ഥാനാർത്ഥി സാറാമ്മ ഗ്രാമത്തിലെ വോട്ടേഴ്സിനു് വാഗ്ദാനം ചെയ്തതുപോലെ, തോട്ടിൻകരയിലോ, മലമുകളിലെ വനത്തിന്റെ നടുവിലോ ആർക്കും സൗകര്യം പോലെ വിമാനമിറങ്ങാൻ പറ്റിയ താവളങ്ങൾകൂടി ഉണ്ടാക്കിയാൽ, CO2 എമിഷനും അന്തരീക്ഷമലിനീകരണവും കുറച്ചുകൂടി കുറയ്ക്കാം. കാലവും കോലവും സർവ്വേക്കല്ലും മാറിയാലും മരണം കാണാത്ത ജനുസ്സിൽപ്പെട്ടവരാണു് സ്ഥാനാർത്ഥി സാറാമ്മകൾ.

രോഗചികിത്സ ഒരു ശാസ്ത്രമാണു്. ഹിന്ദുവോ മുസ്ലീമോ ക്രിസ്ത്യനോ ജൈനനോ ആണെന്നതു് മനുഷ്യനു് ശാസ്ത്രജ്ഞനാകാൻ തടസ്സമാകണമെന്നില്ലെങ്കിലും, ഹിന്ദു ഗണിതമോ, മുസ്ലീം ഫിസിക്സോ, ക്രൈസ്തവ കെമിസ്ട്രിയോ, ജൈന ജിയോളജിയോ ഇല്ല. ശാസ്ത്രം ശാസ്ത്രം മാത്രമാണു്. അജ്ഞരും ശീഘ്ര വിശ്വാസികളുമായ മനുഷ്യരുടെയിടയിൽ നുണകൾ കൊണ്ടും വാഗ്ദാനങ്ങൾ കൊണ്ടും പിടിച്ചു് നിൽക്കാൻ മതങ്ങൾക്കും രാഷ്ട്രീയത്തിനും കഴിഞ്ഞേക്കാമെങ്കിലും, ശാസ്ത്രത്തിനതാവില്ല.

ക്രിസ്ത്യാനി ആയതുകൊണ്ടല്ല ന്യൂട്ടൺ ഗുരുത്വാകർഷണ സിദ്ധാന്തവും ചലനനിയമങ്ങളും കണ്ടുപിടിച്ചതു്. ശാസ്ത്രലോകം ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ മാത്രം ലോകമായതുകൊണ്ടല്ല അവ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതു്. ക്രിസ്ത്യനോ മുസ്ലീമോ ഹിന്ദുവോ ജൈനനോ ആണെന്നതു് ശാസ്ത്രസത്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ മതിയായ യോഗ്യതയുമല്ല. ഇന്നത്തെ സൗദികളെല്ലാം മുസ്ലീമുകളായി ജനിച്ചു് മരിക്കുന്നതുപോലെ, ന്യൂട്ടൺ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിലെ ഇൻഗ്ലണ്ടിൽ എല്ലാവരും ക്രിസ്ത്യാനികളായി ജനിച്ചു് മരിക്കുകയായിരുന്നു രീതി. അതുകൊണ്ടു് ന്യൂട്ടണും ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയായി ജനിച്ചു മരിച്ചു, അത്രതന്നെ.

P. S.
ചില ക്രിസ്ത്യൻ അപ്പോളജെറ്റിക്കുകളുടെ വാദങ്ങൾ കേട്ടാൽ, ബൈബിളും പൊക്കിപ്പിടിച്ചു് നാൽക്കവലയിൽ നിന്നു് “അവനിതാ വരുന്നു, അവൻ ദാണ്ടെ മേഘത്തിൽ വേഗം വരുന്നു” എന്നു് തെയ്യം തുള്ളലായിരുന്നു ന്യൂട്ടന്റെ പ്രധാന ഹോബി എന്നു് തോന്നും. ദൈവവിശ്വാസി ആയിരുന്നെങ്കിലും മതനിഷ്ഠനല്ലാതിരുന്ന ന്യൂട്ടൺ “ത്രിയേകദൈവം” എന്ന വിശ്വാസപ്രമാണത്തെ നിരാകരിക്കുകപോലും ചെയ്തിരുന്നു. ഇന്നത്തെപ്പോലെ, സയൻസ്‌, തിയോളജി, ഫിലോസഫി, ആല്ക്കെമി തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ തമ്മിൽ കൃത്യമായ വേർതിരിവുകളൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിലാണു് ന്യൂട്ടൺ ജീവിച്ചിരുന്നതു് എന്നോർക്കുക. രസത്തെയും സാധാരണ ലോഹങ്ങളെയും സ്വർണ്ണമാക്കി മാറ്റാൻ കഴിയുമെന്നു് വിശ്വസിക്കുകയും അതിനായുള്ള പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു ന്യൂട്ടൺ. അന്ത്യഘട്ടത്തിൽ ന്യൂട്ടണെ ബാധിച്ച “അരക്കിറുക്കു് ” മെർക്യുറി പോയിസണിങ് മൂലമായിരിക്കാമെന്നു് കരുതപ്പെടുന്നു. ന്യൂട്ടണെ ആരാക്കിയാലാണു് സ്വന്തം താത്പര്യങ്ങൾ ഏറ്റവും ഭംഗിയായി നടപ്പാക്കാൻ കഴിയുന്നതു് എന്നതിനനുസരിച്ചു് അവരുടെ വർണ്ണനകളിൽ ന്യൂട്ടൺ ക്രിസ്ത്യാനിയോ ആൽക്കെമിസ്റ്റോ അരവട്ടനോ ഫിലോസഫറോ ശാസ്ത്രജ്ഞനോ ഒക്കെ ആയി മാറുന്നു!

സ്പെയ്സിന്റെ ഇൻഫിനിറ്റിയും പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അനശ്വരതയുമെല്ലാം സങ്കല്പിച്ചിരുന്ന ജിയോർഡാനോ ബ്രൂണോയെയും വേണമെങ്കിൽ പുരോഹിതനോ കവിയോ ഫിലോസഫറോ അസ്ട്രോണമറോ അരക്കിറുക്കനോ ഒക്കെയാക്കാം. വീക്ഷകന്റെ കാഴ്ചപ്പാടു് എന്തെന്നതിനുസരിച്ചു് എല്ലാം ശരിയുമാണു്. വീക്ഷകൻ ഇന്നും എന്നും എപ്പോഴും “നോർമൽ” ആണല്ലോ! 1473-ൽ ജനിച്ച കോപ്പർനിക്കസിന്റെ പ്രധാനകൃതിയായ “On the Revolutions of the Heavenly Spheres” 1543-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു് അഞ്ചു് വർഷം കഴിഞ്ഞു് 1548-ലാണു് ബ്രൂണോ ജനിച്ചതു്. കോപ്പർനിക്കസിന്റെ കൃതി വായിക്കാൻ 1600-ൽ ചിതയിൽ ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ട ബ്രൂണോയ്ക്കു് വേണമെങ്കിൽ വേണ്ടത്ര സമയം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു് സാരം.

 
Comments Off on ആയുർവ്വേദം

Posted by on Jun 16, 2019 in Uncategorized

 

മസാല – ബോണ്ട് മുതൽ ദോശ വരെ

കടം വാങ്ങുന്ന പണം മിച്ചം വയ്ക്കുന്ന പണത്തേക്കാൾ എപ്പോഴും കുറവായിരിക്കുമെന്ന ധനതത്വശാസ്ത്രനിയമം മനസ്സിലാക്കാൻ ജർമ്മനിയുടെ “പെൻഷൻ അഡ്ജസ്റ്റ്മെന്റ് ഫോർമ്യുല” ഡിറൈവ് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നവർക്കേ സാധിക്കൂ എന്നില്ല. ആയിരം രൂപ മാത്രം മാസവരുമാനമുള്ള ഒരുവൻ മാസം തോറും ആയിരത്തിഒന്നു് രൂപ വീതം ചിലവാക്കിയാൽ, വർഷാവസാനം വരവും ചിലവും ക്രമീകരിക്കാൻ അവനു് പന്ത്രണ്ടു് രൂപ കടം വാങ്ങേണ്ടി വരും. മാസം തോറുമുള്ള ചിലവു് 999 രൂപയിൽ ഒതുക്കിയാലേ വർഷാവസാനം അവന്റെ കയ്യിൽ പന്ത്രണ്ടു് രൂപ മിച്ചമുണ്ടാവൂ. വ്യക്തികളായാലും, ഗ്രീസോ, ഇറ്റലിയോ പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളായാലും, കേരളം പോലുള്ള “മാതൃകാസംസ്ഥാനങ്ങളായാലും”, അടിസ്ഥാനപരമായ അവസ്ഥ അതുതന്നെ.

നിശ്ചിത കാലാവധിക്കുള്ളിൽ മുതൽ പലിശസഹിതം മടക്കിത്തരണമെന്നും, മടക്കിത്തന്നുകൊള്ളാമെന്നും കടം കൊടുക്കുന്നവനും, കടം വാങ്ങുന്നവനും ചേർന്നു്, പരസ്പരസമ്മതപ്രകാരം, ഒപ്പുവയ്ക്കുന്ന ഒരു ഉടമ്പടിയാണു് കടപ്പത്രം. കടം വാങ്ങിയവന്റേതു് ആ ഉടമ്പടി പാലിക്കാനുള്ള ബാദ്ധ്യതയാണെങ്കിൽ, കൊടുത്ത പണം പലിശയുൾപ്പെടെ തിരിച്ചു് വാങ്ങാനുള്ള നിയമപരമായ അവകാശമാണു് കടം കൊടുത്തവന്റേതു്. ആ അവകാശം – സോഫ്റ്റ്‌വെയർ ആപ്ലിക്കേഷനുകളിലെ End User License Agreement (EULA) പോലെ, പലപ്പോഴും വളരെ ചെറിയ അക്ഷരങ്ങളിൽ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുള്ള, വളരെ നീണ്ട ഒരു ടെക്സ്റ്റിലൂടെ ഉറപ്പു് വരുത്തിയിട്ടുണ്ടാവും. അത്തരം ഉടമ്പടികൾ എല്ലാംതന്നെ, “ഉള്ളവൻ” സ്വയം എഴുതുന്നതോ, പണം മുടക്കി സാമ്പത്തികവിദഗ്ദ്ധരെക്കൊണ്ടു് അവനു് വേണ്ടി എഴുതിക്കുന്നതോ ആയിരിക്കുമെന്നതിനാൽ, അവയിലെ ക്ലോസുകൾ എപ്പോഴും അവനു് അനുകൂലമായിട്ടുള്ളവയായിരിക്കും. കടം വാങ്ങുകയല്ലാതെ മറ്റു് മാർഗ്ഗമൊന്നുമില്ലാത്ത “ഇല്ലാത്തവനു് ” അവ അനുകൂലമായിരിക്കില്ലെന്നു് മാത്രമല്ല, അവ വായിച്ചു് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കഴിവുപോലും പലപ്പോഴും അവനുണ്ടായിരിക്കുകയുമില്ല.

മൂന്നരക്കോടി ജനങ്ങളുള്ള കേരളത്തിനു് 3500 കോടി രൂപ കടമുണ്ടെന്നാൽ, മാക്രിയെന്നോ ഗോക്രിയെന്നോ വ്യത്യാസമില്ലാതെ, ഓരോ കേരളീയനും 1000 രൂപ വീതം കടമുണ്ടെന്നാണതിനർത്ഥം. പണം കടം വാങ്ങേണ്ട ആവശ്യം വ്യക്തികൾക്കും സമൂഹത്തിനും ഉണ്ടാവാം. പക്ഷേ, ഭാവിയിലെ വരുമാനത്തിലൂടെ കടം വീട്ടാൻ കഴിയുന്ന സംരംഭങ്ങളിൽ നിക്ഷേപിക്കുന്നതിനു് പകരം ഏതാനും പേർക്കു് പുട്ടടിക്കാൻ മാത്രമായാണു് കടം വാങ്ങിയ പണം ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നതെങ്കിൽ, അതുവഴി സമൂഹം “പുരോഗമിക്കുന്നതു്” ആ കടം വീട്ടാനായി വീണ്ടും എടുക്കേണ്ടിവരുന്ന പുതിയ കടങ്ങളിലേക്കും അവസാനം സമൂഹത്തിന്റെ പാപ്പരത്വത്തിലേക്കുമായിരിക്കും. പക്ഷേ, “എനിക്കു് ശേഷം പ്രളയം” എന്ന മുദ്രാവാക്യക്കാരാണു് പുരോഗമനനായകരെങ്കിൽ, അതിന്റെ പേരിൽ അവർക്കെന്തിനു് ചൊറിയണം?

സിവിൽ എൻജിനിയറിങ്ങിന്റെ ബാലപാഠങ്ങളായ ഹുക്സ് ലോയെപ്പറ്റിയോ, സ്‌റ്റ്രെങ്ത് ഓഫ് മറ്റീരിയൽസിനെപ്പറ്റിയോ കേട്ടുകേൾവി പോലുമില്ലാത്തവർക്കും പാലം പണിയുടെ ചുമതല വഹിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു നാട്ടിൽ, ഡാമിൽ ജലനിരപ്പു് ക്രമാതീതമായി ഉയർന്നാലും, പത്രക്കാർ കുത്തൊഴുക്കിന്റെ ഫോട്ടോയെടുത്തു് “സുഖിക്കാതിരിക്കാൻ” വേണ്ടി, ഷട്ടർ തുറക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു് ജനങ്ങളെ കുരുതികൊടുക്കുന്ന മന്ത്രിക്കും സപ്പോർട്ട് നൽകുന്ന ഊളകളുടെ നാട്ടിൽ, വേണ്ടപ്പെട്ടവരുടെ ഭൂമി കണ്ടാൽ, തീണ്ടൽ മൂലം തനിയെ വളയുന്ന ഹൈ വോൾട്ടേജ്‌ ലൈനുകളുടെ നാട്ടിൽ സാമ്പത്തികസ്വയംപര്യാപ്തത കൈവരിച്ചു് ഭാവി ശോഭനമാക്കാനെന്ന പേരിൽ തുടങ്ങുന്ന സംരംഭങ്ങളും, അവയിലെ ഇൻവെസ്റ്റ്മെന്റുകളും, ഉത്തരവാദിത്വബോധവും സാമൂഹികപ്രതിബദ്ധതയുമുള്ള രാഷ്ട്രീയ-, ശാസ്ത്ര-, സാങ്കേതിക-, സാമ്പത്തികവിദഗ്ദ്ധരുടെ കൈകളിൽ ഭദ്രമായിരിക്കുമെന്നുറപ്പു്. സംശയമുള്ളവർ പ്രളയദുരിതമനുഭവിക്കുന്നവർക്കു് പ്രളയദുരിതാശ്വാസനിധി വിതരണം ചെയ്യുന്നതിൽ പാലിക്കപ്പെടുന്ന സൂക്ഷ്മതയും സുതാര്യതയും വീക്ഷിച്ചാൽ മതി.

വീക്ഷിക്കാൻ ചുമതലപ്പെട്ടവരുടെ അവസ്ഥയാണു് മുകളിൽ വിവരിച്ചതു്. അതിനാൽ, വീക്ഷിക്കാൻ അർഹതയുള്ളവരെ എങ്ങനെ കണ്ടെത്താമെന്ന കാര്യത്തിൽ ആദ്യമേതന്നെ ഒരു തീരുമാനമുണ്ടായശേഷം വീക്ഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ നന്നായിരിക്കും.

അന്ധവിശ്വാസനിർമ്മാർജ്ജനബിൽ പാസ്സാക്കാൻ അന്ധവിശ്വാസികളോടു് ആഹ്വാനം ചെയ്താൽ, “അന്ധവിശ്വാസി-നിർമ്മാർജ്ജനത്തിനു് ” അവർ സ്വയം തയ്യാറാകുമെന്നു് കരുതാൻ തത്കാലം വകയൊന്നുമില്ലാത്തിടത്തോളം, കുറെ ഒച്ച വയ്ക്കാമെന്നല്ലാതെ, ആഹ്വാനികൾക്കോ സമൂഹത്തിനോ അതുവഴി കാര്യമായി എന്തെങ്കിലും നേടാൻ കഴിയുമെന്നു് തോന്നുന്നില്ല.

 
Comments Off on മസാല – ബോണ്ട് മുതൽ ദോശ വരെ

Posted by on May 22, 2019 in Uncategorized

 

സാദ്ധ്യതകളും ഗൂഢാലോചനകളും

എല്ലാ റോഡുകളും റോമിലേക്കു് നയിക്കുന്നു എന്നൊരു പ്രയോഗമുണ്ടു്. ഏകദേശം രണ്ടു് സഹസ്രാബ്ദങ്ങൾക്കു് മുൻപു് റോം ലോകശക്തി ആയിരുന്ന കാലത്താവണം അതിന്റെ ഉത്ഭവം. അതിൽ നിന്നും വന്നതാണോ എന്നറിയില്ല, എല്ലാ വഴികളും ദൈവത്തിലേക്കു് നയിക്കുന്നു എന്നും ചിലർ പറയാറുണ്ടു്. താൻ സഹിഷ്ണുതയുള്ള ഒരു ദൈവഭക്തനാണെന്നു് വരുത്തുക എന്നതാണു് ആ പ്രയോഗത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം. ഭൂമിയിൽ യഥാർത്ഥമായി നിലനിൽക്കുന്ന റോമിലേക്കു് ഭൗതികമായതും, സങ്കല്പസൃഷ്ടിയായതിനാൽ യഥാർത്ഥമായ നിലനില്പില്ലാത്ത ദൈവത്തിലേക്കു് ഭൗതികമല്ലാത്തതുമായ പല വഴികൾ സാദ്ധ്യമാണു്. ദൈവത്തിലേക്കുള്ള പല വഴികളുടെ സാദ്ധ്യതയാണു് മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ വ്യത്യസ്തമതങ്ങൾ രൂപമെടുക്കാൻ കാരണമായതു്. റോമിലേക്കുള്ള പല വഴികൾ വ്യത്യസ്തഹൈവേകൾക്കു് ജന്മം നൽകി.
അതുപോലെതന്നെ, മിക്കവാറും എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും വ്യത്യസ്തമായ സാദ്ധ്യതകളുണ്ടു്. ഉദാഹരണത്തിനു്, വോട്ടിങ് മെഷീനു് വേണമെങ്കിൽ – പ്രോഗ്രാം സ്പെസിഫിക് ആയി – കുത്തുന്ന വോട്ടു് കുത്തിയതുപോലെ കാണിക്കാം, എങ്ങും കുത്താത്തതുപോലെ കാണിക്കാം, കുത്തിയിടത്തല്ല കുത്തിയതെന്നു് കാണിക്കാം, വേണ്ടാത്തിടത്താണു് കുത്തിയതെന്നു് കാണിക്കാം. അവസാനം, ഒരു ഉപസംഹാരഉപഹാരം എന്നപോലെ, അഖിലാണ്ഡമണ്ഡലം അണിയിച്ചൊരുക്കി, അതിനുള്ളിൽ ആനന്ദനു് കിത്താബ് വായിക്കാൻ മണ്ണെണ്ണദീപം കൊളുത്തിവച്ച ശ്രീമാൻ പരമൻ പ്രകാശനെപ്പറ്റി രണ്ടു് വരി കവിത ചൊല്ലി സമ്മതിദായകനെ കേൾപ്പിക്കുകയുമാവാം.
ഭൂമി ഉരുണ്ടതോ, പരന്നതോ, ചതുരക്കട്ട മോഡലോ ആവാം. മനുഷ്യൻ ചന്ദ്രനിൽ ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവാം ഇല്ലായിരിക്കാം. വേൾഡ് ട്രെയ്ഡ് സെന്റർ ആക്രമിച്ചതു് ഇസ്ലാമിസ്റ്റുകളോ ജൂതരോ മങ്ഗോളിയരോ ആവാം. എല്ലാം കോൺസ്പിരസി തിയറികൾക്കു് വളക്കൂറുള്ള മണ്ണിൽ അത്ഭുതങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയുന്ന സാദ്ധ്യതകളാണു്. അത്തരം സാദ്ധ്യതകളിൽ നിന്നും മനുഷ്യർ അവരുടെ തലയ്ക്കു് താങ്ങാവുന്നതും, നിലപാടുകൾക്കു് ഗുണകരവുമായ ഒരു സാദ്ധ്യത തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. സ്ഥാപിതതാത്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാവുന്ന സമ്മതിദായകർ വോട്ടിങ് മെഷീന്റെ കാര്യത്തിൽ ചെയ്യുന്നതും അതുതന്നെ.
ഒരു വ്യക്തിയുടെ സ്വഭാവവും സംസ്കാരവും നിലപാടുകളും ആ വ്യക്തി വളർന്നതും, വളർത്തപ്പെട്ടതുമായ സാഹചര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ചുള്ള അനുഭവങ്ങളുടെയും കണ്ഡീഷനിങ്ങിന്റെയും ഫലമായി, ഒരു തിരുത്തൽ മിക്കവാറും അസാദ്ധ്യമാക്കുന്നവിധം, സ്ഥിരമായി മനസ്സിൽ രൂപപ്പെടുന്നവയായതിനാൽ, ഒരുവൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന വ്യക്തിനിഷ്ഠമായ സാദ്ധ്യതകൾക്കു് വെളിയിലുള്ളവയെ, അവ വസ്തുനിഷ്ഠമായവയായാൽ പോലും, തന്റെ നിലപാടുകളുമായി യോജിക്കുന്നതല്ല എന്നതിന്റെ മാത്രം പേരിൽ അവയെ തള്ളിക്കളയാൻ അവനു് മടിയുണ്ടാവില്ല. ബുദ്ധിയും യുക്തിയും ഉപയോഗിച്ചു് മനസ്സിലാക്കിയശേഷം അംഗീകരിക്കപ്പെടുകയും അനുഗമിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളെ, ബുദ്ധിയും യുക്തിയും ഉപയോഗിച്ചു് ക്രമേണയെങ്കിലും ഒരുപക്ഷേ തിരുത്താൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം. ഒരിക്കൽ ശരിയായിരുന്ന കാര്യങ്ങൾ നവീനമായ ശാസ്ത്രോപകരണങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെയും മറ്റും, തെറ്റായിരുന്നു എന്നു് പിന്നീടു് തെളിയിക്കപ്പെട്ടാൽ, പഴയ ധാരണകളെ തിരുത്താൻ മനുഷ്യർക്കു് ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും വരാറില്ല എന്നതുപോലെ. പക്ഷേ, പൈതൃകവും ആചാരപരവും, തന്മൂലം വൈകാരികവുമായി ഏറ്റെടുക്കപ്പെടുകയും അനുഷ്ഠിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ തിരുത്തൽ വരുത്താൻ അതു് പര്യാപ്തമല്ലെന്നു് മാത്രമല്ല, ഒരു തിരുത്തൽ മിക്കവാറും അസാദ്ധ്യവുമായിരിക്കും. കാരണം, പൊതുവായ ഒരു റെഫെറെൻസ് ഫ്രെയിം ഇല്ലാത്തിടത്തു് ആശയപരമായ ഒരു എക്സ്ചേഞ്ച് ദുഷ്കരമാണു്.
ശ്രീലങ്കയിൽ മുന്നൂറിലേറെ മനുഷ്യർ കൊലചെയ്യപ്പെട്ട ചാവേറാക്രമണം അങ്ങേയറ്റം നീചമായ ഒരു ക്രൂരകൃത്യമാണെന്നു് നിരുപാധികം അംഗീകരിക്കാൻ ചിലർക്കെങ്കിലും കഴിയാത്തതിന്റെ കാരണവും മറ്റൊന്നല്ല. മതപരവും സാംസ്കാരികവുമായ കണ്ഡീഷനിങ് വഴി “വൺ വേ ട്രാഫിക്‌” മോഡസിലേക്കു് ഉടച്ചുവാർക്കപ്പെട്ട യാന്ത്രികജീവികൾക്കു് സ്വപക്ഷത്തിന്റെ തെറ്റുകൾ അംഗീകരിക്കുന്നതു് മരിക്കുന്നതിനു് തുല്യമാണു്. തങ്ങളെ ആരും പ്രതിക്കൂട്ടിലാക്കാതിരിക്കാൻ മിന്നൽ വേഗതയിലാവും ഇക്കൂട്ടർ ഇത്തരം വാർത്തകളോടു് പ്രതികരിക്കുന്നതു്. വാർത്ത വന്നു് സെക്കന്റുകൾക്കുള്ളിലുള്ള അവരുടെ പ്രതികരണങ്ങൾ കണ്ടാൽ, അതുപോലുള്ള വാർത്തകൾക്കുവേണ്ടി കണ്ണിലെണ്ണയൊഴിച്ചു് കാത്തിരുന്നു് പ്രതികരിക്കാനായി ആരോ അവരെ കൂലികൊടുത്തു് ചുമതലപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നേ തോന്നൂ. ചാവേറാക്രമണം I. S. ഏറ്റെടുത്താലും, “I. S. പാവങ്ങൾ” ഈവിധം ക്രൂരകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതു് ഗതികേടു് കൊണ്ടാണെന്നും, അതിന്റെയെല്ലാം അടിസ്ഥാനകാരണം അമേരിക്കയോ, ഇസ്ലാമിസ്റ്റുകൾ അവരുടെ നിത്യശത്രുക്കളായി വാഴിച്ചു്, നിത്യേന സന്ദർശിച്ചു്, പൂജയും ഹോമവും അർപ്പിക്കുന്ന, യുക്തിവാദികളടക്കമുള്ള മറ്റാരെങ്കിലുമോ ആണെന്നും സ്ഥാപിച്ചില്ലെങ്കിൽ സ്വസ്ഥത കിട്ടാത്ത, ഒരു പ്രത്യേകതരം അതിജീവനതന്ത്രത്തിന്റെ ഉടമകളാണവർ! അതിനായി അവർ നിരത്താറുള്ള ആർഗ്യുമെന്റുകളാണു് അതിലും ഉദാത്തം! അബ്‌സെർഡിറ്റിയുടെ ലോകത്തിലെ അതുല്യമുത്തുമണികളായി വാഴ്ത്തപ്പെടേണ്ട അമൂല്യതകളാണവയോരോന്നും!
ഇത്തരം “ഒബ്സെസിവ്-കംപൽസിവ് ന്യുറോസിസ്” ബാധിച്ച പ്രതികരണത്തൊഴിലാളികളെ മതങ്ങളിൽ മാത്രമേ കാണാൻ കഴിയൂ എന്ന തെറ്റിദ്ധാരണ വേണ്ട. കേരളത്തിലെ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഇത്തരക്കാരുടെ “ചാകര” തന്നെയുണ്ടു്.
അത്യാവശ്യമായി ഹൃദയശസ്ത്രക്രിയ ആവശ്യമുള്ള ഒരു കുഞ്ഞുമായി ആശുപത്രിയിലേക്കു് പോകുന്ന ആംബുലൻസിന്റെ ബ്ലൂ ലൈറ്റ് കണ്ടാലോ, സൈറൺ കേട്ടാലോ വഴി കൊടുക്കുന്നവരല്ല “പ്രബുദ്ധറൗഡികളായ” മലയാളികൾ. മല്ലുക്കളുടെ നാട്ടിൽ ഡ്രൈവിങ് ലൈസൻസ് കിട്ടാൻ തിയറിയിലും പ്രാക്ടീസിലും പരീക്ഷകൾ പാസ്സാകണമെന്ന നിബന്ധനയൊന്നുമില്ല. കൈമടക്കു് കൊടുത്താൽ ലൈസൻസ് നേടാം, കയ്യൂക്കുണ്ടെങ്കിൽ എവിടെയും ഇടിച്ചു് കയറാം. മന്ത്രിയുടെ വാഹനവ്യൂഹത്തിനുവേണ്ടി അത്യാസന്നാവസ്ഥയിലെത്തിയ രോഗിയുമായി പോകുന്ന ആംബുലൻസ് ആയാലും, സൈഡൊതുക്കി നിർത്തിയിടേണ്ടതു് ആംബുലൻസ് ഡ്രൈവറുടെ “ഭരണഘടനാപരമായ” ബാദ്ധ്യതയും, നിലനില്പിന്റെ അനിവാര്യതയുമാണെന്നു് കരുതുക മാത്രമല്ല, അതിനുവേണ്ടി – മന്ത്രി ഞമ്മന്റെ പാർട്ടിക്കാരനാണെങ്കിൽ – രാപകലില്ലാതെ വാദിക്കുക കൂടി ചെയ്യുന്ന ഊളകളുടെ നാട്ടിൽ, ആംബുലൻസ് വരുന്നതു് കണ്ടാൽ, പബ്ലിക് റോഡുകളുടെ സമ്പൂർണ്ണാവകാശികളായ “നാട്ടിൽ പ്രഭുക്കൾ” അവരുടെ വണ്ടി സൈഡൊതുക്കിക്കൊടുക്കും എന്നു് കരുതുന്നതാണു് വിഡ്ഢിത്തം.
“മോളിൽ നല്ല പിടുത്തമുള്ളവരാണു്” നാട്ടിൽ പ്രഭുക്കൾ. അതുകൊണ്ടാണു്, ഹൃദയശസ്ത്രക്രിയ ആവശ്യമുള്ള ഒരു കുഞ്ഞുമായി ആശുപത്രിയിലേക്കു് പോകുന്ന ആംബുലൻസിനു് വഴികൊടുക്കൂ എന്നു്, “ആളകലം പാറവെടിയേയ്” എന്ന പാറവെടിക്കാരന്റെ കൂവലിനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുമാറു്, മുഖ്യമന്ത്രി ആപ്പീസിനു് ഫെയ്‌സ്ബുക്കിലൂടെ അലമുറയിടേണ്ടി വരുന്നതു്. ഒരു പരിഷ്കൃതസമൂഹത്തിൽ സങ്കല്പിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത അവസ്ഥ! ആ കുഞ്ഞിനെ ട്രാൻസ്‌പോർട്ട് ചെയ്യാൻ എന്തുകൊണ്ടു് ഒരു ഹെലികോപ്റ്റർ ഉപയോഗിച്ചില്ല എന്ന ചോദ്യത്തെ തത്സമയപ്രതികരണചാവേറുകൾ നേരിട്ടതു്, പറന്നുയരുന്ന ഹെലികോപ്റ്ററിലെ അന്തരീക്ഷമർദ്ദവ്യതിയാനം താങ്ങാൻ കുഞ്ഞിനു് കഴിയില്ല എന്ന ആർഗ്യുമെന്റിലൂടെയായിരുന്നു. ബരോമീറ്ററുകൾ ഫിറ്റ് ചെയ്ത ഹെലികോപ്റ്ററുകൾ പൊങ്ങിയും താണും മർദ്ദത്തിന്റെ ഓസിലേഷൻസ് വിവരാവകാശനിയമപ്രകാരം ലൈവ് ഷോയിലൂടെ ജനത്തെ അറിയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
സിംപതിയുടെ പാളത്തിലൂടെ വണ്ടി ഉരുട്ടിയാൽ നാലു് വോട്ടു് കൂടുതൽ കിട്ടുമെങ്കിൽ, അപ്പനെയോ, അമ്മയെയോ, രണ്ടുപേരെയും ഒരുമിച്ചോ കൊന്നിട്ടായാലും, കുഞ്ഞിനുവേണ്ടി കരയാൻ പറ്റിയ ഒരു സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ അതൊരു നേട്ടമായി കരുതുന്നവനെയേ മല്ലുക്കൾ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഹീറോയോ, ഭീഷ്മരോ, ഹനുമാനോ, സുഗ്രീവനോ ഒക്കെ ആയി അംഗീകരിക്കൂ! അതാണു് സമൂഹത്തിന്റെ സംസ്കാരമെങ്കിൽ, രാഷ്ട്രീയക്കാർ പിന്നെയെന്തു് ചെയ്യാൻ? അവർക്കും ചെയ്യണ്ടേ ചൂഷണം? അതല്ലേ ജനാധിപത്യം?
കേരളമുഖ്യമന്ത്രി വോട്ടു് ചെയ്യാനെത്തിയ സ്‌കൂളിന്റെ ഹൈജീനിക് അവസ്ഥ വിലയിരുത്താൻ പറ്റിയ ഒരു ഫോട്ടോ കണ്ടിരുന്നു. ആ ഫോട്ടോ കണ്ടപ്പോൾ ആദ്യം തോന്നിയതു്, വോട്ടു് ചെയ്യാനായി കേരളമുഖ്യമന്ത്രി എന്തിനു് മോദിയുടെ ഗുജറാത്തിൽ പോയി എന്നായിരുന്നു. BJP- യോ, കോൺഗ്രസ്സോ ഭരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിലല്ലാതെ, നംബർ വൺ കേരളത്തിലെ സ്‌കൂളുകളിൽ അതുപോലൊരു ദയനീയാവസ്ഥ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്നു് ചിന്തിക്കാൻ പോലും എനിക്കു് കഴിയുമായിരുന്നില്ല. മാർക്സിയൻ സഖാക്കൾ അവരുടെ ഫെയ്‌സ്ബുക്ക് സ്റ്റാറ്റസുകളിലൂടെ അവരുടെയത്ര ബുദ്ധിയില്ലാത്ത ജനങ്ങളെ ബോധവത്കരിക്കാനായി പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന വിവരണങ്ങളും വിശദീകരണങ്ങളും കംപ്ലീറ്റ് വസ്തുനിഷ്ഠമാണെന്നു് വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു “നിഷ്ക്കു” എന്ന നിലയിൽ, അതൊരു ഫോട്ടോ ഷോപ്പ് ചതിയാണെന്ന നിഗമനത്തിൽ എത്തുകയേ എനിക്കു് നിവൃത്തിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
ഭാഗ്യത്തിനു്, അടുത്ത സെക്കൻഡിൽത്തന്നെ, വളഞ്ഞ വാലിനെ നേരെയാക്കുന്ന പതിവു് രീതിയിലുള്ള ഒരു വിശദീകരണം ഒരു സഖാവിന്റേതായി വന്നു: അതൊരു പ്രൈവറ്റ് സ്‌കൂളാണത്രെ! ആ പ്രൈവറ്റ് സ്‌കൂൾ കേരളത്തിലാണെങ്കിലും, സംഭവത്തിന്റെ ദൂഷ്യവശം ബൂർഷ്വാസിയുടെ തലയിൽ വച്ചുകെട്ടാമെന്നറിഞ്ഞതു് എനിക്കു് നൽകിയ ആശ്വാസം ചില്ലറയല്ല. എങ്കിലും, ഒരു ബൂർഷ്വാസി സ്‌കൂളിലെ പൂപ്പൽ പിടിച്ച മുറിയിൽ പോയി ഒരു ഇടതൻ മുഖ്യമന്ത്രി വോട്ടു് ചെയ്തതു് എനിക്കൊരല്പം ശ്വാസതടസ്സം ഉണ്ടാക്കിയെന്ന വസ്തുത, ഒരിക്കലും നുണ പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ശുദ്ധഹൃദയൻ എന്ന നിലയിൽ, വായനക്കാർക്കു് മുന്നിൽ ഞാൻ മറച്ചു് വയ്ക്കുന്നില്ല.

 
Comments Off on സാദ്ധ്യതകളും ഗൂഢാലോചനകളും

Posted by on Apr 25, 2019 in Uncategorized

 

ചരമപ്രസംഗങ്ങൾ

മരിച്ചവരോടു് മനുഷ്യർ ആദരവു് പ്രകടിപ്പിക്കാതിരിക്കുന്നതു് മര്യാദകേടാണു്. എന്നോർത്തു് എല്ലാ മരിച്ചവരേയും ആദരിക്കാനൊന്നും പോയേക്കരുതു്. മാണിയെ ആദരിക്കുന്നതുപോലെ ടി.പി.യെ ആദരിക്കരുതു്. സ്റ്റാലിനെ ആദരിക്കുന്നതുപോലെ ട്രോട്സ്കിയെ ആദരിക്കരുതു്. പ്രതിഷേധം അർഹിക്കുന്ന മരണങ്ങളുടെ കാര്യവും അതുപോലെ തന്നെ. വടക്കേ ഇൻഡ്യൻ കർഷകരുടെ ആത്മഹത്യകളിൽ നിർബന്ധമായും നമ്മൾ കേരളീയർ പ്രതിഷേധിച്ചിരിക്കണം. അതേസമയം, കേരളത്തിലെ കർഷകരുടെ ആത്മഹത്യയിൽ ഒരുവിധ പ്രതിഷേധവും ഉയരാതിരിക്കാനും നമ്മൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കണം. രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിൽ ഹിറ്റ്ലർ കൊലചെയ്ത മനഷ്യരെയും, സാംസ്കാരിക വിപ്ലവത്തിൽ മാവോ കൊല ചെയ്തവരേയും ഒരേ കണ്ണുകൊണ്ടു് കാണുന്നതു് അത്ര ശരിയല്ല. അങ്ങനെ, ഇരട്ടത്താപ്പു് കാണിക്കേണ്ട ധാരാളം മരണാവസരങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ നേരിടേണ്ടി വരുന്നവരാണു് കേരളീയരായ നമ്മൾ.

കാര്യങ്ങൾ വിവേചനബുദ്ധിയോടെ വീക്ഷിക്കാൻ നമുക്കു് കഴിയണം. അതു് ഒരിക്കലും നമ്മുടെ സ്വന്തം വിവേചനബുദ്ധി ഉപയോഗിച്ചായിരിക്കരുതു് താനും. വിഗ്രഹങ്ങളെപ്പോലെ നമ്മൾ മനസ്സിൽ അവരോധിച്ചു് ആരാധിക്കുന്ന നേതാക്കളുടെ വിവേചനബുദ്ധി ഉപയോഗിച്ചു് കാര്യങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയുന്നതിലൂടെയാകണം, വിശ്വസ്തരായ പാർട്ടി അടിമകൾ, മതഭക്തർ തുടങ്ങിയ നിലകളിൽ നമ്മൾ നമ്മുടെ യഥാർത്ഥശക്തി പ്രകടമാക്കേണ്ടതു്.

നോർത്ത് കൊറിയൻ സോഷ്യലിസം നിർവിഘ്നം ഒഴുകുന്നതിനുവേണ്ടി സുപ്രീം ലീഡർ കിം ജോങ് യുന്നിനു് ചിലപ്പോൾ തന്റെ അമ്മാവനെയോ മറ്റാരെയെങ്കിലുമോ ഒക്കെ കൊന്നൊടുക്കേണ്ടി വരും. അതിന്റെ പേരിൽ സുപ്രീം ലീഡർക്കു് സിന്താവാ വിളിക്കുകയല്ലാതെ, മരിച്ചവരോടു് ആദരവു് പ്രകടിപ്പിക്കാൻ സുബോധമുള്ള വടക്കൻ കൊറിയക്കാർ ആരെങ്കിലും തയ്യാറാവുമോ? അവരിൽ നമുക്കു് നല്ലൊരു ദൃഷ്ടാന്തമുണ്ടു്.

പാർലമെന്റ് ഇലക്ഷനിൽ മത്സരിക്കാൻ ഒരു ദളിത് സ്ത്രീ ധൈര്യപ്പെട്ടാൽ, തന്റെ ഞരമ്പുകളിലൂടെ സവർണ്ണരക്തമാണു് ഒഴുകുന്നതെന്നു് ഉറപ്പുള്ള ഏതൊരു ഞരമ്പിനും അവളെ അവഹേളിക്കണം എന്നു് തോന്നും. തികച്ചും സ്വാഭാവികം! ആ പ്രവൃത്തിയെ ഒരു സംസ്കാരശൂന്യന്റെ ഊളത്തരം എന്നോ, ഇനി, മാർക്സിസ്റ്റുകൾക്കുകൂടി മനസ്സിലാകണം എന്നുണ്ടെങ്കിൽ, മാർക്സിയൻ ശ്രേഷ്ഠഭാഷയിൽ, ഒരു നികൃഷ്ടജീവിയുടെ നാറിത്തരം എന്നോ ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകളിൽ അപലപിച്ചു് തടിതപ്പുകയല്ല, എന്തെല്ലാം കാരണങ്ങൾകൊണ്ടു് ആ മഹാത്മാവിന്റേതു് ഒരു സദ്പ്രവൃത്തി ആയിരുന്നു എന്നു് സ്ഥാപിക്കാൻ പത്തു് പേജിൽ കുറയാതെ ഉപന്യസിക്കുകയോ, അഞ്ചു് പേജിൽ കവിയാത്ത ഒരു തുറന്ന കത്തെഴുതി പേരറിയാവുന്ന ആർക്കെങ്കിലും അയക്കുകയോ ചെയ്യാനാണു് നമ്മൾ ശ്രമിക്കേണ്ടതു്. എപ്പോഴും ഓർമ്മിക്കുക: ശരിയെ ശരിയെന്നു് പറയാനും, തെറ്റിനെ തെറ്റെന്നു് പറയാനും ഒരുപാടു് വായിട്ടലക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. നമ്മുടെ ലക്ഷ്യം പക്ഷേ മറ്റൊന്നായതിനാൽ, സ്ഥിരം വായിട്ടലക്കാനും, കഷ്ടപ്പെട്ടു് അദ്ധ്വാനിക്കാനും നമ്മൾ സന്നദ്ധരായിരിക്കണം.യേശു പറഞ്ഞതുപോലെ, നമ്മൾ ലോകത്തിന്റെ ഉപ്പാണു്. അതും വെറുമുപ്പല്ല, സാക്ഷാൽ വെടിയുപ്പു്!

മോശെയും ബുദ്ധനും ജൈനനും യേശുവും മുഹമ്മദും മാർക്സും എനിക്കറിയാവുന്നവരും അറിയാത്തവരുമായ വേറെ ഒരുപാടു് പേരും പഠിച്ച പണി പതിനെട്ടും പയറ്റിയിട്ടും ലോകം ശരിയായ ലെവലിലേക്കു് ഇതുവരെ എത്തിയിട്ടില്ല. അക്കാര്യം അറിയാത്തവരായി ആരെങ്കിലുമുണ്ടെന്നു് തോന്നുന്നില്ല. ആ ജോലി പൂർത്തീകരിക്കാനായി വാക്കാലും അദ്ധ്വാനത്താലും ബുദ്ധിമുട്ടി കഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരുവൻ എന്ന നിലയിൽ, ശരിയെ തെറ്റാക്കാനും, തെറ്റിനെ ശരിയാക്കാനും ശ്രമിക്കുന്ന ആർക്കു് വേണമെങ്കിലും എന്നെ ഒരു മാതൃകയാക്കാവുന്നതാണു്.

 
Comments Off on ചരമപ്രസംഗങ്ങൾ

Posted by on Apr 10, 2019 in Uncategorized

 

ഭാഷാപോഷിണി

വി. ടി. ബൽറാമിൽ നിന്നും ഞാൻ അല്പം കൂടി ഭാഷാപരമായ നിലവാരം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. ഭാഷാപരമായ നിലവാരം ന്ന്വച്ചാൽ, മാർക്സിയൻ ശ്രേഷ്ഠഭാഷാനിലവാരം! പന്നപ്പട്ടിപ്പരനാറികൾ, കുലംകുത്തികൾ, നികൃഷ്ടജീവികൾ, “പ്രകാശം പരത്തുന്നവർ”, തന്തയില്ലാത്തവർ, പല തന്തക്കു് പിറന്നവർ തുടങ്ങിയ, മാർക്സിയൻ കമ്മ്യൂണിസവുമായി കൊൺഫോർമൽ ആയ ഉത്തരാധുനിക “ലാൽ സലാമുകളും”, “ഇൻക്വിലാബ് സിന്ദാബാദുകളും”! “മുല്ലപ്പൂമ്പൊടി ഏറ്റുകിടക്കും കല്ലിനുമുണ്ടാം ഒരു സൗരഭ്യം” എന്ന കവിവചനം പോലെ, വിജയൻ മലമണമേറ്റുകിടക്കും മണിയനുമുണ്ടാം ഒരു ദുർഗന്ധം എന്നതു്, ചുരുങ്ങിയപക്ഷം കേരളത്തിലെങ്കിലും, ഒരു പ്രകൃതിനിയമമെന്നപോലെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടു്.

ചുറ്റുപാടും കാണുന്ന യുഗപുരുഷന്മാരെ മാതൃകയാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാണു് ജനങ്ങൾ. യുഗപുരുഷന്മാരുടെ/ യുഗപുരുഷികളുടെ ഭാഷ, അവരുടെ വേഷം, അവരുടെ യുക്തി, അവരുടെ ഭക്തി മുതലായവയെല്ലാം ഏറ്റെടുത്തു് ജനം അവരെപ്പോലെതന്നെ സംസ്കാരസമ്പന്നരാകാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. മാർക്സിസമല്ലാതെ ഇടതുപക്ഷമില്ലാത്തതിനാലും, ഇടതുപക്ഷമെന്നാൽ സംസ്കാരസമ്പന്നരുടെയും ബുദ്ധിജീവികളുടെയും ലോകമായതിനാലുമാണു്, മാർക്സിസ്റ്റുകൾ – പ്രത്യേകിച്ചും അവരിലെ നേതാക്കളും സൈദ്ധാന്തികരും – മാതൃകാപരമായ ഭാഷാപ്രയോഗങ്ങളും സംസ്കാരസമ്പന്നമായ സാമൂഹികഇടപെടലുകളും നടത്തുന്നതിൽ ഇത്രയേറെ ശ്രദ്ധാലുക്കളാകുന്നതു്. അവരോടൊപ്പം എത്താൻ കഴിയാത്തവർ, അതിപ്പോൾ വി. ടി. ബൽറാമായാലും മറ്റാരുതന്നെയായാലും, അവരോടു് ഡയലോഗടിക്കാൻ പോകരുതു്. പോയാൽ “ആസേതുഹിമാചലം” നാറും.

ഒരു മനുഷ്യനു് മതപരമായി അധഃപതിക്കാൻ കഴിയുന്നതിന്റെ അവസാനത്തെ അടിത്തട്ടാണു് ഇസ്‌ലാമിസം. ഒരു മനുഷ്യനു് രാഷ്ട്രീയമായി അധഃപതിക്കാൻ കഴിയുന്നതിന്റെ അവസാനത്തെ അടിത്തട്ടാണു് മാർക്സിസം. അവിടെനിന്നും ഒരുപടികൂടി താഴേക്കു് എങ്ങനെ ഇറങ്ങാൻ കഴിയുമെന്ന പരീക്ഷണത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരാണു് ഓൺലൈൻ മല്ലുലോകത്തിലെ മാർക്സിയൻ ഉപജാപകവൃന്ദം. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയത്തെപ്പറ്റി എന്തെങ്കിലും പറയണമെങ്കിൽ ഒരുപാടു് താഴേക്കു് ഇറങ്ങേണ്ടിവരുന്നതു് അതുകൊണ്ടാണു്. നരകത്തിലുള്ളവരോടു് സംസാരിക്കാൻ നരകത്തിലേക്കു് ഇറങ്ങിയാൽ മാത്രം പോരാ, നരകത്തിലെ ഭാഷ സംസാരിക്കാൻ കഴിയുകയും വേണം. ഈ വസ്തുത ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരനായ വി. ടി. ബൽറാം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

അതേസമയം, സ്വതന്ത്രചിന്തകർ എന്നു് സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്കു് അതറിയാം. “സ്വതന്ത്രചിന്തകർ” എന്നതുകൊണ്ടു് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു്, “മാർക്സിയൻ സ്വതന്ത്രചിന്തകർ”, “ഇസ്‌ലാമിസ്ററ് സ്വതന്ത്രചിന്തകർ”, “പെന്തെകൊസ്ത് സ്വതന്ത്രചിന്തകർ”, തുടങ്ങിയ സർവ്വതന്ത്രസ്വതന്ത്രരായ ജനുസ്സുകളെയാണു്. അല്ലാതെ, മാതാപിതാക്കൾ നൽകിയ മുസ്ലിം പേരു് മാറ്റാതെ ഖുർആൻ വിമർശനം നടത്തുന്ന മുസ്ലീമുകളെയോ, ദൈവവിശ്വാസിയായ ഭാര്യയെ തല്ലിക്കൊല്ലാതെ നാസ്തികനായിരിക്കുന്ന ബൈബിൾ വിമർശകനെയോ, അമ്പലത്തിൽ വച്ചു് നടക്കുന്ന ബന്ധുവിന്റെയോ മിത്രത്തിന്റെയോ കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന ഹിന്ദുമതവിമർശകനെയോ പോലുള്ള, തത്ത്വദീക്ഷയില്ലാത്ത “സാദാ” മനുഷ്യരെയല്ല. (ഭാഷാപോഷകരും ശ്രേഷ്ഠവ്യാകരണരും “സാധാ” എന്നു് വായിക്കുക. അവർക്കു് വായനാസമയത്തു് മാതൃഭാഷാപരമായ മാനസികാസ്വസ്ഥതകളൊന്നും ഉണ്ടാവരുതല്ലോ!)

സ്വന്തമായി ആക്ട് ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ റിയാക്ട് ചെയ്യാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരാണു് മലയാളികൾ. ആക്ട് ചെയ്യുക എന്നതിനു് സിൽമയിൽ അഭിനയിക്കുക എന്നതിനപ്പുറമുള്ള അർത്ഥമൊന്നും അവർ കല്പിക്കാറില്ല. പ്രവൃത്തി അവർക്കു് പ്രസംഗമാണു്. ആക്ഷൻ ഹീറോകൾക്കും കഥാപ്രാസംഗികർക്കും അവർ നൽകുന്ന സ്ഥാനവിലതന്നെ അതിനു് തെളിവു്. രാഷ്ട്രീയക്കാരോ, സില്മാക്കാരോ, ആസാമികളോ, ആത്മീയരോ, സാഹിത്യനായകരോ/കരികളോ, സാംസ്കാരികനായകരോ/കരികളോ, എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുകയോ പറയുകയോ എഴുതുകയോ ചെയ്യുന്നുണ്ടോ എന്നു് ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുക, ഒട്ടും സമയനഷ്ടം വരുത്താതെ ഉടനടി പ്രതികരിക്കുക – അതിലാണവരുടെ ജന്മസാഫല്യം. ഏതു് ഊളക്കേസായാലും, അതിനെപ്പറ്റി “നേതാവോ നേതാവിയോ” എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ അവർ അസ്വസ്ഥരാകും. പിന്നെ ആകെമൊത്തം പരവേശമാണു്. നാടു് വാഴുന്നവരുടെ ഓരോ വളിക്കും വിളികേട്ടു് ശീലിച്ചവർ അവരുടെ വളികൾ കേൾക്കുന്നില്ലെന്നു് വന്നാൽ “വിത്‌ഡ്രോവൽ സിംപ്റ്റം” പ്രദർശിപ്പിക്കാതിരുന്നാലല്ലേ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ടതുള്ളൂ?

ആതിഥേയശരീരമില്ലാതെ പെരുകാൻ കഴിയാത്ത വൈറസുകളെപ്പോലെ, ആതിഥേയത്തേക്കാൾ ആതിഥ്യത്തെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാണു് മലയാളികൾ! “അതിഥി ദേവോ ഭവഃ” എന്നു് പഠിപ്പിക്കപ്പെട്ടവർ ദേവനാകാനോ അതോ അസുരനാകാനോ കൂടുതൽ ഇഷ്ടപ്പെടുക? മലയാളികൾ റിയാക്ഷനറികളായി, നിത്യപ്രതിലോമകാരികളായി പിന്നോട്ടു് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നതു് ഒരു കാരണവുമില്ലാതെയല്ല. അവിടെ, ആ ഭൂതകാലക്യാറ്റക്കൊമ്പുകളിലാണു് സ്‌ക്രീൻ ഷോട്ടുകളടക്കമുള്ള അവരുടെ മൊത്തം ജീവിതവും കുടികൊള്ളുന്നതു്.

മല്ലുവും മത്തായിയും മാർക്സിസവും മൈതാനമനസ്ഥിതിയും, മൈ(ഡിയ)രുകളുമെല്ലാം ‘മ’കാരത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നതു് തികച്ചും യാദൃഛികമാണെന്ന അഭിപ്രായം എനിക്കില്ല. അവയെല്ലാം മാർക്സ് ന്യൂട്ടോണിയൻ മാതൃകയിൽ “ശാസ്ത്രീയമായി” വരച്ചുകാണിച്ചതും, മാർക്സിയൻ സമത്വസുന്ദരവടിവാൾലോകം എന്ന അന്തിമലക്ഷ്യത്തിലേക്കു് ലീനിയറായി പുരോഗമിക്കുന്നതുമായ ലോകചരിത്രഗതിയുടെ ഭാഗമായി അനിവാര്യമായി സംഭവിക്കുന്നതാണു്.

 
1 Comment

Posted by on Feb 25, 2019 in Uncategorized

 

ഉദ്ധതരുടെ നവോത്ഥാനം

നവോത്ഥാനം എന്ന വാക്കുകൊണ്ടു് മലയാളികൾ എന്താണു് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്നു് സത്യം പറഞ്ഞാൽ, എനിക്കിതുവരെ മനസ്സിലായിട്ടില്ല. പതിനഞ്ചു് – പതിനാറു് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ യൂറോപ്പിൽ നടന്ന റിനൈസൻസാണു് നവോത്ഥാനം എന്ന വാക്കുകൊണ്ടു് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെങ്കിൽ, അതുപോലൊരു നവോത്ഥാനം ഇതുവരെ കേരളത്തിൽ സംഭവിച്ചിട്ടില്ല, സംഭവിക്കാൻ സാദ്ധ്യതയുമില്ല. കാരണം, യൂറോപ്പിനെ റിനൈസൻസിലെക്കു് നയിച്ച മുൻവ്യവസ്ഥകളും സാഹചര്യങ്ങളും കേരളത്തിലോ ഭാരതത്തിലോ ഒരിക്കലും നിലവിലിരുന്നിട്ടില്ല. മനുഷ്യന്റെ ബൌദ്ധികവും സാംസ്കാരികവുമായ ഉത്ഥാനത്തിനു് ഒരിക്കൽ തുടക്കം കുറിക്കുകയും, എന്തു് കാരണത്താലോ അതു് പൂർത്തീകരിക്കപ്പെടാൻ കഴിയാതെ പോകുകയും ചെയ്തിടത്തേ ഒരു നവോത്ഥാനത്തെപ്പറ്റി സംസാരിക്കുന്നതിനു് എന്തെങ്കിലും അർത്ഥമുള്ളു. വീണ്ടും ജനനം, അഥവാ പുനർജ്ജന്മം എന്ന, ഫ്രഞ്ചിൽ നിന്നും വരുന്ന റിനൈസൻസ് എന്ന പദത്തിന്റെ അർത്ഥംതന്നെ അതു് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ടു്. ഒരിക്കൽ ജനിക്കുകയും പിന്നീടു് മരിക്കുകയും ചെയ്തശേഷമല്ലാതെ, ഒരു വീണ്ടും ജനിക്കൽ സംഭവിക്കുന്നതെങ്ങനെ? നിർബന്ധമാണെങ്കിൽ, “ചത്തതിനോക്കുമേ ജീവിച്ചിരിക്കിലും” എന്ന അവസ്ഥയിൽ നിന്നുമുള്ള ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിനെക്കൂടി പുനർജന്മത്തിന്റെ പരിധിയിൽ പെടുത്താം. “പ്രബുദ്ധർ” എന്നു് നിരന്തരം നിലവിളിക്കുന്ന ജനങ്ങൾ വസിക്കുന്ന ചില നാടുകളിൽ രോഗശാന്തിശുശ്രൂഷകരായ ചില സുവിശേഷഘോഷകർ അത്തരം ഉയിർപ്പിക്കലുകൾ നടത്താറുമുണ്ടു്. പക്ഷേ, മരിച്ചപോലെ കിടന്നശേഷം, ഉയിർപ്പിക്കൽ ഉപദേശി “യേശ്ശ്ശ്ശുവിന്റെ” നാമത്തിൽ തന്നെ പേരു് ചൊല്ലി വിളിക്കുമ്പോൾ ഉയിർത്തു് എഴുന്നേൽക്കുന്നപോലെ അഭിനയിക്കാനായാലും ഒരിക്കൽ ഒരമ്മയിൽ നിന്നും ജനിച്ച കക്ഷികൾക്കല്ലേ കഴിയൂ? മക്കളെ ജനിപ്പിക്കൽ ഭക്തർ മല ചവിട്ടുന്നതുപോലെയാണു്: ജനകരെ സംബന്ധിച്ചു് – ആയാസകമായ അദ്ധ്വാനമെങ്കിലും – സംഭവം ഫലത്തിൽ ആനന്ദകരമായ ഒരുതരം നിർവൃതിയാണു്. ജനനിമാരെ സംബന്ധിച്ചും ആരംഭത്തിൽ അങ്ങനെതന്നെ. പക്ഷേ, അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഗർഭം, ഛർദ്ദി, പ്രസവം തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ വച്ചു് നോക്കുമ്പോൾ, യുവതികൾ കയറിയ അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ മന്ത്രം ചൊല്ലലും, ചാണകം കലക്കലും, തളിക്കലും, കഴുകലുമെല്ലാമായി കഷ്ടപ്പെടേണ്ടിവരുന്ന തന്ത്രിരുമാരരുകളുടെ അവസ്ഥയാണു് അവരുടേതു്. പക്ഷേ, എന്തു് ചെയ്യാൻ? പൂക്കാതിരിക്കാൻ അവർക്കാവതില്ലല്ലോ!

അതുപോലെ, റിനൈസൻസിൽ നിന്നും ലഭിച്ച ഊർജ്ജത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ രൂപമെടുത്ത എൻലൈറ്റെൻമെന്റിനെ, വേണമെങ്കിൽ ജ്ഞാനോദയം എന്നോ മറ്റോ വിളിക്കാമെന്നല്ലാതെ, നവോത്ഥാനം എന്നൊക്കെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതു് കുഞ്ഞിനെ തളളയാക്കുന്നതിനു് തുല്യമാണു്. റിനൈസൻസ്, റിഫർമേഷൻ, എൻലൈറ്റെൻമെന്റ് തുടങ്ങിയവയെല്ലാം പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടു് കിടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളാണെങ്കിലും, അവ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതു് വ്യത്യസ്തമായ സാമൂഹിക ചലനങ്ങളെയാണു്. തീർച്ചയായും, നവോത്ഥാനം എന്ന വാക്കിനു് തങ്ങളുടേതായ മറ്റൊരർത്ഥം നൽകാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം മലയാളികൾക്കുണ്ടു്. ഗ്ലോബലൈസേഷൻ, ഫ്രീ ട്രേഡ്, ഫ്രീഡം ഓഫ് എക്സ്പ്രഷൻ തുടങ്ങിയ പ്രയോഗങ്ങൾ ചൈനീസ് പ്രസിഡന്റ് ഷി ജിൻപിങ് ഉചയോഗിക്കുന്നതും, ജർമ്മൻ പ്രസിഡന്റ് ഫ്രാങ്ക് – വാൾട്ടർ സ്റ്റൈൻമയർ ഉപയോഗിക്കുന്നതും ഒരേ അർത്ഥത്തിൽ ആയിരിക്കണം എന്നു് നിർബന്ധം പിടിക്കാനാവുമോ?

മാറു് മറയ്ക്കാനോ തുറക്കാനോ, അമ്പലത്തിലോ പള്ളിയിലോ പോകാനോ പോകാതിരിക്കാനോ അനുവാദമില്ലാതിരുന്ന വിഭാഗങ്ങൾ ആ വകകൾക്കുള്ള അവകാശം പൊരുതി നേടിയെടുത്താൽ അതിനെ അവർ ഉൾപ്പെടുന്ന സമുദായത്തിൽ സംഭവിച്ച ഒരു പരിഷ്കരണം എന്നു് വിളിക്കുന്നതിൽ അപാകതയൊന്നുമില്ല. പക്ഷേ, സമൂഹത്തിന്റെ ഉപഗണങ്ങൾ മാത്രമാണു് സമുദായങ്ങൾ. ശ്രീ നാരായണഗുരു, അയ്യങ്കാളി തുടങ്ങിയവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ കേരളത്തിൽ തുടക്കം കുറിക്കപ്പെട്ട, ഇന്നും ശരിയായ ലക്ഷ്യത്തിലെത്താത്ത, സാമുദായികമോ, ഏറിയാൽ കേരളത്തിൽ മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുത്താവുന്നതോ ആയ പരിഷ്ക്കരണശ്രമങ്ങളെ, യൂറോപ്യൻ സമൂഹങ്ങളുടെ ബൌദ്ധികവും സാംസ്കാരികവുമായ സമസ്തമേഖലകളുടെയും ഉടച്ചുവാർക്കലിലേക്കു് നയിച്ച റിനൈസൻസിനു് സമാനമായ ഒരു നവോത്ഥാനചലനമായും മറ്റും വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതു് അല്പത്തിനും വളരെ അകലത്തേക്കു് കടന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരു കയ്യോ, ഒന്നിലധികം കൈകളോ ആയിരിക്കും. റിനൈസൻസ് എന്നാൽ എന്തെന്നതിനെപ്പറ്റി നല്ലൊരളവു് അജ്ഞതയില്ലാതെ അതുപോലൊരു വ്യാഖ്യാനം സാദ്ധ്യമാവില്ല. കെട്ടുകഥകളെ ചരിത്രമെന്നു് വിളംബരം ചെയ്യാൻ മടിയില്ലാത്തവർക്കു് അതൊരു പ്രശ്നമാവാൻ വഴിയുമില്ല.

“പുനർജ്ജന്മം” എന്ന വാക്കു് ആർഷഭാരതത്തിലും പ്രയോഗത്തിലുണ്ടു്. പക്ഷേ, അതു് യൂറോപ്യൻ റിനൈസൻസുമായി പുലബന്ധം പോലും പുലർത്തുന്ന ഒരു വാക്കല്ല. മനുഷ്യന്റെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തെത്തന്നെ സ്വാധീനിക്കാനും നിയന്ത്രിക്കാനും മാത്രം സ്ഥാനവില നൽകപ്പെടുന്നതും ഈശ്വരന്റെ ലീലാവിലാസമായി മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്നതുമായ ഒരു പ്രതിഭാസമാണു് ഭാരതീയന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിലെ പുനർജ്ജന്മം. കവി അതിനെ കാവ്യാത്മകമായി ഇങ്ങനെ വർണ്ണിച്ചിട്ടുണ്ടു്:

“അജം ചത്തു് ഗജമായി പിറക്കുന്നു
ഗജം ചത്തങ്ങജമായീടുന്നു.
നരി ചത്തു നരനായി പിറക്കുന്നു
നാരി ചത്തുടനോരിയായി പോകുന്നു
കൃപകൂടാതെ പീഡിപ്പിച്ചീടുന്ന
നൃപൻ ചത്തു കൃമിയായി പിറക്കുന്നു
ഈച്ച ചത്തൊരു പൂച്ചയായീടുന്നു
ഈശ്വരന്റെ വിലാസങ്ങളിങ്ങനെ.”

ഭരണകാലത്തു് പ്രജകളെ കൃമികളെയെന്നപോലെ പീഡിപ്പിച്ച നൃപൻ ചത്താൽ കൃമിയായും, ജീവിതകാലത്തു് പൂച്ചക്കവിതകളെഴുതി പൂച്ചകളെ അവഹേളിച്ച ഈച്ച ചത്താൽ പൂച്ചയായും പുനർജ്ജനിക്കും. അതാണു് ഈശ്വരന്റെ വക “പാപപരിഹാരാർത്ഥനീതിനിർവ്വഹണസമത്വം”! നാരി ചത്താൽ ഉടനെ ഓരിയായിപ്പോകും എന്ന പ്രസ്താവന അല്പം തെറ്റിദ്ധാരണാജനകമാണെന്നു് പറയാതെ വയ്യ. നേപാം ബോംബിനെയോ ഹൈഡ്രജൻ ബോംബിനെവരെയോ നാവുകൊണ്ടു് നേരിടാൻ കഴിവുള്ള നാരികളും ലോകത്തിൽ ഉണ്ടു്. അതിനാൽ, ചത്താൽ, ഓരിയായി, അഥവാ ഒച്ചയായിപ്പോവുകയായിരിക്കും ചെയ്യുക എന്നു് അതു് വായിക്കുന്ന ആർക്കെങ്കിലും തോന്നിയാൽ അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്താനാവില്ല. “ഓരോ ജീവകണത്തിനുള്ളിലും ഒളിയായ് ഒലിയായ് ഉണ്മയായ് നന്മയായ് ഉണരുന്ന ചിദാനന്ദമന്ത്രമായ” ഓംകാരവും ഒരർത്ഥത്തിൽ “ഓരി” ആയതിനാൽ, നാരികൾ ചത്താൽ അവർ തത്ക്ഷണം ബ്രഹ്മസാക്ഷാത്ക്കാരം കൈവരിക്കുമെന്നാണു് ഈ കവിതാശകലം സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്ന ചിന്തയും യുക്തിഹീനമല്ല. പക്ഷേ, കഷ്ടകാലത്തിനു്, ഓരി എന്നാൽ കുറുനരി എന്നും അർത്ഥമുള്ളതിനാലും, നരി ചത്താൽ നരനായി പിറക്കുന്നതിനാലും, നാരി ചത്താൽ കുറുനരിയായി പിറക്കാനാണു് സാദ്ധ്യത. കുറുനരിയാവുമ്പോൾ, മനസ്സിണങ്ങി ഓരിയിടുന്നതിനു് തടസ്സവുമില്ല.

ഭാരതീയദർശനപ്രകാരം ഒരു ശരീരം മരിച്ചാൽ അതിലെ ജീവൻ കർമ്മഫലമനുസരിച്ചു് ഒന്നുകിൽ മറ്റൊരു ശരീരം സ്വീകരിക്കും അല്ലെങ്കിൽ ബ്രഹ്മസാക്ഷാത്ക്കാരം കൈവരിക്കും. മൂന്നാമതൊരു മാർഗ്ഗം ഇല്ല. മരണശേഷം മറ്റൊരു ശരീരം സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നതു്, തിന്നുതിന്നു് ഇലയുടെ അറ്റത്തു് എത്തുന്ന പുഴു “കയ്യോടെ” അടുത്ത ഇലയിലേക്കു് പ്രവേശിച്ചു് തീറ്റാകർമ്മം തുടരുന്നതുപോലെ, കാലതാമസമില്ലാതെ ആയിരിക്കുമെന്നു് ബൃഹദാരണ്യകം വ്യക്തമായി പറയുന്നുണ്ടു്. ഇവിടത്തെ പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ, കർത്താവു് പുഴു ആയതിനാലും, പുഴുവിനു് കൈകൾ ഇല്ലെങ്കിലും അതിനുംകൂടി ധാരാളം കാലുകൾ ഉള്ളതിനാലും, അടുത്ത ഇലയിലേക്കു് “കാലോടെ” പ്രവേശിച്ചു്, പൂർവ്വ പ്രജ്ഞയും കർമ്മവും ഒന്നിച്ചാരംഭിക്കുമെന്നു് പറയുന്നതാവും കൂടുതൽ ശരി. കഴിഞ്ഞ കാലവും നടപ്പു് കാലവും ഒന്നുചേർന്നു് തത്സമയം സംഭവിക്കുന്ന ഒരുതരം ഒത്തുകളിയാണു് പുനർജ്ജന്മം എന്നു് സാരം.

അമേധ്യമണംപിടുത്ത ശാസ്ത്രത്തിൽ താൻ തന്റെ ന്യൂറൽ നെറ്റ്വർക്കുകളിൽ സമാഹരിച്ച ജ്ഞാനങ്ങളുമായി ഈച്ചയുടെ ജീവാത്മാവു് പൂച്ചയിലേക്കു് പ്രവേശിക്കും. ഭാവിയിൽ, ആ പൂച്ച ചാവുമ്പോൾ, ഈച്ചയിൽ നിന്നും കിട്ടിയ മണംപിടുത്തശാസ്ത്രപരമായ പൂർവ്വ പ്രജ്ഞയും, എലിപിടുത്തശാസ്ത്രത്തിലൂടെ താൻ ശേഖരിച്ച നവപ്രജ്ഞയും കൂട്ടിച്ചേർത്തു് പൂച്ചയുടെ ജീവാത്മാവു് അടുത്ത ശരീരത്തിലേക്കു് പകർന്നുകൊടുക്കപ്പെടും. ഭാവിയിൽ എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കൽ, ബ്രഹ്മസാക്ഷാത്ക്കാരം കൈവരിക്കുന്നതുവരെ, കർമ്മഫലത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ഈ ചടങ്ങു് തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കും. ഇതിനിടയിൽ, പൂർവ്വാശ്രമത്തിൽ മുട്ടയായിരുന്ന പുഴു, ഒന്നിനുപിറകെ ഒന്നായി ഇലകൾ തിന്നു് വീർത്തു്, പറവയായി രൂപാന്തരം പ്രാപിക്കാനായി താത്കാലിക സമാധിയുടെ പ്യൂപ്പദശയിൽ പ്രവേശിക്കും. പക്ഷേ, ഒരു ശരീരത്തിൽ നിന്നും “കൊഴിഞ്ഞ” ജീവൻ ഒട്ടും കാലതാമസമില്ലാതെ മറ്റൊരു ശരീരത്തിലേക്കു് കുടിയേറുന്നതു് വർണ്ണിക്കാൻ മുട്ടയുടെയോ പ്യൂപ്പയുടെയോ പറവയുടെയോ സഹായം തേടുന്നതു് ഗുണത്തേക്കാൾ ദോഷം ചെയ്തേക്കാമെന്നതിനാൽ, ഇലയിൽനിന്നും ഇലയിലേക്കു് നിർവിഘ്നമായി തിന്നുനീങ്ങുന്ന പുഴുവിനെ രൂപകമാക്കാൻ വേദപണ്ഡിതർ തീരുമാനിച്ചു, അത്ര തന്നെ! നമ്മുടെ മാംസത്തിൽ നമ്മൾതന്നെ കത്തി വയ്ക്കരുതല്ലോ! പുനർജ്ജന്മമെന്തെന്നോ, ഇല തിന്നുന്ന പുഴുവെന്തെന്നോ, അവ തമ്മിൽ ഏതെങ്കിലും വിധത്തിലുള്ള പൊതുഘടകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടോ ഇല്ലയോ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളെപ്പറ്റി ശ്രീ ശ്രീ ദിവ്യാത്മാക്കൾക്കു് വലിയ ഗ്രാഹ്യമൊന്നുമില്ല. സാഹിത്യത്തിൽ ഇരട്ടിമധുരം ചാലിച്ച വിടുവായത്തങ്ങൾക്കു് പഞ്ഞവുമില്ല. ആത്മീയമായ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പ്രതീകാത്മകമായും ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായും മനസ്സിലാക്കപ്പെടേണ്ടവയാണു്!

നിർദ്ദിഷ്ടമായ ആചാരങ്ങളും ചിട്ടകളും – പ്രധാനമായും പൌരോഹിത്യത്തിനു് സുഖജീവിതം സാദ്ധ്യമാക്കുന്ന നടപടിക്രമങ്ങൾ – അനുസരിച്ചു് ജീവിച്ചാൽ പുനർജ്ജന്മത്തിൽ നിന്നും മോചനം നേടി മോക്ഷപ്രാപ്തി കൈവരിക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ പട്ടിയോ പൂച്ചയോ പുഴുവോ മറ്റോ ആയി വീണ്ടും വീണ്ടും പുനർജ്ജനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.

 
Comments Off on ഉദ്ധതരുടെ നവോത്ഥാനം

Posted by on Feb 18, 2019 in Uncategorized