RSS

Tag Archives: മതം

അല്ലാഹുവും യഹോവയും

ബൈബിളും ഖുര്‍ആനും തമ്മില്‍ ബന്ധമൊന്നുമില്ലെന്നും, ബൈബിളിലെയും ഇസ്ലാമിലെയും ദൈവങ്ങള്‍ പോലും രണ്ടും രണ്ടാണെന്നും വാദിക്കുന്ന മുസ്ലീമുകളുണ്ടു്‌. ഊഹമല്ല, അവരില്‍ ചിലരെ ബ്ലോഗിലൂടെ നേരിട്ടു്‌ പരിചയപ്പെടാനുള്ള “മഹാഭാഗ്യം” എനിക്കുണ്ടായിട്ടുണ്ടു്‌. പക്ഷേ, ആരെന്തു്‌ പറഞ്ഞാലും, ബൈബിള്‍ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ ഖുര്‍ആന്‍ ഉണ്ടാവുമായിരുന്നില്ല എന്നതാണു്‌ സത്യം. മോശെയുടെ വടി പാമ്പാവുന്നപോലുള്ള “അത്ഭുതങ്ങള്‍” (മണ്ടത്തരങ്ങള്‍ എന്നു്‌ മലയാളം) പോലും ബൈബിളില്‍ നിന്നും അതേപോലെ ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്ന ഖുര്‍ആനും ബൈബിളും തമ്മില്‍ ബന്ധമൊന്നുമില്ല എന്നു്‌ പറയണമെങ്കില്‍ അല്പമൊന്നും “ദൈവാനുഗ്രഹം” ഉണ്ടായാല്‍ പോര. അതെങ്ങനെ, ആ ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ വായിച്ചാലല്ലേ അവയില്‍ എന്തെന്തു്‌ വിഡ്ഢിത്തങ്ങളാണു്‌ എഴുതിവച്ചിരിക്കുന്നതു്‌  എന്നറിയാനാവൂ. വായിച്ചതുകൊണ്ടു്‌ മാത്രം മണ്ടത്തരം തിരിച്ചറിയണമെന്നില്ല എന്നതു്‌ മറ്റൊരു സത്യം. ശാസ്ത്രത്തില്‍ കൊട്ടക്കണക്കിനു്‌ ബിരുദങ്ങള്‍ ഉള്ളതു്‌, ഗ്യാലക്സികളുടെയും, ബ്ലാക്ക് ഹോളിന്റെയും, ഡാര്‍ക്ക് എനര്‍ജിയുടെയുമൊക്കെ സ്രഷ്ടാവായ ഒരു ദൈവം കാഞ്ചിപുരം പട്ടില്‍ പൊതിഞ്ഞു്‌ നിന്നുകൊണ്ടു്‌ തന്റെ “വിശ്വരൂപം” പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നതു്‌ ഒരു യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണെന്നു്‌ വിശ്വസിക്കാന്‍ ഒരു തടസ്സമല്ല എന്നതിന്റെ തെളിവുകള്‍, “എന്നോടു്‌ സംവദിക്കാന്‍ ആദ്യം എന്റെ ഗ്രന്ഥം പഠിച്ചിട്ടു്‌ വാ” എന്നും മറ്റുമുള്ള വീമ്പിളക്കലുകളുമായി റിയല്‍ ലോകത്തില്‍ നിന്നും വിര്‍ച്ച്വല്‍ ലോകത്തിലേക്കു്‌ അലയടിച്ചു്‌ കയറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആധുനികയുഗത്തില്‍ ജീവിക്കുന്നവരല്ലേ നമ്മള്‍. സര്‍വ്വാംഗവിഭൂഷിതനായി സ്വയം പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സര്‍വ്വേശ്വരനില്‍ വിശ്വസിക്കാന്‍ മടിയില്ലാത്തവര്‍ വേദഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ വായിക്കുന്നതും വായിക്കാത്തതും തമ്മില്‍ വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല. വായിക്കാതിരുന്നാല്‍ സമയമെങ്കിലും ലാഭിക്കാം. ആ സമയം കൂടി പ്രാര്‍ത്ഥനയ്ക്കായി വിനിയോഗിക്കുകയും ചെയ്യാം.

ദൈവം മോശെയ്ക്കു്‌ (മൂസയ്ക്കു്‌) പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതിനെപ്പറ്റിയുള്ള ഖുര്‍ആനിലെയും ബൈബിളിലെയും വര്‍ണ്ണനകളാണു്‌ താഴെ കൊടുക്കുന്നതു്‌. ബൈബിളില്‍ നിന്നുള്ള ഇത്തരം പകര്‍ത്തിയെഴുതലുകള്‍ എത്ര വേണമെങ്കിലും ഖുര്‍ആനില്‍ കാണാനാവും. ഇവിടെ നല്‍കിയിരിക്കുന്നതു്‌ ഖുര്‍ആനിലെ “ഖസസ്” എന്ന അദ്ധ്യായത്തില്‍ നിന്നും, ബൈബിളിലെ “പുറപ്പാടു്‌” പുസ്തകത്തിലെ മൂന്നും നാലും ആദ്ധ്യായങ്ങളില്‍ നിന്നും എടുത്തിട്ടുള്ളവയാണു്‌. സന്ദര്‍ഭവും മറ്റും കൂടുതല്‍ അറിയണമെന്നുള്ളവര്‍ പുറപ്പാടു്‌ പുസ്തകത്തിലെ ആദ്യ അദ്ധ്യായങ്ങള്‍ വായിച്ചശേഷം ഖുര്‍ആനിലെ ഇരുപത്തെട്ടാം അദ്ധ്യായം വായിക്കുന്നതായിരിക്കും നല്ലതു്‌. ഖസസ് എന്നാല്‍ കഥാകഥനം എന്നാണു്‌. എല്ലാം കെട്ടുകഥകളാവുമ്പോള്‍ ഒരദ്ധ്യായത്തിനെങ്കിലും കഥാകഥനം എന്ന പേരു്‌ നല്‍കാതിരിക്കുന്നതെങ്ങനെ? ഞാന്‍ കൂടുതല്‍ പറയുന്നില്ല. “മറ്റാര്‍ക്കും ഒരുകാലത്തും അതുപോലൊന്നു്‌ എഴുതിയുണ്ടാക്കാന്‍ സാദ്ധ്യമല്ലാത്തവിധം മഹനീയമായ” ഗ്രന്ഥത്തില്‍ പകര്‍ത്തിവച്ചിരിക്കുന്ന, ലോകാവസാനം വരെ വലിഡിറ്റി നഷ്ടപ്പെടാത്ത ശാശ്വതസത്യങ്ങളും, അവയുടെ “തീകായല്‍” നിലവാരവുമൊക്കെ അറിയണമെന്നുള്ളവര്‍ സ്വയം വായിച്ചു്‌ ഒരു നിഗമനത്തിലെത്തുക.

ആദ്യം ഖുര്‍ആനിലെ ഖസസില്‍ നിന്നുള്ള ഈ ഭാഗങ്ങള്‍ കാണൂ:

“അങ്ങനെ മൂസാ ആ അവധി നിറവേറ്റുകയും, തന്‍റെ കുടുംബവും കൊണ്ട്‌ യാത്രപോകുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ പര്‍വ്വതത്തിന്‍റെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്നു്‌ അദ്ദേഹം ഒരു തീ കണ്ടു. അദ്ദേഹം തന്‍റെ കുടുംബത്തോടു്‌ പറഞ്ഞു: നിങ്ങള്‍ നില്‍ക്കൂ. ഞാനൊരു തീ കണ്ടിരിക്കുന്നു. അവിടെ നിന്നു്‌ വല്ല വിവരമോ, അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു തീക്കൊള്ളിയോ ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ കൊണ്ടുവന്നു്‌ തന്നേക്കാം. നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ തീ കായാമല്ലോ?

അങ്ങനെ അദ്ദേഹം അതിന്നടുത്തു്‌ ചെന്നപ്പോള്‍ അനുഗൃഹീതമായ പ്രദേശത്തുള്ള താഴ്‌വരയുടെ വലതുഭാഗത്ത്‌ നിന്ന്‌, ഒരു വൃക്ഷത്തില്‍ നിന്ന്‌ അദ്ദേഹത്തോട്‌ വിളിച്ചുപറയപ്പെട്ടു: ഹേ; മൂസാ, തീര്‍ച്ചയായും ഞാനാകുന്നു ലോകരക്ഷിതാവായ അല്ലാഹു.

നീ നിന്‍റെ വടി താഴെയിടൂ! എന്നിട്ടതു്‌ ഒരു സര്‍പ്പമെന്നോണം പിടയുന്നതു്‌ കണ്ടപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം പിന്നോക്കം തിരിഞ്ഞോടി. അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞു്‌ നോക്കിയതു്‌ പോലുമില്ല. അല്ലാഹു പറഞ്ഞു: മൂസാ! നീ മുന്നോട്ടു്‌ വരിക. പേടിക്കേണ്ട. തീര്‍ച്ചയായും നീ സുരക്ഷിതരുടെ കൂട്ടത്തിലാകുന്നു.

നീ നിന്‍റെ കൈ കുപ്പായമാറിലേക്ക്‌ പ്രവേശിപ്പിക്കുക. യാതൊരു കെടുതിയും കൂടാതെ വെളുത്തതായി അതുപുറത്ത്‌ വരുന്നതാണ്‌. ഭയത്തില്‍ നിന്ന്‌ മോചനത്തിനായ്‌ നിന്‍റെ പാര്‍ശ്വഭാഗം നീ ശരീരത്തിലേക്ക്‌ ചേര്‍ത്തു്‌ പിടിക്കുകയും ചെയ്യുക. അങ്ങനെ അതു്‌ രണ്ടും ഫിര്‍ഔന്‍റെയും, അവന്‍റെ പ്രമുഖന്‍മാരുടെയും അടുത്തേക്കു്‌ നിന്‍റെ രക്ഷിതാവിങ്കല്‍ നിന്നുള്ള രണ്ടു്‌ തെളിവുകളാകുന്നു. തീര്‍ച്ചയായും അവര്‍ ധിക്കാരികളായ ഒരു ജനതയായിരിക്കുന്നു”. (28: 29 – 32)

ലോകം ഉണ്ടാവുന്നതിനും മുന്നേ മുഹമ്മദ് നബി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും മറ്റും വിശ്വസിക്കുന്നവരുണ്ടു്‌. പക്ഷേ, മൂസയ്ക്കു്‌ അല്ലാഹു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോള്‍ നബി ആ ഭാഗത്തെങ്ങും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നാണു്‌ അല്ലാഹുതന്നെ പറയുന്നതു്‌. അതില്‍ തെറ്റില്ല. നബി ആ സമയത്തു്‌ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ ആയിരുന്നിരിക്കാമല്ലോ.

“(നബിയേ,) മൂസായ്ക്ക്‌ നാം കല്‍പന ഏല്‍പിച്ചു്‌ കൊടുത്ത സമയത്തു്‌ ആ പടിഞ്ഞാറെ മലയുടെ പാര്‍ശ്വത്തില്‍ നീ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. (ആ സംഭവത്തിന്‌) സാക്ഷ്യം വഹിച്ചവരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ നീ ഉണ്ടായിരുന്നതുമില്ല. … … നാം (മൂസായെ) വിളിച്ച സമയത്തു്‌ ആ പര്‍വ്വതത്തിന്‍റെ പാര്‍ശ്വത്തില്‍ നീ ഉണ്ടായിരുന്നുമില്ല. പക്ഷെ, നിന്‍റെ രക്ഷിതാവിങ്കല്‍ നിന്നുള്ള കാരുണ്യത്താല്‍ (ഇതെല്ലാം അറിയിച്ച്‌ തരികയാകുന്നു.) നിനക്കു്‌ മുമ്പു്‌ ഒരു താക്കീതുകാരനും വന്നിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ജനതയ്ക്കു്‌ നീ താക്കീതു്‌ നല്‍കുവാന്‍ വേണ്ടിയത്രെ ഇത്‌. അവര്‍ ആലോചിച്ചു്‌ മനസ്സിലാക്കിയേക്കാം”. (28: 44, 46)

ഇനി ബൈബിളില്‍ മോശെക്കു്‌ ദൈവം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ഈ ഭാഗം കാണൂ:

“മോശെ മിദ്യാനിലെ പുരോഹിതനും തന്റെ അമ്മായപ്പനുമായ യിത്രോവിന്റെ ആടുകളെ മേയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; അവൻ ആടുകളെ മരുഭൂമിക്കു്‌ അപ്പുറത്തു്‌ ദൈവത്തിന്റെ പർവ്വതമായ ഹോരേബ് വരെ കൊണ്ടുചെന്നു. അവിടെ ‘യഹോവയുടെ ദൂതൻ’ ഒരു മുൾപടർപ്പിന്റെ നടുവിൽനിന്നു്‌ അഗ്നിജ്വാലയിൽ അവനു്‌ പ്രത്യക്ഷനായി. അവൻ നോക്കിയാറെ മുൾപടർപ്പു്‌ തീ പിടിച്ചു്‌ കത്തുന്നതും മുൾപടർപ്പു്‌ വെന്തുപോകാതിരിക്കുന്നതും കണ്ടു. മുൾപടർപ്പു്‌ വെന്തുപോകാതിരിക്കുന്ന ഈ വലിയ കാഴ്ച എന്തെന്നു്‌ ഞാൻ ചെന്നു്‌ നോക്കട്ടെ എന്നു മോശെ പറഞ്ഞു. നോക്കേണ്ടതിനു്‌ അവൻ വരുന്നതു്‌ ‘യഹോവ’ കണ്ടപ്പോൾ ദൈവം മുൾപടർപ്പിന്റെ നടുവിൽ നിന്നു്‌ അവനെ മോശേ, മോശേ എന്നു്‌ വിളിച്ചു. അതിനു്‌ അവൻ: ഇതാ, ഞാൻ എന്നു്‌ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ അവൻ: ഇങ്ങോട്ടു്‌ അടുക്കരുതു്‌; നീ നില്‍ക്കുന്ന സ്ഥലം വിശുദ്ധഭൂമിയാകയാൽ കാലിൽനിന്നു്‌ ചെരിപ്പു്‌ അഴിച്ചുകളക എന്നു്‌ കല്പിച്ചു. ഞാൻ അബ്രാഹാമിന്റെ ദൈവവും യിസ്ഹാക്കിന്റെ ദൈവവും യാക്കോബിന്റെ ദൈവവുമായി, നിന്റെ പിതാവിന്റെ ദൈവം ആകുന്നു എന്നും അവൻ അരുളിച്ചെയ്തു. മോശെ ദൈവത്തെ നോക്കുവാൻ ഭയപ്പെട്ടു മുഖം മൂടി. യഹോവ അരുളിച്ചെയ്തതു്‌: മിസ്രയീമിലുള്ള എന്റെ ജനത്തിന്റെ കഷ്ടത ഞാൻ കണ്ടു; ഊഴിയവിചാരകന്മാർ നിമിത്തമുള്ള അവരുടെ നിലവിളിയും കേട്ടു; ഞാൻ അവരുടെ സങ്കടങ്ങൾ അറിയുന്നു. അവരെ മിസ്രയീമ്യരുടെ കയ്യിൽനിന്നു്‌ വിടുവിപ്പാനും ആ ദേശത്തുനിന്നു്‌ നല്ലതും വിശാലവുമായ ദേശത്തേക്കു്‌, പാലും തേനും ഒഴുകുന്ന ദേശത്തേക്കു്‌, കനാന്യർ, ഹിത്യർ, അമോര്യർ, പെരിസ്യർ, ഹിവ്യർ, യെബൂസ്യർ എന്നിവരുടെ സ്ഥലത്തേക്കു്‌ അവരെ കൊണ്ടുപോകുവാനും ഞാൻ ഇറങ്ങിവന്നിരിക്കുന്നു”. (പുറപ്പാടു്‌  3 : 1 – 8)

ഇനി, വടി പാമ്പാവുന്നതും കൈ കുഷ്ഠരോഗമുള്ളതാവുന്നതും വീണ്ടും സുഖപ്പെടുന്നതുമായ ഭാഗം:

“അതിനു്‌ മോശെ: അവർ എന്നെ വിശ്വസിക്കാതെയും എന്റെ വാക്കു കേൾക്കാതെയും: യഹോവ നിനക്കു്‌ പ്രത്യക്ഷനായിട്ടില്ല എന്നു്‌ പറയും എന്നുത്തരം പറഞ്ഞു. യഹോവ അവനോടു്‌: നിന്റെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്നതു്‌ എന്തു്‌ എന്നു്‌ ചോദിച്ചു. ഒരു വടി എന്നു്‌ അവൻ പറഞ്ഞു. അതു്‌ നിലത്തിടുക എന്നു്‌ കല്പിച്ചു. അവൻ നിലത്തിട്ടു; അതു്‌ ഒരു സർപ്പമായിത്തീര്‍ന്നു; മോശെ അതിനെ കണ്ടു്‌ ഓടിപ്പോയി. യഹോവ മോശെയോടു്‌: നിന്റെ കൈ നീട്ടി അതിനെ വാലിനു്‌ പിടിക്ക എന്നു്‌ കല്പിച്ചു. അവൻ കൈ നീട്ടി അതിനെ പിടിച്ചു; അതു്‌ അവന്റെ കയ്യിൽ വടിയായിത്തീര്‍ന്നു. ഇതു്‌ അബ്രാഹാമിന്റെ ദൈവവും യിസ്ഹാക്കിന്റെ ദൈവവും യാക്കോബിന്റെ ദൈവവും ആയി അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ ദൈവമായ യഹോവ നിനക്കു്‌ പ്രത്യക്ഷനായി എന്നു്‌ അവർ വിശ്വസിക്കേണ്ടതിനു്‌ ആകുന്നു. യഹോവ പിന്നെയും അവനോടു്‌: നിന്റെ കൈ മാർവ്വിടത്തിൽ ഇടുക എന്നു്‌ കല്പിച്ചു. അവൻ കൈ മാർവ്വിടത്തിൽ ഇട്ടു; പുറത്തു്‌ എടുത്തപ്പോൾ കൈ ഹിമംപോലെ വെളുത്തു കുഷ്ഠമുള്ളതായി കണ്ടു. നിന്റെ കൈ വീണ്ടും മാർവ്വിടത്തിൽ ഇടുക എന്നു്‌ കല്പിച്ചു. അവൻ കൈ വീണ്ടും മാർവ്വിടത്തിൽ ഇട്ടു, മാർവ്വിടത്തിൽനിന്നു്‌ പുറത്തെടുത്തപ്പോൾ, അതു്‌ വീണ്ടും അവന്റെ മറ്റേ മാംസംപോലെ ആയി കണ്ടു. എന്നാൽ അവർ വിശ്വസിക്കാതെയും ആദ്യത്തെ അടയാളം അനുസരിക്കാതെയും ഇരുന്നാൽ അവർ പിന്നത്തെ അടയാളം വിശ്വസിക്കും”. (പുറപ്പാടു്‌  4 : 1 – 8)

എന്തു്‌ തോന്നുന്നു? ബൈബിളും ഖുര്‍ആനും തമ്മിലും, രണ്ടിലെയും ദൈവങ്ങള്‍ തമ്മിലും വല്ല ബന്ധവും കാണാന്‍ കഴിയുന്നുണ്ടോ?

ബൈബിള്‍! ഖുര്‍ആന്‍! ദൈവവചനങ്ങള്‍! മനുഷ്യരെ തന്നില്‍ വിശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ വടിയെ പാമ്പാക്കുന്നതുപോലുള്ള ‘മാജിക്കിന്റെ’ സഹായം തേടേണ്ടിവരുന്ന ഒരു മന്ത്രവാദിദൈവം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന നിത്യസത്യങ്ങള്‍ !!

 
1 Comment

Posted by on Nov 10, 2012 in മതം

 

Tags: , , , , ,

ജ്ഞാനവിജ്ഞാനപൊതുയോഗം

“ആയിരക്കണക്കിനു്‌ മനുഷ്യരില്‍ ജ്ഞാനസിദ്ധിയിലൂടെയുള്ള പൂര്‍ണ്ണതയ്ക്കായി ഒരുപക്ഷേ ഒരുവന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടാവാം. അവരില്‍ത്തന്നെ കഷ്ടിച്ചു്‌ ഒരുത്തന്‍ മാത്രമേ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ എന്നെ അറിയുന്നുള്ളു.” – ഭഗവദ്ഗീത (7: 3)

കൃത്യമായി വേണ്ടവര്‍ക്കു്‌:
മനുഷ്യാണാം സഹസ്രേഷു കശ്ചിദ്യതതി സിദ്ധയേ
യതതാമപി സിദ്ധാനാം കശ്ചിന്മാം വേത്തി തത്വതഃ

അതായതു്‌, ജ്ഞാനസിദ്ധിയിലൂടെയുള്ള പൂര്‍ണ്ണത കൈവരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന മനുഷ്യര്‍ വളരെ വിരളമാണു്‌. വിരളമെന്നു്‌ വച്ചാല്‍, ആയിരക്കണക്കിനു്‌ മനുഷ്യരില്‍ കഷ്ടിച്ചു്‌ ഒരാള്‍ എന്ന നിരക്കില്‍ വിരളം. അങ്ങനെ പൂര്‍ണ്ണത കൈവരിച്ചവരില്‍ത്തന്നെ ഒരുത്തന്‍ മാത്രമേ തന്നെ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അറിയുന്നുള്ളു എന്നാണു്‌ ഭഗവാന്‍ പരാതിപ്പെടുന്നതു്‌. പൂര്‍ണ്ണത കൈവരിച്ച എലീറ്റുകളില്‍ നിന്നും ഏതു്‌ നിരക്കിലാണു്‌ ഫൈനല്‍ എലീറ്റുകള്‍, (എന്ന്വച്ചാല്‍, ഭഗവാന്‍ അര്‍ജ്ജുനനു്‌ പകര്‍ന്നു്‌ നല്‍കിയതുപോലുള്ള, യാതൊന്നറിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അറിയേണ്ടതായി മറ്റൊന്നും ഈ ലോകത്തില്‍ അവശേഷിക്കുന്നില്ലാത്തതുപോലുള്ള മുഴുവന്‍ “ഫിനോമിനല്‍ ജ്ഞാനവും ന്യൂമിനസ് ജ്ഞാനവും” (3: 2) കൈവരിച്ച “മഹാബാഹുക്കള്‍”!) രൂപമെടുക്കുന്നതെന്നു്‌ ഭഗവാന്‍ വ്യക്തമായി പറയുന്നില്ലെങ്കിലും, ആകെമൊത്തം പൂര്‍ണ്ണന്മാരില്‍ നിന്നും കാളകൂടം പോലെ ഒറ്റയൊരു ഒറിജിനല്‍ ഇന്ദ്രിയാതീന്ദ്രിയജ്ഞാനി മാത്രമേ ഉരുത്തിരിഞ്ഞു്‌ വരികയുള്ളു എന്നാണു്‌ ഭഗവാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചതെന്നു്‌ കരുതുക വയ്യ. അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാല്‍ ലോകത്തില്‍ ഒരേയൊരു പരമജ്ഞാനി മാത്രമേ ഉണ്ടാവുകയുള്ളല്ലോ. അതുവഴി പരമശിവനു്‌ പണിയാവും എന്നതില്‍ കവിഞ്ഞ നേട്ടമൊന്നുമില്ല. അതുകൊണ്ടു്‌ ഇവിടെയും ആയിരക്കണക്കിനു്‌ ജ്ഞാനികളില്‍ ഒരുവന്‍ എന്ന നിരക്കില്‍ പരമജ്ഞാനിപ്പട്ടവും നേടാനാവും എന്നേ കരുതാനാവൂ. അതായതു്‌, ജ്ഞാനത്തിന്റെ പുറകെ പരക്കം പായുന്ന ആയിരക്കണക്കിനു്‌ ഭക്തരില്‍ നിന്നും ഒരു ജ്ഞാനി, പരമജ്ഞാനത്തിന്റെ പുറകെ വച്ചുപിടിക്കുന്ന ആയിരക്കണക്കിനു്‌ ജ്ഞാനികളില്‍ നിന്നും ഒരു പരമജ്ഞാനി എന്ന രീതിയിലാവണം കാര്യങ്ങള്‍ ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു്‌. ജ്ഞാനറിഫൈനറിയിലെ ആദ്യത്തെ അരിപ്പിനു്‌ ബാധകമായ ആയിരങ്ങളില്‍ ഒന്നു്‌ എന്ന നിരക്കു്‌ പരമജ്ഞാനറിഫൈനറിയിലെ രണ്ടാമത്തെ അരിപ്പിനും ബാധകമാവാതിരിക്കാന്‍ കാരണമൊന്നും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടാവണം ഭഗവാന്‍ അതു്‌ പ്രത്യേകം സൂചിപ്പിക്കാതിരുന്നതു്‌ എന്നേ കരുതാനാവൂ.

അതെന്തായാലും, ഇതു്‌ ഭഗവാന്‍ നേരിട്ടു്‌ പറയുന്നതാണെന്നതിനാല്‍ സത്യമായിരിക്കണം. ഇനി സത്യമല്ല എന്നു്‌ ആര്‍ക്കെങ്കിലും തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അതു്‌ അവരുടെ ഭാഷയുടെ പരിമിതി മൂലമാവാനേ വഴിയുള്ളു.  പക്ഷേ, ചില സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ ഇതൊരു പ്രശ്നമായിക്കൂടെന്നില്ല. ഉദാഹരണത്തിനു്‌, ആര്‍ഷഭാരതത്തില്‍ ഭഗവാനെ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ള എത്രപേര്‍ ഉണ്ടായിരിക്കും എന്നൊന്നു്‌ അറിയണം എന്നു്‌ ആര്‍ക്കെങ്കിലും തോന്നിയാല്‍ “ആയിരങ്ങളില്‍ ഒന്നു്‌” എന്നതു്‌ അത്ര സഹായകരമായ ഒരു അനുപാതമല്ല.  “ആയിരക്കണക്കിനു്‌” എന്നു്‌ പറഞ്ഞാല്‍ പല ആയിരങ്ങളാവാമല്ലോ. മുകളിലേക്കു്‌ കൃത്യമായ ഒരു പരിധി നിശ്ചയിക്കുക എന്നതും സാദ്ധ്യമല്ല. പതിനായിരത്തില്‍ ഒന്നും അന്‍പതിനായിരത്തില്‍ ഒന്നും തമ്മില്‍ ചെറുതല്ലാത്ത വ്യത്യാസമുണ്ടെന്നതു്‌ കണക്കു്‌. ഭാരതം ഒരു ബനാന റിപ്പബ്ലിക്ക് ആയതിനാല്‍ എല്ലാം കണക്കാണു്‌ എന്നൊരു വാദം ന്യായമാണെങ്കിലും, ഗണിതത്തില്‍ പ്രായോഗികമാക്കാവുന്ന ഒരു വാദമല്ല അതു്‌. കണ്ണുനിറയെ കൈമടക്കു്‌ കൊടുത്താല്‍ കണിയാനെയും അതുവഴി ഗ്രഹങ്ങളെയും ദൈവങ്ങളെയും വിധിയെയുമൊക്കെ സ്വാധീനിക്കാമെങ്കിലും ഗണിതശാസ്ത്രത്തില്‍ നേര്‍ച്ചപ്പെട്ടികളില്ല, നേര്‍ച്ചയിടുന്ന ചില “ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍” അതിലൂടെ ചുറ്റിത്തിരിയുന്നുണ്ടെങ്കിലും.

ചുരുക്കത്തില്‍, ഭാരതത്തിലെ ഒറിജിനല്‍ പരമജ്ഞാനികളുടെ ഒരു കണക്കു്‌ എടുക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കില്‍ ഭഗവാന്‍ നല്‍കിയ നിരക്കില്‍ ചില ഒത്തുതീര്‍പ്പുകള്‍ നടത്തുകയല്ലാതെ നിവൃത്തിയില്ല. ആ ഒത്തുതീര്‍പ്പുകള്‍ വഴി ജ്ഞാനികളുടെ എണ്ണം കൂടുകയല്ലാതെ കുറയാന്‍ ഇടവരാത്തവിധത്തിലായിരിക്കാന്‍ വേണ്ടി, ഭാരതത്തില്‍ പതിനായിരം പേരില്‍ ഒരാള്‍ എന്ന തോതില്‍ ഈശ്വരനെ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അറിയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവര്‍ ഉണ്ടെന്നും, അവരിലെ പതിനായിരം പേരില്‍ ഒരുവന്‍ എന്ന തോതില്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഭഗവാനെ അറിയാന്‍ മാത്രം പൂര്‍ണ്ണതയെത്തിയവര്‍ ഉണ്ടെന്നും നമുക്കൊന്നു്‌ സങ്കല്പിച്ചുനോക്കാം. ഭാരതത്തിലെ ആകെമൊത്തം ജനങ്ങളില്‍ നൂറുകോടിയും ഭക്തരായ ഹിന്ദുക്കളാണെന്നും കൂടി കരുതിയാല്‍, പതിനായിരത്തില്‍ ഒന്നിന്റെ പതിനായിരത്തില്‍ ഒന്നു്‌ എന്ന നിരക്കില്‍ ആര്‍ഷഭാരതത്തില്‍ ആകെയുള്ള യഥാര്‍ത്ഥ “ഭഗവാന്‍ ജ്ഞാനികള്‍” പത്തെണ്ണം! മോശമില്ല, പത്തെങ്കിലുമുണ്ടല്ലോ!

ആകെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി എന്നു്‌ പറഞ്ഞാല്‍ മതിയല്ലോ. ബ്ലോഗിലെ വിര്‍ച്വല്‍ ലോകത്തില്‍ തപ്പിയാല്‍ ഇന്ദ്രിയാതീന്ദ്രിയജ്ഞാനികളായ ഒരു പത്തുപേരെ ഒപ്പിക്കാന്‍ പ്രയാസമുണ്ടാവില്ല. അപ്പോള്‍ പിന്നെ മജ്ജയും മാംസവും വിശാലമായ ചിരിയും വട്ടമിട്ടു്‌ പിടുത്തവുമായി ഭാരതത്തില്‍ ചുറ്റിത്തിരിയുന്ന മൃതാനന്ദമയി, വായുസ്വാമി, ആസ്വാമി, ഈസ്വാമി മുതലായ ജന്മങ്ങളൊന്നും ഇന്ദ്രിയാതീന്ദ്രിയജ്ഞാനികളല്ലെന്നോ? അതോ വിര്‍ച്വല്‍ ലോകത്തില്‍ സര്‍വ്വജ്ഞാനികള്‍ ചമയുന്ന ആസാമികളാണോ കള്ളനാണയങ്ങള്‍? സാക്ഷാല്‍ ഭഗവാനു്‌ കണക്കു്‌ തെറ്റി എന്നു്‌ എങ്ങനെ കരുതും?

പരമജ്ഞാനികളൊന്നും ആയില്ലെങ്കിലും, ഈശ്വരനില്‍ എത്തിച്ചേരാന്‍ നമ്മള്‍ ഒന്നും അറിയേണ്ടതില്ല, ഭഗവാന്റെ നാമം വെറുതെ ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നാല്‍ മതിയെന്നും മറ്റുമുള്ള ചില “പരമജ്ഞാനികളുടെ” വ്യാഖ്യാനങ്ങള്‍ വിശ്വസിച്ചു്‌ അന്തംവിട്ടു്‌ ജപിച്ചു്‌ മരിച്ചവര്‍ക്കും, ജപിച്ചുകൊണ്ടു്‌ മരണത്തിലേക്കു്‌ അടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവര്‍ക്കും അണ്ടി പോയപ്പോള്‍ ശൂന്യമായ സ്വന്തം കൈവെള്ളയിലെ ജീവിതവരയും വിധിവരയും തലവരയും ഹൃദയവരയുമൊക്കെ നോക്കി ദീര്‍ഘനിശ്വാസം വിടേണ്ടിവന്ന അണ്ണാന്റെ അവസ്ഥ വരാതിരുന്നാല്‍ മതിയായിരുന്നു.

ഹരേ കൃഷ്ണ, ഹരേ കൃഷ്ണ, കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ, ഹരേരാമ, രാമ രാമ ഹരേഹരേ.

ഒത്തുപിടിച്ചാല്‍ മലയും പോരും!

 
17 Comments

Posted by on Oct 14, 2012 in പലവക

 

Tags: , ,

ഒന്നര സെന്റിമീറ്റര്‍ തൊലി

ഒരു കുട്ടിയുടെ ചേലാകര്‍മ്മം സംബന്ധിച്ച ഒരു കേസില്‍ കഴിഞ്ഞ മെയ്മാസത്തില്‍ കൊളോണിലെ ഒരു ജഡ്ജി തന്റെ വിധിയിലൂടെ വൈദ്യശാസ്ത്രപരമായ കാരണങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത, ഏതെങ്കിലുമൊരു മതം അങ്ങനെയൊരു ചടങ്ങു്‌ നിഷ്കര്‍ഷിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ പേരില്‍ മാത്രം നടത്തപ്പെടുന്ന ചേലാകര്‍മ്മത്തെ “ബോഡി ഇഞ്ചുറി”യായി വിലയിരുത്തി. അതുവഴി, നിലവിലിരിക്കുന്ന നിയമപ്രകാരം ചേലാകര്‍മ്മം കുറ്റകൃത്യമാണെന്നും, തന്മൂലം ശിക്ഷാര്‍ഹമാണെന്നും കൂടിയായിരുന്നു ആ “പഹയന്‍” സൂചിപ്പിച്ചുകളഞ്ഞതു്‌! അതു്‌ ജര്‍മ്മനിയില്‍ ജീവിക്കുന്ന യഹൂദരുടെയും മുസ്ലീമുകളുടെയും മതവികാരം വ്രണപ്പെടുത്തിയെന്നു്‌ പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. ആണായി പിറക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ലിംഗാഗ്രത്തില്‍ നിന്നുമുള്ള ഒന്നര സെന്റിമീറ്റര്‍ തൊലി തനിക്കു്‌ അവകാശപ്പെട്ടതാണെന്നു്‌ യഹോവയായ ദൈവം കല്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു്‌ യഹൂദരും, അങ്ങനെതന്നെയൊരു അവകാശവാദം അല്ലാഹുവും നടത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നു്‌ മുസ്ലീമുകളും ഒന്നടങ്കം വികാരഭരിതരായി വിലപിച്ചു. അങ്ങനെയൊരു അവകാശവാദം ദൈവത്തിനു്‌ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ (നൂറു്‌ രൂപ കടമെടുത്താല്‍ കയ്യില്‍ കിട്ടുന്നതു്‌ തൊണ്ണൂറോ തൊണ്ണൂറ്റഞ്ചോ ആയിരിക്കും, പലിശ നൂറു്‌ രൂപയ്ക്കും കൊടുക്കുകയും വേണം എന്ന രീതിയില്‍ ചില ബാങ്കുകള്‍ തുടക്കത്തിലേ പിടിച്ചുവയ്ക്കുന്ന “ഡിസാജിയോ” പോലെ) ആ തൊലി സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ പിടിച്ചുവച്ചശേഷം ആണ്‍കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഭൂമിയിലേക്കു്‌ അയച്ചാല്‍ മതിയായിരുന്നില്ലേ എന്നു്‌ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ശാരീരികമായ ഇന്റെഗ്രിറ്റിയില്‍ കടന്നാക്രമണം നടത്താന്‍ മാതാപിതാക്കളടക്കമുള്ള ആര്‍ക്കും അവകാശമില്ലെന്ന നിലപാടുകാരായ എതിര്‍പക്ഷം. ഒരു സര്‍ക്കംസിഷന്‍ ആവശ്യമാക്കുന്ന മെഡിക്കല്‍ ഇന്‍ഡിക്കേഷന്‍ ഒന്നുമില്ലാതിരുന്നിട്ടും, മതം അങ്ങനെ ആവശ്യപ്പെടുന്നു എന്നതു്‌ ഒരു ന്യായീകരണം ആയാലെന്നപോലെ, കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ശരീരത്തില്‍ കത്തിവയ്ക്കുന്നതു്‌ കാട്ടാളത്തമാണെന്നു്‌ വ്യക്തമാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന, പീഡിയാട്ട്രീഷന്‍സ് ഒക്കെ ഉള്‍പ്പെടുന്ന ഈ വിഭാഗത്തിനു്‌ ചിന്താശേഷി പണയം വച്ചിട്ടില്ലാത്ത മുഴുവന്‍ മനുഷ്യരുടെയും പിന്‍തുണ ഉണ്ടുതാനും.

ചേലാകര്‍മ്മം എന്നതു്‌ ഒഴിവാക്കാനാവാത്ത ഒരു ആവശ്യമായിരുന്നെങ്കില്‍, ഉദാഹരണത്തിനു്‌ അഗ്രചര്‍മ്മം എന്നതു്‌, പടവലങ്ങയുടെ നീളം കൂടാന്‍ തുമ്പത്തു്‌ കെട്ടിത്തൂക്കുന്ന കല്ലുപോലെ, ലിംഗാഗ്രത്തില്‍ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന, ഉപയോഗശൂന്യം എന്നു്‌ തോന്നിയേക്കാവുന്ന, ഒന്നോ രണ്ടോ കിലോഗ്രാം ഭാരമുള്ള വല്ല സാധനവുമായിരുന്നെങ്കില്‍, വെറുതെ ഭാരം ചുമന്നുകൊണ്ടുനടക്കുന്നതിന്റെ പരിഹാസ്യത മാത്രം മൂലം, ഈ ലോകത്തില്‍ ജീവിക്കുന്ന മുഴുവന്‍ പുരുഷന്മാരും ഒരു ദൈവത്തിന്റെയും കല്പനയ്ക്കു്‌ കാത്തുനില്‍ക്കാതെ അതു്‌ മുറിച്ചുമാറ്റുമായിരുന്നു എന്നാണെന്റെ തോന്നല്‍. അഗ്രചര്‍മ്മത്തിനു്‌ ഒരു ലക്ഷ്യമുള്ളതുകൊണ്ടാണു്‌ എവൊല്യൂഷന്‍ അതിനെ അവിടെ വച്ചുപിടിപ്പിച്ചതും പൊറുപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും. മുറിച്ചുമാറ്റേണ്ടതു്‌ വച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്ന ദൈവങ്ങള്‍ക്കു്‌ എവൊല്യൂഷന്റെ ഭാഷ മനസ്സിലാവുകയില്ല. അല്ലെങ്കില്‍ത്തന്നെ, ദൈവം ആര്‍ക്കു്‌ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുവോ, അവന്റെ ഭാഷ മനസ്സിലാകുന്നവര്‍ക്കു്‌ മാത്രം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്ന വിധം പറയാനുള്ള ഭാഷാവൈദഗ്ദ്ധ്യമേ ദൈവത്തിനുള്ളു എന്നതു്‌ വിശ്വാസികള്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും ആവര്‍ത്തിക്കാറുള്ള കാര്യവുമാണല്ലോ (ഉദാ. സംസ്കൃതം, ഹീബ്രൂ, അറബി). പൊടിയും ചെളിയും വളരെ കൂടുതലും, വെള്ളവും കുളിയും അത്രതന്നെ കുറവുമായിട്ടുള്ള നാടുകളില്‍ നിന്റെ അഗ്രചര്‍മ്മം മുറിച്ചു്‌ എനിക്കു്‌ തരണമെന്നു്‌ ഒരു ദൈവം മനുഷ്യരോടു്‌ കല്പിച്ചാല്‍ അതിന്റെ കാരണം മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളു. മനുഷ്യരുടെ മാനസികവും ശാരീരികവുമായ “ഉള്ളുകള്ളികള്‍” മുഴുവന്‍ നിത്യേന കണ്ടും പരിശോധിച്ചും ഇരിക്കുന്നവനാണല്ലോ ദൈവം! എന്തായാലും കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ലിംഗാഗ്രത്തിലെ തൊലിക്കു്‌ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നല്ല ഡിമാന്‍ഡുണ്ടെന്നു്‌ തോന്നുന്നു. മാലാഖമാരുടെ ചെരിപ്പുകള്‍, ഹൂറികളുടെ വാനിറ്റി ബായ്ഗുകള്‍ മുതലായവയെല്ലാം അഗ്രചര്‍മ്മം ഉപയോഗിച്ചാവണം നിര്‍മ്മിക്കപ്പെടുന്നതു്‌.

നാടു്‌ കേരളം/ഭാരതം അല്ലാത്തതുകൊണ്ടു്‌ ആ ജഡ്ജിയുടെ വിധി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച നിയമത്തിലെ പരിമിതി അവഗണിക്കാതിരിക്കാനും അനുയോജ്യമായ നിയമനിര്‍മ്മാണം വഴി ആ വിടവു്‌ നികത്താനും ഗവണ്മെന്റ് തീരുമാനിച്ചു. തത്ഫലമായി, അതിനായി ചുമതലപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഒരു കമ്മിറ്റി അടുത്ത ആഴ്ച മന്ത്രിസഭയിലും പാര്‍ലമെന്റിലും അവതരിപ്പിക്കാനായി 26 പേജുള്ള ഒരു ഡ്രാഫ്റ്റ് തയ്യാറാക്കിക്കഴിഞ്ഞു. ചില നിബന്ധനകള്‍ക്കു്‌ വിധേയമായി മതപരമായ ചേലാകര്‍മ്മം അനുവദിക്കുക എന്നതാണതില്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നതു്‌. പരിച്ഛേദന ഒരു ബോഡി ഇഞ്ചുറി ആണെന്ന കാര്യത്തില്‍ മാറ്റമൊന്നും വരുത്താതെതന്നെ, അതു്‌ മാതാപിതാക്കളുടെ അനുവാദത്തോടെയും, വൈദ്യശാസ്ത്രപരമായ വൈദഗ്ദ്ധ്യത്തോടെയുമാണു്‌ നടത്തപ്പെടുന്നതെങ്കില്‍, അതിനെ നിയമവിരുദ്ധം അല്ലാതാക്കുക എന്നതാണു്‌ ഡ്രാഫ്റ്റിന്റെ ലക്ഷ്യം. എതിരെ വരുന്നവന്‍ കണ്ണു്‌ കാണാത്തവനാണെങ്കില്‍ വഴിമാറേണ്ടതു്‌ കണ്ണിനു്‌ കാഴ്ചയുള്ളവനായിരിക്കണം എന്ന തത്വപ്രകാരമാവണം അതു്‌ രൂപകല്പനം ചെയ്യപ്പെട്ടതു്‌. കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ എത്ര സഹിക്കേണ്ടിവന്നാലും വേണ്ടില്ല (അവര്‍ക്കു്‌ പ്രതികരണശേഷിയില്ലല്ലോ), മതവികാരം കൊടുമ്പിരിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നവരെ ഒരു ഗവണ്മെന്റ് തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയിരിക്കണം! വോട്ടുബാങ്കുകളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനായി തീര്‍ത്ഥാടനത്തിനുവരെ സബ്സിഡി കൊടുക്കുന്ന “ഗവണ്മെന്റുകള്‍” നിലവിലിരിക്കുന്ന അപൂര്‍വ്വം “ഗോത്രങ്ങള്‍” ഇന്നും ലോകത്തില്‍ ഉണ്ടെന്നും നമ്മള്‍ സ്മരിക്കുക! പാരന്റെല്‍ റൈറ്റിനെ ചൈല്‍ഡ് പ്രൊട്ടെക്ഷനു്‌ മുകളില്‍ പ്രതിഷ്ഠിക്കാനുള്ള ശ്രമമായി ഈ നീക്കത്തെ കാണുന്നതിനാല്‍, SPD (Sozialdemokratische Partei Deutschlands), Die Grünen (The Greens), Die Linke (The Left) എന്നീ പ്രതിപക്ഷപാര്‍ട്ടികള്‍ ഈ നിയമത്തിനോടുള്ള എതിര്‍പ്പുമായി രംഗത്തെത്തിയിട്ടുണ്ടു്‌. ഭരണകക്ഷികളിലും ഇതേ അഭിപ്രായം പുലര്‍ത്തുന്നവരുള്ളതിനാല്‍, വോട്ടിംഗ് പാര്‍ട്ടി അംഗത്വത്തിനു്‌ അതീതമായിരിക്കുമെന്നു്‌ കേള്‍ക്കുന്നു. തത്വത്തില്‍, ഭരണഘടനപ്രകാരം, നിയമസഭാംഗങ്ങള്‍ക്കു്‌ സ്വന്തം മനസ്സാക്ഷിയോടു്‌ മാത്രമേ വിധേയത്വത്തിന്റെ ആവശ്യമുള്ളു എന്നതു്‌ വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെയെങ്കിലും ഒന്നോര്‍മ്മിക്കുന്നതും പ്രയോഗത്തില്‍ കൊണ്ടുവരുന്നതും മനസ്സാക്ഷിക്കുത്തു്‌ ഉണ്ടാവാതിരിക്കാന്‍ നല്ലതാണെന്നു്‌ സാമാജികര്‍ക്കു്‌ തോന്നിക്കാണണം.

ചേലാകര്‍മ്മത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനകഥ വളരെ പഴയതാണു്‌. അതിനു്‌ മുന്‍പും പലപ്പോഴും യഹോവയായ ദൈവം “അബ്രാമിനു്‌” പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു്‌ അതുമിതുമൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവനു്‌ തൊണ്ണൂറ്റൊന്‍പതു്‌ വയസ്സായപ്പോള്‍, അവനെ ബഹുജാതികളുടെ പിതാവാക്കണമെന്നു്‌ ദൈവത്തിനു്‌ ഒരു മോഹമുദിക്കുകയും ആ വിവരം നേരിട്ടു്‌ പറയാനായി വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അബ്രാം എന്ന കുറിയ പേരും വച്ചു്‌ ജാതികളുടെ പിതാവാകുന്നതു്‌ ദൈവമെന്ന നിലയില്‍ തനിക്കു്‌ നാണക്കേടായതിനാലാവാം,  പ്രൊമോഷനോടൊപ്പം അവന്റെ പേരു്‌ അബ്രാഹാം എന്നാക്കി മാറ്റാനും ആ സന്ദര്‍ഭത്തിലാണു്‌ ദൈവം തീരുമാനിച്ചതു്‌. പ്രൊമോഷനു്‌ ഒരു പ്രതിഫലം (കൈക്കൂലി എന്നും പറയാം) എന്നോണം അബ്രാഹാമും, അവന്റെ സന്തതിപരമ്പരകളിലെ സകല പുരുഷപ്രജകളും മേലില്‍ അവരുടെ അഗ്രചര്‍മ്മം തനിക്കായി പരിച്ഛേദന ചെയ്യണമെന്നു്‌ ദൈവം അരുളിച്ചെയ്തതും അപ്പോഴാണു്‌. “അതു്‌ എനിക്കും നിങ്ങള്‍ക്കും “മദ്ധ്യേയുള്ള” നിയമത്തിന്റെ അടയാളം”! (തോട്ടത്തിന്റെ “നടുവില്‍ നില്‍ക്കുന്ന” വൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലം തിന്നരുതു്‌ എന്നു്‌ ദൈവം ആദാമിനോടു്‌ പറഞ്ഞതുപോലെതന്നെ).

നിയമപ്രകാരം പരിച്ഛേദന നടത്തേണ്ടതു്‌ ജനിച്ചു്‌ എട്ടു്‌ ദിവസം പ്രായമാകുമ്പോള്‍ ആയിരിക്കണമെങ്കിലും, ഒരു തുടക്കം എന്ന നിലയില്‍, ഈ പ്രായപരിധി പരിഗണിക്കേണ്ടതില്ല എന്നു്‌ ദൈവം കല്പിച്ചിരിക്കണം. അബ്രാഹാമിനെയും അവന്റെ സകല ശിങ്കിടികളെയും ഒരു ടൈം ട്രാവല്‍ വഴി എട്ടു്‌ ദിവസം പ്രായമുള്ളവരാക്കി മാറ്റിയശേഷം ചേലാകര്‍മ്മം നടത്താന്‍ സര്‍വ്വശക്തനായ ദൈവത്തിനും കഴിയില്ല  എന്നതുകൊണ്ടുമാവാം പ്രായപരിധിയില്‍ ഈയൊരു പ്രാവശ്യത്തേക്കു്‌ മാത്രമായി ഇങ്ങനെയൊരു ഇളവു്‌ ദൈവം അനുവദിച്ചതു്‌. ഏതായാലും അങ്ങനെ, 99 വയസ്സുകാരനായ അബ്രാഹാമും, ദാസിയില്‍ നിന്നും ജനിച്ച 13 വയസ്സുകാരന്‍ യിശ്മായേലും, തന്റെ വീട്ടില്‍ ജനിച്ച സകല ദാസന്മാരും, വിലയ്ക്കു്‌ വാങ്ങിയ മുഴുവന്‍ പുരുഷപ്രജകളും പ്രായഭേദമെന്യേ ഒറ്റദിവസം കൊണ്ടു്‌ പരിച്ഛേദനയേറ്റു. ജോലി തീര്‍ക്കാനായി ഒസ്സാന്മാര്‍ അന്നേദിവസം ഒരുപാടു്‌ കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാവണം. അവര്‍ ഓവര്‍ടൈം ചെയ്തിരിക്കാനുള്ള സാദ്ധ്യതയും നിഷേധിക്കാനാവില്ല. കണ്‍വെയര്‍ ബെല്‍റ്റിലൂടെ എന്നപോലെ നിരനിരയായി വരുന്ന മുഴുവന്‍ ആളുകളുടെയും അഗ്രചര്‍മ്മങ്ങള്‍  മുറിച്ചു്‌ മാറ്റിയശേഷം അവര്‍ക്കു്‌ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും സ്വന്തം അഗ്രചര്‍മ്മങ്ങളും മുറിച്ചു്‌ മാറ്റേണ്ടിയിരുന്നു എന്ന കാര്യവും നമ്മള്‍ പരിഗണിക്കണമല്ലോ.

അഗ്രചര്‍മ്മം മുറിച്ചുകളയുന്ന രീതി അബ്രഹാം ജനിക്കുന്നതിനു്‌ മുന്‍പേതന്നെ ഈജിപ്റ്റില്‍ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. പിരമിഡുകളില്‍ കൊത്തിവച്ചിട്ടുള്ള ചില ആള്‍രൂപങ്ങള്‍ ഈ വസ്തുതയെ സാധൂകരിക്കുന്നവയാണു്‌. സ്വന്തം നാട്ടില്‍ പട്ടിണി വന്നപ്പോള്‍ അബ്രാഹാമും കുടുംബവും കുറെനാള്‍ ഈജിപ്റ്റില്‍ പോയി വസിച്ചിരുന്നു എന്നു്‌ ബൈബിള്‍ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നുണ്ടു്‌. അബ്രാഹാമിന്റെ ഭാര്യ സാറ സുന്ദരിയായിരുന്നതിനാല്‍ ഫറവോ അവളില്‍ ആകൃഷ്ടനാവുകയും അവള്‍ അവന്റെ അരമനയില്‍ പോകേണ്ടി വരികയും ചെയ്തിരുന്നു. (നീ എന്റെ സഹോദരിയാണെന്നേ പറയാവൂ എന്ന അബ്രഹാമിന്റെ ശട്ടം കെട്ടലൊന്നും ഫറവോയുടെ കാമക്കണ്ണിനെ പിന്‍തിരിപ്പിക്കാന്‍ സഹായിച്ചില്ല. അവന്‍ ഇത്തിരി കാശുണ്ടാക്കണമെങ്കില്‍ ഉണ്ടാക്കിക്കൊള്ളട്ടെ എന്നു്‌ കരുതിയാവണം ദൈവവും ഈ വിഷയത്തില്‍ ചിറ കെട്ടിയതു്‌ വെള്ളം ഒഴുകിപ്പോയതിനു്‌ ശേഷം മാത്രമായിരുന്നു) സാറയുടെ അനുഭവം ഇതായിരുന്നെങ്കില്‍ സഹനടികളുടെ അവസ്ഥ ഒട്ടും ഭേദമായിരുന്നിരിക്കാന്‍ വഴിയില്ല. അബ്രാഹാമും യിശ്മായേലിനെ ജനിപ്പിച്ചതു്‌ ഈജിപ്ഷ്യന്‍ ദാസിയായിരുന്ന ഹാഗാറില്‍ നിന്നുമായിരുന്നല്ലോ. “കൊടുക്കല്‍ വാങ്ങലില്‍” അവര്‍ വളരെ സഹിഷ്ണുതയുള്ളവരായിരുന്നിരിക്കണം. അതിനാല്‍, ഈജിപ്റ്റുകാരുടെ അഗ്രചര്‍മ്മഗുണദോഷങ്ങള്‍ സംബന്ധിച്ച “അരമനരഹസ്യങ്ങള്‍” സാറ മാത്രമല്ല, മറ്റു്‌ പല യഹൂദസ്ത്രീകളും കണ്ടും അനുഭവിച്ചും അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും എന്നു്‌ കരുതുന്നതില്‍ തെറ്റുണ്ടാവാന്‍ വഴിയില്ല. അതുപോലെതന്നെ, യഹൂദപുരുഷന്മാരുടെ ഈദൃശരഹസ്യങ്ങള്‍ ഈജിപ്ഷ്യന്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്കും നിശ്ചയമുണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള “ബിസിനസ്” സെക്സ് ആണെന്ന പരമാര്‍ത്ഥത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ മറിച്ചു്‌ ചിന്തിച്ചാല്‍  അതു്‌ അബദ്ധമേ ആവൂ.

ദൈവപുത്രനായിരുന്നെങ്കിലും, ഒരു യഹൂദന്‍ എന്ന നിലയില്‍ യേശുവും എട്ടാം ദിവസം പരിച്ഛേദന ഏറ്റിരിക്കണം. ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥസ്ഥാപകനായ പൗലോസും അഗ്രചര്‍മ്മം ഇല്ലാതെ ആയിരിക്കണം തന്റെ ജീവിതം ജീവിച്ചുതീര്‍ത്തതു്‌. പക്ഷേ, ക്രിസ്തുമതഘോഷണം തത്വചിന്തകരുടെ നാടായ ഗ്രീസിലേക്കു്‌ എത്തിയപ്പോള്‍ അഗ്രചര്‍മ്മം മുറിച്ചുമാറ്റലിനോടു്‌ വിടപറയുകയല്ലാതെ പൗലോസിനും നിവൃത്തിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഡയലെക്ടിക് വിദഗ്ദ്ധനായിരുന്ന പൗലോസിനുണ്ടോ പറ്റിയ വ്യാഖ്യാനങ്ങളിലൂടെ തന്റെ പുതിയ നിലപാടിനെ ന്യായീകരിക്കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടു്‌?

“യഹൂദന്മാരെ നേടേണ്ടതിനു്‌ ഞാന്‍ യഹൂദന്മാര്‍ക്കു്‌ യഹൂദനെപ്പോലെ ആയി; ന്യായപ്രമാണത്തിന്‍ കീഴുള്ളവരെ നേടേണ്ടതിനു്‌ ഞാന്‍ ന്യായപ്രമാണത്തിന്‍ കീഴുള്ളവന്‍ അല്ല എങ്കിലും ന്യായപ്രമാണത്തിന്‍ കീഴുള്ളവര്‍ക്കു്‌ ന്യായപ്രമാണത്തിന്‍ കീഴുള്ളവനെപ്പോലെ ആയി”. – അതാണു്‌ ഒറിജിനല്‍ പൗലോസ്! (1. കൊരിന്ത്യര്‍ 9: 20)

“നീ ന്യായപ്രമാണം ആചരിച്ചാൽ പരിച്ഛേദന പ്രയോജനമുള്ളതു്‌ സത്യം; ന്യായപ്രമാണലംഘിയായാലോ നിന്റെ പരിച്ഛേദന അഗ്രചർമ്മമായിത്തീർന്നു. അഗ്രചർമ്മി ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെ പ്രമാണിച്ചാൽ അവന്റെ അഗ്രചർമ്മം പരിച്ഛേദന എന്നു്‌ എണ്ണുകയില്ലയോ? സ്വഭാവത്താൽ അഗ്രചർമ്മിയായവൻ ന്യായപ്രമാണം അനുഷ്ഠിക്കുന്നു എങ്കിൽ അക്ഷരവും പരിച്ഛേദനയുമുള്ള ന്യായപ്രമാണലംഘിയായ നിന്നെ അവൻ വിധിക്കയില്ലയോ? പുറമെ യെഹൂദനായവൻ യെഹൂദനല്ല; പുറമെ ജഡത്തിലുള്ളതു്‌ പരിച്ഛേദനയുമല്ല; അകമെ യെഹൂദനായവനത്രേ യെഹൂദൻ; അക്ഷരത്തിലല്ല ആത്മാവിലുള്ള ഹൃദയപരിച്ഛേദനയത്രേ പരിച്ഛേദന; അവനു്‌ മനുഷ്യരാലല്ല ദൈവത്താൽ തന്നേ പുകഴ്ച ലഭിക്കും”. – അഗ്രചര്‍മ്മത്തെയും പരിച്ഛേദനയെയും ഒരുപോലെ ന്യായീകരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന പൗലോസിനെയാണു്‌ ഇവിടെ നമ്മള്‍ കാണുന്നതു്‌. (റോമര്‍ 2: 25 – 29)

“നാമല്ലോ പരിച്ഛേദനക്കാർ; ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവുകൊണ്ടു്‌ ആരാധിക്കയും ക്രിസ്തുയേശുവിൽ പ്രശംസിക്കയും ജഡത്തിൽ ആശ്രയിക്കാതിരിക്കയും ചെയ്യുന്ന നാം തന്നേ. പക്ഷേ എനിക്കു്‌ ജഡത്തിലും ആശ്രയിപ്പാൻ വകയുണ്ടു്‌; മറ്റാർക്കാനും ജഡത്തിൽ ആശ്രയിക്കാം എന്നു തോന്നിയാൽ എനിക്കു്‌ അധികം; എട്ടാം നാളിൽ പരിച്ഛേദന ഏറ്റവൻ; യിസ്രായേൽജാതിക്കാരൻ; ബെന്യമീൻ ഗോത്രക്കാരൻ; എബ്രായരിൽനിന്നു ജനിച്ച എബ്രായൻ; ന്യായപ്രമാണം സംബന്ധിച്ചു്‌ പരീശൻ; ശുഷ്കാന്തി സംബന്ധിച്ചു്‌ സഭയെ ഉപദ്രവിച്ചവൻ; ന്യായപ്രമാണത്തിലെ നീതിസംബന്ധിച്ചു്‌ അനിന്ദ്യൻ”. – ഇതും പൗലോസ് എന്ന കള്ളനാണയത്തിന്റെ മറ്റൊരു മുഖം! (ഫിലിപ്പിയര്‍ 3: 3 – 6)

പൗലോസിനെ മാതൃകയാക്കി പറഞ്ഞാല്‍:

അപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ എന്തു്‌ പറയണം? ചേലാകര്‍മ്മം തെറ്റെന്നോ? ഒരിക്കലും പാടില്ല. അപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ എന്തു്‌ പറയണം? ചേലാകര്‍മ്മം ശരിയെന്നോ? ഒരിക്കലും പാടില്ല.

ആര്‍ക്കും ചോദ്യങ്ങളൊന്നുമില്ലല്ലോ? ഇതുപോലുള്ള വേദവാക്യങ്ങള്‍ ശീലിച്ചുപോയതുകൊണ്ടു്‌ ചോദ്യമൊന്നും ഉണ്ടാവാന്‍ വഴിയില്ലെന്നറിയാം, എന്നാലും ചോദിച്ചെന്നേയുള്ളു.

ദൈവത്തിനുള്ള ഒന്നരസെന്റിമീറ്റര്‍ തൊലി ദൈവത്തിനു്‌, ഒസ്സാനുള്ള ഒന്നരപ്പണം പണിക്കൂലി ഒസ്സാനു്‌! “കൈസര്‍ക്കുള്ളതു്‌ കൈസര്‍ക്കും, ദൈവത്തിനുള്ളതു്‌ ദൈവത്തിനും കൊടുപ്പിന്‍” എന്നല്ലേ യേശുവും പറഞ്ഞതു്‌. യേശു അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ എന്നതു്‌ മറ്റൊരു കാര്യം. യേശു ചെയ്തതായി ബൈബിളില്‍ വര്‍ണ്ണിച്ചിരിക്കുന്ന അത്ഭുതപ്രവൃത്തികളില്‍ ഒന്നുപോലും സംഭവിച്ചതോ, സംഭവിക്കാന്‍ സാദ്ധ്യതയുള്ളതുപോലുമോ അല്ലെന്നപോലെതന്നെ, യേശു പറഞ്ഞതായി ബൈബിള്‍ പറയുന്ന വാക്യങ്ങള്‍ യേശു പറഞ്ഞവ ആകുന്നതിനേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ സാദ്ധ്യത അവ യേശുവിന്റെ വായില്‍ മറ്റാരോ തിരുകിയവയാവാനാണു്‌. പുതിയനിയമത്തിന്റെ ഉത്ഭവചരിത്രം മതത്തിന്റെ കണ്ണില്‍ കൂടിയല്ലാതെ വായിച്ചിട്ടും പഠിച്ചിട്ടുമുള്ള ആര്‍ക്കും ഇക്കാര്യത്തില്‍ സംശയമുണ്ടാവാന്‍ വഴിയില്ല.

 
10 Comments

Posted by on Oct 7, 2012 in പലവക

 

Tags: , ,

ഭഗവാന്റെ വിശ്വരൂപം

അനേകവക്ത്രനയനമനേകാദ്ഭുതദര്‍ശനം
അനേകദിവ്യാഭരണം ദിവ്യാനേകോദ്യതായുധം
ദിവ്യമാല്യാംബരധരം ദിവ്യഗന്ധാനുലേപനം
സര്‍വാശ്ചര്യമയം ദേവമനന്തം വിശ്വതോമുഖം (ഭഗവദ് ഗീത 11: 10,11)

അര്‍ജ്ജുനനു്‌ കൃഷ്ണഭഗവാന്‍ വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്ത തന്റെ വിശ്വരൂപത്തിന്റെ ഭഗവദ്ഗീതയിലെ വര്‍ണ്ണനയാണിതു്‌: “അനേകം വായ്കളും, അനേകം കണ്ണുകളും, അത്ഭുതകരങ്ങളായ അനേകം ദര്‍ശനങ്ങളും, ദിവ്യമായ അനേകം ആഭരണങ്ങളും ദിവ്യങ്ങളും മഹത്തരവുമായ അനേകം ആയുധങ്ങളും, ദിവ്യങ്ങളായ മാല്യങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ചും, ദിവ്യമായ സുഗന്ധങ്ങളാല്‍ അനുലേപനം ചെയ്തും,  എല്ലാ വിധത്തിലും ആശ്ചര്യമയവും ശോഭനവും അനന്തവുമായ വിശ്വരൂപം”.

(വക്ത്രം എന്നാല്‍ വായോ മുഖമോ ആവാമെങ്കിലും, മുഖത്തുതന്നെയുള്ള കണ്ണുകളെ പ്രത്യേകം പരാമര്‍ശിക്കുന്നുണ്ടു്‌ എന്നതിനാല്‍ മുഖം എന്നതിനേക്കാള്‍ വായ് എന്ന അര്‍ത്ഥമാവും കൂടുതല്‍ യോജിച്ചതെന്നു്‌ തോന്നുന്നു. ഇനി, മുഖം എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഉപയോഗിച്ചാല്‍, ഒരു മുഖത്തില്‍ അനേകം മുഖാവയവങ്ങള്‍ എന്നതിനു്‌ പകരം, അനേകം മുഖങ്ങളിലായി അനേകം അവയവങ്ങള്‍ എന്നാവുമെന്ന വ്യത്യാസമേയുള്ളു. ഭഗവാന്റെ വിശ്വരൂപം ഏകമുഖരൂപിയാവണമോ അതോ ബഹുമുഖരൂപിയാവണമോ എന്നകാര്യം വിശ്വാസികളുടെ തീരുമാനത്തിനു്‌ വിടുന്നു. ഞാന്‍ ഇവിടെ പറയാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യത്തെ അതു്‌ ഒരു വിധത്തിലും ബാധിക്കുന്നില്ല എന്നതിനാല്‍ രണ്ടായാലും എനിക്കു്‌ എതിര്‍പ്പൊന്നുമില്ല.)

എന്താണു്‌ ഗീതാകാരന്‍ ഇവിടെ എഴുതിവച്ചിരിക്കുന്നതു്‌? ഇതിനെ പ്രപഞ്ചസ്രഷ്ടാവിന്റെ വിശ്വരൂപം എന്നു്‌ വിളിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ സായിപ്പന്മാരുടെ ഏതോ ആയുധക്കമ്പനികളും, കേരളത്തിലെ ഏതോ ആഭരണക്കടകളും, തുണിക്കടകളും, ബ്യൂട്ടീഷന്‍ യൂണിയനുകളും സംയുക്തമായ ഒരു സംരംഭത്തിലൂടെ പരസ്യത്തിനായി അണിയിച്ചൊരുക്കി നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്ന, ജീവിതയോഗ്യമല്ലാത്തതിനാല്‍ അലസിപ്പോയ, ഏതോ വിചിത്രഗര്‍ഭം എന്നു്‌ വിശേഷിപ്പിക്കാനാണു്‌ എനിക്കു്‌ കൂടുതലിഷ്ടം. ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങളിലും ആഭരണങ്ങളിലും പൊതിഞ്ഞു്‌, മാല്യങ്ങള്‍ ചാര്‍ത്തി, സെന്റും പൗഡറും പൂശി, കൈകളില്‍ ആധുനിക വെപ്പണ്‍സെല്ലാം ധരിച്ചു്‌ അനേകം കണ്ണുകളും മൂക്കുകളും ചെവികളും വായ്കളുമെല്ലാമായി അങ്ങനെ നിലകൊള്ളുന്ന ഒരു ആര്‍നോള്‍ഡ് ഷ്വാര്‍ത്സെനെഗ്ഗര്‍! അനേകായിരം സൂര്യന്മാര്‍ ഒരുമിച്ചു്‌ ആകാശത്തില്‍ ഉദിച്ചാലെന്ന പോലെ! പക്ഷേ, എന്നിട്ടും ഇപ്പറഞ്ഞ എക്സ്ട്രാ ഫിറ്റിംഗുകള്‍ ഒന്നും ഉണങ്ങിയോ കരിഞ്ഞോ പോകുന്നില്ല എന്നതാണു്‌ ഏറ്റവും അത്ഭുതകരം. എല്ലാം ദിവ്യമായ മെറ്റീരിയലുകള്‍ ഉപയോഗിച്ചു്‌ അണ്ണാനും കുരങ്ങനും മുതല്‍ മനുഷ്യരും ദേവന്മാരും വരെയുള്ള ജീവികള്‍ ഒത്തൊരുമിച്ചു്‌ ഭഗവാനുവേണ്ടി സ്പെഷ്യലായി നിര്‍മ്മിച്ച ആടയാഭരണങ്ങളല്ലേ? അതിനാല്‍ ലക്ഷമോ കോടിയോ സൂര്യന്മാരുടെ ചൂടേറ്റാലും തീ പിടിക്കുകയോ ഉരുകുകയോ ചെയ്യില്ല.

അങ്ങനെ, മുഖമോ മുഖങ്ങളോ നിറയെ അവയവങ്ങളുള്ള ഒരു മണവാളനെപ്പോലെ സര്‍വ്വാംഗം ആഭരണവിഭൂഷിതനായി നിലകൊണ്ട ഭഗവാന്റെ ദേഹത്തെ വീക്ഷിച്ച പാര്‍ത്ഥന്‍ സകല ലോകങ്ങളെയും, സാധാരണഗതിയില്‍ അവയെല്ലാം പലതായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടവയാണെങ്കിലും, ഒരിടത്തായി കണ്ടു. അതു്‌ മാത്രവുമല്ല, സകല ദേവന്മാരെയും എല്ലാവിധ ഭൂതഗണങ്ങളെയും താമരയില്‍ ആസനസ്ഥനായ ബ്രഹ്മാവിനെയും സകലമാന ദിവ്യസര്‍പ്പങ്ങളെയും അര്‍ജ്ജുനന്‍ കാണുകയുണ്ടായി (11: 15). ആയിരക്കണക്കിനു്‌ സൂര്യന്മാര്‍ക്കിടയിലും അവര്‍ക്കൊന്നും ഒരു കൂസലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവരെല്ലാം അര്‍ജ്ജുനനെ സൗഹൃദപൂര്‍വ്വം കൈവീശിക്കാണിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം. അത്ഭുതം എന്നേ പറയേണ്ടൂ. ദൈവങ്ങള്‍ക്കും മതങ്ങള്‍ക്കുമൊപ്പം ജനിക്കുന്നവയാണു്‌ അത്ഭുതങ്ങള്‍. അതുപോലെ, ബ്രഹ്മാവു്‌ താമരയിലാണു്‌ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതെങ്കില്‍ താമരയോടു്‌ ഒരു ബഹുമാനക്കുറവു്‌ കാണിക്കാതിരിക്കാന്‍ നമ്മള്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം. ഇരിക്കുന്നതിനു്‌ മുന്‍പു്‌ ഇരിപ്പിടം ഉണ്ടായിരിക്കണം, അല്ലെങ്കില്‍ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കണം എന്നതിനാല്‍, പ്രായം കൊണ്ടു്‌ ബ്രഹ്മാവിനെക്കാള്‍ മുതിര്‍ന്നതു്‌ താമരയായിരിക്കണം. ആ ഒരു പരിഗണന താമര എന്തായാലും അര്‍ഹിക്കുന്നുണ്ടു്‌ എന്നാണെന്റെ പക്ഷം.

ഭഗവാന്‍ ഈവിധം തന്റെ വിശ്വരൂപം വെളിപ്പെടുത്തിയ സമയത്തു്‌ അര്‍ജ്ജുനനല്ലാതെ, കുരുക്ഷേത്രത്തില്‍ സന്നിഹിതരായിരുന്ന മറ്റാര്‍ക്കും ഈ അത്ഭുതദൃശ്യം വീക്ഷിക്കാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും, ഭഗവാന്റെ അത്യുഗ്രമായ വിശ്വരൂപം കണ്ടു്‌ മൂന്നു്‌ ലോകങ്ങളും നടുങ്ങിപ്പോയി എന്നു്‌ (11:20) അര്‍ജ്ജുനന്‍ പറയുന്ന സ്ഥിതിക്കു്‌ അന്യഗ്രഹങ്ങളില്‍ വസിക്കുന്നവര്‍ക്കു്‌ ആ രൂപം കാണാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നിരിക്കണം. തന്റെ വിശ്വരൂപം കാണാന്‍ ആവശ്യമായ ദിവ്യചക്ഷുസ്സു്‌ അവര്‍ക്കും ഭഗവാന്‍ വിതരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു എന്നും, അതിനെപ്പറ്റി അര്‍ജ്ജുനനു്‌ അറിവുണ്ടായിരുന്നു എന്നും മാത്രമേ അതില്‍ നിന്നും അനുമാനിക്കാന്‍. കഴിയൂ. എന്തെന്തു്‌ അത്ഭുതങ്ങള്‍!

ഭഗവദ് ഗീതയിലെ ഏറ്റവും വലിയ അത്ഭുതമായി എനിക്കു്‌ തോന്നുന്നതു്‌, കുരുക്ഷേത്രത്തില്‍ വച്ചു്‌ ഭഗവാന്‍ അര്‍ജ്ജുനനോടു്‌ ഗീത ഉപദേശിക്കുകയും, വിശ്വരൂപം പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സമയത്തു്‌ ഈ കഥകളെല്ലാം ധൃതരാഷ്ട്രരോടു്‌ ‘ഉവാചിക്കുന്ന’ സഞ്ജയന്‍ ആ ഭാഗത്തെങ്ങും ഇല്ലാതിരുന്നു എന്നതാണു്‌. എന്നിട്ടും സംഭവിച്ചതെല്ലാം – അര്‍ജ്ജുനനൊഴികെ ഈ ഭൂമിയില്‍ മറ്റാര്‍ക്കും കാണാന്‍ കഴിയാതിരുന്ന ഭഗവാന്റെ വിശ്വരൂപമടക്കം – നേരില്‍ കണ്ടാലെന്നപോലെ, കിറുകൃത്യമായി വള്ളിപുള്ളിവ്യത്യാസമില്ലാതെ ധൃതരാഷ്ട്രരെ പറഞ്ഞു്‌ മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുക എന്നതു്‌ ഒരു അത്ഭുതമല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെയെന്താണു്‌ അത്ഭുതം എന്നു്‌ എനിക്കറിയില്ല. വ്യാസന്റെ അനുഗ്രഹവും തന്റെ ഓര്‍മ്മശക്തിയും സഹകരിച്ചു്‌ പ്രവര്‍ത്തിച്ചതുകൊണ്ടാണു്‌ സഞ്ജയനു്‌ അതു്‌ കഴിഞ്ഞതു്‌ എന്നതു്‌ അത്ഭുതത്തിന്റെ ആഴം കൂട്ടുന്നതല്ലാതെ കുറയ്ക്കുന്നില്ല.

“മതങ്ങളുടെ തെളിവുകളായി അത്ഭുതങ്ങളെ ഉപയോഗിക്കുന്നതു്‌, ഇരുണ്ട ഒരു കാര്യത്തെ അതിനേക്കാള്‍ ഇരുണ്ട മറ്റൊന്നുകൊണ്ടു്‌ പ്രകാശിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെയാണു്‌” – സ്പിനോസ.

“എന്റെ സ്വന്തം കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ടു്‌ കാണുകയും, സ്വയം പരിശോധിക്കാന്‍ എനിക്കു്‌ അവസരം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതല്ലാത്തവയാണു്‌ അത്ഭുതങ്ങള്‍, മറ്റുള്ളവര്‍ കണ്ടതെന്നും പരിശോധിച്ചതെന്നും അവകാശപ്പെടുന്നതും, എനിക്കു്‌ ചരിത്രപരമായി മാത്രം അറിയാവുന്നതുമല്ലാത്തവയാണു്‌ അത്ഭുതങ്ങള്‍. അത്ഭുതങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള വാര്‍ത്തകള്‍ അത്ഭുതങ്ങളല്ല” – ലെസ്സിംഗ്.

ഭഗവദ്ഗീതയും, ഖുര്‍ആനും, ബൈബിളും, എന്നുവേണ്ട, ലോകത്തില്‍ ഇന്നോളമുണ്ടായിട്ടുള്ള എല്ലാ മതഗ്രന്ഥങ്ങളും മനുഷ്യസൃഷ്ടി മാത്രമാണെന്ന കാര്യത്തില്‍ എനിക്കു്‌ യാതൊരു സംശയവുമില്ല. മതങ്ങള്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള, സൃഷ്ടി-സ്ഥിതി-സംഹാരകനായ ഒരു ദൈവം ഇല്ല എന്ന കാര്യത്തിലും എനിക്കു്‌ സംശയമൊന്നുമില്ല. ഞാന്‍ മതഗ്രന്ഥങ്ങളെ വിമര്‍ശിക്കുന്നതു്‌, അവ ദൈവനിര്‍മ്മിതം ആവാത്തതുകൊണ്ടോ, മനുഷ്യനിര്‍മ്മിതം ആയതുകൊണ്ടോ ഒന്നുമല്ല. ഗീത എഴുതിയതു്‌ കൃഷ്ണനായാലും വ്യാസനായാലും എനിക്കൊരുപോലെയാണു്‌. കൃഷ്ണന്‍ പറയനോ പുലയനോ നായരോ നമ്പൂതിരിയോ മറ്റേതെങ്കിലും ജാതിയിലൊ മതത്തിലോ പെട്ടവനോ മുതലായ കാര്യങ്ങള്‍ എന്നെ ഒരുവിധത്തിലും അലട്ടുന്നില്ല. ഒരു വേദഗ്രന്ഥത്തില്‍ പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ വായിക്കുമ്പോള്‍ അവ ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്രജ്ഞാനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ അംഗീകരിക്കാവുന്നവയാണെങ്കില്‍ അവയെ അംഗീകരിക്കാന്‍ എനിക്കൊരു മടിയുമില്ല. മതങ്ങളും നിരീശ്വരവാദികളും പിന്‍തുടരുന്ന ചില സാരോപദേശങ്ങള്‍ അതില്‍ പെടുന്നവയാണു്‌. ഒരു സത്യം, അതു്‌ പറയുന്നവന്‍ അവന്റേതല്ലാത്ത കാരണങ്ങളാല്‍ സമൂഹത്തിന്റെ താഴെക്കിടയില്‍ കഴിയേണ്ടി വന്നതോ വരുന്നതോ ആയ ഒരു വിഭാഗത്തില്‍ നിന്നും വരുന്നവനാണെങ്കില്‍, അവന്‍, അതേ സത്യം തന്നെ പറയുന്ന ഒരു ‘ഉന്നതവിഭാഗക്കാരന്‍’ അര്‍ഹിക്കുന്നതിനെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ ബഹുമാനം അര്‍ഹിക്കുന്നവനാണു്‌.

“ഭഗവാന്റെ വിശ്വരൂപം ആഭരണധാരി ആയിരുന്നു” എന്നു്‌ ഗീതയില്‍ വായിക്കുമ്പോള്‍ “ഭഗവാന്റെ വിശ്വരൂപം ആഭരണധാരി ആയിരുന്നു” എന്നുതന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്നതാണു്‌ എനിക്കിഷ്ടം. “ജീര്‍ണ്ണിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്ന ലാസറിന്റെ മൃതശരീരത്തെ യേശു ഉയിര്‍പ്പിച്ചു” എന്നു്‌ ബൈബിളില്‍ വായിക്കുമ്പോള്‍ “ജീര്‍ണ്ണിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്ന ലാസറിന്റെ മൃതശരീരത്തെ യേശു ഉയിര്‍പ്പിച്ചു” എന്നുതന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്നതാണു്‌ എന്റെ രീതി. ഒരു പക്ഷിയെ കഷണങ്ങളാക്കിയശേഷം ആ കഷണങ്ങളെ രണ്ടു്‌ മലകളില്‍ കൊണ്ടുവച്ചശേഷം കൈകൊട്ടി വിളിച്ചാല്‍ അവ ജീവന്‍ വച്ചു്‌ പറന്നുവരും എന്നു്‌ ഖുര്‍ആനില്‍ വായിക്കുമ്പോള്‍ അതിനെ വിഡ്ഢിത്തം എന്നു്‌ വിളിക്കാനാണു്‌ ഞാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതു്‌. ഇതുപോലുള്ള എന്റെ നിലപാടുകള്‍ തെറ്റാണെന്നു്‌ ശാസ്ത്രീയവും വസ്തുനിഷ്ഠവുമായി ദൈവമോ ദൈവവിശ്വാസികളോ എന്നെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തുന്നതുവരെ അവ എനിക്കു്‌ ലെജിറ്റിമേറ്റ് ആണു്‌. അന്യായമെന്നു്‌ തെളിയിക്കാന്‍ ആര്‍ക്കും കഴിയാത്തിടത്തോളം, ന്യായമെന്നു്‌ സാധൂകരിക്കാന്‍ ഒരു തടസ്സവുമില്ലാത്ത എന്റെ നിലപാടുകളില്‍ നിന്നും എന്നെ തടയാനോ പിന്‍തിരിപ്പിക്കാനോ ഉള്ള ഏതു്‌ ശ്രമവും എന്റെ വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്മേലുള്ള കടന്നുകയറ്റവും നിയമലംഘനവുമാണു്‌. എന്റെ നിലപാടുകള്‍ തെറ്റാണെങ്കില്‍ അവ തെറ്റാണെന്നു്‌ തെളിയിക്കേണ്ടതു്‌ മെതിച്ചുമെതിച്ചു്‌ തേയ്മാനം സംഭവിച്ചു്‌ ചാപിള്ളസമാനമായ വാക്കുകളുടെ വീണ്ടും വീണ്ടും ആവര്‍ത്തിച്ചുള്ള മെതിക്കലിലൂടെയല്ല,  കോമ്പ്രിഹെന്‍സിബിള്‍ ആയ മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളിലൂടെയാണു്‌.

തെറ്റിനെ തെറ്റെന്നു്‌ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഒരു പരിഷ്കൃത-ജനാധിപത്യസമൂഹത്തിന്റെ അവകാശമാണു്‌. ജനങ്ങള്‍ ബോധവത്കരിക്കപ്പെട്ടവരല്ലാത്തിടത്തോളം അര്‍ത്ഥപൂര്‍വ്വമായ ജനാധിപത്യം സാദ്ധ്യമാവില്ല എന്നു്‌ അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ പറയട്ടെ, ഒരു പരിഷ്കൃത-ജനാധിപത്യസമൂഹത്തില്‍ ഒരു പ്രതീകവും, ഒരു വിഗ്രഹവും വിമര്‍ശനാതീതമല്ല. അവ അധികാരത്തിലിരിക്കുന്നവരുടെ അഴിമതിക്കും കൊള്ളയ്ക്കും മറ പിടിയ്ക്കാനും ന്യായീകരണം നല്‍കാനുമായി ദുരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെടുമ്പോള്‍ ആദ്യം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതു്‌ അത്തരം പ്രതീകങ്ങളുടെ ‘വിശുദ്ധി’യെയാണു്‌. പ്രതീകങ്ങള്‍ മനുഷ്യര്‍ക്കു്‌ വേണ്ടിയാണു്‌, മനുഷ്യര്‍ പ്രതീകങ്ങള്‍ക്കു്‌ വേണ്ടിയല്ല. സഹായത്തിനു്‌ പകരം ദോഷം ചെയ്തിട്ടുള്ള എല്ലാ വിഗ്രഹങ്ങളെയും പ്രതീകങ്ങളെയും ലോകചരിത്രത്തില്‍ മനുഷ്യര്‍ തല്ലിയുടച്ചിട്ടുണ്ടു്‌. “ശരാശരിക്കു്‌ മുകളില്‍ ഒരുവിധം സുഖമായി കഴിയാന്‍ വേണ്ട ചുറ്റുപാടുകളൊക്കെ തത്കാലം എനിക്കും എന്റെ വേണ്ടപ്പെട്ടവര്‍ക്കും ഉണ്ടു്‌” എന്ന ബോധം ചില വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ ഇല്ലാതിരുന്നെങ്കില്‍ നന്നായിരുന്നു എന്നു്‌ ചിന്തിക്കാന്‍ ചിലരെയെങ്കിലും പ്രേരിപ്പിച്ചേക്കാം. അതേ മനസ്ഥിതി തന്നെയാണു്‌ “കലങ്ങിയ വെള്ളത്തില്‍ ഉഴലുന്നതില്‍ അവര്‍ സംതൃപ്തരാണെങ്കില്‍ അവരെ അതിനു്‌ വിടുന്നതല്ലേ നല്ലതു്‌” എന്നും മറ്റുമുള്ള വിദഗ്ദ്ധാഭിപ്രായത്തിലേക്കു്‌ മറ്റു്‌ ചിലരെ നയിക്കുന്നതും. കലങ്ങിയ വെള്ളത്തിലേക്കു്‌ ജനിച്ചു്‌ അതില്‍ത്തന്നെ വളര്‍ന്നു്‌ അവിടെത്തന്നെ അവസാനിക്കുന്നവര്‍ക്കു്‌ അവര്‍ ജീവിക്കുന്നതു്‌ കലങ്ങിയ വെള്ളത്തിലാണെന്ന ബോധമുണ്ടാവാന്‍ കഴിയില്ല. ഒരു വ്യവസ്ഥയെ അതിനുള്ളില്‍ നിന്നുകൊണ്ടു്‌ പൂര്‍ണ്ണമായി വിശകലനം ചെയ്യാന്‍ ആവില്ല എന്നപോലെതന്നെ.

 
9 Comments

Posted by on Sep 12, 2012 in മതം

 

Tags: , ,

ആത്മസാക്ഷാത്‌കാരത്തിനു്‌ ഒരു കുറുക്കുവഴി

“യാവാനര്‍ഥ ഉദപാനേ സര്‍വതഃ സമ്പ്ലുതോദകേ
താവാൻസർവേഷു വേദേഷു ബ്രാഹ്മണസ്യ വിജാനതഃ” (ഭഗവദ്ഗീത 2: 46)

ഒരു പരിഭാഷ: “എല്ലായിടത്തും വെള്ളം കൊണ്ടു്‌ നിറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോള്‍ കിണറുകൊണ്ടു്‌ എത്ര പ്രയോജനമുണ്ടോ അത്രയ്ക്കു്‌ പ്രയോജനം മാത്രമേ ജ്ഞാനിയായ ബ്രാഹ്മണനു്‌ വേദങ്ങളാസകലം കൊണ്ടുണ്ടാകൂ”.

മറ്റൊരു പരിഭാഷ: “ഒരു ചെറിയ കിണറിനു്‌ നിവൃത്തീകരിക്കാന്‍ കഴിയുന്നതെല്ലാം ഒരു വലിയ ജലാശയത്തിനും നിവൃത്തീകരിക്കാനാവും. അതുപോലെ, വേദങ്ങളുടെ പിന്നിലെ ലക്ഷ്യം അറിയുന്നവനു്‌ അവയുടെ എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നേടാനാവും”.

ഇവിടെ ജലാശയം, അഥവാ എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വെള്ളം എന്നതുകൊണ്ടു്‌ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു്‌ ലവണങ്ങള്‍ അലിഞ്ഞുചേര്‍ന്ന, ഉപ്പുരസമുള്ള സമുദ്രമാണോ, അതോ ശുദ്ധജലമാണോ എന്നുകൂടി വ്യക്തമാക്കാതെ ആ വെള്ളത്തിനു്‌ കിണറ്റിലെ വെള്ളത്തിന്റെ  ലക്ഷ്യം നിറവേറ്റാനാവുമോ ഇല്ലയോ എന്നു്‌ തീര്‍ത്തു്‌ പറയാനാവില്ല എന്നൊരു ചെറിയ വിയോജനക്കുറിപ്പു്‌ ഭഗവാന്റെ ഈ താരതമ്യത്തിനോടു്‌ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. അതു്‌ ജ്ഞാനിയായ ഒരു ഗുരുവിന്റെ ‘ശരിയായ’ വ്യാഖ്യാനം കേള്‍ക്കാനും മനസ്സിലാക്കാനുമുള്ള ഭാഗ്യം എനിക്കു്‌ ലഭിക്കാത്തതുകൊണ്ടുള്ള ആശയക്കുഴപ്പമോ തെറ്റിദ്ധാരണയോ ആയിക്കൂടെന്നുമില്ല.

ഇനി, (വെള്ളം കൊണ്ടുള്ള പ്രയോജനം എന്തെന്നപോലെ), വേദങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം എന്താണു്‌, അതെങ്ങനെയാണു്‌ മനുഷ്യനു്‌ അറിയാന്‍ കഴിയുക? അതും ഗീതയില്‍ പറയുന്നുണ്ടു്‌.

“സർവസ്യ ചാഹം ഹൃദി സന്നിവിഷ്ടോ
മത്തഃ സ്മൃതിജ്ഞാനമപോഹനം ച
വേദൈശ്ച സർവൈരഹമേവ വേദ്യോ
വേദാന്തകൃദ്വേദവിദേവ ചാഹം” (15: 15)

“എല്ലാവരുടെയും ഹൃദയത്തില്‍ ഞാനുണ്ടു്‌. ഓര്‍മ്മയും ജ്ഞാനവും മറവിയും എന്നില്‍ നിന്നും വരുന്നു. ഞാനാണു്‌ എല്ലാ വേദങ്ങളിലൂടെയും അറിയപ്പെടേണ്ടവന്‍. വേദാന്തകര്‍ത്താവും വേദങ്ങളെ അറിയുന്നവനും ഞാന്‍ തന്നെ”.

അതായതു്‌, പരമാത്മാവിന്റെ രൂപത്തില്‍ കൃഷ്ണന്‍ എല്ലാ ഹൃദയങ്ങളിലുമുണ്ടു്‌. (കഴിഞ്ഞൊരു പോസ്റ്റില്‍ പറഞ്ഞിരുന്നതുപോലെ, ജീവജാലങ്ങളുടെയും സൂര്യചന്ദ്രന്മാരുടെയുമെല്ലാം ഹൃദയത്തില്‍ സ്ഥിതി ചെയ്തുകൊണ്ടു്‌ അവയുടെ മുഴുവന്‍ ശരീരത്തെയും സ്വാധീനിക്കുന്നതും അഞ്ചുതരം വായുക്കള്‍ വഴി മലീമസമാക്കപ്പെടാവുന്നതുമായ ജീവാത്മാവു്‌ വേറെ. ആത്മാക്കളുടെ കാര്യത്തില്‍ നമ്മള്‍ വളരെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ടു്‌). പരമാത്മാവു്‌ സര്‍വ്വവ്യാപിയാണെന്നതിനുപരി, ‘പ്രാദേശികമായ’ അര്‍ത്ഥത്തില്‍, ഓരോ വ്യക്തിയിലും സന്നിഹിതനാണു്‌. കഴിഞ്ഞ ജീവിതം മനുഷ്യര്‍ക്കു്‌ മറക്കാന്‍ കഴിയുന്നതും, മറന്നിടത്തുനിന്നും പൂര്‍വ്വകാല ചെയ്തികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ വീണ്ടും പുതിയ ജീവിതം തുടങ്ങാന്‍ വേണ്ട അറിവും ഓര്‍മ്മയും (?) ലഭിക്കുന്നതും ഹൃദയത്തിലെ പരമാത്മാവിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം ഒന്നുകൊണ്ടു്‌ മാത്രമാണു്‌. തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട നേതാവു്‌ ജനങ്ങളെയെന്നപോലെ, മരണത്തോടെ പരമാത്മാവു്‌ ഹൃദയം കാലിയാക്കി ജീവാത്മാവിനെ എന്നേക്കുമായി മറന്നിരുന്നെങ്കില്‍ ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുമായിരുന്നില്ല. (ഇതു്‌ മനസ്സിലായില്ലെങ്കില്‍ യാതൊരു നിരാശയും വേണ്ട. ഇതുവരെ ആര്‍ക്കും ഇതു്‌ മനസ്സിലായിട്ടില്ല. ഭഗവാന്‍ പറഞ്ഞതായതുകൊണ്ടു്‌ നേരായിരിക്കുമെന്നു്‌ എല്ലാവരും വിശ്വസിക്കുകയും, കാണാപ്പാഠം പഠിക്കുകയും, എല്ലാം മനസ്സിലായതുപോലെ നടിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നേയുള്ളു. ഇക്കൂട്ടരില്‍ പെട്ടവരും കണ്ടാമൃഗത്തിന്റേതില്‍ നിന്നും ഒട്ടും കുറവല്ലാത്ത തൊലിക്കട്ടിയുള്ളവരുമാണു്‌ വ്യാഖ്യാതാക്കളോ, ഗുരുക്കളോ, പണ്ഡിതരോ ഒക്കെ ആയി ചമഞ്ഞു്‌ അവര്‍ക്കോ കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ക്കോ മനസ്സിലാവാത്ത എന്തൊക്കെയോ വ്യാഖ്യാനം എന്ന പേരില്‍ വിളിച്ചുപറയുന്നതു്‌ – ഒരുതരം കക്കോഫണി, അഥവാ പൂച്ചസംഗീതം! മനസ്സിലാവാത്തതു്‌ വിശ്വസിക്കുക എന്നതു്‌ ദൈവദൃഷ്ടിയില്‍ ഒരു സദ്ഗുണമാണെന്നതിനാല്‍ ദൈവഹിതം ചെയ്യാതിരുന്നതിന്റെ പേരില്‍ ദൈവദോഷം ഉണ്ടാവാതിരിക്കാന്‍ അവര്‍ പറയുന്നതെല്ലാം വിശ്വസിക്കുകയും, കാണാപ്പാഠം പഠിക്കുകയും, എല്ലാം മനസ്സിലായതുപോലെ നടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതായിരിക്കും ഉത്തമം).

പുരുഷോത്തമനായ ഭഗവാന്‍ അറിയുന്ന വേദകാര്യങ്ങള്‍ നമുക്കു്‌ അറിയാന്‍ കഴിയുമോ എന്നൊരു സംശയം ഇപ്പോള്‍ ആര്‍ക്കും തോന്നാവുന്നതാണു്‌. (ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടല്ലാതെ, കണ്ണുതുറന്നു്‌ വായിക്കുന്നവര്‍ക്കു്‌ ഉത്തരങ്ങളേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ ചോദ്യങ്ങള്‍ ലഭിക്കും എന്നതാണു്‌ എല്ലാ വേദഗ്രന്ഥങ്ങളുടെയും ഒരു ഗുണം). വേദങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം അറിയണമെങ്കില്‍ മനുഷ്യനു്‌ അസാമാന്യമായ ബുദ്ധിയുണ്ടായിരിക്കണം എന്നു്‌ പ്രത്യേകം പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. അതിനാല്‍ അങ്ങനെയൊരു സംശയത്തില്‍ കാര്യമില്ലാതില്ല. എങ്കിലും നമ്മള്‍ നിരാശപ്പെടേണ്ടതില്ല, അതിനും ഗ്രന്ഥത്തില്‍ വഴി നിര്‍ദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടു്‌. ഭഗവാന്റെ നാമം ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുക എന്നതാണതു്‌. ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തില്‍ പറയുന്ന പ്രകാരം നീചകുടുംബത്തില്‍ ജനിച്ച ഒരു ചണ്ഡാളനുപോലും അതുവഴി ആത്മസാക്ഷാത്‌കാരത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ പടിയിലേയ്ക്കു്‌ സ്ഥാനക്കയറ്റം ലഭിക്കാമത്രെ! അതൊരു ചെറിയ കാര്യമല്ല. എങ്കിലും, വെറുതെ നാമം ജപിച്ചാല്‍ മാത്രം പോരാ, മറ്റു്‌ അല്ലറചില്ലറ ചുമതലകള്‍ കൂടി അവന്‍ ചെയ്യേണ്ടതായിട്ടുണ്ടു്‌. അല്ലെങ്കില്‍ കാണുന്ന അണ്ടനും അടകോടനുമെല്ലാം ചുമ്മാ നാമം ജപിച്ചുകൊണ്ടു്‌ ഏറ്റവും മുകളിലത്തെ പടിയില്‍ കയറി സീറ്റു്‌ പിടിക്കാന്‍ നോക്കും. അതു്‌ അങ്ങനെ അനുവദിച്ചു്‌ കൊടുത്താല്‍ ശരിയാവില്ല. അതുകൊണ്ടു്‌ ഭഗവാനുമായി കോമ്പ്ലിമെന്റ്സ് ആയി, ആത്മസാക്ഷാത്‌കാരം കൈവരിക്കണമെന്നുമുള്ളവര്‍ വേദങ്ങള്‍ അനുശാസിക്കുന്ന പൂജാവിധികള്‍ക്കനുസരിച്ചുള്ള ബലികള്‍ എല്ലാം അര്‍പ്പിച്ചിരിക്കണം, ചെയ്യാനുള്ള പ്രായശ്ചിത്തങ്ങള്‍ ചെയ്തിരിക്കണം, പലപ്രാവശ്യം വേദഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ പഠിച്ചിരിക്കണം, വിശുദ്ധമായ എല്ലാ തീര്‍ത്ഥാടനകേന്ദ്രങ്ങളിലും പോയി മുങ്ങിക്കുളിച്ചിട്ടുണ്ടായിരിക്കണം. (സോപ്പു്‌ തേച്ചു്‌ കുളിക്കുന്നതിലും അനുഗ്രഹപ്രദം ആയുര്‍വേദവുമായി ഉറ്റബന്ധം പുലര്‍ത്തുന്ന ഇഞ്ചയും താളിയും തേച്ചു്‌ കുളിക്കുന്നതാവാനാണു്‌ സാദ്ധ്യത. വേദജ്ഞാനിയായ ഭഗവാനു്‌ ആയുര്‍വ്വേദമായിരിക്കും പഥ്യം എന്നതിനു്‌ പ്രത്യേക വിശദീകരണം ആവശ്യമുണ്ടെന്നു്‌ തോന്നുന്നില്ല). ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യന്‍ ആര്യകുടുംബത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായി കണക്കാക്കപ്പെടും, പെടണം.

എനിക്കു്‌ മനസ്സിലാവാത്തതു്‌, പരമാത്മാവും ജീവാത്മാവും സഹകരണാടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഹൃദയത്തില്‍ വസിച്ചിട്ടും, ഇപ്പറയുന്ന ബലികളും തലകുത്തിമറിയലും നടത്തിയാലേ ആത്മസാക്ഷാത്കാരം ലഭിക്കുകയുള്ളു എങ്കില്‍ അതെന്തു്‌ കോപ്പു്‌ ആത്മാക്കളാണെന്നാണു്‌. സോറി, സരസ്വതി തീണ്ടാരി ആയിരിക്കുന്നതിനാല്‍ ഇതിലും നല്ല ഭാഷ വരുന്നില്ല. അല്ലെങ്കില്‍ കാളിദാസന്റെ ഇസ്ലാം വിമര്‍ശന പോസ്റ്റുകളില്‍ ഫാഷ്ലി ഫോസ് എന്നോ മറ്റോ ഒരു അള്ളാവിശ്വാസി എഴുതുന്നപോലുള്ള വിശുദ്ധഭാഷയില്‍ എഴുതാമായിരുന്നു. ആരെന്തു്‌ പറഞ്ഞാലും, ദൈവസഹായമില്ലാതെ സംശുദ്ധമായ ഭാഷയില്‍ എഴുതുക എന്നതു്‌ മനുഷ്യസാദ്ധ്യമല്ല. “നാവില്‍ സരസ്വതി വിളയാടുക” എന്നാണു്‌ അതിനു്‌ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ പറയുക. ഭഗവദ്ഗീത പ്രകാരം ദൈവസഹായമില്ലാതെ ആഹാരത്തിന്റെ ദഹനം പോലും സാദ്ധ്യമല്ല, പിന്നെയാണു്‌ സംസ്കൃതമായ ഭാഷ! “ഞാന്‍ ജീവികളുടെ ശരീരങ്ങളില്‍ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തില്‍ അകത്തേക്കും പുറത്തേക്കും ഒഴുകുന്ന പ്രാണവായുവിനോടു്‌ ചേര്‍ന്നു്‌ നാലു്‌ തരത്തിലുള്ള ഭക്ഷണത്തേയും ദഹിപ്പിക്കുന്നു” എന്നാണു്‌ ഭഗവാന്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതു്‌!  (15: 14).

“ക്ഷരന്‍, അക്ഷരന്‍ എന്നീ രണ്ടു്‌ പുരുഷന്മാരാണു്‌ ഈ ലോകത്തിലുള്ളതു്‌. എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും ക്ഷരപുരുഷനാണു്‌.നാശരഹിതനും കൂടസ്ഥനുമായ ആത്മാവാണു്‌ അക്ഷരപുരുഷന്‍. മൂന്നു്‌ ലോകങ്ങളെയും വ്യാപിച്ചു്‌ അവയെ ഭരിക്കുന്ന നാശരഹിതനും പരമാത്മാവെന്നു്‌ വിളിക്കപ്പെടുന്നവനുമായ ഈശ്വരന്‍ ഇപ്പറഞ്ഞ രണ്ടു്‌ പുരുഷന്മാരില്‍ നിന്നും ഭിന്നനായ ഉത്തമപുരുഷന്‍. ക്ഷരത്തിനു്‌ അതീതനും അക്ഷരത്തിനേക്കാള്‍ ഉത്തമനുമായതിനാല്‍ ഞാന്‍ ഈ ലോകത്തിലും വേദത്തിലും പുരുഷോത്തമന്‍ എന്നു്‌ അറിയപ്പെടുന്നു” – (15: 16 – 18).

ഈ വസ്തുത അറിയാത്തതിനാലാണോ എന്നറിയില്ല, നശ്വരരായ ചില സാദാ മനുഷ്യന്മാര്‍ പുരുഷോത്തമന്‍ എന്ന പേരുമായി ചുറ്റിത്തിരിയുന്നതു്‌. സത്യത്തില്‍ അവരെ അതിനു്‌ കുറ്റം പറയേണ്ടതില്ല, മാതാപിതാക്കള്‍ ഒരു പേരിട്ടാല്‍ അതു്‌ പീലാത്തോസ് എഴുതിയതു്‌ പോലെയാണു്‌, “ഞങ്ങള്‍ ഇട്ടതു്‌ ഇട്ടു”. ഭഗവാന്റെ എതിര്‍പ്പു്‌ മൂലമാവാം, ഇപ്പോള്‍ ഗസറ്റിലും പത്രത്തിലുമൊക്കെ പരസ്യപ്പെടുത്തി പേരു്‌ മാറ്റാമെന്നു്‌ കേള്‍ക്കുന്നു. അതിന്റെ മറ്റൊരു വശമുള്ളതു്‌, കൃഷ്ണന്‍, നാരായണന്‍ മുതലായി ഉള്ള പേരുകള്‍ മുഴുവന്‍ ഭഗവാന്‍ ഏറ്റെടുത്താല്‍ മനുഷ്യര്‍ എന്തുചെയ്യും എന്നതാണു്‌. സ്വന്തമായി ഒരു പേരെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ മനുഷ്യനെ എന്തിനു്‌ കൊള്ളാം?

സകല പ്രപഞ്ചങ്ങളേയും സൃഷ്ടിച്ചവനും, സംരക്ഷിക്കുന്നവനും, വേദകര്‍ത്താവും, വേദജ്ഞാനിയും, ജീവജാലങ്ങളുടെ ദഹനവും മല-മൂത്രവിസര്‍ജ്ജനവും വരെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവനും, സര്‍വ്വോത്‌കൃഷ്‌ടസൂചകമായ മറ്റെന്തൊക്കെ വിശേഷണങ്ങള്‍ ഒരുവനു്‌ ചാര്‍ത്താനാവുമോ അതെല്ലാം ചാര്‍ത്തിക്കൊടുക്കാനാവുന്ന ഈശ്വരനില്‍ എത്തിച്ചേരാന്‍ നമ്മള്‍ ഒന്നും അറിയേണ്ടതില്ല, ഭഗവാന്റെ നാമം വെറുതെ ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നാല്‍ മതി എന്നതില്‍ കൂടിയ ഒരാശ്വാസം മനുഷ്യര്‍ക്കു്‌ ലഭിക്കാനുണ്ടോ?

ഒരിക്കല്‍ വേദപണ്ഡിതനായ ശ്രീ പ്രകാശാനന്ദ സരസ്വതിസ്വാമി ശ്രീ ചൈതന്യസ്വാമിയോടു്‌ നീ എന്തുകൊണ്ടാണു്‌ വേദം അഭ്യസിക്കാതെ ഇത്ര ആവേശഭരിതനായി നാമം ജപിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുന്നതു്‌ എന്നു്‌ ചോദിച്ചത്രെ! അവന്റെ ആത്മീയഗുരുവിന്റെ ദൃഷ്ടിയില്‍ ഒരു പമ്പരവിഡ്ഢിയായിരുന്നതിനാല്‍, ശ്രീകൃഷ്ണനാമം മുടങ്ങാതെ ജപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കാന്‍ ഗുരു അവനോടു്‌ കല്പിച്ചത്രെ. സ്വാഭാവികമായും അവന്‍ അതു്‌ ചെയ്യുകയും അതുവഴി ഹര്‍ഷോന്മാദം മൂത്തു്‌ അവനു്‌ ഭ്രാന്തു്‌ പിടിച്ചതുപോലെ ആവുകയും ചെയ്തു എന്നായിരുന്നു അവന്റെ മറുപടി. അതുകൊണ്ടു്‌ അവന്റെ ഉപദേശം: “കലികാലത്തില്‍ ബഹുഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങളും വേദാന്തഫിലോസഫി മനസ്സിലാക്കാന്‍ മാത്രം വിവരമില്ലാത്ത വിഡ്ഢികളും വിദ്യാഭാസമില്ലാത്തവരും ആയതിനാല്‍, വേദജ്ഞാനത്തിന്റെ സത്തയായ വേദാന്തത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥവും ലക്ഷ്യവും മനസ്സിലാക്കാന്‍ അവര്‍ക്കു്‌ ഒരു വഴിയേയുള്ളു: ഭഗവാന്റെ നാമം പിഴവില്ലാതെ ജപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക”!

ജപിക്കാതെ ജപിക്കുന്ന ടിബറ്റിലെ ബുദ്ധമതക്കാര്‍ ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഒരുപടികൂടി മുന്നിലെത്തി എന്നു്‌ പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അവര്‍ ‘ഓം മണി പദ്മേ ഹും’ എന്നു്‌ (പലവട്ടം) എഴുതിവച്ചിട്ടുള്ള ഒരു പ്രെയര്‍ വീല്‍ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു്‌ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും തിരിച്ചു്‌ കാര്യം നേടുകയാണു്‌ പതിവു്‌. ക്ഷേത്രങ്ങളിലും പ്രെയര്‍ വീലുകളില്‍ തോണ്ടി കറക്കലാണു്‌ വായിട്ടലയ്ക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ അവര്‍ക്കു്‌ പഥ്യമെന്നു്‌ തോന്നുന്നു. അതെന്തായാലും നല്ലതാണു്‌. ഇടയ്ക്കിടെ വീലുകള്‍ക്കു്‌ ഇത്തിരി ഓയില്‍ ഇട്ടു്‌ കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നാല്‍ നാട്ടുകാര്‍ക്കു്‌ വലിയ ശല്യമോ, നോയിസ് പൊള്യൂഷനോ ഒന്നുമില്ലാതെ സ്മൂത്തായി കറങ്ങുന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനാചക്രങ്ങള്‍ വഴി ഭക്തജനങ്ങള്‍ക്കു്‌ മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള പാതയിലൂടെ പടിപടിയായി മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കാം. എല്ലാ മതങ്ങള്‍ക്കും ഇതൊരു മാതൃകയാക്കാവുന്നതാണെന്നാണു്‌ എന്റെ വിനീതമായ അഭിപ്രായം.

 
Comments Off on ആത്മസാക്ഷാത്‌കാരത്തിനു്‌ ഒരു കുറുക്കുവഴി

Posted by on Sep 2, 2012 in മതം

 

Tags: , ,

ജീവാത്മാവിന്റെ വലിപ്പം

“അവിനാശി തു തദ്വിദ്ധി യേന സര്‍വമിദം തതം
വിനാശമവ്യയസ്യാസ്യ ന കശ്ചിത്കര്‍തുമര്‍ഹതി” (ഭഗവദ്ഗീത 2: 17)

ഏതൊന്നിനാല്‍ സര്‍വ്വതും വ്യാപ്തമായിരിക്കുന്നുവോ അതു്‌ (ആത്മാവു്‌) നശിപ്പിക്കപ്പെടാനാവാത്തതാണെന്നറിയുക. നാശമില്ലാത്ത അതിനെ (ആത്മാവിനെ) നശിപ്പിക്കാന്‍ ആര്‍ക്കുമാവില്ല. (ശ്രദ്ധിക്കുക: ജീവികള്‍ക്കു്‌ മാത്രമല്ല, സൂര്യനും ചന്ദ്രനുമൊക്കെ ആത്മാവുണ്ടു്‌).

മുഴുവന്‍ ശരീരത്തിലും  വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ആത്മാവിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥരൂപം വര്‍ണ്ണിക്കുകയാണു്‌ ഗീതാകാരന്‍. അതാണു് പ്രജ്ഞ അഥവാ, അന്തര്‍ബോധം. ശരീരം മുഴുവനുമോ, അല്ലെങ്കില്‍ ഒരിടത്തു്‌ മാത്രമോ ഉള്ള വേദനയും സന്തോഷവുമെല്ലാം നമുക്കു്‌ അറിയാന്‍ കഴിയുന്നതു്‌ ഈ അന്തര്‍ബോധം മൂലമാണു്‌. അതേസമയം മറ്റുള്ളവരുടെ ഈവക കാര്യങ്ങള്‍ അറിയാന്‍ നമുക്കു്‌ കഴിയുകയുമില്ല. ഇതില്‍ നിന്നുമാണു്‌ ഭഗവാന്‍ ഒരോ ആത്മാവും ഓരോ വ്യക്തിത്വമാണെന്ന നിഗമനത്തില്‍ എത്തുന്നതു്‌. ഈവിധം ‘വ്യക്തികളായ’ ആത്മാവുകള്‍ ശരീരം കൈവരിക്കുന്നതാണു്‌ ഓരോരോ ജീവികള്‍. ഈ ജീവാത്മാവില്‍ നിന്നും അങ്ങേയറ്റം വ്യത്യസ്തമാണു്‌ പ്രപഞ്ചം മുഴുവനും വ്യാപിച്ചു്‌ കിടക്കുന്ന പരമാത്മാവു്‌, അഥവാ വിഷ്ണുതത്വം എന്നും നമ്മള്‍ മറക്കാതിരിക്കുക.

ശ്വേതാശ്വതര ഉപനിഷത്തില്‍ (5: 9) ജീവാത്മാവിന്റെ കൃത്യമായ മെഷര്‍മെന്റും നല്‍കിയിട്ടുണ്ടു്‌:

ബാലാഗ്രശതഭാഗസ്യ ശതധാ കല്പിതസ്യ ച
ഭാഗോ ജീവഃ സ വിജ്ഞേയ: സ ചാനന്ത്യായ കല്പതേ

ഒരു മുടിയുടെ അഗ്രം നൂറു്‌ കഷണങ്ങളായും, അതോരോന്നും വീണ്ടും നൂറു്‌ കഷണങ്ങളായും വിഭജിക്കപ്പെട്ടാല്‍ അതുപോലൊരു കഷണത്തിന്റെ വലിപ്പമെത്രയാണോ, അത്രയുമാണു്‌ ഒരു ജീവാത്മാവിന്റെ അളവു്‌.

ഇത്തരം ഓരോ ‘കഷണങ്ങളും’ സ്വന്തമായ ഓരോ വ്യതിത്വങ്ങളാണു്‌. ഈ ആത്മാവു്‌ ശരീരം മുഴുവന്‍ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുകയും അതിന്റെ ‘മിന്നല്‍’ അന്തര്‍ബോധമായി അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

മുണ്ടകോപനിഷത്തിലും ഈ ‘അറ്റോമിക്ക്’ ആത്മാവിനെപ്പറ്റി പറയുന്നുണ്ടു്‌. “ജീവന്‍ അണുപോലെ ചെറുതാണു്‌. എങ്കിലും പൂര്‍ണ്ണമായ ബുദ്ധികൊണ്ടു്‌ അതിനെ മനുഷ്യര്‍ക്കു്‌ അനുഭവവേദ്യമാക്കാന്‍ കഴിയും. ഹൃദയത്തില്‍ സ്ഥിതി ചെയ്തുകൊണ്ടു്‌ മുഴുവന്‍ ശരീരത്തെയും സ്വാധീനിക്കുന്ന ആത്മാവു്‌ അഞ്ചുതരം വായുക്കള്‍ വഴി മലീമസമാക്കപ്പെടാം. അങ്ങനെ അണുജീവനെ വഷളാക്കാനായി അതിനെ ചുറ്റിത്തിരിയുന്ന വായുക്കളെ നിലയ്ക്കു്‌ നിര്‍ത്താന്‍ മനുഷ്യര്‍ക്കാവും. വായുക്കള്‍ വഴിയുള്ള മലിനീകരണത്തില്‍ നിന്നും ആത്മാവിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതിനു്‌ ഹഠയോഗത്തില്‍ വ്യവസ്ഥയുണ്ടു്‌. അതിനു്‌ ആസനത്തെ പലരീതിയില്‍ പ്രതിഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പരിശീലനം ആവശ്യമാണു്‌. ആ പരിശീലനം ഒരു കാരണവശാലും ഭൗതികമായ എന്തെങ്കിലും നേട്ടത്തിന്റെ പേരില്‍ ആവാതിരിക്കാന്‍ നമ്മള്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം. നമ്മുടെ പ്രയത്നത്തിനു്‌ ഒരൊറ്റ ലക്ഷ്യമേയുള്ളു: അണുജീവനെ, അഥവാ ജീവാത്മാവിനെ അശുദ്ധ വായുക്കളുടെ പിടിയില്‍ അകപ്പെടാതെ രക്ഷപെടുത്തുക!

ഇനി, ഇപ്പറഞ്ഞതിന്റെ ‘ഗണിതശാസ്ത്രം’ വേണമെങ്കില്‍ അതിനും വ്യാഖ്യാനമുണ്ടു്‌. ജീവനുള്ള ഭൗതികശരീരം ന്യൂനം അന്തര്‍ബോധം സമം ചത്തശരീരം അധികം ജീവാത്മാവു്‌. അതിനാല്‍, അന്തര്‍ബോധം സമം ജീവാത്മാവു്‌.  ഭൗതികമായ പരിശ്രമങ്ങള്‍ കൊണ്ടു്‌ ചത്ത ശരീരത്തില്‍ ജീവന്‍ അഥവാ, ബോധം ഉണ്ടാക്കാന്‍ കഴിയില്ലെന്നതാണു്‌ ഇതിന്റെ തെളിവു്‌. വെള്ളത്തില്‍ വീണും മറ്റും ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടവരെ റീആനിമേറ്റ് ചെയ്തു്‌ ബോധവും ജീവനും വീണ്ടെടുക്കാന്‍ ആവുമെന്ന കാര്യം കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധകാലത്തു്‌ ഭൂമിയില്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന ഭഗവാനു്‌ അറിയാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നില്ലല്ലോ.

നമുക്കു്‌ ഈ ജീവാത്മാവിന്റെ വലിപ്പത്തിനെപ്പറ്റി ഇത്തിരി ശാസ്ത്രീയമായി വല്ലതും മനസ്സിലാക്കാന്‍ പറ്റുമോ എന്നു്‌ നോക്കാം:

ബാല്യത്തിലെയോ പ്രായപൂര്‍ത്തിക്കു്‌ ശേഷമോ എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഒരു മുടിയുടെ ഘനം ഏകദേശം 0.04 mm മുതല്‍ 0.12 mm വരെയാണു്‌. വിഭജിക്കാനായി നമുക്കു്‌ ബാല്യത്തിലെ മുടി തന്നെയെടുക്കാം. അതാവും ഗീതാകാരനും കൂടുതല്‍ ഇഷ്ടം. ഒരു കേശാഗ്രത്തെ ആദ്യം നൂറായും, അതിലൊന്നിനെ വീണ്ടും നൂറായും വിഭജിക്കുന്നതിനു്‌ തുല്യമായി, 0.04-നെ രണ്ടുവട്ടം നൂറുകൊണ്ടു്‌ ഹരിച്ചാല്‍ കിട്ടുന്നതു്‌ 0.000004 മില്ലിമീറ്റര്‍, അഥവാ, 0.000000004 മീറ്റര്‍ ആയിരിക്കും. അതു്‌ നാലു്‌ മീറ്ററിനെ ആയിരം മില്യണ്‍ കഷണങ്ങളാക്കിയാല്‍ കിട്ടുന്നതില്‍ ഒരു കഷണത്തിന്റെ അളവാണു്‌.

താരതമ്യത്തിനായി മറ്റു്‌ രണ്ടളവുകള്‍ കൂടി:

ഫിസിക്സില്‍ നീളത്തിനു്‌ Planck length എന്നൊരു അളവുണ്ടു്‌. ഏകദേശം ഒന്നരമീറ്ററിനെ ഒരു ലക്ഷം മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ കഷണങ്ങളാക്കിയാല്‍ കിട്ടുന്ന നീളത്തിന്റെ അളവാണതു്‌ (1.616199 x 10^−35 m).

ഒരു പ്രോട്ടോണിന്റെ, ഡയമീറ്റര്‍ ഏകദേശം ഒന്നേമുക്കാല്‍ മീറ്ററിനെ ആയിരം മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ ആയി ഭാഗിച്ചാല്‍ ലഭിക്കുന്നതാണു്‌  (1.75×10^−15 m). ഇതുതന്നെയാണു്‌ ഒരു ‘മോണാറ്റോമിക്’ ഹൈഡ്രജന്റെ ന്യൂക്ലിയസിന്റെ ഡയമീറ്ററും. ഒരു ഹൈഡ്രജന്‍ ന്യൂക്ലിയസിനെ വീണ്ടും നൂറു്‌ മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ പ്ലാങ്ക് യൂണിറ്റുകളായി വിഭജിക്കാമെന്നു്‌ ചുരുക്കം.

ഈ വസ്തുതകളുടെ വെളിച്ചത്തില്‍, ഗീതയില്‍ പറയുന്ന ജീവാത്മാവു്‌ അത്ര ചെറിയ ഒരു സാധനമല്ല. ആ ആത്മാവിനു്‌ ചുരുങ്ങിയതു്‌ രണ്ടര മില്യണ്‍ (2,67×10^6) ഹൈഡ്രജന്‍ ന്യൂക്ലിയസുകള്‍ ചേരുന്നത്ര വലിപ്പമെങ്കിലുമുണ്ടാവണം. ഒന്നിനു്‌ മറ്റൊന്നിനേക്കാള്‍ ഭൗതികമായി രണ്ടരമില്യണ്‍ മടങ്ങു്‌ വലിപ്പക്കൂടുതല്‍ എന്നതു്‌ അത്ര നിസ്സാരമായ ഒരു കാര്യമല്ല. (പ്ലാങ്ക് യൂണിറ്റുമായി താരതമ്യം ചെയ്താല്‍, ജീവാത്മാവിന്റെ വലിപ്പക്കൂടുതല്‍ ഇരുന്നൂറ്റിഅന്‍പതു്‌ മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ മടങ്ങാണു്‌!) അതിനാല്‍, കണികകളെ (atom) വരെ വീക്ഷിക്കാന്‍ മനുഷ്യരെ പ്രാപ്തരാക്കുന്ന ഫീല്‍ഡ് അയോണ്‍ മൈക്രോസ്കോപ്പ് ഉപയോഗിച്ചു്‌ രണ്ടര മില്യണ്‍ ഹൈഡ്രജന്‍ ന്യൂക്ലിയസുകള്‍ ചേര്‍ന്ന വലിപ്പമുള്ള ജീവാത്മാവിനെ കാണാന്‍ തത്വത്തില്‍ ഒരു പ്രയാസവും ഉണ്ടാവാന്‍ പാടില്ലാത്തതാണു്‌. ഒരു പ്രശ്നമുള്ളതു്‌, ‘ചെറിയ’ ജീവാത്മാവിനെ കാണാന്‍ ‘വലിയ’ പരമാത്മാവു്‌ സമ്മതിക്കുമോ എന്നതാണു്‌. ജീവനെ കാണാന്‍ കഴിയുന്ന ‘സ്കോപ്പിനു്‌’ പരമനെ കാണല്‍ വെറും പിള്ളകളി ആയിരിക്കുമെന്നു്‌ അറിയാമെങ്കില്‍ അങ്ങേര്‍ അതിനുള്ള അനുവാദം നിഷേധിച്ചുകൂടെന്നില്ല. അങ്ങേര്‍ ഇടങ്ങേരൊന്നുമുണ്ടാക്കാതിരുന്നാല്‍ ആര്‍ക്കുവേണമെങ്കിലും സ്വന്തം ജീവാത്മാവിനെ ഫീല്‍ഡ് അയോണ്‍ മൈക്രോസ്കോപ്പിലൂടെ മുഖാമുഖം കാണാനും കുശലാന്വേഷണങ്ങള്‍ നടത്താനും തടസ്സമൊന്നുമില്ല – ചുരുങ്ങിയപക്ഷം തത്വത്തിലെങ്കിലും.

 
8 Comments

Posted by on Aug 26, 2012 in മതം

 

Tags: , , ,

വരൂ, നമുക്കു്‌ ബൈബിളിലെ ദൈവത്തെ വരയ്ക്കാം

ബൈബിളിലെ ദൈവത്തെ വരച്ചാല്‍ നമ്മള്‍ വരയ്ക്കുന്നതു്‌ യഹൂദരുടെയും ക്രിസ്ത്യാനികളുടെയും മുസ്ലീമുകളുടെയും ദൈവത്തെക്കൂടിയാണു്‌. യഹൂദനായിരുന്ന യേശുവിനെ ജനിപ്പിച്ചവനായതിനാല്‍, യഹൂദരുടെ ദൈവമാണു്‌ തങ്ങളുടെയും ദൈവമെന്നു്‌ വിശ്വസിക്കുന്നവരാണു്‌ ക്രിസ്ത്യാനികള്‍. പക്ഷേ, മുസ്ലീമുകള്‍ എല്ലാവരും ആ ദൈവമാണു്‌ തങ്ങളുടെ ദൈവമെന്നു്‌ അംഗീകരിക്കുന്നവരല്ല എന്നു്‌ ബ്ലോഗുവഴി നേരിട്ടു്‌ മനസ്സിലാക്കാന്‍ എനിക്കു്‌ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടു്‌. ഇപ്പറയുന്ന ദൈവം അബ്രാഹാമിന്റെ, അഥവാ ഇബ്രാഹിമിന്റെയും ദൈവമായിരുന്നതിനാല്‍, മുസ്ലീമുകളുടെ ദൈവമല്ല എന്നെങ്ങാനും ഇബ്രാഹിം നബി കേട്ടാല്‍ ചങ്കുപൊട്ടിച്ചാവാന്‍ സാദ്ധ്യതയുണ്ടു്‌. സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍, അതും ദൈവത്തിന്റെ മടിയില്‍, സംഭവിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ മരണം! അതു്‌ മുസ്ലീമുകള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നെനിക്കറിയില്ല.

വിശ്വാസികളുടെ പിതാവായ ഈ അബ്രാഹാമിനോടാണു്‌ ഒറിജിനല്‍ ഭാര്യയായ സാറയില്‍ നിന്നും അവനു്‌ ജനിച്ച മകനായ ഇസഹാക്കിനെ കഴുത്തറത്തുകൊന്നു്‌ നല്ലപോലെ തീയില്‍ പൊരിച്ചു്‌ തനിക്കു്‌ ബലിയായി അര്‍പ്പിക്കണമെന്നു്‌ യഹോവ കല്പിച്ചതെന്നു്‌ ബൈബിള്‍. അതേസമയം ഇബ്രാഹിം നബിയോടു്‌ അല്ലാഹു കല്പിച്ചതു്‌ അവനു്‌ ഈജിപ്ഷ്യന്‍ ദാസിയായ ഹാഗാറിനു്‌ ജനിച്ചവനായ യിശ്മായേലിനെ കൊന്നു്‌ പൊരിച്ചു്‌ തനിക്കു്‌ ബലിയായി നല്‍കാനായിരുന്നു എന്നു്‌ ഖുര്‍ആന്‍. ഇപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ എത്തിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു്‌ മലയാളം പത്രങ്ങള്‍ വായിക്കുന്ന മനുഷ്യരുടെ അവസ്ഥയിലാണു്‌. ഏതാണു്‌ സത്യം എന്നു്‌ തീര്‍ത്തു്‌ പറയാന്‍ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ! പക്ഷേ, ഭാഗ്യത്തിനു്‌ രണ്ടു്‌ കഥകളിലും നായകന്‍ അബ്രാഹാം ആയതിനാല്‍ രണ്ടിന്റെയും തിരക്കഥാകൃത്തായ ദൈവം അവന്റെയും, തന്മൂലം മുസ്ലീമുകളുടെയും ദൈവം ആയിരിക്കണമെന്ന ലോജിക്ക് തെറ്റാവാന്‍ വഴിയില്ല. അതില്‍ കൂടുതല്‍ ഇവിടെ നമുക്കു്‌ ആവശ്യവുമില്ല. കൂട്ടത്തില്‍ പറയട്ടെ, ഇത്തരം ലോജിക്കുകള്‍ വിശ്വാസികള്‍ക്കു്‌ അജ്ഞാതമാണു്‌. അതുകൊണ്ടു്‌ അവരെ ഇതൊക്കെ കണ്‍വിന്‍സ് ചെയ്യിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാതിരിക്കുന്നതാണു്‌ നല്ലതു്‌. ഈ അബ്രാഹം തന്നെയാണു്‌ സ്വന്തം നാട്ടിലെ ക്ഷാമം മൂലം ഈജിപ്റ്റില്‍ പോയി പാര്‍ത്തിരുന്നപ്പോള്‍, യഹോവയുടെ ഒത്താശയോടെ, സുന്ദരിയായ അവന്റെ ഭാര്യ സാറയെ ഫറവോന്റെ അരമനയില്‍ പോകാന്‍ അനുവദിച്ചതും, അതുവഴി പൊന്നു്‌, വെള്ളി, ദാസിമാര്‍, ദാസന്മാര്‍, ആടുമാടുകള്‍, ആണ്‍-പെണ്‍കഴുതകള്‍, ആണ്‍-പെണ്‍ഒട്ടകങ്ങള്‍ മുതലായ ഒട്ടേറെ സമ്പത്തുകള്‍ നേടിയെടുത്തു്‌ ധനികനായതും (ഉല്പത്തി 12: 10 – 20).  ഇഷ്ടം പോലെ പണമുണ്ടാക്കാന്‍ പാകത്തിനു്‌ അന്നു്‌ വിദ്യാഭ്യാസമേഖല ഇന്നത്തെപ്പോലെ വളര്‍ന്നിരുന്നില്ല എന്നതിനാല്‍ ഉള്ള സൗകര്യങ്ങള്‍ ഉപയോഗിച്ചു്‌ മുതലെടുക്കുകയല്ലാതെ വിശ്വാസികളുടെ പിതാവായ അബ്രാഹാം എന്തുചെയ്യാന്‍?

ചുരുക്കത്തില്‍, നമ്മള്‍ വരയ്ക്കാന്‍ പോകുന്ന ബൈബിളിലെ ദൈവം മൂന്നു്‌ ലോകമതങ്ങള്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന ദൈവമാണു്‌.

“യഹോവയായ ദൈവം നിലത്തെ പൊടികൊണ്ടു്‌ മനുഷ്യനെ നിര്‍മ്മിച്ചിട്ടു്‌ അവന്റെ മൂക്കില്‍ ജീവശ്വാസം ഊതി, മനുഷ്യന്‍ ജീവനുള്ള ദേഹിയായിത്തീര്‍ന്നു (ഉല്പത്തി 2: 7).”

ശ്രദ്ധിക്കുക: ദൈവത്തിനു്‌ കൈകളുണ്ടു്‌, വായുണ്ടു്‌, തലയുണ്ടു്‌, ഉടലുണ്ടു്‌, ശ്വാസകോശമുണ്ടു്‌, ഊതാനുള്ള ശേഷിയുമുണ്ടു്‌. തീറ്റയും കുടിയും ബലിയായി ആവശ്യപ്പെടുന്നതിനാല്‍ വയറും കുടലും ദഹനവും തന്മൂലം മലദ്വാരവും ദൈവശരീരത്തിലെ ഒഴിവാക്കാനാവാത്ത ഭാഗങ്ങളാണു്‌ – വസ്ത്രം ധരിച്ച ചിത്രത്തില്‍ അവ കാണില്ലെങ്കിലും.

“വെയിലാറിയപ്പോള്‍ യഹോവയായ ദൈവം തോട്ടത്തില്‍ നടക്കുന്ന ഒച്ച അവര്‍ കേട്ടു (ഉല്പത്തി 3: 8).” (ഇവിടെ ‘അവര്‍’ എന്നതുകൊണ്ടു്‌ ബൈബിള്‍ എഴുത്തുകാരന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു്‌, പാപം ചെയ്തപ്പോള്‍ പരസ്പരം നഗ്നത കണ്ടതിനാല്‍, അത്തിയില എലാസ്റ്റിക് സഹിതം കൂട്ടിത്തുന്നി ഓരോ അണ്ടര്‍വെയര്‍ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടശേഷം വൃക്ഷങ്ങളുടെയിടയില്‍ ‘ഭയം മൂലം’ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന ആദാം-ഹവ്വ ദമ്പതികളെയാണു്‌).

ഇതില്‍ നിന്നും ദൈവത്തിനു്‌ കാലുകളുണ്ടെന്നും അവ ഉപയോഗിച്ചു്‌ നടക്കാനാവുമെന്നും, നടക്കുമ്പോള്‍ ഒച്ച കേള്‍ക്കുമെന്നും നമ്മള്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു.

“നീ നഗ്നനെന്നു്‌ നിന്നോടു്‌ ആര്‍ പറഞ്ഞു? തിന്നരുതെന്നു്‌ ഞാന്‍ നിന്നോടു്‌ കല്പിച്ച വൃക്ഷഫലം നീ തിന്നുവോ എന്നു്‌ അവന്‍ ചോദിച്ചു (ഉല്പത്തി 3: 11).”

ഇതോടെ നമ്മുടെ അറിവു്‌ അല്പം കൂടി വര്‍ദ്ധിച്ചു: ദൈവം സംസാരശേഷിയുള്ളവനാണു്‌, മനുഷ്യരോടു്‌ ചോദിക്കാതെ അറിയാനാവാത്തതുകൊണ്ടോ എന്തോ, ചില കാര്യങ്ങള്‍ നേരിട്ടു്‌ ചോദിച്ചു്‌ അറിയുന്നതാണു്‌ ദൈവത്തിനു്‌ ഇഷ്ടം.

“യഹോവയായ ദൈവം ആദാമിനും അവന്റെ ഭാര്യക്കും തോല്‍കൊണ്ടു്‌ ഉടുപ്പുണ്ടാക്കി അവരെ ഉടുപ്പിച്ചു (ഉല്പത്തി 3: 21).”

ഇതുവരെ അറിഞ്ഞതിനെല്ലാം പുറമെ, അത്യാവശ്യം കൈത്തൊഴിലുകളൊക്കെ വഴങ്ങുന്നവനുമാണു്‌ ദൈവം എന്നു്‌ ഇതില്‍ നിന്നും നമ്മള്‍ വായിച്ചെടുക്കുന്നു. അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ, ശൂന്യതയില്‍ നിന്നും ആകാശവും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിച്ചശേഷം അതില്‍ നമ്മള്‍ കാണുന്നതും കാണാത്തതുമായ സകലതും വാരിനിറച്ച ഒരു ദൈവത്തിനു്‌ കൈത്തൊഴിലുകള്‍ വശമില്ലെന്നു്‌ വന്നാല്‍ കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ ചിരിച്ചു്‌ ചാവുകയില്ലേ?

അതായതു്‌, ഏതൊരു തയ്യല്‍ക്കാരനെയും പോലെ, ഒരു സാദാ മനുഷ്യന്റെ രൂപമുള്ളവനാണു്‌ മൂന്നു്‌ ലോകമതങ്ങള്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന ദൈവം. ബാഹ്യരൂപം മനുഷ്യന്റേതാണെന്നപോലെതന്നെ, ഇന്ദ്രിയശേഷിയുടെ കാര്യത്തിലും ദൈവം മനുഷ്യനെപ്പോലെതന്നെ. പൊരിച്ച ഇറച്ചിയുടെ സുഗന്ധവും രുചിയും ആസ്വദിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന, കാണാനും കേള്‍ക്കാനും സംസാരിക്കാനും തടസ്സമൊന്നുമില്ലാത്ത ഒരു നോണ്‍ വെജിറ്റേറിയന്‍! ശരിക്കും ആസ്വദിച്ചു്‌ ആഹാരം കഴിക്കണമെന്ന ഒരു നിര്‍ബന്ധമൊഴികെ മറ്റു്‌ കാര്യമായ ദുശ്ശീലങ്ങള്‍ ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരു സാധാരണ അറേബ്യന്‍ പെനിന്‍സുലക്കാരന്‍!

സൗരയൂഥങ്ങള്‍, ഗ്യാലക്സികള്‍, ബ്ലാക്ക് ഹോള്‍, ഡാര്‍ക്ക് എനര്‍ജി, ഡാര്‍ക്ക് മാറ്റര്‍, ഹിഗ്സ് ഫീല്‍ഡ്, മനുഷ്യന്‍, തിമിംഗലം, വൈറസ്, ബാക്റ്റീരിയ എന്നുവേണ്ട, പ്രപഞ്ചത്തിലുള്ള സകല കുണ്ടാമണ്ടികളും സ്വന്തം വായ്കൊണ്ടും, കൈകള്‍കൊണ്ടും സൃഷ്ടിച്ചവനായ ദൈവത്തെ വരയ്ക്കാന്‍ ആവശ്യമുള്ളതില്‍ കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ നമുക്കു്‌ ഇതിനോടകം ബൈബിളില്‍ നിന്നും ലഭിച്ചുകഴിഞ്ഞു. വരയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങുകയേ വേണ്ടൂ. ഒരു മാതൃക വേണമെന്നു്‌ നിര്‍ബന്ധമാണെങ്കില്‍, ലോകപ്രസിദ്ധ ചിത്രകാരന്മാര്‍ വരച്ച, ദൈവപുത്രനായ യേശുവിന്റെ ഏതെങ്കിലും ചിത്രം പരീക്ഷിക്കാവുന്നതാണു്‌. ദൈവത്തിന്റെ വസ്ത്രം ഇറ്റാലിയന്‍ മോഡലില്‍ ആവാതെ അറേബ്യന്‍ മോഡലില്‍ ആവുന്നതാണു്‌ ഒറിജിനാലിറ്റിക്കു്‌ നല്ലതു്‌.

 
1 Comment

Posted by on Aug 18, 2012 in Uncategorized

 

Tags: , , ,