RSS

Monthly Archives: November 2008

നമുക്കു് ശ്രദ്ധാലുക്കളാവാം

(Friedrich Nietzsche-യുടെ Gay Science എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ നിന്നും ഒരു ഭാഗം ‍- സ്വതന്ത്ര തര്‍ജ്ജമ)

ലോകം ജൈവമായ ഒരസ്തിത്വം ആണെന്നു് ചിന്തിക്കാതിരിക്കാന്‍ നമുക്കു് ശ്രദ്ധിക്കാം. എങ്ങോട്ടാണു് ലോകം വികാസം പ്രാപിക്കേണ്ടതു്? എവിടെനിന്നുമാണു് അതു് ആഹാരം കഴിക്കേണ്ടതു്? എങ്ങിനെയാണു് അതിനു് വളരാനും വംശം വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കാനും കഴിയേണ്ടതു്? ജൈവാവസ്ഥ എന്നാല്‍ എന്തെന്നു് ഏകദേശം നമുക്കറിയാം. പ്രപഞ്ചത്തെ ഒരു ‘ഓര്‍ഗനിസം’ എന്നു് വിളിക്കുന്നവര്‍ ചെയ്യുന്നപോലെ, എങ്ങനെയാണു് ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തില്‍നിന്നുകൊണ്ടു് മാത്രം ഗ്രഹിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന, ഏറെ താമസിച്ചതും അവാച്യവുമായ ഒരു വ്യുത്പന്നതയെ (derivative), വിരളമായതും, ആകസ്മികവുമായ ഒന്നിനെ നമുക്കു് പരമാര്‍ത്ഥമായി, സാര്‍വ്വത്രികമായി, നിത്യമായി വ്യാഖ്യാനിക്കാന്‍ കഴിയുക? അതെനിക്കു് മനംപിരട്ടല്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നു! പ്രപഞ്ചം ഒരു യന്ത്രമാണെന്നു് വിശ്വസിക്കാതിരിക്കാന്‍ നമുക്കു് ശ്രദ്ധിക്കാം. തീര്‍ച്ചയായിട്ടും പ്രപഞ്ചം ഒരു ലക്ഷ്യത്തിനായി ‘നിര്‍മ്മിക്കപ്പെട്ട’ ഒന്നല്ല. ‘യന്ത്രം’ എന്ന വാക്കുവഴി നമ്മള്‍ പ്രപഞ്ചത്തിനു് വളരെ ഉയര്‍ന്ന പദവിയാണു് നല്‍കുന്നതു്. നമ്മുടെ അയല്‍പക്ക വാനഗോളങ്ങളുടേതുപോലെ ചാക്രികമായതും, രൂപപൂര്‍ണ്ണതയുള്ളതുമായ ചലനങ്ങള്‍ പ്രപഞ്ചത്തില്‍ പൊതുവായതും വ്യാപകമായതുമായി ധരിക്കാതിരിക്കാന്‍ നമുക്കു് ശ്രദ്ധിക്കാം. ക്ഷീരപഥത്തിലേക്കുള്ള ഒരു നോട്ടം ധാരാളം മതി അവിടെ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ചലനങ്ങള്‍ മുതലായ കാര്യങ്ങളില്‍ വളരെ പരുക്കനും പരസ്പരവിരുദ്ധവുമായ അവസ്ഥകളാണു് നിലനില്‍ക്കുന്നതെന്ന കാര്യത്തില്‍ നമുക്കു് യാതൊരു സംശയവും തോന്നാതിരിക്കാന്‍. നമ്മള്‍ ജീവിക്കുന്ന നക്ഷത്രസംബന്ധിയായ ഈ വ്യവസ്ഥ ഒരു അപവാദമാണു്. ഈ വ്യവസ്ഥയും അതിനോടനുബന്ധിച്ച ഗണനീയമായ കാലദൈര്‍ഘ്യവും ജൈവാവസ്ഥയുടെ രൂപമെടുക്കല്‍ എന്ന ‘അപവാദങ്ങളുടെ അപവാദം’ സാദ്ധ്യമാക്കുകയായിരുന്നു! അതില്‍ നിന്നും വിപരീതമായി, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആകമാനസ്വഭാവം യാതൊരു അടുക്കും ചിട്ടയുമില്ലാതെ കുഴഞ്ഞുമറിഞ്ഞതാണു് (chaos) – അനന്തകാലത്തിലേക്കും! ‘കുഴഞ്ഞുമറിഞ്ഞതു്’ എന്നതു് അനിവാര്യതയുടെ അഭാവം എന്ന അര്‍ത്ഥത്തിലല്ല, വ്യവസ്ഥയുടെ, ക്രമത്തിന്റെ, രൂപത്തിന്റെ, ഭംഗിയുടെ, ജ്ഞാനത്തിന്റെ, എന്നുവേണ്ട, എന്തെല്ലാമാണോ മാനുഷികമായ സൗന്ദര്യബോധത്തിനു് നല്‍കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പേരുകള്‍, അവയുടെ എല്ലാം അഭാവം എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍! നമ്മുടെ യുക്തിയുക്തതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ വിലയിരുത്തിയാല്‍, ‘ചാപിള്ളകളായിപ്പോയ’ ജന്മങ്ങളായിരുന്നു പ്രപഞ്ചത്തിലെ സാമാന്യനിയമം. അപവാദങ്ങള്‍ രഹസ്യമായ ലക്ഷ്യമല്ല. പ്രപഞ്ചത്തില്‍ അതിന്റേതായ രീതിയില്‍ നിത്യമായി ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെടുന്ന ഈ ‘കളിവട്ടം’ ഒരിക്കലും ‘താളാത്മകമായൊരു മധുരസംഗീതം’ എന്നു് വിളിക്കപ്പെടാവുന്നതല്ല. എല്ലാറ്റിനും പുറമെ, ‘ചാപിള്ളകളായിപ്പോയ ജന്മങ്ങള്‍’ എന്ന പ്രയോഗംതന്നെ ‘മാനുഷീകരിക്കപ്പെട്ട’ ഒന്നായതിനാല്‍ സ്വതേ കുറ്റമറ്റതല്ലതാനും. പ്രപഞ്ചത്തെ എങ്ങനെയാണു് നമ്മള്‍ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയോ പുകഴ്ത്തുകയോ ചെയ്യുന്നതു്? പ്രപഞ്ചത്തിനു് ഹൃദയശൂന്യതയോ, യുക്തിയില്ലായ്മയോ, അല്ലെങ്കില്‍ അവയുടെ വിപരീതമായ ഗുണങ്ങളോ ആരോപിക്കാതിരിക്കാന്‍ നമുക്കു് ശ്രദ്ധിക്കാം. പ്രപഞ്ചം പരിപൂര്‍ണ്ണമോ, ഹൃദ്യമായതോ, കുലീനമായതോ അല്ല, അതിലേതെങ്കിലുമാവാന്‍ അതൊരിക്കലും ആഗ്രഹിക്കുന്നുമില്ല. മനുഷ്യനെ അനുകരിക്കാന്‍ പ്രപഞ്ചം യാതൊരു പരിശ്രമവും നടത്തുന്നില്ല! നമ്മുടെ സൗന്ദര്യബോധത്തിന്റെയോ, ധാര്‍മ്മാധര്‍മ്മവിവേചനത്തിന്റെയോ വിധിനിര്‍ണ്ണയങ്ങള്‍ പ്രപഞ്ചത്തെ ഒരുവിധത്തിലും ബാധിക്കുന്നില്ല! അതിനു് അതിജീവനനൈസര്‍ഗ്ഗികതയോ (survival instinct) മറ്റേതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള നൈസര്‍ഗ്ഗികതയോ ഇല്ല. പ്രപഞ്ചം ഒരു നിയമത്തേയും അറിയുന്നില്ല. പ്രപഞ്ചത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന നിയമങ്ങള്‍ ഉണ്ടെന്നു് പറയാതിരിക്കാന്‍ നമുക്കു് ശ്രദ്ധിക്കാം. പ്രപഞ്ചത്തില്‍ നിയമങ്ങളല്ല, അനിവാര്യതകളേ ഉള്ളു. അവിടെ കല്‍പിക്കുന്നവനില്ല, അനുസരിക്കുന്നവനില്ല, അതിരുകള്‍ ലംഘിക്കുന്നവനുമില്ല. ലക്ഷ്യം ഇല്ല എന്നറിയുമ്പോള്‍, യാദൃച്ഛികതയുമില്ല എന്നു് നമുക്കു് അറിയാനാവും. ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ ഉള്ള ഒരു ലോകത്തിലേ ‘യാദൃച്ഛികത’ എന്ന പദത്തിനു് എന്തെങ്കിലും അര്‍ത്ഥമുള്ളു. മരണം ജീവിതത്തിന്റെ വിപരീതമായ അവസ്ഥയാണെന്നു് പറയാതിരിക്കാന്‍ നമുക്കു് ശ്രദ്ധിക്കാം. ജീവിക്കുന്നവര്‍ മരിച്ചവരുടെ മറ്റൊരു പ്രകൃതി മാത്രം – വളരെ അപൂര്‍വ്വമായ ഒരു പ്രകൃതി. ലോകം സ്ഥിരമായി പുതിയവയെ സൃഷ്ടിക്കുന്നുവെന്നു് ചിന്തിക്കാതിരിക്കാന്‍ നമുക്കു് ശ്രദ്ധിക്കാം. നിത്യവും സ്ഥിരമായതുമായ വസ്തുക്കളില്ല. ദ്രവ്യം എന്നതു് ‘എലിയറ്റിക്കുകളുടെ’ (Eleatics) ദൈവത്തെപ്പോലെതന്നെ ഒരു അബദ്ധമാണു്.

പക്ഷേ, എപ്പോഴാണു് നമ്മുടെ മുന്‍കരുതലുകളും ശ്രദ്ധയും അവസാനിക്കുക? എപ്പോഴാണു് ദൈവത്തിന്റെ ഈ മുഴുവന്‍ നിഴലുകളും നമ്മെ ഇരുട്ടില്‍ മൂടാതിരിക്കുക? എപ്പോഴാണു് നമ്മള്‍ പ്രകൃതിയെ ദൈവമോചിതമാക്കിക്കഴിയുക? എപ്പോഴാണു് നമുക്കു് ശുദ്ധമായ, പുതിയതായി കണ്ടെടുത്ത, പുതിയതായി സ്വതന്ത്രമാക്കിയ പ്രകൃതിയുടെ ഭാഗമായി മനുഷ്യരാശിയെയും ‘പ്രകൃതീകരിക്കാന്‍’ ആരംഭിക്കാനാവുക?

 
13 Comments

Posted by on November 21, 2008 in ഫിലോസഫി

 

Tags: ,

ബിന്‍ ലാദനും അല്‍ ഖാഇദയും

ഒസാമ ബിന്‍ ലാദന്റെ പിതാവു് സൗദി അറേബ്യയിലെ ജിദ്ദയില്‍ കുടിയേറിപ്പാര്‍ത്ത മുഹമ്മദ്‌ ബിന്‍ ലാദന്‍ എന്ന യെമന്‍കാരനായിരുന്നു. 1930 ആരംഭത്തിലെ കഠിനമായ വരള്‍ച്ച മൂലം മറ്റു് പല യെമന്‍കാരേയും പോലെ നാടുവിട്ട മുഹമ്മദ്‌ ആദ്യം എത്യോപ്യയിലും പിന്നീടു് 1931-ല്‍ ജിദ്ദയിലും എത്തിച്ചേര്‍ന്നു. ഒരു ചുമട്ടുതൊഴിലാളിയായി ജിദ്ദയില്‍ ജീവിതം ആരംഭിച്ച മുഹമ്മദ്‌ താമസിയാതെ അവിടെ ഒരു കണ്‍സ്ട്രക്ഷന്‍ കമ്പനി സ്ഥാപിക്കുന്നു. 1938 മുതല്‍ സൗദി അറേബ്യയില്‍ അമേരിക്ക ഓയില്‍ ഖനനം ആരംഭിക്കുകയും, അതിനോടനുബന്ധിച്ചു് രാജ്യത്തെ ഇന്‍ഫ്രാ സ്ട്രക്ചര്‍ നവീകരണം അടക്കമുള്ള വന്‍തോതിലുള്ള കണ്‍സ്ട്രക്ഷന്‍ പണികള്‍ ആവശ്യമായി വരികയും ചെയ്തു. എങ്കിലും, ARAMCO (1944-ല്‍ ഈ പേരു്സ്വീകരിക്കുന്നതുവരെ വരെ California Arabian Standard Oil Company) കണ്‍സ്ട്രക്ഷന്‍ പണികള്‍ നല്‍കിയിരുന്നതു് Bechtel പോലുള്ള വലിയ അമേരിക്കന്‍ കമ്പനികള്‍ക്കായിരുന്നു. ഇക്കാര്യത്തില്‍ സൗദി രാജകുടുംബത്തിനു് ആദ്യകാലങ്ങളില്‍ വലിയ പങ്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. പിന്നീടു്, അറബികള്‍ക്കും പണികളുടെ കോണ്ട്രാക്റ്റുകള്‍ നല്‍കണം എന്ന ആവശ്യം സൗദിരാജകുടുംബം ഉന്നയിച്ചതുമൂലം, 1940 മുതല്‍ ചെറുകിട പ്രാദേശികകമ്പനികള്‍ അമേരിക്കന്‍ കമ്പനികളെ സഹായിക്കുന്നതിനായി രൂപമെടുത്തു. ഈ അവസരം മുഹമ്മദ്‌ തന്മയത്വമായി വിനിയോഗിച്ചു. റിസ്ക്‌ കൂടുതലായതിനാല്‍ വരുമാനവും തദനുസൃതം കൂടുതലായ ജോലികള്‍ ഏറ്റെടുത്തു് അവന്‍ അതിവേഗം സാമ്പത്തികമായി വളര്‍ന്നു. 1950 ആയപ്പോഴേക്കും മുഹമ്മദിന്റെ കമ്പനി Saudi Binladin Group എന്ന വന്‍സാമ്രാജ്യമായി രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ചു. ഇസ്ലാമിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട മൂന്നു് പള്ളികളായ മെക്കയിലെയും മെദീനയിലേയും പള്ളികളും ജെറുസലേമിലെ പള്ളിയും (‘Al-Aqsa Mosque’) പുതുക്കിപ്പണിതതു് സൗദി ബിന്‍ ലാദന്‍ ഗ്രൂപ്പ്‌ ആയിരുന്നു. ഫൈസല്‍ രാജാവിന്റെ കീഴില്‍ മുഹമ്മദ്‌ ബിന്‍ ലാദന്‍ സൗദിയിലെ പൊതുനിര്‍മ്മാണപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ ചുമതലവഹിക്കുന്ന മന്ത്രി എന്ന പദവി വരെ ഉയര്‍ന്നു.

താമസിച്ചാണു് വിവാഹജീവിതം ആരംഭിച്ചതെങ്കിലും മുഹമ്മദ്‌ ബിന്‍ ലാദന്‍ 22 ഭാര്യമാരില്‍ നിന്നായി 54 മക്കളെ ജനിപ്പിച്ചു. 25 ആണ്മക്കളും 29 പെണ്മക്കളും. വലിയ ഭക്തനായിരുന്നതുമൂലം, മുഹമ്മദ്‌ ഇസ്ലാമിന്റെ നിയമങ്ങള്‍ കൃത്യമായി പാലിച്ചിരുന്നു. ഉദാഹരണത്തിനു്, ഒരേസമയം നാലില്‍ കൂടുതല്‍ ഭാര്യമാരെ വച്ചുപുലര്‍ത്താന്‍ ഇസ്ലാം അനുവദിക്കുന്നില്ലാത്തതിനാല്‍ അഞ്ചാമത്തെ വിവാഹത്തിനു് മുന്‍പായി പഴയ ഏതെങ്കിലും ഒരു ഭാര്യയെ മൊഴിചൊല്ലാന്‍ മുഹമ്മദ്‌ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. വിശ്വാസതീവ്രതമൂലം, ഇസ്ലാം നിയമത്തിനു് ഭംഗം വരാതിരിക്കാനായി ഒരു സ്ത്രീയുമായി ലൈംഗികബന്ധത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെടുന്നതിനു് മാത്രമായി അവളെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതും, അതിനുശേഷം വീണ്ടും മൊഴി ചൊല്ലുന്നതും മുഹമ്മദിന്റെ രീതിയായിരുന്നു. ജനനങ്ങളും മറ്റും കൃത്യമായി രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്തിരുന്നില്ല. അതൊന്നും സൗദി അറേബ്യയില്‍ ആരും അത്ര ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നുമില്ല. അതിനാല്‍, ഭാര്യമാരുടെയും മക്കളുടെയും എണ്ണമോ, കുടുംബസംബന്ധമായ മറ്റു് വിവരങ്ങളോ ഒന്നും കൃത്യമാവണമെന്നില്ല. മുഹമ്മദ്‌ പല സ്ത്രീകളുമായി താത്കാലികബന്ധങ്ങള്‍ സ്ഥാപിച്ചിരുന്നതിനാല്‍, ഭാര്യമാരുടെയും മക്കളുടെയും എണ്ണം ഈ ഔദ്യോഗിക കണക്കുകളില്‍ നിന്നും കൂടുകയല്ലാതെ കുറയുകയില്ല എന്നു് സാരം. പതിനേഴാമത്തവനായി ജന്മമെടുത്ത ഒസാമയുടെ അമ്മ ഒരു പാലസ്തീന്‍കാരിയായിരുന്നു. മുഹമ്മദിനു് അവളില്‍ നിന്നും ഈ ഒരു മകന്‍ മാത്രമേ ഉള്ളു. അവള്‍ നാലാമത്തെ ഭാര്യ ആയിരുന്നോ അതോ അവര്‍ കൂടി താമസിച്ചിരുന്നതേ ഉള്ളോ എന്നതും വ്യക്തമല്ല. മുഹമ്മദ്‌ അവളെ സിറിയയില്‍ വച്ചു് പരിചയപ്പെടുമ്പോള്‍ അവള്‍ക്കു് പതിനാലു് വയസ്സു് മാത്രമേ പ്രായം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു എന്നും അതല്ല, ഇരുപതില്‍ മീതെ ആയിരുന്നു എന്നും രണ്ടഭിപ്രായമുണ്ടു്. അറബിലോകത്തു് പഞ്ഞമില്ലാത്ത ഒരു കാര്യം അഭിപ്രായങ്ങളിലെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളാണല്ലോ! അറബികള്‍, പ്രത്യേകിച്ചും സുന്നിമുസ്ലീമുകള്‍ ‘താഴ്‌ന്ന’ മുസ്ലീമുകളായി കരുതുന്ന Alaouite (ഷിയാ മുസ്ലീം) വിഭാഗത്തില്‍പ്പെട്ടവളായിരുന്നു അവള്‍ എന്നും ഒരു ശ്രുതിയുണ്ടു്. ഈ വസ്തുത അവളുടെ ചില ബന്ധുക്കള്‍ നിഷേധിക്കുന്നുമുണ്ടു്. നാലാമത്തെ ‘ഭാര്യ’ ആയിരുന്ന അവളെ മറ്റു് കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ ‘അടിമസ്ത്രീ’ എന്നും അതുവഴി ഒസാമയെ ‘അടിമസ്ത്രീയുടെ മകന്‍’ എന്നും പരിഹസിച്ചിരുന്നത്രേ! ‘ഒസാമ’ എന്ന വാക്കിന്റെ ശരിയായ അര്‍ത്ഥം ‘സിംഹം’ എന്നാണെന്നതു് ഈ വസ്തുതയുടെ വെളിച്ചത്തില്‍ വിരോധാഭാസമായി തോന്നിയേക്കാം!

ഒസാമയ്ക്കു് നാലോ അഞ്ചോ വയസ്സു് പ്രായമുള്ളപ്പോള്‍ മുഹമ്മദ്‌ അവന്റെ അമ്മയെ മൊഴി ചൊല്ലുകയും അവള്‍ക്കു് തന്റെ കീഴില്‍ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന ‘മൊഹമ്മദ്‌ അല്‍ അത്താസു’മായി ദാമ്പത്യബന്ധം ഏര്‍പ്പാടാക്കിക്കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അതുമുതല്‍ ഒസാമയുടെ ജീവിതം അമ്മയോടും രണ്ടാം വാപ്പയോടും ഒരുമിച്ചായി. പുതിയ ഭര്‍ത്താവില്‍ നിന്നും അവള്‍ക്കു് മൂന്നു് ആണ്‍കുട്ടികളും ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയും ജനിച്ചു. ‘മൂത്തവന്‍’ എന്ന നിലയില്‍ അവരുടെ ചുമതലക്കാരന്‍ ഒസാമയായിരുന്നു. അമ്മയോടു് നല്ല ബന്ധം പുലര്‍ത്തിയ ഒസാമ, യഥാര്‍ത്ഥ ‘വാപ്പയുടെ’ കീഴില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന രണ്ടാം വാപ്പയുമായി അത്ര നല്ല ബന്ധം നിലനിര്‍ത്തിയിരുന്നില്ല. അധികപങ്കും യാത്രയിലായിരുന്ന സ്വന്തം പിതാവു് വല്ലപ്പോഴും വീട്ടില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ അവനുമായി വ്യക്തിപരമായ പരസ്പരബന്ധം വളര്‍ത്തിയെടുക്കുവാന്‍ മൊഴിചൊല്ലലിനു് മുന്‍‌പുപോലും അനേകം സഹോദരങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ ഒസാമയ്ക്കു് സ്വാഭാവികമായും കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ബാല്യകാലസുഹൃത്തുക്കള്‍ ഒസാമയെ ‘പെണ്‍കുട്ടികളെപ്പോലെ’ ലജ്ജാശീലനും, ശാന്തനുമായി വര്‍ണ്ണിക്കുന്നു. Bonanza, Fury മുതലായ അമേരിക്കന്‍ സീരിയലുകളടക്കമുള്ള T.V. പ്രോഗ്രാമുകള്‍ കാണുന്നതായിരുന്നു ചെറുപ്പത്തിലെ പ്രധാന വിനോദങ്ങള്‍. പഠനത്തിലും കളികളിലും പൊതുവേ ഒരു ശരാശരി ബാലന്‍ മാത്രമായിരുന്നു ഒസാമ. അമ്മയ്ക്കു് കുടുംബാംഗങ്ങളില്‍ നിന്നു് നേരിടേണ്ടിവന്ന അവഹേളനങ്ങള്‍പോലെതന്നെ, പിതാവായ മുഹമ്മദിനും, അതിഭീമമായ സാമ്പത്തികവളര്‍ച്ച ഉണ്ടായിട്ടുപോലും, സൗദിയില്‍ കുടിയേറിപ്പാര്‍ത്ത ഒരു യെമന്‍കാരന്‍ എന്നതിന്റെ പേരില്‍ സൗദി സമൂഹത്തില്‍ അര്‍ഹിക്കുന്ന അംഗീകാരം ലഭിച്ചിരുന്നില്ല. ഈ സ്റ്റിഗ്‌മ അവന്റെ സഹോദരങ്ങളില്‍ എന്നപോലെ ഒസാമയിലും അപകര്‍ഷതാബോധവും, അതില്‍ നിന്നുടലെടുക്കുന്ന അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നതിനുള്ള ദാഹവും രൂപമെടുക്കാന്‍ പ്രേരിതമായിട്ടുണ്ടാവണം എന്നു് കരുതുന്നതില്‍ തെറ്റില്ല. 1967-ല്‍ മുഹമ്മദ്‌ ബിന്‍ ലാദന്‍ ഒരു വിമാനാപകടത്തില്‍ മരിച്ചു. അതുവഴി ഒസാമ അടക്കമുള്ള അവന്റെ മക്കള്‍ അനേക കോടികളുടെ അവകാശികളായി.

പതിനാറോ പതിനേഴോ വയസ്സുള്ളപ്പോള്‍ ഒസാമ അവന്റെ അമ്മവഴിയിലെ ഒരു അമ്മാവന്റെ മകളായ ഒരു പതിനാലു് വയസ്സുകാരിയെ വിവാഹം കഴിച്ചു. അവളില്‍ നിന്നും ഒസാമ ബിന്‍ ലാദനു് പതിനൊന്നു് മക്കള്‍ ജനിച്ചു. അഞ്ചു് ഭാര്യമാരില്‍ നിന്നായി ഒസാമയ്ക്കു് ആകെ മക്കള്‍ ഇരുപത്തിനാലു്. അഞ്ചില്‍ ഒരുവള്‍ പിന്നീടു് അവനില്‍ നിന്നും വിവാഹമോചനം നേടി. ഒസാമയുടെ ഒരു മുതിര്‍ന്ന സ്റ്റെപ്‌ ബ്രദര്‍ ആയ ‘യെസ്ലാം ബിന്‍ ലാദന്റെ’ ഭാര്യയായിരുന്ന കാര്‍മന്‍ (Carmen Dufour bin Ladin) എന്ന ഒരു സ്വിറ്റ്‌സര്‍ലന്‍ഡ്കാരി ‘Inside the Kingdom: My Life in Saudi Arabia’ എന്നൊരു പുസ്തകം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്‌. Dufour എന്നൊരു സ്വിസ്‌ പൗരന്റേയും, ഒരു ഇറാന്‍ കാരിയുടെയും മകളായി സ്വിറ്റ്‌സര്‍ലണ്ടില്‍ ജനിച്ച കാര്‍മനും യെസ്ലാമും തമ്മില്‍ 1973-ല്‍ ജെനീവയില്‍ വച്ചു് പരിചയപ്പെടുകയും, അടുത്തവര്‍ഷം ജിദ്ദയില്‍ വച്ചു് അവര്‍ വിവാഹിതരാവുകയുമായിരുന്നു. 1988-ല്‍ അവള്‍ യെസ്ലാമില്‍ നിന്നും വേര്‍പെടുകയും, 2006-ല്‍ വിവാഹമോചനം നേടുകയും ചെയ്തു. അവരുടെ മൂന്നു് പെണ്മക്കളും ഇന്നു് പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങളിലാണു് ജീവിക്കുന്നതു്.

കിംഗ്‌ അബ്ദുള്‍ അസീസ്‌ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില്‍ ഒസാമ പഠിച്ചതു് എക്കണോമിക്സും കണ്‍സ്ട്രക്ഷന്‍ സംബന്ധിച്ച കാര്യങ്ങളും ആയിരുന്നെങ്കിലും, മതപരമായ കാര്യങ്ങളിലായിരുന്നു കൂടുതല്‍ ശ്രദ്ധ. അക്കാലത്തു് തീവ്രവാദികളുമായി ബന്ധത്തിലായി. 1979-ലെ ഗ്രാന്റ്‌ മോസ്ക്‌ പിടിച്ചടക്കല്‍ ശ്രമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു് ഒസാമയേയും സഹോദരനേയും കസ്റ്റഡിയില്‍ എടുത്തിരുന്നു. അവര്‍ക്കു് നേരിട്ടു് പങ്കില്ലായിരുന്നെങ്കിലും, പള്ളിയിലേക്കു് ആയുധങ്ങള്‍ ബിന്‍ ലാദന്‍ കമ്പനിയുടെ ട്രക്കുകള്‍ ഉപയോഗിച്ചു് കടത്തുന്നതിനു് അവരുടെ സഹായം ഉണ്ടായിരുന്നോ എന്ന സംശയമായിരുന്നു തടവിനു് കാരണം. അതേസമയം, പള്ളി പുതുക്കിപ്പണിത കമ്പനി എന്ന നിലയില്‍, പള്ളിയുടെ പ്ലാന്‍ വിമതരെ ആക്രമിച്ചവര്‍ക്കു് നല്‍കി സഹായിച്ചുകൊണ്ടു് രാജകുടുംബത്തോടുള്ള കൂറു് പ്രകടിപ്പിക്കുവാന്‍ ബിന്‍ ലാദന്‍ ഗ്രൂപ്പിനു് കഴിയുകയും ചെയ്തു.

(തുടരും)

 
18 Comments

Posted by on November 18, 2008 in ലേഖനം

 

Tags: , ,

നുണ, ജ്ഞാനം, സന്യാസം…

(Friedrich Nietzsche-യുടെ Gay Science എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ നിന്നും ചില ഭാഗങ്ങള്‍- ഒരു സ്വതന്ത്ര തര്‍ജ്ജമ)

നുണ കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കുന്നവര്‍

‍ഫ്രാന്‍സില്‍ അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ ഏകകങ്ങളെ നിരോധിക്കാന്‍ – അതുവഴി സ്വാഭാവികമായും മറ്റുചിലര്‍ അവയെ പ്രതിരോധിക്കാനും! – ആരംഭിച്ചപ്പോള്‍, സാധാരണ കാണാന്‍ കഴിയുന്നതും, എന്നാല്‍ മനുഷ്യര്‍ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ മാത്രം കാണാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുമായ ഒരു പ്രത്യേകത അവിടെയും കാണാനായി: – ആ നിയമങ്ങളെ അനുകൂലിച്ചിരുന്നവര്‍ അവ നിലനില്‍ക്കേണ്ടതിന്റെ കാരണങ്ങള്‍ എന്ന മട്ടില്‍ നുണകള്‍ നിരത്താന്‍ തുടങ്ങി. ആ നിയമങ്ങളുടെ അധീശശക്തിയില്‍ ശീലിച്ചുപോയെന്നും, അതുകൊണ്ടു് മറ്റൊന്നു് ഞങ്ങള്‍ക്കു് ആവശ്യമില്ലെന്നും സമ്മതിക്കാതിരിക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു ആ നുണകള്‍. നിലവിലിരിക്കുന്ന നീതിശാസ്ത്രങ്ങളിലെയും, മതങ്ങളിലെയും ശീലങ്ങള്‍ക്കും അതുതന്നെയാണു് എന്നും സംഭവിച്ചിരുന്നതും, ഇന്നും സംഭവിക്കുന്നതും. പഴയ ശീലങ്ങളെ എതിര്‍ക്കാനും, അവയുടെ അടിസ്ഥാനവും ലക്ഷ്യങ്ങളും ചോദ്യം ചെയ്യാനും ചില മനുഷ്യര്‍ തയ്യാറാവുമ്പോള്‍, അവയുടെ പിന്നിലെ കാരണങ്ങളും ഉദ്ദേശ്യങ്ങളുമെന്ന പേരില്‍ കുറെ നുണകള്‍കൂടി അവയോടു് കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കപ്പെടുന്നു. എല്ലാക്കാലത്തേയും യാഥാസ്ഥിതികരുടെ വഞ്ചനാത്മകതയുടെ വലിപ്പമാണു് ഇവിടെ വെളിപ്പെടുന്നതു് – ‘നുണകൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കുന്നവര്‍’ ആണു് ഇക്കൂട്ടര്‍.

ജ്ഞാനത്തിനു് മുന്‍കൂട്ടി നിശ്ചയിക്കപ്പെടാതെ

ഒരുവനോടു് പറ്റിച്ചേര്‍ന്നാല്‍ അവനെ എന്നേക്കുമായി ജ്ഞാനത്തിന്റെ അനുയായി ആവാന്‍ അയോഗ്യനാക്കുന്നതും, അത്ര വിരളമല്ലാത്തതുമായ ഒരു മണ്ടന്‍ ‘എളിമ’യുണ്ടു്: ഈ തരത്തില്‍പെട്ട ഒരു മനുഷ്യന്‍ അപൂര്‍വ്വമായ എന്തെങ്കിലും കണ്ടാല്‍ അതേനിമിഷം ചുവടുതിരിച്ചശേഷം തന്നോടുതന്നെ പറയും: – “നിനക്കു് തെറ്റുപറ്റി! എവിടെയായിരുന്നു നിന്റെ ബോധം? നീ കണ്ടതു് ഒരിക്കലും സത്യമാവാന്‍ കഴിയില്ല!” അതിനുശേഷം ഒന്നുകൂടി സൂക്ഷിച്ചു് നോക്കുന്നതിനും, ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിനും പകരം അവനെ ആരോ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയാലെന്നപോലെ, ശ്രദ്ധേയമായിരുന്ന ആ വസ്തുവില്‍ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറി അവന്‍ ഓടിയകലുകയും, കഴിയുന്നത്ര വേഗം താന്‍ കണ്ടതിനെ തലയില്‍നിന്നും പുറത്താക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യും. അവന്റെ ആന്തരിക ‘കാനോന്‍’ ഇതാണു്: “വസ്തുതകളെ സംബന്ധിച്ചുള്ള സാധാരണ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്കു് വിരുദ്ധമായതൊന്നും എനിക്കു് കാണേണ്ട. പുതിയ സത്യങ്ങളെ കണ്ടെത്താനാണോ ഞാന്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു്? പഴയതുതന്നെ ഒരുപാടുണ്ടു്.”

പരിത്യാഗി (സന്യാസി)

ഒരു പരിത്യാഗി എന്താണു് ചെയ്യുന്നതു്? തനിക്കു് കൂടുതല്‍ ഉന്നതമായ ഒരു ലോകം നേടാന്‍ വേണ്ടിയാണവന്‍ പ്രയത്നിക്കുന്നതു്. പ്രതിജ്ഞാബദ്ധരായ സാമാന്യമനുഷ്യരേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ അകലത്തില്‍, കൂടുതല്‍ ദൂരത്തില്‍, കൂടുതല്‍ ഉയരത്തില്‍ പറക്കാനാണു് അവന്റെ ആഗ്രഹം. തന്റെ പറക്കലിനെ തടസ്സപ്പെടുത്തിയേക്കാവുന്ന പല ഭാരങ്ങളും അവന്‍ വലിച്ചെറിയുന്നു. അവയില്‍ ചിലതൊക്കെ അവനു് ഒട്ടും വിലകുറഞ്ഞവയോ ഇഷ്ടമില്ലാത്തവയോ അല്ല. എങ്കിലും, ‘ഔന്നത്യം’ എന്ന അഭിലാഷപൂര്‍ത്തീകരണത്തിനായി അവന്‍ അവയെ ബലികഴിക്കുന്നു. ഈ ബലികഴിക്കല്‍, ഈ വലിച്ചെറിയല്‍ – കൃത്യമായി അതുമാത്രമാണു് അവനില്‍ ബാഹ്യലോകത്തിനു് ദൃശ്യമാവുന്നതു്. അതിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ അവനു് ‘പരിത്യാഗി’ എന്ന നാമം നല്‍കപ്പെടുന്നു. ഈ നാമത്തില്‍, തന്റെ ശിരോവസ്ത്രത്തില്‍ പൊതിഞ്ഞു്, നീളക്കുപ്പായത്തിനുള്ളിലെ ആത്മാവായി അവന്‍ നമ്മുടെ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നു. ഈ ദൃശ്യം നമ്മില്‍ ജനിപ്പിക്കുന്ന പ്രതീതിയില്‍ അവന്‍ സംതൃപ്തനാണു്: അതുവഴി, മറ്റുള്ളവരില്‍ നിന്നും ഉയര്‍ന്നു് പറക്കുന്നതിനുള്ള അവന്റെ അഭിലാഷം, അവന്റെ ഗര്‍വ്വ്, അവന്റെ ഉദ്ദേശ്യം മറച്ചുവയ്ക്കാന്‍ അവനു് കഴിയുന്നു. അതേ, അവന്‍ നമ്മള്‍ ചിന്തിക്കുന്നതിലും കൂടുതല്‍ ബുദ്ധിമാനാണു്, നമ്മുടെ നേരെ മര്യാദ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്ന ‘പ്രതിജ്ഞാബദ്ധന്‍! – അതായതു്, പരിത്യജിക്കുന്നതില്‍പോലും അവന്‍ സാമാന്യമനുഷ്യരോടു് തുല്യനാണു്.

ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ ന്യായവാദം

‘മനസ്സാക്ഷിയുടെ പരാതിപ്പെടല്‍’ വളരെ പ്രബുദ്ധരായവരുടെ ഇടയില്‍ പോലും ‘അതും ഇതും ഒക്കെ നിന്റെ സമൂഹത്തിലെ നല്ല ചിട്ടകള്‍ക്കു് വിരുദ്ധമാണു്’ എന്ന വികാരത്തേക്കാള്‍ ബലഹീനമാണു്. ആരുടെ ഇടയില്‍, ആര്‍ക്കുവേണ്ടി ഒരുവന്‍ വളര്‍ത്തപ്പെട്ടുവോ, അവരുടെ തണുത്ത നോട്ടങ്ങളെ, വക്രമാക്കപ്പെടുന്ന അവരുടെ മുഖങ്ങളെ ശക്തരായവര്‍ പോലും ഭയപ്പെടുന്നു. എന്തിനെയാണു് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അവര്‍ ഭയപ്പെടുന്നതു്? ഒറ്റപ്പെടലിനെ! ഒരു വ്യക്തിക്കോ വസ്തുതക്കോ അനുകൂലമായ ഏറ്റവും നല്ല ന്യായവാദങ്ങളെപ്പോലും ‘ഒറ്റപ്പെടല്‍’ എന്ന ന്യായവാദം തറപറ്റിക്കുന്നു! മനുഷ്യരിലെ ‘കാലിക്കൂട്ടനൈസര്‍ഗ്ഗികത’യാണു് (herd instinct) ഇവിടെ വെളിപ്പെടുന്നതു്!

വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന ആന്തരോദ്ദേശ്യം (believed motive)

മനുഷ്യരാശിയുടെ ഇതുവരെയുള്ള പ്രവൃത്തികളുടെ ആന്തരോദ്ദേശ്യങ്ങള്‍ അറിയേണ്ടതു് എത്ര പ്രധാനമാണെങ്കില്‍ത്തന്നെയും: – ഒരുപക്ഷേ, അത്തരം കാര്യങ്ങളുടെ ഇങ്ങനെയോ അങ്ങനെയോ ഉള്ള ആന്തരോദ്ദേശ്യങ്ങളേക്കാള്‍, അവയിലുള്ള ‘വിശ്വാസം’, അതായതു്, മനുഷ്യരാശി ഇതുവരെ അവരുടെ പ്രവൃത്തികളുടെ യഥാര്‍ത്ഥ ഉത്തോലകം (lever) ആയി കരുതി അടിയില്‍ തിരുകിയിരുന്ന ‘സങ്കല്‍പങ്ങള്‍’, അതാണു് സത്യാന്വേഷികളുടെ നോട്ടത്തില്‍ കൂടുതല്‍ സാരവത്തായതു്. ഇത്തരമോ അത്തരമോ ആയ ആന്തരോദ്ദേശ്യങ്ങളിലെ മനുഷ്യരുടെ ‘വിശ്വാസ’ത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ആയിരുന്നു അവര്‍ക്കു് അവരുടെ ആന്തരികഭാഗ്യമായാലും ദുരിതമായാലും ലഭിച്ചിരുന്നതു്- അല്ലാതെ, അവരുടെ പ്രവൃത്തികളുടെ യഥാര്‍ത്ഥത്തിലുള്ള ആന്തരോദ്ദേശ്യങ്ങള്‍ വഴിയായിരുന്നില്ല. അവയോടുള്ള മനുഷ്യരുടെ താത്പര്യത്തിനു് രണ്ടാം സ്ഥാനം മാത്രമേ ഉള്ളു.

സത്യബോധം

“അതു് നമുക്കൊന്നു് പരീക്ഷിച്ചുനോക്കാം” എന്ന മറുപടി അനുവദിക്കുന്ന എല്ലാത്തരം സന്ദേഹാത്മകത്വത്തെയും (scepticism) ഞാന്‍ പുകഴ്ത്തുന്നു. അതേസമയം, പരീക്ഷണങ്ങള്‍ അനുവദിക്കാത്ത ചോദ്യങ്ങളെപ്പറ്റിയും കാര്യങ്ങളെപ്പറ്റിയും എന്തെങ്കിലും കേള്‍ക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. അതാണു് എന്റെ സത്യബോധത്തിന്റെ അതിര്‍വരമ്പു്. കാരണം, അവിടെ ധീരോദാത്തതക്കു് അതിന്റെ അവകാശം നഷ്ടപ്പെടുന്നു.

ചോദ്യവും ഉത്തരവും

പ്രാകൃതജനവിഭാഗങ്ങള്‍ എന്താണു് യൂറോപ്യരില്‍ നിന്നും ആദ്യം സ്വീകരിക്കുന്നതു്? ബ്രാണ്ടിയും ക്രിസ്തീയതയും – യൂറോപ്യന്‍ നര്‍കോട്ടിക്സ്‌. – ഏതുവഴിയാണു് അവര്‍ ഏറ്റവും വേഗം നശിക്കുന്നതു്? യൂറോപ്യന്‍ നര്‍കോസിസ്‌ വഴി.

ദൈവത്തിന്റെ നിബന്ധനകള്‍

“ദൈവത്തിനും ബുദ്ധിമാന്മാരായ മനുഷ്യര്‍ ഇല്ലാതെ നിലനില്‍ക്കാനാവില്ല” എന്നു് മാര്‍ട്ടിന്‍ ലൂഥര്‍ പറഞ്ഞു – ശരിയായ അര്‍ത്ഥത്തില്‍! “ബുദ്ധിയില്ലാത്ത മനുഷ്യര്‍ ഇല്ലെങ്കില്‍ ദൈവത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പു് കൂടുതല്‍ പ്രയാസമേറിയതായിരിക്കും” – നല്ലവനായ ലൂഥര്‍ പക്ഷേ അതു് പറഞ്ഞില്ല!

ധൂപക്കുറ്റി

ബുദ്ധന്‍ പറഞ്ഞു: “ഉപകാരികളോടു് മുഖസ്തുതി പറയരുതു്!” ഈ സുഭാഷിതം ഒരു ക്രിസ്ത്യന്‍ പള്ളിയില്‍ ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ടാല്‍ അതിനകത്തെ വായുവിനെ മുഴുവന്‍ അതു് ക്രിസ്തീയതയില്‍നിന്നും ശുദ്ധീകരിക്കും.

പുതിയ സമരങ്ങള്‍

ബുദ്ധന്‍ മരിച്ചശേഷം നൂറ്റാണ്ടുകളോളം മനുഷ്യന്‍ അവന്റെ നിഴല്‍ ഒരു ഗുഹയില്‍ കാണിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു – ഭീമവും ഭീകരവുമായ ഒരു നിഴല്‍! ‘ദൈവം മരിച്ചു’: – എങ്കിലും മനുഷ്യന്റെ രീതിയനുസരിച്ചു് ഇനിയും എത്രയോ സഹസ്രാബ്ദങ്ങളിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ നിഴല്‍ അവര്‍ കാണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും – നമ്മളോ? നമ്മള്‍ അവന്റെ നിഴലിനെക്കൂടി കീഴടക്കണം!

ക്രിസ്തീയതയും ആത്മഹത്യയും

രൂപമെടുത്തകാലത്തു് ആത്മഹത്യയോടുണ്ടായിരുന്ന ഭീമമായ അതികാംക്ഷയെ ക്രിസ്തീയത അതിന്റെ ശക്തിയുടെ ഒരു ഉത്തോലകമാക്കി: – അതു് രണ്ടുതരം ആത്മഹത്യയെ ബാക്കിയാക്കി, അവയെ അത്യുന്നതമായ അന്തസ്സിന്റെയും അതിമഹത്തായ പ്രത്യാശയുടെയും നവവസ്ത്രങ്ങള്‍ ധരിപ്പിച്ചു, അല്ലാത്തവയെ എല്ലാം ഭയങ്കരമായ രീതിയില്‍ നിരോധിച്ചു – രക്തസാക്ഷിത്വവും, സന്യാസികളുടെ സ്വന്തം ശരീരത്തില്‍നിന്നും സാവധാനത്തിലുള്ള വേര്‍പെടലും മാത്രം അനുവദിക്കപ്പെട്ടു.

ആപത്കരമായ തീരുമാനം

ലോകത്തെ വികൃതവും ചീത്തയുമായി കാണാനുള്ള ക്രിസ്തീയ തീരുമാനം ലോകത്തെ വികൃതവും ചീത്തയുമാക്കി.

അജ്ഞേയമായ വിശദീകരണങ്ങള്‍ (mystic explainations)

അജ്ഞേയതയുടെ വിശദീകരണങ്ങള്‍ ആഴമേറിയതാണെന്നു് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു; പക്ഷേ, അവ ഉപരിപ്ലവം പോലുമല്ലെന്നതാണു് സത്യം!

 
4 Comments

Posted by on November 16, 2008 in ഫിലോസഫി

 

Tags: , , ,

ജീവന്‍ എന്ന സങ്കീര്‍ണ്ണത

ഏകദേശം മുന്നൂറ്റന്‍പതുകോടി വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു് മുന്‍പു് പ്രോട്ടീനുകളുടെയും ന്യൂക്ലിക്‌ ആസിഡുകളുടെയും ആദ്യകാലരൂപങ്ങള്‍ പരസ്പരം കണ്ടുമുട്ടിയിട്ടുണ്ടാവണം. ആരംഭത്തില്‍ പൊതുവായ ഒരു ആവരണം ഇല്ലാതിരുന്ന ഈ മോളിക്യൂള്‍ ശൃംഖലകളുടെ സംയുക്തത്തിനു് കാലാന്തരത്തില്‍ ഒരു ‘സംരക്ഷണകവചം’ ലഭിച്ചു. മൈക്രോ അളവുകളുള്ള ഒരു മോളിക്യൂള്‍ശൃംഖല ജലത്തില്‍ കഴിയുകയും ചലിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ സ്വാഭാവികമായും ജലത്തിന്റെ ഒരു നേരിയ ‘പാട’ അതിനെ പൊതിയുന്നുണ്ടാവും. മോളിക്യൂള്‍ ശൃംഖലയുടെ ഉപരിതലത്തിലെ എലക്ട്രിക്‌ ചാര്‍ജ്‌ ഈ പാടയ്ക്കു് കൂടുതല്‍ സ്ഥിരത നല്‍കുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തില്‍, ജലത്തിലെ കൊഴുപ്പുകള്‍ക്കു് (lipids) ഈ പാടയോടു് പറ്റിച്ചേര്‍ന്നു്, ഒരു അര്‍ദ്ധചര്‍മ്മമായി രൂപാന്തരം പ്രാപിക്കുവാന്‍ കഴിയും. ഈ തത്വപ്രകാരമാവാം ആദ്യകാല മോളിക്യൂള്‍ശൃംഖലകള്‍ക്കു് കാലക്രമേണ ഒരു ആവരണം ലഭിച്ചതു്. ഒരുവശത്തു്, ബാഹ്യലോകത്തില്‍ നിന്നുള്ള പ്രതികൂലമായ ഇടപെടലുകളെ നിരോധിക്കുക, മറുവശത്തു്, നിലനില്‍പിനു് ആവശ്യമായ ഊര്‍ജ്ജം (ആഹാരം!) പുറമെനിന്നും ഏറ്റെടുക്കാന്‍ കഴിയുക! പാരഡോക്സിക്കല്‍ ആയ ഈ രണ്ടു് ലക്‍ഷ്യങ്ങള്‍ ഒറ്റയടിക്കു് നേടാന്‍ ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായതാണു് ഒരു അര്‍ദ്ധപ്രവേശ്യതനുസ്തരം (semi-permeable membrane). ഇന്നും സെല്ലുകളുടെ കവചം ഒരു അര്‍ദ്ധപ്രവേശ്യതനുസ്തരമാണു്. ഓക്സിജന്‍ ഇല്ലാതിരുന്ന കാലഘട്ടത്തില്‍ രൂപമെടുത്തതിനാല്‍ ‘ജീവന്റെ ‘ആദ്യകാല രൂപങ്ങള്‍ ഓക്സിജന്‍ ‘ശ്വസിക്കാത്തവ’ (anaerobic) ആയിരുന്നു. ആഹാരം സ്വയം ‘തയ്യാറാക്കാന്‍’ കഴിയാത്തവയായിരുന്നതിനാല്‍ ഇവയ്ക്കു് ബാഹ്യലോകത്തില്‍ നിന്നും ഊര്‍ജ്ജം സ്വീകരിക്കേണ്ടിയുമിരുന്നു. 350 കോടി വര്‍ഷങ്ങള്‍ പഴക്കമുള്ള പാറകളില്‍ നിന്നും ഇവയുടെ ചില ഫോസിലുകള്‍ കണ്ടെത്താനായിട്ടുണ്ടു്. അനേകകോടി വര്‍ഷങ്ങളിലൂടെ ഈ സെല്ലുകള്‍ക്കു് രൂപാന്തരം സംഭവിച്ചു്, സൂര്യപ്രകാശത്തില്‍ നിന്നും സ്വയം ആഹാരം പാകപ്പെടുത്താന്‍ (Photosynthesis) കഴിവുള്ള സെല്ലുകള്‍ രൂപമെടുത്തു. സ്വന്തമായ ചര്‍മ്മവും, ഊര്‍ജ്ജത്തിലെ സ്വയംപര്യാപ്തതയുമെല്ലാം ആദിസമുദ്രത്തിലെ ജലത്തില്‍ തടസ്സമില്ലാതെ സ്വതന്ത്രമായി വളര്‍ന്നു് പെരുകാന്‍ അവയെ സഹായിച്ചു.

ജീനുകളിലെ സാമ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ‘ജീവനുള്ള’ വസ്തുക്കളെ മൂന്നു് വിഭാഗങ്ങളായി (Domain) തരം തിരിക്കാം. 1). ബാക്റ്റീരിയകളുടെ വളരെ പുരാതനരൂപമായ Archaea. അങ്ങേയറ്റം പ്രതികൂലമായ സാഹചര്യങ്ങളിലും ജീവിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ഇവയാണു് ജീവന്റെ ആദ്യരൂപങ്ങള്‍. കാര്‍ബണ്‍ ഡയോക്സൈഡ്‌, നൈട്രജന്‍ മുതലായവയെ ആഗിരണം ചെയ്തും മീഥെയ്ന്‍ ‘വിസര്‍ജ്ജിച്ചും’ ജീവിക്കുന്ന ഇവയുടെ നിലനില്പിനു് സൂര്യപ്രകാശമോ, ഓക്സിജനോ ആവശ്യമില്ല. 2). ഈ ബാക്റ്റീരിയകളില്‍ നിന്നും കുറച്ചുകൂടി പുരോഗമിച്ച Eubacteria. സാധാരണ ജീവികളുടെ സെല്ലിലേതുപോലെ തനുസ്തരത്തില്‍ പൊതിഞ്ഞ ന്യൂക്ലിയസോ, ഓര്‍ഗനെല്‍സോ ഇല്ലാത്ത prokaryotic cells ഈ വിഭാഗത്തില്‍ പെടുന്നു. 300 കോടി വര്‍ഷങ്ങളായി ഭൂമിയില്‍ ജീവിക്കുന്ന ബ്ലൂ-ഗ്രീന്‍ അല്‍ജീ (blue-green algae) ഇത്തരത്തില്‍ പെട്ടതാണു്. ആദ്യകാലങ്ങളില്‍ ഭീമമായ അളവില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ഇവ photosynthesis വഴി അന്തരീക്ഷത്തിലെ ഓക്സിജന്റെ അളവു് വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നതില്‍ നിര്‍ണ്ണായകമായ പങ്കു് വഹിച്ചു. 3). കൂണ്‍ജാതികളുടെയും, സസ്യങ്ങളുടെയും, മനുഷ്യരടക്കമുള്ള ജന്തുക്കളുടെയുമൊക്കെ ജീവന്റെ അടിസ്ഥാനഘടകവും, ന്യൂക്ലിയസില്‍ ജെനറ്റിക്‌ ഇന്‍ഫര്‍മേഷന്‍സ്‌ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നതുമായ ‘eucaryotic cells’-ന്റെ ലോകമായ Eucaryota. ഈ ഡൊമെയ്ന്റെ അവാന്തരവിഭാഗങ്ങളെ വിവിധ ‘രാജ്യങ്ങളായി’ തരംതിരിച്ചിരിക്കുന്നു. 1. Kingdom Protista: ലളിതഘടനയുള്ള യൂക്കാരിയോട്ടിക്ക്‌ സെല്‍ ജീവികള്‍. 2.) Kingdom Fungi: വിവിധയിനം കൂണ്‍ജാതികളുടെ ലോകം. 3.) Kingdom Plantae: വൃക്ഷസസ്യലതാദികളുടെ ലോകം. 4.) Kingdom Animalia: ഇഴജന്തുക്കള്‍ മുതല്‍ പക്ഷിപറവകളും, സസ്തനജീവികളും വരെയുള്ള ജന്തുലോകം.

എന്‍സൈമുകളുടെയും മറ്റു്പ്രോട്ടീനുകളുടെയും നിര്‍മ്മാണം നിയന്ത്രിക്കുന്നതു് ന്യൂക്ലിക്‌ ആസിഡുകളാണു്. അതേസമയം, എന്‍സൈമുകള്‍ ന്യൂക്ലിക്‌ ആസിഡിന്റെയും, പ്രോട്ടീനുകളുടെയും മറ്റു് സെല്‍ ഘടകങ്ങളുടെയും രൂപമെടുക്കലിനു് ആവശ്യവുമാണു്. അങ്ങനെ, പരസ്പരപൂരകങ്ങളായി പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന പ്രോട്ടീനും ന്യൂക്ലിക്‌ ആസിഡും ഒരുമിച്ചതുവഴി ഭൂമിയില്‍ ബയോളജിക്കല്‍ ഇവൊല്യൂഷനു് ആരംഭം കുറിക്കപ്പെട്ടു. ‘ജീവനു്’ ഒരു ആരംഭം വേണം എന്നു് നിര്‍ബന്ധമാണെങ്കില്‍ ഈ സംയോജനത്തിനാണു് ആ വിശേഷണം ഏറ്റവും യോജിക്കുന്നതു്. കോടിക്കണക്കിനു് വര്‍ഷങ്ങളിലൂടെ ‘ജീവനു്’ സംഭവിച്ച പരിണാമങ്ങള്‍ ഇന്നു് എങ്ങനെ അറിയാന്‍ കഴിയും? അതിനുള്ള ഒരു മാര്‍ഗ്ഗം ഫോസിലുകള്‍ കണ്ടെത്തി പരിശോധിക്കുകയാണു്. മറ്റൊരു വഴി DNA അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പഠനങ്ങളും. പക്ഷേ, ഇതുവരെ ഭൂമിയില്‍ രൂപംകൊണ്ട ജീവനുകളില്‍ 99 ശതമാനവും എപ്പോഴേ നശിച്ചുകഴിഞ്ഞു. അവയില്‍ ഒരു ചെറിയ ഭാഗം മാത്രമേ ഫോസിലുകളായിട്ടുള്ളു. ഈ ഫോസിലുകളുടെതന്നെ വളരെ ചെറിയ ഒരംശത്തെ മാത്രമേ മനുഷ്യനു് കണ്ടെത്താന്‍ കഴിയുന്നുള്ളു. ഫോസിലുകള്‍ വഴിയുള്ള പഠനത്തിനു് തന്മൂലം പരിമിതികളുണ്ടു്. അതേസമയം, ജീവന്റെ പരിണാമദശകളിലേക്കു് തിരിഞ്ഞുനോക്കാന്‍ DNA-യുടെ പഠനം കൂടുതല്‍ സഹായകമാണു്. കമ്പ്യൂട്ടര്‍, ശക്തിയേറിയ മൈക്രോസ്കോപ്പുകള്‍ മുതലായ ആധുനിക ഉപകരണങ്ങളുടെ കണ്ടുപിടുത്തം വഴി അതിനു് ഇതുവരെയുണ്ടായിരുന്ന സാങ്കേതികബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ നല്ലൊരംശം കുറയുകയും ചെയ്തു.

ബീജസംയോജനം സംഭവിച്ച ഒരു അണ്ഡത്തില്‍ നിന്നും ഒരു പൂര്‍ണ്ണജീവി ആയിത്തീരാന്‍ വേണ്ടുന്ന വിവരങ്ങള്‍ മുഴുവന്‍ DNA-യിലാണു് ശേഖരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതെങ്കില്‍, കോടാനുകോടി സെല്ലുകളുടെ സമാഹാരമായ ശരീരത്തില്‍ എങ്ങനെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങളിലായി എത്രയോ വിഭിന്നമായ ജോലികള്‍ ചെയ്യേണ്ടുന്ന വ്യത്യസ്തമായ സെല്ലുകള്‍ രൂപമെടുക്കുന്നു? ഉദാഹരണത്തിനു്, കരളിലെ പേശികളുടെ ഘടനയോ ജോലിയോ അല്ല മസിലുകളിലോ ഹൃദയത്തിലോ തലച്ചോറിലോ ഉള്ളവയുടേതു്! ഇവയുടെ ‘നിര്‍മ്മാണപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ’ ചുമതല വഹിക്കുന്നതു് ‘ജെനറ്റിക്‌ സ്വിച്ചുകള്‍’ ആണു്. കൃത്യമായ സമയങ്ങളില്‍ അനുയോജ്യമായ രീതിയില്‍ ബന്ധപ്പെട്ട ജീനുകള്‍ ഓണോ ഓഫോ ആവുന്നതുവഴി എംബ്രിയോയുടെ വളര്‍ച്ചയുടെ ഘട്ടങ്ങളില്‍ വേണ്ടതു് വേണ്ടിടത്തു് വേണ്ടപോലെ രൂപമെടുക്കുന്നു. ഇതുസംബന്ധിച്ച പഠനങ്ങള്‍ വ്യത്യസ്ത ജീവികളുടെ എംബ്രിയോകളില്‍ നടത്തുന്നതുവഴി ഓരോ ജീനുകളും എന്താണു് ചെയ്യുന്നതെന്നു് മാത്രമല്ല, ഇവൊല്യൂഷന്‍ മൂലം ജീന്‍ ഘടനയില്‍ എന്തെല്ലാം മാറ്റങ്ങള്‍ വന്നു എന്നും മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയും. കൂടാതെ, ജീന്‍ ഘടനകളില്‍ കൃത്രിമമായി മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്താനും, അതു് ശരീരരൂപീകരണത്തെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നു എന്നു് കണ്ടെത്താനും ഇത്തരം പരീക്ഷണങ്ങള്‍ ഉപകരിക്കും. ഉദാഹരണത്തിനു്, കൈകാലുകളോ, ചിറകുകളോ ഉള്ള എല്ലാ ജീവികളിലും ‘Sonic hedgehog’ എന്നു് പേരിട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ജീനുണ്ടു്. മനുഷ്യരുടെ കാര്യത്തില്‍, ഗര്‍ഭസ്ഥശിശുവിന്റെ വളര്‍ച്ചയുടെ എട്ടാം ആഴ്ചയില്‍ ഈ ജീന്‍ ശരിയായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചില്ലെങ്കില്‍ ആ കുഞ്ഞിന്റെ വിരലുകള്‍ വൈകല്യമുള്ളതായിരിക്കും. വിരലുകളുടെ വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങള്‍ക്കു് കാരണമായ ഈ ജീനിന്റെ എംബ്രിയോകളിലെ പ്രവര്‍ത്തനമണ്ഡലത്തെ കൃത്യസമയത്തു് വൈറ്റമിന്‍ A-യുടെ ഒരു രൂപമാറ്റമായ retinoic acid കൊണ്ടു് ‘ട്രീറ്റ്‌’ ചെയ്താല്‍, വിരലുകളുടെ ഡ്യൂപ്ലിക്കേഷന്‍ (mirror-image) ആവും ഫലം. മനുഷ്യരടക്കം, അംഗങ്ങളോ ചിറകുകളോ ഉള്ള എല്ലാ ജീവികള്‍ക്കും ഇതു് ബാധകമാണു്. ഭൂമിയുടെ രൂപീകരണത്തില്‍ അടിത്തറപാകി, ഏകകോശജീവികള്‍ മുതല്‍ മനുഷ്യന്‍ വരെ എത്തിച്ചേര്‍ന്ന ജീവന്റെ വളര്‍ച്ചയെസംബന്ധിച്ച ഇത്തരം അറിവുകള്‍ 450 കോടി വര്‍ഷങ്ങളായി തുടരുന്ന ഒരു നിരന്തരപരിണാമത്തിന്റെ ചരിത്രമാണു് നമ്മെ തുറന്നുകാണിക്കുന്നതു്. യുക്തിസഹമായ മറ്റൊരു വിശദീകരണവും അതിനു് നല്‍കാനാവില്ല.

കൂടാതെ, വിവിധ തരം ജീവികളിലെ പ്രോട്ടീനുകള്‍ തമ്മിലുള്ള സാമ്യം ജീവന്‍ എന്ന പ്രതിഭാസം ഒരു ആദി ‘ജീവനില്‍’ നിന്നും ഉത്ഭവിച്ചു് പരിണമിച്ചതായിരിക്കണമെന്നതിനു് മതിയായ തെളിവു് നല്‍കുന്നു. ഈ വസ്തുത മനസ്സിലാക്കാന്‍ Cytochrome c എന്ന ഒരു ചെറിയ എന്‍സൈം (പ്രോട്ടീന്‍) ഉദാഹരണമായെടുത്താല്‍ മതി. ഏകദേശം നൂറു് അംഗങ്ങളുള്ള ഒരു പ്രോട്ടീന്‍ ശൃംഖലയാണതു്. മനുഷ്യരിലും ചിമ്പാന്‍സീകളിലും ഇവയുടെ സീക്വന്‍സില്‍ ഒരു വ്യത്യാസവുമില്ല. റീസസ്‌ കുരങ്ങില്‍ (Rhesus monkey) ഒരേയൊരു അമിനോ ആസിഡിന്റെ സ്ഥാനത്തിനു് മാത്രമാണു് വ്യത്യാസം! അതേസമയം, മനുഷ്യന്റേയും പട്ടിയുടേയും സിറ്റൊക്രോം-സി ശൃംഖലകള്‍ തമ്മില്‍ പതിനൊന്നു് സ്ഥാനങ്ങളില്‍ വ്യത്യാസം കാണാന്‍ കഴിയും. ഈ നാലു്ജീവികളിലും ശൃംഖലയിലെ ആകെ അമിനോ ആസിഡ്‌ അംഗങ്ങളുടെ എണ്ണം 104 ആണു്. അതായതു്, പട്ടിയുടെ കാര്യത്തില്‍ ഈ എന്‍സൈമിലെ ആകെ 104 അമിനോ ആസിഡുകളില്‍ 93 സ്ഥാനങ്ങളിലേതും മനുഷ്യരില്‍ ഉള്ളതുമായി യാതൊരു വ്യത്യാസവുമില്ലാത്തവയാണു്. ഈ ഉദാഹരണത്തിലേതുപോലെ, മനുഷ്യനില്‍ ആരംഭിച്ചു്, കുരങ്ങു്, പട്ടി, മുയല്‍, കോഴി, തവള, മത്സ്യം, ശലഭം, ഗോതമ്പു്, പൂപ്പു്, യീസ്റ്റ്‌ മുതലായ ‘ജീവനുകളിലേക്കു്’ പോകുന്നതിനനുസരിച്ചു് സിറ്റൊക്രോം ശൃംഖലയിലെ അമിനോ ആസിഡ്‌ സ്ഥാനങ്ങളിലെ വ്യത്യാസത്തിന്റെ എണ്ണവും കൂടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമെങ്കിലും വ്യത്യാസമില്ലാത്ത സ്ഥാനങ്ങളുടെ എണ്ണം ശ്രദ്ധാര്‍ഹമായവിധം വലുതാണു്. സ്പഷ്ടമായ ഈ സാമ്യവും ഒരു ജെനറ്റിക്‌ തുടര്‍ച്ചയിലേക്കാണു് വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നതു്. ഈ വസ്തുത വേണ്ടപോലെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളവര്‍ക്കു് അതില്‍ ഒരു യാദൃച്ഛികത ദര്‍ശിക്കാനാവുമെന്നു് തോന്നുന്നില്ല.

2004-ല്‍ Neil Shubin എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞനും സുഹൃത്തുക്കളും ചേര്‍ന്നു് കണ്ടെത്തിയതും, ‘Tiktaalik‘ എന്നു് നാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടതുമായ ഒരു ഫോസില്‍ മത്സ്യങ്ങളേയും നാല്‍ക്കാലികളായ ഉഭയജീവികളേയും (amphibians) തമ്മില്‍ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന കണ്ണിയാണു്. മത്സ്യങ്ങളില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, തല വശങ്ങളിലേക്കു് തിരിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന വിധത്തിലാണു് അതിന്റെ ശരീരഘടന. 375 മില്യണ്‍ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു് മുന്‍പു് ജീവിച്ചിരുന്നതും, പകുതി മത്സ്യവും, പകുതി നാല്‍ക്കാലിയുമായ (tetrapod) ഈ ജീവിയെ കണ്ടെത്തിയ ആ ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ ഈ വിഭാഗത്തില്‍ പെട്ട ജീവികളെ ‘fishapod’ എന്നു് വിളിക്കുന്നു! ജലജീവികളില്‍ നിന്നും കരജീവികളിലേക്കുള്ള പരിണാമത്തിനു് തെളിവുനല്‍കുന്ന ഒരു കണ്ണിയാണു് Tiktaalik. ഈ ഫോസില്‍ കണ്ടെത്തിയ ആര്‍ക്ട്ടിക്ക്‌ പ്രദേശത്തു് ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യരോടു് അതിനൊരു പേരു് നിര്‍ദ്ദേശിക്കാന്‍ പറയുകയും അവര്‍ അതിനു് Siksagiaq, Tiktaalik എന്നീ രണ്ടു് പേരുകള്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുകയുമായിരുന്നു. അവയില്‍നിന്നും എല്ലാ നാവുകള്‍ക്കും ഒരുവിധം വഴങ്ങുന്നതായതിനാല്‍ ‘വലിയ ശുദ്ധജലമത്സ്യം’ എന്നര്‍ത്ഥമുള്ള രണ്ടാമത്തെ പേരു് സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു.

‘ഊര്‍ജ്ജത്തെ ക്രമാനുഗതമായി രൂപം മാറ്റുവാനും, ആ രൂപപരിണാമങ്ങള്‍ സംഭവിക്കുന്ന രീതികളെ അനന്യവും തുല്യവുമായ മറ്റൊരു വ്യവസ്ഥയിലേക്കു് പകര്‍ന്നുകൊടുക്കുവാനും കഴിയുന്ന ഒരു പ്രതിഭാസം’ എന്ന ശാസ്ത്രീയ നിര്‍വചനം ‘ജീവനു്’ നല്‍കേണ്ടിവരുന്നതില്‍നിന്നും ജീവനില്ലാത്തവയും ജീവന്‍ ഉള്ളവയും തമ്മില്‍ പൊതുവായതും സ്പഷ്ടമായതുമായ ഒരു വേര്‍പെടുത്തല്‍ എത്ര പ്രയാസമേറിയതാണെന്നു് മനസ്സിലാക്കാം. ‘ജീവന്റെ’ രൂപമെടുക്കല്‍ വഴി ഭൂമിയില്‍ പ്രത്യേകമായി എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചില്ല. ഭൂമിയില്‍ ആദിയില്‍ നിലനിന്നിരുന്ന അവസ്ഥകളുടെ നിരന്തരവും വ്യവസ്ഥാനുസൃതവുമായ പരിണാമങ്ങളുടെ ഭാഗമായി രൂപമെടുത്ത ‘ജീവന്‍’ എന്ന പ്രതിഭാസത്തിന്റെ ആരംഭം ഏതെങ്കിലും ഒരു നിശ്ചിത നിമിഷത്തില്‍ ആയിരുന്നു എന്നു് പറയുന്നതില്‍ തന്മൂലം വലിയ അര്‍ത്ഥവുമില്ല. ജീവന്‍ = മനുഷ്യജീവന്‍ എന്നും, മനുഷ്യജീവന്‍ മറ്റു് ജീവനുകളില്‍ നിന്നും ഉന്നതമായ എന്തോ ആണെന്നും നമുക്കു് തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അതു് മനുഷ്യനെ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മദ്ധ്യബിന്ദുവാക്കി ചിന്തിക്കുവാന്‍ ചരിത്രപരമായി നമ്മള്‍ ശീലിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഭ്രാന്തുമൂലമാണു്. ‘ജീവന്‍’ വിശിഷ്ടമെങ്കില്‍ എല്ലാ ജീവനും വിശിഷ്ടമാണു്, വിശുദ്ധമെങ്കില്‍ എല്ലാ ജീവനും വിശുദ്ധമാണു്. ജീവനു് മനുഷ്യനെന്നോ, മൃഗമെന്നോ, സസ്യമെന്നോ ഉള്ള അതിര്‍വരമ്പുകളില്ല. ഇരയെ തിന്നുന്ന വന്യമൃഗങ്ങളോ, മനുഷ്യര്‍ അടക്കമുള്ള ശത്രുക്കളുടെ ശരീരത്തില്‍ വിഷം കയറ്റി കൊന്നു് സ്വന്തജീവിതം സുരക്ഷിതമാക്കുന്ന ജീവികളോ മനുഷ്യര്‍ ചെയ്യുന്നതുപോലെ ജീവന്റെ വിശിഷ്ടതയോ വിശുദ്ധിയോ ഘോഷിക്കുന്നില്ല. അതിനു് കാരണം ഒരുപക്ഷേ, മനുഷ്യന്‍ തനിക്കുണ്ടെന്നു് അഭിമാനിക്കുന്നതും, യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ മനുഷ്യനെ മൃഗത്തിന്റെ നിലവാരത്തില്‍നിന്നും ഉയര്‍ത്തേണ്ടുന്നതുമായ ‘ബോധം’ അവയ്ക്കില്ലാത്തതിനാലാവാം! അതുകൊണ്ടാവാം അവയ്ക്കു് “പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചുകൊണ്ടു്” മനുഷ്യരെയും മറ്റു് മൃഗങ്ങളെയും കുരുതി കഴിക്കാന്‍ മാത്രമുള്ള അധമത്വം ഇല്ലാത്തതു്!!

 
16 Comments

Posted by on November 8, 2008 in ലേഖനം

 

Tags: ,

സുഹൃത്തുക്കളെപ്പറ്റി – ഫ്രീഡ്രിഹ് നീറ്റ്‌സ്ഷെ

(ഒരു സ്വതന്ത്ര തര്‍ജ്ജമ)

നീ സ്വയം ഒന്നാലോചിച്ചുനോക്കൂ: നിന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത പരിചിതരുടെ കാര്യത്തില്‍ പോലും എത്ര വ്യത്യസ്തമാണു് ധാരണകള്‍, എത്ര വിഭിന്നമാണു് അഭിപ്രായങ്ങള്‍! ഒരേ അഭിപ്രായത്തിനുതന്നെ നിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ മനസ്സില്‍ നിന്റേതിനേക്കാള്‍ എത്ര വ്യത്യസ്തമായ സ്ഥാനവും വിലയുമാണു്! തെറ്റിദ്ധാരണകള്‍ക്കും, ശത്രുതാപരമായ പരസ്പര അകല്‍ചയ്ക്കും നൂറുകണക്കിനു് അവസരങ്ങള്‍! അതിന്റെ എല്ലാം ഫലമായി നീ നിന്നോടുതന്നെ പറഞ്ഞേക്കാം: നമ്മുടെ എല്ലാ കൂട്ടുകെട്ടുകളും സൗഹൃദങ്ങളും എത്ര ഉറപ്പില്ലാത്ത തറയിലാണു് നില്‍ക്കുന്നതു്; എത്ര അടുത്താണു് തണുത്ത മഴകള്‍, കലുഷിതമായ കാലാവസ്ഥകള്‍, എത്ര ഏകാന്തനാണു് ഓരോ മനുഷ്യനും!

ഒരുവന്‍ ഈ വസ്തുതയോടൊപ്പം, എല്ലാ അഭിപ്രായങ്ങളുടെയും പ്രവൃത്തികളുടെയും രീതിയും കരുത്തും അവന്റെ സഹമനുഷ്യര്‍ക്കു് എത്ര അത്യാവശ്യവും, ഉത്തരവാദിത്വം ഏല്‍ക്കാനാവാത്തതുമാണെന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞാല്‍, സ്വഭാവത്തിന്റേയും, തൊഴിലിന്റേയും, കഴിവിന്റെയും, ചുറ്റുപാടുകളുടെയും വേര്‍പെടുത്താനാവാത്ത കെട്ടുപിണയലുകളില്‍നിന്നും ഉരുത്തിരിഞ്ഞുവരുന്ന അഭിപ്രായങ്ങളുടെ പിന്നിലെ ആന്തരികനിര്‍ബന്ധം മനസ്സിലാക്കാനുതകുന്നൊരു ദൃഷ്ടി നേടിയെടുക്കുവാന്‍ അവനു് കഴിഞ്ഞേക്കാം. ഒരുപക്ഷേ അതുവഴി അവനു് “സുഹൃത്തുക്കളേ, സുഹൃത്തുക്കളായി ആരുമില്ല” എന്നു് വിലപിച്ച ജ്ഞാനിയുടെ അനുഭവതീവ്രതയുടെ കയ്പുരസം ഒഴിവാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞേക്കാം. അതിലുപരി, ചിലപ്പോള്‍ അവന്‍ സമ്മതിച്ചേക്കാം: അതേ, സുഹൃത്തുക്കളുണ്ടു്; പക്ഷേ, അബദ്ധവും, നിന്നെപ്പറ്റിയുള്ള തെറ്റിദ്ധാരണയുമാണു് അവരെ നിന്നിലേക്കടുപ്പിച്ചതു്. നിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളായി തുടരാന്‍ അവര്‍ നിശ്ശബ്ദത പാലിക്കാന്‍ പഠിച്ചവരായിരിക്കണം. കാരണം, മിക്കവാറും എല്ലായ്പോഴും അതുപോലുള്ള മാനുഷികബന്ധങ്ങള്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നതു് ഏതാനും ചില കാര്യങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും പറയപ്പെടാതിരിക്കുന്നതിലൂടെ, അവയെ ഒരിക്കലും സ്പര്‍ശിക്കപ്പെടാതിരിക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രമാണു്: അത്തരം കല്ലുകള്‍ ഉരുളാന്‍ തുടങ്ങിയാല്‍ അവയെ പിന്തുടര്‍ന്നു് ആ സൗഹൃദങ്ങളും തകരും! തന്നെപ്പറ്റി തന്റെ ആത്മസുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കു് അറിയാവുന്ന അടിസ്ഥാനപരമായ കാര്യങ്ങള്‍ അറിയേണ്ടിവന്നാല്‍ മരണകരമായി വ്രണപ്പെടേണ്ടിവരാത്ത മനുഷ്യരുണ്ടോ?

നമ്മള്‍ നമ്മളെത്തന്നെ തിരിച്ചറിയുന്നതിലൂടെ, നമ്മുടെ സ്വത്വവും മാറിമറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങളുടെയും മാനസികാവസ്ഥകളുടെയും ഒരു മണ്ഡലം മാത്രമാണെന്നു് മനസ്സിലാക്കുന്നതിലൂടെ, അങ്ങനെ സ്വയം അല്‍പം വിലകുറച്ചു് കാണാന്‍ ശീലിക്കുന്നതിലൂടെ നമുക്കു് മറ്റുള്ളവരുമായി ഒരു സന്തുലിതാവസ്ഥ സ്ഥാപിക്കുവാന്‍ കഴിഞ്ഞേക്കാം. നമ്മുടെ പരിചയക്കാര്‍ക്കു്, അവര്‍ ഏറ്റവും വലിയവര്‍ ആയാല്‍ പോലും, വില കല്‍പിക്കാതിരിക്കാന്‍ മതിയായ കാരണങ്ങള്‍ ഉണ്ടെന്നതു് സത്യമാണു്. പക്ഷേ, അത്രയും തന്നെ കാരണങ്ങള്‍ അതേ പരിഗണനകള്‍ നമ്മുടെ നേരെ തിരിക്കാനും ഉണ്ടു്. അങ്ങനെ നമുക്കു് സ്വയം സഹിക്കുന്നതുപോലെ പരസ്പരവും സഹിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാം! അതുവഴി ചിലപ്പോള്‍ ഓരോരുത്തനും ഒരിക്കല്‍ സന്തോഷത്തിന്റെ നാഴിക വരികയും, “സുഹൃത്തുക്കളേ, സുഹൃത്തുക്കളായി ആരുമില്ല!” എന്നു് മരിക്കുന്ന ജ്ഞാനി വിലപിച്ചതുപോലെ, “ശത്രുക്കളേ, ശത്രുവായി ആരുമില്ല!” എന്നു് ജീവിക്കുന്ന വിഡ്ഢിയായ ഞാന്‍ പറയുന്നു എന്നു് വിളിച്ചുപറയാന്‍ കഴിയുകയും ചെയ്തേക്കാം.

 
12 Comments

Posted by on November 3, 2008 in ഫിലോസഫി

 

Tags: ,