RSS

Category Archives: യേശു

യേശുവിന്റെ നരകയാത്ര – 2

നീക്കോദിമോസിന്റെ സുവിശേഷം (അപ്പോക്രിഫാ) തുടർച്ച

നരകാധിപനും സാത്താനും തമ്മിലുള്ള തർക്കം

പുരാതനപിതാക്കളും പ്രവാചകന്മാരും അങ്ങനെ സന്തോഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അന്ധകാരത്തിന്റെ അനന്തരാവകാശിയായ സാത്താൻ അവിടെയെത്തി പാതാളത്തിന്റെ അധിപനോടു് (Hades) പറഞ്ഞു: “എല്ലാം തിന്നുന്നവനും ഒരിക്കലും മതിവരാത്തവനുമായവനേ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുക! യഹൂദവർഗ്ഗത്തിൽ പെട്ടവനും യേശു എന്നു് വിളിക്കപ്പെടുന്നവനുമായ ഒരുത്തൻ ദൈവപുത്രനാണെന്നു് അവകാശപ്പെടുന്നു. പക്ഷേ അവൻ ഒരു മനുഷ്യൻ മാത്രമാണു്. എന്റെ ഇടപെടൽ മൂലം അവനെ യഹൂദർ കുരിശിൽ തറച്ചു. അതുവഴി അവൻ മരിക്കുകയും ചെയ്തു. അതിനാൽ നീ അവനെ കസ്റ്റഡിയിലെടുക്കാൻ തയ്യാറായിക്കൊള്ളൂ. തന്റെ മരണത്തെപ്പറ്റി അവൻ തീവ്രദുഃഖിതനായിരുന്നു എന്നു് എനിക്കറിയാവുന്നതുകൊണ്ടു് അവൻ ഒരു മനുഷ്യൻ മാത്രമാണെന്നു് എനിക്കുറപ്പാണു്. മുകളിലെ ലോകത്തിൽ നശ്വരരോടൊത്തു് ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ അവൻ എനിക്കു് ഏറെ ഉപദ്രവങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ടു്. ഞാൻ മുടന്തരും അന്ധരും തളർന്നവരും കുഷ്ടരോഗികളുമൊക്കെ ആക്കി മാറ്റിയവരെ മുഴുവൻ വെറും വാക്കുകൊണ്ടുമാത്രം അവൻ സുഖപ്പെടുത്തി. കണ്ടിടത്തെല്ലാം എന്റെ ദാസന്മാരെ അവൻ വേട്ടയാടി. ശവസംസ്കാരത്തിനായി ഞാൻ പലരേയും തയ്യാറാക്കിയെങ്കിലും അവരെ എല്ലാം അവൻ അവന്റെ വാക്കാൽ വീണ്ടും ജീവിപ്പിച്ചു.”

അപ്പോൾ പാതാളാധിപൻ പറഞ്ഞു: “വാക്കുകൊണ്ടുമാത്രം ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ മാത്രം അത്ര ശക്തനാണോ അവൻ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ അവനെ എതിരിടാൻ നിനക്കാവുമോ? നീ പറഞ്ഞതൊക്കെ ശരിയെങ്കിൽ അവനെ എതിർക്കാൻ ആർക്കും കഴിയില്ലെന്നാണു് എനിക്കു് തോന്നുന്നതു്. മരണത്തെ ഭയപ്പെടുന്നതായി അവൻ പറഞ്ഞതു് നീ കേട്ടെങ്കിൽ, അതു് നിന്നെ വിഡ്ഢിയാക്കാനും, കൂടുതൽ ശക്തമായ കൈകൾകൊണ്ടു് നിന്നെ പിടികൂടാനുമായി മനഃപൂർവ്വം തമാശരൂപത്തിൽ ആക്കിയതേ ആവൂ.” സാത്താന്റെ മറുപടി: “നരകാധിപനേ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ നിനക്കു് ഭയമായോ? എനിക്കവനെ പേടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാനാണു് യഹൂദന്മാരെക്കൊണ്ടു് അവനെ ക്രൂശിപ്പിച്ചതും, അവനു് കുടിക്കാൻ കയ്പുനീർ കൊടുപ്പിച്ചതുമെല്ലാം. അവൻ വരുമ്പോൾ നീ അവനെ ശക്തമായി പിടികൂടുകയേ വേണ്ടൂ.”

അതിനു് മറുപടിയായി നരകാധിപൻ: “അന്ധകാരത്തിനു് അവകാശിയും, നാശത്തിന്റെ സന്തതിയുമായ പിശാചേ, അവൻ മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിച്ചു എന്നു് നീതന്നെ പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്കു്, അവനെ ഏതു് ശക്തിക്കു് പിടികൂടാൻ കഴിയും? ഏതാനും നാൾ മുൻപു് ഞാൻ ലാസർ എന്നൊരു മരിച്ചവനെ വിഴുങ്ങിയിരുന്നു. അധികം താമസിയാതെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരിൽ ഒരുവൻ അവനെ വാക്കാൽ മാത്രം എന്റെ വയറ്റിൽ നിന്നും വലിച്ചു് പുറത്തെടുത്തു. നീ പറയുന്നതും അവനെപ്പറ്റിയാണെന്നാണു് എനിക്കു് തോന്നുന്നതു്. അവനെ നമ്മൾ കസ്റ്റഡിയിൽ എടുത്താൽ ഇവിടെയുള്ള ബാക്കിയുള്ളവരും നമുക്കു് നഷ്ടമാവുമെന്നാണെന്റെ വിശ്വാസം. പോരാത്തതിനു്, ആദികാലം മുതൽ ഞാൻ വിഴുങ്ങിയവരുടെ ഇടയിൽ ഈയിടെ ഒരു അസ്വസ്ഥത ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടു്. അതുമൂലം എനിക്കു് നല്ല വയറ്റുവേദനയും ഉണ്ടു്. ലാസർ എന്റെ വയറ്റിൽ നിന്നും വലിച്ചു് പുറത്തെടുക്കപ്പെട്ടതു് തീർച്ചയായും ഒരു ദുശ്ശകുനമാണു്. ഒരു മരിച്ചവനെപ്പോലെയായിരുന്നില്ല, ഒരു ഗരുഡനെപ്പോലെയായിരുന്നു അവൻ എന്നിൽ നിന്നും പുറത്തുപോയതു്. അത്ര ശീഘ്രമാണു് ഭൂമി അവനെ പുറത്തേക്കു് എറിഞ്ഞതു്! അതുകൊണ്ടു് നീ ആരെപ്പറ്റിയാണോ പറഞ്ഞതു്, അവൻ ഇങ്ങോട്ടു് പ്രവേശിക്കാതിരിക്കുന്നതാണു് നിനക്കും എനിക്കും നല്ലതു്. അവൻ ഇങ്ങോട്ടു് വരുന്നതുതന്നെ ഇവിടെയുള്ള മരിച്ചവരെ മുഴുവൻ ഉയിർപ്പിക്കുന്നതിനാണെന്നാണു് എന്റെ ഉറച്ച വിശ്വാസം. അതുകൊണ്ടു് അവനെ നീ ഇങ്ങോട്ടു് കൊണ്ടുവന്നാൽ ഒറ്റ ശവം പോലും ഇവിടെ അവശേഷിക്കുകയില്ല എന്നു് നമുക്കു് സ്വന്തമായ അന്ധകാരത്തിന്റെ നാമത്തിൽ ഞാൻ നിന്നോടു് പറയുന്നു.”

ക്രിസ്തു നരകത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു

പാതാളാധിപതിയും സാത്താനും ഇങ്ങനെ തർക്കിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ഇടിമുഴക്കം പോലൊരു ശബ്ദം പുറത്തു് കേട്ടു: “നരകാധിപതികളേ, നിങ്ങളുടെ പടിവാതിലുകൾ തുറക്കൂ! മഹത്വത്തിന്റെ രാജാവു് അകത്തു് പ്രവേശിക്കട്ടെ!” അതുകേട്ട നരകാധിപൻ സാത്താനോടു് പറഞ്ഞു: “കഴിയുമെങ്കിൽ നീ പുറത്തു് ചെന്നു് അവനെ തടയൂ!” അതുകേട്ട സാത്താൻ പുറത്തേക്കു് പോയി. തുടർന്നു് നരകാധിപൻ ഭൂതങ്ങളെ എല്ലാം അണിനിരത്തി: “നിങ്ങൾ സംഘം സംഘമായി നിരന്നുനിന്നു് പിച്ചളകൊണ്ടുള്ള വാതിലുകലും ഇരുമ്പുകൊണ്ടുള്ള പൂട്ടുകളും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുക. അവനെങ്ങാനും അകത്തുകടന്നാൽ പിന്നെ പറഞ്ഞിട്ടു് കാര്യമില്ല, അവൻ നമ്മെ കീഴടക്കും.”

അതു് കേട്ടപ്പോൾ പുരാതനപിതാക്കൾ പാതാളത്തിന്റെ തലവനെ ഭർത്സിക്കാൻ തുടങ്ങി. “എല്ലാം തിന്നുന്നവനും ഒരിക്കലും മതിവരാത്തവനുമായവനേ, മഹത്വത്തിന്റെ രാജാവിനു് അകത്തുവരാനായി നീ നിന്റെ വാതിൽ തുറക്കൂ!” പ്രവാചകനായ ദാവീദ്‌ പറഞ്ഞു: “അധിപതികളേ, നിങ്ങളുടെ വാതിലുകൾ തുറക്കൂ എന്ന ശബ്ദത്തെപ്പറ്റി ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ പ്രവചിച്ചിരുന്നു എന്നു് കണ്ണുകാണാത്തവനായ നിനക്കു് അറിയില്ലേ?” അപ്പോൾ യേശയ്യാ പറഞ്ഞു: “ഇതു് ഞാൻ മുൻകൂട്ടി കാണുകയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രേരണാശക്തിയാൽ എഴുതിവയ്ക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. മരിച്ചവർ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കും, കല്ലറകളിലുള്ളവർ ഉണർത്തപ്പെടും, ഭൂമിയിലുള്ളവർ സന്തോഷിക്കും, മരണമേ, നിന്റെ മുള്ളുകൾ എവിടെ? പാതാളമേ നിന്റെ വിജയമെവിടെ?”

അപ്പോൾ പുറത്തു് വീണ്ടും ആ ശബ്ദം: “നിങ്ങളുടെ വാതിൽ തുറക്കൂ!” രണ്ടാമതും ഈ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ ഒന്നുമറിയാത്തപോലെ നരകാധിപൻ ചോദിച്ചു: “ആരാണീ മഹത്വത്തിന്റെ രാജാവു്?” അപ്പോൾ യജമാനന്റെ മാലാഖമാർ പറഞ്ഞു: “ശക്തിയും അധികാരവുമുള്ളവൻ, തർക്കങ്ങളുടെ അധിപൻ.” ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ നരകവാതിൽ നിലമ്പരിശായി, ഇരുമ്പുവളയങ്ങൾ തകർന്നുവീണു, പൂട്ടിയിട്ടിരുന്ന മറ്റു് മരിച്ചവരും ഞങ്ങളും ചങ്ങലകൾ അഴിഞ്ഞു് സ്വതന്ത്രരായി. അതോടെ കാഴ്ചയിൽ മനുഷ്യരൂപിയായ മഹത്വത്തിന്റെ രാജാവു് അകത്തുകയറി, നരകത്തിന്റെ അന്ധകാരം മുഴുവൻ പ്രകാശമായി മാറി.

യേശു സാത്താനെയും നരകത്തേയും കീഴടക്കുന്നു

അപ്പോൾ നരകാധിപൻ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “ഞങ്ങൾ ഇതാ കീഴടക്കപ്പെട്ടു, ഞങ്ങൾക്കു് ഹാ കഷ്ടം! എന്നാലും ഇത്രയും ശക്തിയും അധികാരവും ഉള്ള നീ ആരാണു്? പാപമില്ലാത്തവനായിട്ടുപോലും ഇവിടെയെത്തിയ നീ ഏതു് തരത്തിൽ പെട്ടവനാണു്? ചെറിയവനെങ്കിലും വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനും, താഴ്‌ന്നവനെങ്കിലും ഉയർന്നവനും, ദാസനെങ്കിലും യജമാനനും, ഭടനെങ്കിലും രാജാവുമായി ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരിലും മരിച്ചവരിലും അധികാരമുള്ളവനായ നീ ആരാണു്? കുരിശിൽ തറക്കപ്പെട്ടിട്ടും, ശവക്കല്ലറയിൽ വയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടും നീ വീണ്ടും സ്വതന്ത്രനായി ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ ശക്തിയേയും തകർത്തുകളഞ്ഞു. സാത്താൻ ഞങ്ങളോടു് പറഞ്ഞ പ്രകാരം കുരിശും മരണവും വഴി മുഴുവൻ ലോകത്തേയും നിന്നോടു് ചേർക്കാൻ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നവനായ യേശുവാണോ നീ?”

അപ്പോൾ യേശു സാത്താന്റെ തലമുടിയിൽ പിടിച്ചു് തൂക്കിയെടുത്തു് മാലാഖമാരെ ഏൽപിച്ചുകൊണ്ടു് പറഞ്ഞു: “ഇവന്റെ കൈകളും കാലുകളും കഴുത്തും വായും ചങ്ങലകൊണ്ടു് ബന്ധിക്കുക!” അതിനുശേഷം സാത്താൻ നരകാധിപന്റെ കയ്യിൽ ഏൽപിക്കപ്പെട്ടു. “ഇവനെ എന്റെ രണ്ടാമത്തെ വരവുവരെ സുരക്ഷിതമായി കസ്റ്റഡിയിൽ വയ്ക്കുക!”

പാതാളനാഥൻ സാത്താനെ ഏറ്റെടുത്തുകൊണ്ടു് അവനോടു് പറഞ്ഞു: “സാത്താനേ, തീയുടെയും വേദനയുടെയും പിൻഗാമിയായ ബേൽസബൂലേ, വിശുദ്ധന്മാരുടെ ശത്രുവേ! മഹത്വത്തിന്റെ രാജാവായ യേശു നരകത്തിലെത്തി നമ്മുടെ മുഴുവൻ ശക്തിയും നശിപ്പിക്കുന്നതിനായിട്ടാണോ അവനെ കുരിശിൽ തറയ്ക്കുന്നതിനു് നീ പിൻതുണ നൽകിയതു്? നീ ഇങ്ങോട്ടു് നോക്കൂ! എന്റെ വയറ്റിൽ ഒരൊറ്റ മരിച്ചവൻ പോലും ബാക്കിയില്ല. മാത്രവുമല്ല, അറിവിന്റെ മരം വഴി നീ നേടിയതെല്ലാം കുരിശിന്റെ മരം വഴി നീ നഷ്ടമാക്കി, നിന്റെ മുഴുവൻ സന്തോഷവും ഇതാ ദുഃഖമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. മഹത്വത്തിന്റെ രാജാവിനെ കൊല്ലാൻ നീ ആഗ്രഹിച്ചു, ഇപ്പോൾ നീ നിന്നെത്തന്നെ കൊന്നിരിക്കുന്നു. നിന്നെ കസ്റ്റഡിയിൽ എടുത്ത സ്ഥിതിക്കു് ഞാൻ നിന്നോടു് ചെയ്യാൻ പോകുന്ന ക്രൂരകൃത്യങ്ങൾ നീ നിന്റെ സ്വന്തം അനുഭവത്തിലൂടെ മനസ്സിലാക്കും. ചെകുത്താന്മാരുടെ നേതാവേ, മരണത്തിന്റെ തലവനേ, പാപങ്ങളുടെ ഉറവിടമേ, എല്ലാ തിന്മകളുടെയും ഉടയവനേ, യേശുവിൽ എന്തു് അനീതി കണ്ടിട്ടാണു് നീ അവന്റെ നാശത്തിനുവേണ്ടി ശ്രമിച്ചതു്? ഇത്രമാത്രം അനീതി ചെയ്യാൻ നിനക്കെങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു? ആദികാലം മുതൽ മരിച്ച സകലരും വസിക്കുന്ന ഈ അന്ധകാരത്തിലേക്കു് അവനെ കൊണ്ടുവരാൻ നീ എങ്ങനെ ധൈര്യപ്പെട്ടു?

(ഇതു് വായിച്ചു് കുട്ടികൾക്കുള്ള ഏതോ കഥയാണെന്നു് കരുതി ചിരിക്കണ്ട. ഞാനിതു് അപ്പോക്രിഫയിൽ നിന്നും അതേപടി പകർത്തിയതാണു്. അതേസമയംതന്നെ, ഇതിനേക്കാൾ എത്രയോ ‘രസകരമായ’ കഥകൾ സാക്ഷാൽ ദൈവം നൽകിയതും അതിനാൽ മരണതുല്യമായ ഗൗരവത്തോടെ കാണേണ്ടതുമാണെന്നു് വിശ്വസിക്കുന്ന മനുഷ്യർ ജീവിക്കുന്ന ചില നാടുകൾ ലോകത്തിൽ ഉണ്ടെന്നതും വിസ്മരിക്കുന്നില്ല. അത്തരം കഥകളുടെ പേരിൽ ചില മനുഷ്യർ മറ്റു് ചില മനുഷ്യരെ അറുകൊല ചെയ്യാൻ പോലും മടിക്കുന്നുമില്ല!)

യേശു ആദാമിനേയും മറ്റു് മരിച്ചവരേയും ഉയിർപ്പിക്കുന്നു

നരകാധിപൻ ഈവിധം സാത്താനോടു് കലഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ മഹത്വത്തിന്റെ രാജാവു് തന്റെ വലത്തുകൈ നീട്ടി ആദിപിതാവായ ആദാമിനെ പിടിക്കുകയും അങ്ങനെ അവനെ ഉയിർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. അതിനുശേഷം അവൻ മറ്റുള്ള മരിച്ചവരോടായി പറഞ്ഞു: “ഇവൻ രുചിനോക്കിയ അറിവിന്റെ മരത്തിന്റെ പേരിൽ മരണം അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നവരായ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇപ്പോൾ എന്നോടു് ചേരുക! ഞാൻ നിങ്ങളെ എല്ലാവരേയും കുരിശിന്റെ മരത്താൽ ഉയി‌ർത്തെഴുന്നേൽപിക്കുന്നു.” തുടർന്നു്, അവരെ എല്ലാവരേയും യേശു നരകത്തിൽ നിന്നും പുറത്തിറക്കി. അപ്പോൾ ആദാം പറഞ്ഞു: “പ്രതാപവാനായ രാജാവേ, പാതാളത്തിന്റെ ഏറ്റവും താഴത്തെ തട്ടിൽ നിന്നും എന്നെ കരകയറ്റിയതിനു് ഞാൻ നിനക്കു് നന്ദി പറയുന്നു.” അതുപോലെതന്നെ എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും വിശുദ്ധന്മാരും അവരെ അന്ധകാരത്തിന്റെ ലോകത്തിൽ നിന്നും പുറത്തു് കടത്തിയതിനുള്ള നന്ദി യേശുവിനെ അറിയിച്ചു.

അവർ നന്ദി രേഖപ്പെടുത്തിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രക്ഷകനായ യേശു ആദാമിന്റെ നെറ്റിയിൽ കുരിശടയാളം വരച്ചു് അനുഗ്രഹിച്ചു. അതുപോലെതന്നെ അവൻ മറ്റു് പുരാതനപിതാക്കളേയും, പ്രവാചകന്മാരേയും, രക്തസാക്ഷികളേയും, അനുഗ്രഹിച്ചു് തന്നോടു് ചേർത്തു. അതിനുശേഷം അവൻ തിടുക്കപ്പെട്ടു് പാതാളത്തിൽ നിന്നും പുറത്തുകടന്നു് മുകളിലേക്കു് ഉയർന്നുപോയി. അവൻ അങ്ങനെ മുകളിലേക്കു് ഉയർന്നുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അവനെ പിൻതുടർന്നിരുന്നവരായ വിശുദ്ധ പിതാക്കൾ ഗാനങ്ങൾ ആലപിച്ചുകൊണ്ടു് പറഞ്ഞു: “ദൈവത്തിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവനായവൻ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ, ഹാലേലുയ്യ! എല്ലാ വിശുദ്ധന്മാരും അവനു് ബഹുമാനം അർപ്പിക്കുന്നു!”

ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റവർ പറുദീസയിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നു

അങ്ങനെ പറുദീസയിൽ എത്തിയ രക്ഷകനായ യേശു ആദിപിതാവായ ആദാമിനേയും മറ്റുള്ളവരേയും കൈ പിടിച്ചു് പ്രധാന മാലാഖയായ മിഖായേലിനെ ഏൽപിച്ചു. അവർ പറുദീസയുടെ വാതിലിലൂടെ കടന്നുപൊയിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ എതിരേ വന്ന പ്രായാധിക്യമുള്ള രണ്ടു് മനുഷ്യരോടു് വിശുദ്ധ പിതാക്കൾ ചോദിച്ചു: “മരണം കാണാതെയും പാതാളത്തിൽ പ്രവേശിക്കാതെയും നേരിട്ടു് പറുദീസയിൽ എത്താനും അവിടെ ‘ഫ്ലാറ്റ്‌’ ലഭിക്കാനും ഭാഗ്യം ലഭിച്ച നിങ്ങൾ ആരാണു്?” അപ്പോൾ അവരിൽ ഒരുവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: “ദൈവത്തോടുകൂടെ നടന്നവനും ദൈവം എടുത്തുകൊണ്ടവനുമായ ഹാനോക്‌ ആകുന്നു ഞാൻ. എന്നോടൊപ്പം ഉള്ളവൻ ഏലിയാവാണു്. യുഗാന്ത്യത്തോളം ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ജീവിക്കണം. അതിനുശേഷം അന്തിക്രിസ്തുവിനെ നേരിടാനും, അവനാൽ കൊല്ലപ്പെടാനും, മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കാനും, മേഘങ്ങളാൽ വഹിക്കപ്പെട്ടു് കർത്താവുമായി സമ്മേളിക്കാനുമായി ദൈവം ഞങ്ങളെ അയക്കും.”

അവർ അതു് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ കണ്ടാൽ ദയനീയത തോന്നുന്ന മറ്റൊരുവൻ തോളത്തു് ഒരു മരക്കുരിശുമായി അവർക്കെതിരേ വന്നു. അവനോടും വിശുദ്ധപിതാക്കൾ ചോദിച്ചു: “ഒരു കൊള്ളക്കാരനേപ്പോലെ തോന്നുന്ന നീ ആരാണു്? നീ എന്തിനാണു് നിന്റെ തോളത്തു് ഈ കുരിശു് ചുമക്കുന്നതു്?” അതു് കേട്ടപ്പോൾ അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കിയപോലെ, ഞാൻ ലോകത്തിൽ ഒരു കള്ളനും കൊള്ളക്കാരനും ആയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു് യഹൂദർ എന്നെ പിടികൂടി നമ്മുടെ നാഥനായ യേശുക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം കുരിശിൽ തറച്ചു. അവൻ കുരിശിലായിരുന്നപ്പോൾ സംഭവിച്ച അത്ഭുതങ്ങൾ കണ്ട ഞാൻ അവനിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ‘നീ രാജത്വം പ്രാപിച്ചു് വരുമ്പോൾ എന്നെയും ഓർത്തുകൊള്ളണമേ’ എന്നു് അവനോടു് അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്പോൾ അവൻ: ‘ഇന്നു് നീ എന്നോടുകൂടി പറുദീസയിൽ ഇരിക്കും’ എന്നു് പറയുകയും ഞാൻ ഉടനെതന്നെ കുരിശുമായി പറുദീസയിൽ എത്തുകയും ചെയ്തു. അവിടെ ഞാൻ പ്രധാനമാലാഖയായ മിഖായേലിനെ കണ്ടു. ക്രൂശിതനായ യേശുവാണു് എന്നെ ഇങ്ങോട്ടയച്ചതെന്നും, എന്നെ ഏദൻ തോട്ടത്തിന്റെ പടിവാതിലിലൂടെ കടത്തിവിടണമെന്നും ഞാൻ അവനോടു് അപേക്ഷിച്ചു. കുരിശിന്റെ അടയാളം കണ്ടപ്പോൾ അവിടെ തീയുടെ ജ്വാലയുമായി തിരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന വാളിന്റെ തിരിയൽ നിന്നു, ഏദൻ തോട്ടത്തിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു, ഞാൻ അകത്തുകടന്നു. അപ്പോൾ പ്രധാനമാലാഖയായ മിഖായേൽ എന്നോടു് പറഞ്ഞു: ‘അൽപം കൂടി ക്ഷമിക്കൂ! ഉടനെ മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ പിതാവായ ആദാം മറ്റു് നീതിമാന്മാരുമായി ഇവിടെ എത്തും. അതുവരെ കാത്തിരിക്കൂ.’ അങ്ങനെ നിങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്കു് വരികയായിരുന്നു.” അതു് കേട്ടപ്പോൾ വിശുദ്ധർ എല്ലാവരും ഒറ്റസ്വരത്തിൽ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ ദൈവം വലിയവനാണു്. അവന്റെ ശക്തിയും വലിയതാണു്.”

കലാശക്കൊട്ടു്

“ഈ സംഭവിച്ചതെല്ലാം സഹോദരന്മാരായ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും നേരിൽ കണ്ടതും കേട്ടതുമാണു്. യോർദ്ദാൻ നദിയിൽ ചെന്നു് മാമൂദീസാ മുങ്ങുവാനും, അതിനുശേഷം രക്ഷകനായ യേശുവിന്റെ ഉയിർപ്പു് മനുഷ്യരെ അറിയിക്കുവാനുമായി പ്രധാന മാലാഖയായ മിഖായേൽ ഞങ്ങളെ ഭൂമിയിലേക്കു് വീണ്ടും തിരിച്ചയക്കുകയായിരുന്നു. അതിൻപ്രകാരം, ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റവരായ മറ്റു് മരിച്ചവരോടൊപ്പം ഞങ്ങളും യോർദ്ദാനിൽ ചെന്നു് മാമൂദീസായേറ്റു. അതിനുശേഷം ഞങ്ങൾ യേരുശലേമിലേക്കു് വന്നു് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിന്റെ പെസഹാ ആഘോഷിച്ചു. അധികനേരം ഇവിടെ നിൽക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കു് അനുവാദമില്ലാത്തതുകൊണ്ടു് ഞങ്ങൾ സ്ഥലം വിടുന്നു. പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹവും, ഏകജാതനായ പുത്രന്റെ കൃപയും, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ സഹവാസവും നിങ്ങളെല്ലാവരോടും കൂടെ എന്നാളും ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ!”

ഇതെല്ലാം എഴുതി, ചുരുളുകൾ ഭദ്രമാക്കിയശേഷം അതിൽ ഒരു പകുതി അവർ മഹാപുരോഹിതന്മാരെയും, മറ്റേ പകുതി യോസേഫിനേയും നിക്കോദെമോസിനേയും ഭരമേൽപിച്ചു. ആ രണ്ടു് സഹോദരന്മാരേയും തത്ക്ഷണം തന്നെ കാണാതെയുമായി. നമ്മുടെ രക്ഷകനായ യേശുക്രിസ്തുവിനു് മഹത്വം, ആമീൻ!

 
5 Comments

Posted by on Aug 5, 2009 in മതം, യേശു

 

Tags: ,

യേശുവിന്റെ നരകയാത്ര – 1

ശവക്കല്ലറയിലായിരുന്ന മൂന്നു് ദിവസങ്ങളിൽ യേശു നിഷ്ക്രിയനായിരുന്നില്ല. കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ മൂന്നു് ദിവസങ്ങൾ എന്നതു് അത്ര ശരിയായ കണക്കല്ല. കാരണം, വെള്ളിയാഴ്ച ഉച്ചതിരിഞ്ഞു് മരണമടഞ്ഞ യേശു അന്നു് വൈകിട്ടെപ്പോഴെങ്കിലുമാവണം കല്ലറയിൽ വയ്ക്കപ്പെട്ടതു്. ശനിയാഴ്ച യഹൂദർക്കു് ശബത്തുനാൾ ആയതിനാൽ ആരും കല്ലറയുടെ ഭാഗത്തേക്കു് പോയിട്ടുമില്ല. ഞായറാഴ്ച അതിരാവിലെ അവിടെ എത്തിയവരാണു് കല്ലറ ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്നതായി കണ്ടതു്. തത്വത്തിൽ, വെള്ളിയാഴ്ച രാത്രി തന്നെ യേശു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിരുന്നു എന്നു് ആരെങ്കിലും അവകാശപ്പെട്ടാൽ അതു് കണ്ണുമടച്ചു് നിഷേധിക്കാനാവില്ല എന്നർത്ഥം. അതെന്തായാലും, ഉള്ള സമയം കളയാതെ യേശു നരകത്തിൽ എത്തി ആദാം മുതൽ സ്നാപകയോഹന്നാൻ വരെയുള്ള മുഴുവൻ നീതിമാന്മാരെയും സാത്താന്റെ പിടിയിൽ നിന്നും മോചിപ്പിച്ചു എന്നാണു് നിക്കോദിമോസിന്റെ സുവിശേഷം എന്നറിയപ്പെടുന്ന അപ്പോക്രിഫയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതു്.

ആ സുവിശേഷത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗത്തു് പീലാത്തോസിന്റെ മുന്നിൽ വച്ചു് യേശു വിചാരണ ചെയ്യപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചു് വളരെ വിശദമായും, അതേസമയം, കുരിശിൽ തറയ്ക്കപ്പെടുന്നതും, മന്ത്രിയും യേശുവിനെ പിന്തുടർന്നിരുന്നവനും ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ വരവു് കാത്തിരുന്നവനുമായ അരിമത്യക്കാരൻ യോസേഫ്‌ (ലൂക്കോസ്‌ 23:50-56) മൃതശരീരം ഏറ്റുവാങ്ങുന്നതും കല്ലറയിൽ വക്കുന്നതുമെല്ലാം സംബന്ധിച്ചു് വളരെ ചുരുക്കത്തിലും വർണ്ണിച്ചിട്ടുണ്ടു്. അതിന്റെ രണ്ടാം ഭാഗത്തു് യേശു യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റുവോ എന്നതിനെ സംബന്ധിച്ചു് യഹൂദരുടെ ന്യായാധിപസംഘം (Synedrium) നടത്തുന്ന അന്വേഷണങ്ങൾ വിശാലമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. പുതിയനിയമകാലത്തെ യഹൂദരുടെ ഒരുതരം സുപ്രീം കോടതിയായിരുന്ന ആ സംഘത്തിൽ മഹാപുരോഹിതന്മാരും, ഉന്നതകുടുംബങ്ങളിലെ തലവന്മാരും, പരീശന്മാരിൽപെട്ട ശാസ്ത്രികളും അടങ്ങുന്ന 71 പേർ അംഗങ്ങളായിരുന്നു.

മൂന്നാം ഭാഗത്തിനു് നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പേരു് ‘ക്രിസ്തുവിന്റെ നരകാവരോഹണം’ (Descensus Christi ad inferos) എന്നാണു്. യേശു നരകത്തിൽ നിന്നും മോചിപ്പിച്ചു് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തിച്ചവരിൽ പെട്ട രണ്ടു് പുരുഷന്മാരാണു് അതു് എഴുതിയതെന്നും രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. യേശുവിന്റെ നരകയാത്ര ആദ്യം എഴുതപ്പെട്ടതു് ഗ്രീക്ക്‌ ഭാഷയിൽ ആയിരുന്നു. പിൽക്കാലത്തു് അവസാനഭാഗത്തു് ശ്രദ്ധാർഹമായ ചില മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി അതിന്റെ ഒരു ലാറ്റിൻ പരിഭാഷ രൂപമെടുക്കുകയായിരുന്നു. അതിൽ, ഉദാഹരണത്തിനു്, പീലാത്തോസ്‌ ഒരു കത്തുമായി തന്റെ കൈസറിനു് മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ടു്. കൈസറുടെ പേരു് Claudius എന്നാണു് കൊടുത്തിരിക്കുന്നതു്. പക്ഷേ, പീലാത്തോസ്‌ ജീവിച്ചിരുന്നതു് Tiberius റോമൻകൈസർ ആയിരുന്ന കാലത്താണു്. ലൂക്കോസിന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ സ്നാപകയോഹന്നാനെ പരാമർശിക്കുന്ന ഭാഗത്തു് ബൈബിളിലും Tiberius റോമൻ കൈസർ ആയിരുന്നു എന്നു് സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നുമുണ്ടു്:

“തീബെര്യൊസ്‌ കൈസരുടെ വാഴ്ചയുടെ പതിനഞ്ചാം ആണ്ടിൽ പൊന്തിയൊസ്‌ പീലാത്തോസ്‌ യെഹൂദ്യനാടു് വാഴുമ്പോൾ, ഹേരോദാവു് ഗലീലയിലും അവന്റെ സഹോദരനായ ഫിലിപ്പോസ്‌ ഇതൂര്യ ത്രഖോനിത്തി ദേശങ്ങളിലും (Iturea and the region of Trachonitis) ലുസാന്യാസ്‌ അബിലേനയിലും ഇടപ്രഭുക്കന്മാരായും ഹന്നാവും കയ്യഫാവും മഹാപുരോഹിതന്മാരായും ഇരിക്കും കാലം സെഖര്യാവിന്റെ മകനായ യോഹന്നാനു് മരുഭൂമിയിൽ വെച്ചു് ദൈവത്തിന്റെ അരുളപ്പാടുണ്ടായി. അവൻ യോർദ്ദാന്നരികെയുള്ള നാട്ടിൽ ഒക്കെയും വന്നു് പാപമോചനത്തിനായുള്ള മാനസാന്തരസ്നാനം പ്രസംഗിച്ചു.” – ലൂക്കോസ്‌ 3:1-3

ക്ലൗഡിയസിന്റെ കാലത്തു് പത്രോസും മന്ത്രവാദിയായ ഒരു ശീമോനും തമ്മിൽ നടന്ന തർക്കത്തിൽ പീലാത്തോസിന്റേതെന്നു് പറയപ്പെടുന്ന ഈ കത്തു് ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ലൂക്കോസിന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ നിന്നും വിരുദ്ധമായി നീക്കോദിമോസ്‌ സുവിശേഷത്തിൽ പീലാത്തോസ്‌ ക്ലൗഡിയസിന്റെ കാലത്തിലേക്കു് പറിച്ചുനടപ്പെട്ടതിന്റെ കാരണം അതാവാം. ഈ കത്തിൽ പീലാത്തോസ്‌ വളരെ നീതിനിഷ്ഠയുള്ളവനും നല്ലവരിൽ നല്ലവനുമായും, യേശുവിന്റെ മരണത്തിനുള്ള മുഴുവൻ ഉത്തരവാദിത്വവും യഹൂദരുടേതുമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

പീലാത്തോസിന്റെ മുന്നിൽ വച്ചു് നടന്ന യേശുവിന്റെ വിചാരണ വേളയിൽ സംഭവിച്ചതായി വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നതും, അംഗീകൃതബൈബിളിൽ ഇല്ലാത്തതുമായ വിവിധ അത്ഭുതങ്ങളിലേക്കു് സ്ഥലപരിമിതിമൂലം ഇവിടെ കടക്കുന്നില്ല. അതുപോലെതന്നെ, പീലാത്തോസിൽ നിന്നും യേശുവിന്റെ മൃതശരീരം ചോദിച്ചുവാങ്ങി പുതിയതും തന്റെ സ്വന്തവുമായിരുന്ന കല്ലറയിൽ സംസ്കരിക്കുന്ന അരിമത്യനായ യോസേഫിനെ യഹൂദർ പിടികൂടുന്നതും, പിറ്റേന്നു് ശാബത്തായതിനാൽ ആഴ്ചയുടെ ആദ്യദിവസം ശിക്ഷാവിധി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിനായി ‘ജനലുകളില്ലാത്ത‘ ഒരു വീട്ടിൽ തടവിലാക്കുന്നതും, വീടിന്റെ വാതിൽ അടച്ചു് ഭദ്രമാക്കി മുദ്രവച്ചു് കാവൽക്കാരെ നിർത്തുന്നതും, ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും അവനെ കല്ലറയിൽ നിന്നും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ യേശു രക്ഷപെടുത്തുന്നതിന്റേയുമെല്ലാം വിശദാംശങ്ങൾ വിസ്താരഭയം മൂലം ഒഴിവാക്കുകയേ നിവൃത്തിയുള്ളു. പിന്നീടു് യഹൂദരുടെ ന്യായാധിപസംഘത്തിനുമുന്നിൽ വച്ചു് നടന്ന വിചാരണയിൽ ശനിയാഴ്ച അർദ്ധരാത്രിയിൽ താൻ തടങ്കലിൽ ആക്കപ്പെട്ടിരുന്ന വീടിന്റെ നാലു് മൂലകളും ഒപ്പം മുകളിലേക്കു് ഉയർത്തപ്പെടുകയും, ഇടിമിന്നൽ ഉണ്ടാവുകയും, താൻ ഭയപ്പെട്ടു് തറയിൽ വീഴുകയും ചെയ്തു എന്നും അപ്പോൾ യേശു അവനെ കൈപിടിച്ചു് പുറത്തുകടത്തുകയായിരുന്നു എന്നും മറ്റും യോസേഫ്‌ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ടു്.

അതുപോലെതന്നെ, യേശു നരകത്തിൽ എത്തി ആദാം മുതൽ സ്നാപകയോഹന്നാൻ വരെയുള്ള സകല മരിച്ചവരെയും രക്ഷപെടുത്തിയ വിവരം മറ്റൊരവസരത്തിൽ ന്യായാധിപസംഘത്തെ അറിയിക്കുന്നതും യോസേഫാണു്. ന്യായാധിപസംഘത്തോടു് അവൻ ചോദിക്കുന്നു: “യേശു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു എന്നതിലാണോ നിങ്ങൾ അത്ഭുതം കൊള്ളുന്നതു്? പക്ഷേ, യഥാർത്ഥ അത്ഭുതം അവൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതോടൊപ്പം അനേകം മരിച്ചവരേയും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപിച്ചു എന്നതാണു്. അവരിൽ പലരും യേരുശലേമിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയുമുണ്ടായി. അവരിൽ മറ്റാരെയും നിങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചില്ലെങ്കിലും, യേശു കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോൾ അവനെ കൈകളിൽ എടുത്തവനായ ശിമെയോന്റെ രണ്ടു് മക്കളെ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടാവുമല്ലോ? മരിച്ചവരായ അവരെ നമ്മൾ സംസ്കരിച്ചിട്ടു് അധികനാളായിട്ടില്ല എന്നും നിങ്ങൾക്കറിയാം. പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ അവരുടെ ശവക്കല്ലറകൾ തുറന്നിരിക്കുന്നതും അതു് ശൂന്യമായിരിക്കുന്നതും ആർക്കും പോയി കാണാവുന്നതുമാണു്. അവരാണെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ അരിമത്യയിൽ ഉണ്ടുതാനും.” അങ്ങനെ ന്യായാധിപസംഘത്തിൽ പെട്ടവരും മഹാപുരോഹിതന്മാരുമായ ഹന്നാവും കയ്യഫാവും യോസേഫിനോടും നിക്കോദിമോസിനോടും ഗമാലിയേലിനോടുമൊപ്പം അരിമത്യയിലെത്തി ശിമെയോന്റെ രണ്ടു് മക്കളെയും ‘ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരായി’ കാണുകയും അവരെ യേരുശലേമിലേക്കു് കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്യുന്നു. സിനഗോഗിൽ എത്തിയ അവരോടു് യഹോവയിലും പഴയനിയമത്തിലും ആണയിട്ടു് അവരെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപിച്ചതു് സംബന്ധമായ വിവരങ്ങൾ അറിയിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ അവർ മുഖത്തു് കുരിശടയാളം വരക്കുകയും കടലാസും മഷിയും തൂവലും ചോദിച്ചുവാങ്ങി യേശുവിന്റെ നരകയാത്ര സംബന്ധിച്ച കൃത്യമായ വിവരങ്ങൾ താഴെക്കാണും പ്രകാരം രേഖപ്പെടുത്തുകയുമായിരുന്നത്രെ:

ലോകത്തിന്റെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പും ജീവനുമായ യേശുനാഥാ, നിന്റെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപിനെപ്പറ്റിയും, നരകത്തിൽ നീ ചെയ്ത അത്ഭുതപ്രവൃത്തികളെപ്പറ്റിയും വർണ്ണിക്കാൻ നീ ഞങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കേണമേ! ആദികാലം മുതൽ മരണമടഞ്ഞവരായ മറ്റെല്ലാവരോടുമൊപ്പം ഞങ്ങളും നരകത്തിൽ ആയിരുന്നു. പാതിരാവിന്റെ നാഴികയിൽ നരകത്തിന്റെ അന്ധകാരത്തിൽ സൂര്യപ്രകാശം പോലുള്ള വെളിച്ചം ഉണ്ടായി. എല്ലാവർക്കും തമ്മിൽത്തമ്മിൽ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. ഉടനെതന്നെ പിതാവായ അബ്രാഹാമും മറ്റു് പുരാതനപിതാക്കന്മാരും പ്രവാചകന്മാരും ഒരുമിച്ചുകൂടി പരസ്പരം പറഞ്ഞു: “വാഗ്ദത്തം ചെയ്യപ്പെട്ട വലിയ വിളക്കുകളുടെ പ്രകാശമാണതു്!” അപ്പോൾ അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നവനായ യെശയ്യാപ്രവാചകൻ സ്ഥിരീകരിച്ചു: “പിതാവിന്റേയും പുത്രന്റേയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റേയും പ്രകാശമാണതു്. ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തു് ഞാൻ അതിനെപ്പറ്റി പ്രവചിച്ചിരുന്നു. കാണുക, സെബൂലൂന്റെയും നഫ്താലിയുടെയും രാജ്യത്തിൽ അന്ധകാരത്തിൽ കഴിയുന്നവരായ ജനങ്ങളുടെ മേൽ ഒരു വലിയ പ്രകാശം പതിക്കുന്നു.” അതിനുശേഷം മരുഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സന്ന്യാസി ഞങ്ങളുടെ മദ്ധ്യത്തിലേക്കു് വന്നു. പിതാക്കന്മാർ അവനോടു് നീ ആരാണെന്നു് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവന്റെ മറുപടി: “ഞാൻ പ്രവാചകന്മാരിൽ അവസാനത്തവനും, ദൈവപുത്രനു് വഴിനിരപ്പാക്കാൻ വന്നവനും, ജനങ്ങളോടു് പാപമോചനത്തിനായി അനുതപിച്ചു് മാനസാന്തരപ്പെടാൻ പ്രസംഗിച്ചവനുമായ യോഹന്നാനാണു്. ദൈവപുത്രൻ എന്റെയടുത്തേക്കു് വരുന്നതായി അകലനിന്നേ കണ്ടപ്പോൾതന്നെ ഞാൻ ജനങ്ങളോടു്പറഞ്ഞു: കാണൂ, ഇതാ ലോകത്തിന്റെ പാപഭാരം ഏറ്റെടുക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ആട്ടിൻകുട്ടി! എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ടു് അവനെ ഞാൻ യോർദ്ദാൻ നദിയിൽ മാമൂദീസ മുക്കിയപ്പോൾ പരിശുദ്ധാത്മാവു് ഒരു പ്രാവിന്റെ രൂപത്തിൽ അവനിൽ വന്നിറങ്ങുന്നതു് ഞാൻ കാണുകയും, ഇതാ, ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തവനായ എന്റെ പ്രിയ പുത്രൻ എന്ന പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ സ്വരം കേൾക്കുകയും ചെയ്തു. അതിനാൽ, ഏകജാതനായ ദൈവപുത്രൻ ഇങ്ങോട്ടും വരുന്നു എന്നു് നിങ്ങളെ അറിയിക്കാനായി അവൻ എന്നെ നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്കും അയച്ചിരിക്കുന്നു. അവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവനും രക്ഷിക്കപ്പെടും, അവനിൽ വിശ്വസിക്കാത്തവരോ വിധിക്കപ്പെടും. അതുകൊണ്ടു് ഞാൻ നിങ്ങളോടു് പറയുന്നു: മുകളിലെ ശൂന്യതയുടെ ലോകത്തിൽ വച്ചു് നിങ്ങൾ വിഗ്രഹങ്ങളെ ആരാധിച്ചതിനും, പാപങ്ങൾ ചെയ്തതിനുമായി അനുതപിച്ചു് മാനസാന്തരപ്പെടാനുള്ള സമയം ഇതാണു്. മറ്റൊരവസരം അതിനായി നിങ്ങൾക്കു് ലഭിക്കുകയില്ല.”

സ്നാപകയോഹന്നാൻ നരകത്തിൽ ഇപ്രകാരം പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതു് കേട്ടപ്പോൾ ആദ്യമനുഷ്യനും ആദിപിതാവുമായ ആദാം തന്റെ മകനായ ശേത്തിനോടു് പറഞ്ഞു: “പ്രിയമകനേ, ഞാൻ മരിക്കാൻ കിടന്നപ്പോൾ നിന്നെ എങ്ങോട്ടാണു് അയച്ചതെന്നു് മനുഷ്യരാശിയുടെ ഈ എല്ലാ പിതാക്കന്മാരേയും പ്രവാചകന്മാരേയും പറഞ്ഞറിയിക്കൂ!” അതുകേട്ട ശേത്ത്‌ പറഞ്ഞു: “സകല പിതാക്കന്മാരും പ്രവാചകന്മാരുമായുള്ളവരേ, കേൾക്കൂ! ആദിപിതാവും എന്റെ പിതാവുമായ ആദാം മരിക്കാൻ കിടന്നപ്പോൾ ദൈവത്തിനു് ഒരു അനുതാപപ്രാർത്ഥന അർപ്പിക്കാനായി അവൻ എന്നെ പറുദീസയുടെ പടിവാതിൽക്കലേക്കു് പറഞ്ഞയച്ചു. പ്രാർത്ഥന കേൾക്കുമ്പോൾ മാലാഖ ഇറങ്ങിവന്നു് എന്നെ കരുണയുടെ വൃക്ഷത്തിങ്കലേക്കു് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുമെന്നും, അങ്ങനെ ആ മരത്തിൽനിന്നുമുള്ള എണ്ണകൊണ്ടു് തിരുമ്മുമ്പോൾ എന്റെ പിതാവിനു് ക്ഷീണം മാറി എഴുന്നേൽക്കാൻ ആവുമെന്നും ഉള്ള ധാരണയിലായിരുന്നു അതു്. എന്റെ പ്രാർത്ഥനക്കു് ശേഷം ദൈവത്തിന്റെ ഒരു മാലാഖ ഇറങ്ങിവന്നു് എന്നോടു് ചോദിച്ചു: ശേത്തേ, എന്താണു് നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു്? നിന്റെ പിതാവിനുവേണ്ടി ബലഹീനരെ എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ള എണ്ണയോ, അതോ ചുരുങ്ങിയപക്ഷം, ആ എണ്ണ ഒഴുക്കുന്ന മരമോ നീ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതു്? ആ മരം പക്ഷേ ഇപ്പോഴില്ല. അതുകൊണ്ടു് നീ തിരിച്ചുപോയി നിന്റെ പിതാവിനോടു് പറയുക: ലോകസൃഷ്ടിക്കു് ശേഷം 5500 വർഷങ്ങൾ പൂർത്തിയാവുമ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ ഏകജാതനായ പുത്രൻ മനുഷ്യരൂപമെടുത്തു് ഭൂമിയിൽ വരും. അവൻ ആ എണ്ണ കൊണ്ടു് നിന്റെ പിതാവിനെ തടവുകയും അവൻ എഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്യും. അവൻ വെള്ളം കൊണ്ടും പരിശുദ്ധാത്മാവുകൊണ്ടും അവനേയും അവനിൽ നിന്നും പുറപ്പെട്ട സകല പിൻഗാമികളേയും കഴുകും. അപ്പോൾ അവൻ എല്ലാ രോഗങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തനാവും. പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ അതു് സാദ്ധ്യമല്ല.” പുരാതനപിതാക്കളും പ്രവാചകന്മാരും ഇതു് കേട്ടപ്പോൾ അത്യന്തം സന്തുഷ്ടരായി.

(നരകത്തിലെത്തിയ യേശു സാത്താനേയും നരകനാഥനേയും കീഴടക്കി മരിച്ചവരെ മോചിപ്പിക്കുന്നതും അവർ പറുദീസയിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നതുമെല്ലാം അടുത്തതിൽ)

 
7 Comments

Posted by on Jul 24, 2009 in മതം, യേശു

 

Tags: ,

യേശു – ഒരേയൊരു ക്രിസ്ത്യാനി

(ഫ്രീഡ്രിഹ്‌ നീറ്റ്‌സ്‌ഷെയുടെ The Antichrist-ൽ നിന്നും – ഒരു സ്വതന്ത്ര പരിഭാഷ)

മനുഷ്യരുടെ ചരിത്രബോധത്തിൽ അഭിമാനിക്കുന്ന ഒരു യുഗമാണു് നമ്മുടേതു്: എന്നിട്ടും അത്ഭുതകാർമ്മികരെയും രക്ഷകരെയും പറ്റി ക്രിസ്തീയതയുടെ ആരംഭത്തിൽ നിലവിലിരിക്കുന്ന പ്രാകൃതമായ കെട്ടുകഥകളും, ആദ്ധ്യാത്മീകവും പ്രതീകാത്മകവുമായ മുഴുവൻ കാര്യങ്ങളും പിൽക്കാലത്തുണ്ടായ സംഭവവികാസമാണു് എന്ന അസംബന്ധവും എങ്ങനെ നമുക്കു് നമ്മെ വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു? നേരെ മറിച്ചാണു് വസ്തുത: കുരിശിലെ മരണം മുതലുള്ള ക്രിസ്തീയതയുടെ ചരിത്രം, ഓരോ ചുവടിലും കൂടുതൽ കൂടുതൽ അസംബന്ധമായി മാറിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഒരു തെറ്റിദ്ധരിക്കലിന്റെ, മൗലികമായ ഒരു പ്രതീകാത്മകതയുടെ ചരിത്രമാണു്. ക്രിസ്തുമതം രൂപമെടുത്തതിന്റെ മുൻവ്യവസ്ഥകൾ അറിയാതിരുന്നവരും, കൂടുതൽ പരന്നതും, കൂടുതൽ പരുക്കരുമായിരുന്ന ജനങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്കു് വികാസം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ തദനുസൃതം ക്രിസ്തീയതയെ കൂടുതൽ പ്രാകൃതമാക്കേണ്ടതു്, കൂടുതൽ മ്ലേച്ഛമാക്കേണ്ടതു് ആവശ്യമായി മാറി: റോമൻ എമ്പയറിലെ അധോലോകവിഭാഗങ്ങളുടെ എല്ലാ സിദ്ധാന്തങ്ങളും ആരാധനാരീതികളും, അവയ്ക്കിടയിലെ അർത്ഥശൂന്യവും രോഗബാധിതവുമായ എല്ലാത്തരം യുക്തിബോധവും അപ്പാടെ വിഴുങ്ങാൻ ക്രിസ്തുമതം തയ്യാറായി. മതവിശ്വാസം വഴി തൃപ്തിപ്പെടുത്തേണ്ടിയിരുന്ന ആവശ്യങ്ങൾ എത്രമാത്രം രോഗബാധിതവും നീചവും പ്രാകൃതവുമായിരുന്നോ അത്രത്തോളം രോഗബാധിതവും നീചവും പ്രാകൃതവുമായ നിലപാടുകൾ സ്വീകരിക്കുക എന്ന അനിവാര്യതയിലാണു് ക്രിസ്തീയതയുടെ വിധി നിലകൊണ്ടിരുന്നതു്. അവസാനം, രോഗബാധിതമായ കാട്ടാളത്തം സഭ എന്ന പേരിൽ അധികാരം ഏറ്റെടുക്കുന്നു – സഭ, എല്ലാ സത്യസന്ധതയ്ക്കും എതിരായ, എല്ലാത്തരം ആത്മീയ ഔന്നത്യത്തിനും എതിരായ, ജീവന്റെ എല്ലാ ശിക്ഷണങ്ങൾക്കും എതിരായ, നിർവ്യാജവും ധന്യവുമായ എല്ലാവിധ മനുഷ്യത്വത്തിനും എതിരായ മരണകരശത്രുതയുടെ മൂർത്തീകരണം. ക്രിസ്തീയ മൂല്യങ്ങൾ – ഉത്തമ മൂല്യങ്ങൾ: നമ്മൾ, ബുദ്ധിയെ സ്വതന്ത്രമാക്കിയ നമ്മൾ മാത്രമാണു് മൂല്യങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വലിയതെന്നു് പറയാവുന്ന ഈ വൈരുദ്ധ്യം പുനരുദ്ധാരണം ചെയ്തതു്.

ഈ അവസരത്തിൽ എന്റെ ഒരു നെടുവീർപ്പു് ഒതുക്കിപ്പിടിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ഏറ്റവും ഇരുണ്ട ശോകാത്മകതയേക്കാൾ ഇരുണ്ട ഒരു വികാരം എന്നെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന ചില ദിവസങ്ങളുണ്ടു് – മനുഷ്യരോടുള്ള അവജ്ഞ. എന്തിനോടാണു് അവജ്ഞ, ആരോടാണു് അവജ്ഞ എന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയമൊന്നും ബാക്കിയാവാതിരിക്കാനായി (പറയുന്നു): ഇന്നത്തെ മനുഷ്യൻ ആണതു്, സമകാലികനായി ഞാൻ എന്റെ ഭാഗധേയം പങ്കിടുന്ന അതേ മനുഷ്യൻ. ഇന്നത്തെ മനുഷ്യൻ – അവന്റെ അശുദ്ധമായ ശ്വാസത്തിൽ എനിക്കു് വീർപ്പുമുട്ടുന്നു. ജ്ഞാനത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവരായ മറ്റെല്ലാവരെയും പോലെതന്നെ ഞാനും കഴിഞ്ഞുപോയവയെപ്പറ്റി അങ്ങേയറ്റം സഹിഷ്ണുതയുള്ളവനാണു്, അഥവാ, മഹാമനസ്കതോടെയുള്ള ആത്മനിയന്ത്രണം (പാലിക്കുന്നവനാണു്): സമ്പൂർണ്ണസഹസ്രാബ്ദങ്ങളിലൂടെ ലോകം എന്ന ഭ്രാന്താലയത്തിലൂടെ, അതിനെ ക്രിസ്തീയതയെന്നോ, ക്രിസ്തീയവിശ്വാസമെന്നോ, ക്രൈസ്തവസഭയെന്നോ വിളിക്കാം – മ്ലാനമായ മുൻകരുതലോടുകൂടി ഞാൻ യാത്ര ചെയ്യുന്നു – മനുഷ്യരാശിയെ അവരുടെ മാനസികരോഗങ്ങൾക്കു് ഞാൻ ഉത്തരവാദികളാക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ നവയുഗത്തിലേക്കു്, ഇന്നത്തെ നമ്മുടെ കാലഘട്ടത്തിലേക്കു് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ എന്റെ വികാരം തലതിരിയുന്നു, പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നു. (കാരണം,) നമ്മുടേതു് അറിവിന്റെ യുഗമാണു്.

പണ്ടു് രോഗമായിരുന്നതു് ഇന്നു് അന്തസ്സില്ലായ്മയാണു് – ക്രിസ്ത്യാനിയാവുക എന്നതു് ഇന്നു് അന്തസ്സില്ലായ്മയാണു്. അവിടെയാണു് എന്റെ മനം പിരട്ടൽ ആരംഭിക്കുന്നതു്. ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കുന്നു: പണ്ടു് “സത്യം” എന്നു് വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതിൽ നിന്നും ഒരു വാക്കുപോലും ഇന്നു് അവശേഷിച്ചിട്ടില്ല, ഒരു പുരോഹിതന്റെ വായിൽനിന്നും “സത്യം” എന്ന വാക്കു് പുറത്തു് വരുന്നതു് പോലും താങ്ങാൻ ഇന്നു് നമുക്കാവില്ല. ഒരു നേരിയ സത്യസന്ധതയെങ്കിലും (നമ്മിൽ ഉണ്ടെന്നു്) നമ്മൾ അവകാശപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, ഒരു മതപണ്ഡിതൻ, ഒരു പുരോഹിതൻ, ഒരു പാപ്പ, ഇവരൊക്കെ പറയുന്ന ഓരോ വാചകങ്ങളും തെറ്റാണെന്നു് മാത്രമല്ല, നുണയാണെന്നും അറിയാൻ നമ്മൾ ബാദ്ധ്യസ്ഥരാണു് – “ശുദ്ധഗതി”യുടെയോ “അജ്ഞത”യുടെയോ പേരിൽ നുണപറയാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം അവനില്ല എന്നും (നമ്മൾ അറിയണം). “ദൈവമോ”, “പാപിയോ”, “രക്ഷകനോ” ഇല്ലെന്നും – സ്വതന്ത്ര “ഇച്ഛാശക്തിയും”, “ധാർമ്മികമായ ലോകനീതിയും” നുണകളാണെന്നും മറ്റേതൊരു മനുഷ്യനേയും പോലെ നന്നായി ഏതു് പുരോഹിതനും അറിയാം – കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവവും, മനസ്സിന്റെ ആഴമേറിയ സ്വയംതരണംചെയ്യലും അതറിയാതിരിക്കാൻ ഇന്നു് ആരെയും അനുവദിക്കുന്നില്ല. സഭയുടെ എല്ലാ ആശയങ്ങളും അവ എന്താണോ, അവയായി ഇന്നു് തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞു – പ്രകൃതിയെ, പ്രകൃതിമൂല്യങ്ങളെ അവമൂല്യനം ചെയ്യുന്നതിനു് ലഭ്യമായതിൽ വച്ചു് ഏറ്റവും മാരകമായ കള്ളനാണയങ്ങളാണവ; അതുപോലെതന്നെ പുരോഹിതനും അവൻ ആരാണോ, അതായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞു, ഏറ്റവും അപകടകാരിയായതരം പരാന്നഭുക്കു്, ജീവിതത്തിലെ യഥാർത്ഥ വിഷ-ചിലന്തി (അതാണു് പുരോഹിതൻ). പുരോഹിതന്മാരുടെയും സഭയുടെയും ബീഭത്സമായ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ വില എന്തെന്നു്, കാണുമ്പോൾ തന്നെ മനം പിരട്ടൽ തോന്നുന്ന സ്വയംപങ്കിലമാക്കലിന്റെ അവസ്ഥയിലേക്കു് മനുഷ്യരാശിയെ ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തുക എന്ന ലക്ഷ്യം നേടുകയായിരുന്നു അവയുടെയൊക്കെ കണക്കുകൂട്ടലെന്നു് ഇന്നു് നമുക്കറിയാം, നമ്മുടെ മനസ്സാക്ഷിക്കു് ഇന്നതറിയാം: – “പരലോകം”, “അന്ത്യന്യായവിധി”, “ആത്മാവിന്റെ അനശ്വരത”, “ആത്മാവു്” തന്നെയും – എല്ലാം മനുഷ്യപീഡനത്തിനുള്ള ഉപകരണങ്ങളാണു്, പുരോഹിതനു് അധിപതിയാവാനും, അധിപതിയായി തുടരാനും കരുതിക്കൂട്ടി കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ട വ്യവസ്ഥാപിതമായ ക്രൂരതകൾ…

ഓരോരുത്തർക്കും ഇന്നതറിയാം: എന്നിട്ടും എല്ലാം പഴയപടി തുടരുന്നു. സാധാരണഗതിയിൽ തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളിൽ പക്ഷപാതരഹിതരായ, മതവിരുദ്ധരായ രാജ്യതന്ത്രജ്ഞർ പോലും ഇന്നു് സ്വയം ക്രിസ്ത്യാനികൾ എന്നു് വിളിക്കുകയും തിരുവത്താഴകൂദാശയിൽ പങ്കെടുക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അന്തസ്സിനെപ്പറ്റിയും ആത്മബഹുമാനത്തെപ്പറ്റിയുമുള്ള അവരുടെ അവസാനത്തെ ബോധം എവിടെയാണു് പോയി മറയുന്നതു്? ഒരു സൈന്യദളത്തിന്റെ തലവനായ ഒരു യുവരാജകുമാരൻ – അവന്റെ ജനങ്ങളുടെ സ്വാർത്ഥതയുടെയും ദുരഭിമാനത്തിന്റെയും പ്രകടനം എന്നപോലെ പ്രതാപവാനായി – എങ്കിലും ഒരു ലജ്ജയുമില്ലാതെ, താനൊരു ക്രിസ്ത്യാനിയാണെന്നു് ഏറ്റുപറയുന്നു! ക്രിസ്തീയത ആരെയാണു് നിഷേധിക്കുന്നതു്? “ലോകം” എന്നാൽ എന്താണു്? ഒരുവൻ ഒരു പട്ടാളക്കാരനാണെന്നു്, ഒരുവൻ ഒരു ന്യായാധിപനാണെന്നു്, ഒരുവൻ ഒരു സ്വരാജ്യസ്നേഹിയാണെന്നു്; ഒരുവൻ ചെറുക്കുന്നുവെന്നു്, ഒരുവൻ തന്റെ ബഹുമാനം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നുവെന്നു്; ഒരുവൻ തന്റെ നേട്ടങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നുവെന്നു്; ഒരുവൻ അഭിമാനിയാണെന്നു്. ഓരോ നിമിഷത്തിലേയും പ്രവർത്തനങ്ങളും, ഓരോ സഹജവാസനയും, പ്രവൃത്തിയായി മാറുന്ന ഓരോ വിലയിരുത്തലുകളും ക്രൈസ്തവവിരുദ്ധമാണു്: ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ക്രിസ്ത്യാനി എന്നു് വിളിക്കപ്പെടുന്നതിൽ ലജ്ജിക്കാതിരിക്കാൻ ഒരു ആധുനികമനുഷ്യനു് കഴിയണമെങ്കിൽ അവൻ ഏതു് തരത്തിൽപെട്ട കാപട്യത്തിന്റെ ചാപിള്ളയായിരിക്കണം?

ഞാൻ തിരിച്ചുവരുന്നു, ക്രിസ്തീയതയുടെ യഥാർത്ഥ ചരിത്രം വിവരിക്കാനായി. ക്രിസ്തീയത എന്ന വാക്കു് തന്നെ ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണയാണു്: അടിസ്ഥാനപരമായി നോക്കിയാൽ ഒരു ക്രിസ്ത്യാനി മാത്രമേ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളു, അവൻ കുരിശിൽ മരിച്ചു. “സുവിശേഷം” (Evangelium) കുരിശിൽ മരിച്ചു. ആ നിമിഷം മുതൽ “സുവിശേഷം” എന്നു് വിളിക്കപ്പെടുന്നതു് അവൻ ജീവിച്ച ജീവിതത്തിന്റെ നേരെ വിപരീതമായതിനെയാണു്: അഥവാ, “ദുർവിശേഷം”, – ഒരു Dysangelium. ഏതെങ്കിലും ഒരു “വിശ്വാസത്തിൽ”, ഉദാഹരണത്തിനു്, ക്രിസ്തുവിൽ കൂടിയുള്ള “പാപപരിഹാരം” എന്ന വിശ്വാസത്തിൽ, ക്രിസ്ത്യാനി എന്നതിന്റെ അടയാളം ദർശിക്കുക എന്നതു് വിഡ്ഢിത്തത്തിനോടു് അടുത്തു് നിൽക്കുന്നത്ര അബദ്ധമാണു്: കുരിശിൽ മരിച്ചവൻ ജീവിച്ചതുപോലെ പ്രാവർത്തികമായി ജീവിക്കുന്നതു് മാത്രമാണു് ക്രിസ്തീയം.

അതുപോലൊരു ജീവിതം ഇന്നും സാദ്ധ്യമാണു്, ചിലതരം മനുഷ്യർക്കു് അതു് ആവശ്യവുമാണു്: അകൃത്രിമമായ, മൗലികമായ ക്രിസ്തീയത എല്ലാ കാലങ്ങളിലും സാദ്ധ്യമാണു്. (ക്രിസ്തീയത) ഒരു വിശ്വാസമല്ല, ഒരു കർമ്മമാണു്; എല്ലാറ്റിലുമുപരി, പല കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാതിരിക്കലാണു്, അസ്തിത്വത്തിന്റെ മറ്റൊരു അവസ്ഥയാണു് . അന്തർബോധത്തിന്റെ അവസ്ഥകൾ, ഏതെങ്കിലുമൊരു വിശ്വാസം, ഉദാഹരണത്തിനു്, ഒരു കാര്യം സത്യമാണെന്നു് ധരിക്കൽ – ഏതു് മനഃശാസ്ത്രജ്ഞനും അതറിയാം – (ഇവയെല്ലാം) സഹജവാസനയുടെ മൂല്യവുമായി തട്ടിച്ചുനോക്കുമ്പോൾ അഞ്ചാം നിരയിൽ നിൽക്കുന്ന, ഔദാസീന്യമായ കാര്യങ്ങളാണു്: കൂടുതൽ കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ, ആദ്ധ്യാത്മികമായ കാര്യകാരണബന്ധം എന്ന ആശയം അപ്പാടെ തെറ്റാണു്. ക്രിസ്ത്യാനി ആയിരിക്കുക എന്നതിനെയോ, ക്രിസ്തീയതയെത്തന്നെയോ ഒരുകാര്യം സത്യമാണെന്നു് വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു തലത്തിലേക്കു്, വെറുമൊരു അന്തർബോധപ്രതിഭാസം എന്ന നിലയിലേക്കു് ചുരുക്കുക എന്നാൽ, അതു് ക്രിസ്തീയതയെ നിഷേധിക്കുന്നതിനു് തുല്യമാണു്. യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇതുവരെ ഒരൊറ്റ ക്രിസ്ത്യാനി പോലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. കഴിഞ്ഞ രണ്ടായിരം വർഷങ്ങളായി ക്രിസ്ത്യാനി എന്നു് വിളിക്കപ്പെടുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു “ക്രിസ്ത്യാനി”, മനഃശാസ്ത്രപരമായ ഒരു സ്വയം-തെറ്റിദ്ധാരണയാണു്. അടുത്തു് പരിശോധിച്ചാൽ, എല്ലാ വിശ്വാസങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടും അവനിൽ വാണിരുന്നതു് അവന്റെ സഹജവാസന മാത്രമായിരുന്നു എന്നു് കാണാൻ കഴിയും – അതും എന്തൊരു തരം സഹജവാസന!

വിശ്വാസം എല്ലാ കാലത്തും, ഉദാഹരണത്തിനു്, മാർട്ടിൻ ലൂഥറിൽ, ഒരു മേലങ്കി, ഒരു ഒഴികഴിവു്, ഒരു തിരശ്ശീല ആയിരുന്നു, അതിനുപിന്നിൽ അരങ്ങേറിയിരുന്നതു് സഹജവാസനകൾ മാത്രമായിരുന്നു – ചില പ്രത്യേക സഹജവാസനകളുടെ മേലുള്ള ആധിപത്യം സംബന്ധിച്ച കൗശലപൂർവ്വമായ ഒരുതരം അന്ധത… വിശ്വാസം – ഞാൻ പണ്ടേതന്നെ അതിനു് നൈസർഗ്ഗികമായ ക്രിസ്തീയകുശലത എന്നു് പേരു് നൽകിയിരുന്നു – മനുഷ്യൻ “വിശ്വാസത്തെപ്പറ്റി” എപ്പോഴും പറഞ്ഞു, പക്ഷേ, സഹജവാസനപ്രകാരം മാത്രം എപ്പോഴും പ്രവർത്തിച്ചു…

യാഥാർത്ഥ്യത്തെ നേരിയ തോതിൽ സ്പർശിക്കുക പോലും ചെയ്യുന്ന യാതൊന്നും ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ സാങ്കൽപികലോകത്തിൽ കാണാനാവില്ല: അതിനു് വിപരീതമായി, എല്ലാ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളോടുമുള്ള സഹജവാസനയായ വെറുപ്പു് എന്ന ഘടകത്തിൽ ക്രിസ്തീയതയുടെ പ്രേരകശക്തിയെ, ഒരേയൊരു പ്രേരകശക്തിയെ അതിന്റെ വേരുകളിൽതന്നെ നമുക്കു് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നു. അതിൽനിന്നും നമ്മൾ എന്താണു് മനസ്സിലാക്കുന്നതു്? മനഃശാസ്ത്രപരമായും ഇവിടെ തെറ്റു് മൗലികമാണു്, അഥവാ, സാരാംശനിർണ്ണയത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നതാണു്, അഥവാ, (തെറ്റു്) സത്തയാണു്. ഏതെങ്കിലും ഒരു ആശയം എടുത്തുമാറ്റി അവിടെ ഒരേയൊരു യാഥാർത്ഥ്യം തിരുകിയാൽ മതി, അതോടെ മുഴുവൻ ക്രിസ്തീയതയും ശൂന്യതയിലേക്കു് മറിഞ്ഞു് വീഴും!

ഏറ്റവും അസാധാരണമായ ഈ വസ്തുതകൾ, ഔന്നത്യത്തിൽ നിന്നു് നോക്കിയാൽ, തെറ്റുകളെ നിബന്ധനകളാക്കുക മാത്രമല്ല, പ്രത്യുത, ഹാനികരം മാത്രമായ, മനസ്സിലും ജീവിതത്തിലും വിഷം പുരട്ടുന്ന തെറ്റുകളുടെ കണ്ടുപിടുത്തശേഷിയും, കുശലതയുമുള്ള ഈ മതം ദൈവങ്ങൾക്കു് ഒരു കൗതുകദൃശ്യമായിരിക്കും – കാരണം, ദൈവങ്ങളും, അതേസമയം തന്നെ തത്വചിന്തകരുമായ അവരെ ഞാൻ ഉദാഹരണത്തിനു്, Naxos-ലെ വിഖ്യാതമായ ആ സംഭാഷണത്തിനിടയിൽ കണ്ടുമുട്ടിയിരുന്നു. മനംപിരട്ടൽ അവരെ (നമ്മളേയും!) വിട്ടുമാറുന്ന നിമിഷത്തിൽ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ഈ നാടകപ്രദർശനത്തിൽ അവർ കൃതജ്ഞതയുള്ളവരായിരിക്കും: ഒരുപക്ഷേ, ഭൂമി എന്നു് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ശോചനീയമായ ഈ ഗ്രഹം കൗതുകകരമായ ഈ സംഗതിയുടെ പേരിൽ ദൈവികമായ ഒരു കടാക്ഷം, ദൈവികമായ ഒരു സഹാനുഭൂതി അർഹിക്കുന്നുണ്ടാവാം… ക്രിസ്ത്യാനികളെ നമ്മൾ വിലകുറച്ചു് കാണരുതു്: നിരപരാധിത്വത്തോടടുത്തു് നിൽക്കുന്നത്ര കപടനായ ക്രിസ്ത്യാനി, കുരങ്ങുകളെക്കാൾ വളരെ ഉയരത്തിലാണു് – ക്രിസ്ത്യാനിയെ സംബന്ധിച്ചു് സുപ്രസിദ്ധമായ ഒരു വംശപരമ്പരാസിദ്ധാന്തം വെറുമൊരു കോമ്പ്ലിമെന്റ്‌ മാത്രമാണു്.

 
 

Tags: ,

ഉണ്ണിയേശു ഈജിപ്റ്റിൽ

യേശുവിന്റെ ബാല്യകാല സുവിശേഷങ്ങൾ

യേശുവിന്റെ ബാല്യകാലം വർണ്ണിക്കുന്ന സുവിശേഷങ്ങളുടെ അടിത്തറ യാക്കോബിന്റെയും (Protoevangelium of James) തോമസിന്റെയും അപ്പോക്രിഫൽ സുവിശേഷങ്ങളാണു്. മറ്റു് ശൈശവകാല സുവിശേഷങ്ങൾ ഒന്നുകിൽ അവയോടു് കൂട്ടിച്ചേർത്തോ, അല്ലെങ്കിൽ അവയിൽ നിന്നും സഭയുടെ ഡോഗ്മയുമായി പൊരുത്തപ്പെടാത്ത ഭാഗങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തോ എഴുതപ്പെട്ടവയാണു്. മറ്റൊരു രീതി ഈ രണ്ടു് ഉറവിടങ്ങളിലെയും ഉള്ളടക്കങ്ങളെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിച്ചു് പുതിയതു് സൃഷ്ടിക്കുന്നതായിരുന്നു. പഴയവയിൽ നിന്നും പുതിയ സുവിശേഷങ്ങൾ എഴുതിയുണ്ടാക്കുന്ന രീതി പുരാതനകാലത്തിലോ, മദ്ധ്യകാലത്തിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങിയിരുന്നില്ല. ഉദാഹരണത്തിനു്, ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോലും യേശുവിന്റെ ജീവിതം വിവരിക്കുന്ന ലാറ്റിൻ ഭാഷയിലെ ഒരു പുസ്തകത്തിന്റെ ഫ്രഞ്ചു് തർജ്ജമ Catull Mendes എന്നൊരാൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു. നിലവിലിരിക്കുന്ന കഥകളുടെ ശേഖരണങ്ങളായ പഴയ ടെക്സ്റ്റുകളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി അതു് പൂർണ്ണമായും വ്യാജനിർമ്മിതമായിരുന്നു. അതുപോലെതന്നെ ജർമ്മനിയിൽ “ബെനാൻ ലേഖനം” എന്ന പേരിൽ ഒരു രചന പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ബെനാൻ (Benan) എന്നൊരു ഈജിപ്ഷ്യൻ ഡോക്ടർ ഡൊമിറ്റിയാന്റെ (Domitian) കാലത്തു് എഴുതപ്പെട്ടതു് എന്നു് അവകാശപ്പെടുന്ന ഒരു സൃഷ്ടി. അതിൽ യേശു ഒരു ഈജിപ്ഷ്യൻ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ കീഴിൽ വളർത്തപ്പെട്ടു എന്നും, അതുവഴി അവന്റെ രഹസ്യജ്ഞാനം യേശുവിനു് പകർന്നുകിട്ടി എന്നും മറ്റും വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. യേശുവിനു് അപകീർത്തി ഉണ്ടാക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തിൽ രചിക്കപ്പെട്ട ഈ പുസ്തകം പക്ഷേ, അധികം താമസിയാതെതന്നെ വ്യാജമാണെന്നു് തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു.

അറേബ്യൻ ബാല്യകാല സുവിശേഷം

സുറിയാനി ഭാഷയിൽ രചിക്കപ്പെട്ടു് പിന്നീടു് മറ്റു് ഭാഷകളിലേക്കു് തർജ്ജമ ചെയ്യപ്പെട്ടവയാണു് യേശുവിന്റെ അറേബ്യയിലെ ബാല്യകാല സുവിശേഷം. യേശുവിന്റെ ജനനം, ഈജിപ്റ്റിലെ അത്ഭുതങ്ങൾ, തോമസിന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ നിന്നും ഏറ്റെടുത്ത യേശുബാലന്റെ ബാല്യകാലത്തെ അത്ഭുതപ്രവൃത്തികൾ ഇവയാണു് അതിന്റെ ഉള്ളടക്കം. അറബിയിലേക്കുള്ള തർജ്ജമ വഴി അതിലെ പല ഐതിഹ്യങ്ങളും മുസ്ലീമുകളുടെ ഇടയിലും പ്രചരിച്ചിരുന്നു. അവയിൽ ചിലതു് ഖുർആനിലും കാണാമെന്നതിനാൽ, മുഹമ്മദിനും അവയെപ്പറ്റി അറിവുണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം.

ഹേരോദാരാജാവിനാൽ യേശു കൊല്ലപ്പെടാതിരിക്കാൻ യോസേഫിനു് സ്വപ്നത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ അരുളപ്പാടുണ്ടായപ്രകാരം യോസേഫും മറിയയും യേശുവുമായി ഹേരൊദാരാജാവു് മരിക്കുന്നതുവരെ ഈജിപ്റ്റിൽ ചെന്നു് പാർക്കുകയായിരുന്നു എന്നു് മത്തായിയുടെ സുവിശേഷം പറയുന്നു (മത്തായി 2:13-15).

ഉണ്ണിയേശു ഈജിപ്റ്റിൽ

… ഉണ്ണിയേശുനാഥനെ ഒരു സ്ത്രീ സുഗന്ധജലം ഉപയോഗിച്ചു് കുളിപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം ആ ജലം അവൾ കളയാതെ സൂക്ഷിച്ചുവച്ചു. കുഷ്ടരോഗബാധമൂലം ദേഹം മുഴുവൻ വെളുത്തുകഴിഞ്ഞിരുന്ന ഒരു ബാലിക ആ ഭാഗത്തു് താമസിച്ചിരുന്നു. യേശുവിനെ കുളിപ്പിച്ച സ്ത്രീ അവളെക്കണ്ടപ്പോൾ ആ ജലത്തിന്റെ ഒരംശമെടുത്തു് ആ പെൺകുട്ടിയുടെ ദേഹത്തൊഴിച്ചു. അതുകൊണ്ടു് ദേഹമാസകലം കഴുകിയപ്പോൾ ഉടനെതന്നെ അവൾ കുഷ്ടരോഗത്തിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായും മോചിതയായി. ഈ അത്ഭുതം കണ്ട ആ പട്ടണത്തിലെ ജനങ്ങൾ ഒന്നടങ്കം പറഞ്ഞു: “യോസേഫും മറിയയും ഈ കുഞ്ഞും ദൈവങ്ങളാണു്, യാതൊരു സംശയവുമില്ല.” അവർ ആ പട്ടണം വിട്ടു് പോകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെയും കൂട്ടത്തിൽ കൊണ്ടുപോകണമെന്നു് ആ പെൺകുട്ടി അവരോടു് അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.

അവിടെ നിന്നും തുടർന്നു് യാത്ര ചെയ്തു് യോസേഫും മഹത്വവതിയായ മറിയയും ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു പ്രദേശത്തു് എത്തിച്ചേർന്നു. അതു് മോഷ്ടാക്കളാൽ ആക്രമിക്കപ്പെടാൻ സാദ്ധ്യതയുള്ള പ്രദേശമാണെന്നു് കേട്ടതിനാൽ അവർ രാത്രിയിൽ യാത്ര തുടരാൻ തീരുമാനിച്ചു. എന്നിട്ടും അതാ കിടക്കുന്നു വഴിയിൽ രണ്ടു് കവർച്ചക്കാർ! അവരുടെ കൂട്ടുകാരായ മറ്റു് ധാരാളം കൊള്ളക്കാരും അവിടെ കിടന്നുറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. യേശുവും കുടുംബവും ചെന്നുപെട്ട രണ്ടു് കള്ളന്മാർ ടൈറ്റസും ഡ്യുമാക്കസും ആയിരുന്നു. അപ്പോൾ ടൈറ്റസ്‌ ഡ്യുമാക്കസിനോടു് പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ കൂട്ടുകാരുടെ ശ്രദ്ധയിൽപെടാതെ തുടർന്നു് യാത്രചെയ്യാൻ നീ ദയവുചെയ്തു് ഇവരെ അനുവദിക്കുക.” പക്ഷേ ഡ്യുമാക്കസ്‌ സമ്മതിച്ചില്ല. അപ്പോൾ അവൻ ബഹളമുണ്ടാക്കി മറ്റുള്ളവരെ ഉണർത്താതിരിക്കാനായി ടൈറ്റസ്‌ അവനു് നാൽപതു് ദ്രഹ്മം (പഴയ ഗ്രീക്ക്‌ നാണയം drachma) പണയമായി കൊടുത്തു. പോരാത്തതിനു് തന്റെ അരയിൽ ചുറ്റിയിരുന്ന ബെൽറ്റും അവൻ അഴിച്ചുനൽകി. അതുകണ്ടപ്പോൾ ദൈവമാതാവായ മറിയ ടൈറ്റസിനെ അനുഗ്രഹിച്ചു: “മഹത്വമുള്ളവനായ ദൈവം നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും നിന്റെ പാപങ്ങൾ മോചിച്ചുതരികയും ചെയ്യും.” അപ്പോൾ യേശുക്കുഞ്ഞു് അവളോടു് പറഞ്ഞു: “അമ്മേ, മുപ്പതു് വർഷങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ ഞാൻ യേരുശലേമിൽ യൂദന്മാരാൽ ക്രൂശിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണു്, ഈ രണ്ടു് കള്ളന്മാരും – ടൈറ്റസ്‌ എന്റെ വലതുവശത്തും, ഡ്യുമാക്കസ്‌ ഇടതുവശത്തുമായി – അന്നു് എന്നോടൊപ്പം കുരിശിൽ തറയ്ക്കപ്പെടും. ആ ദിവസത്തിനുശേഷം ടൈറ്റസ്‌ എനിക്കു് മുൻപായി പറുദീസയിൽ എത്തിച്ചേരും.” അതു് കേട്ട ടൈറ്റസ്‌ യേശുവിനോടു് പറഞ്ഞു: “പ്രിയ മകനേ, ദൈവം നിന്നെ അതിൽനിന്നും രക്ഷിക്കട്ടെ.” അനന്തരം അവർ വിഗ്രഹങ്ങളുടെ പട്ടണത്തിലേക്കു് പോയി. ആ പട്ടണത്തോടടുത്തപ്പോൾ അവർ മണൽക്കുന്നുകളായി രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ചു.

അവിടെനിന്നും അവർ അൽ-മറ്റാറിയ എന്ന സ്ഥലത്തു് എത്തിചേർന്നു. അവിടെ യേശു ഒരു നീരുറവയെ ഉത്ഭവിപ്പിച്ചു. ആ ഉറവയിലെ ജലത്തിൽ മറിയ യേശുവിന്റെ കുപ്പായം അലക്കിപ്പിഴിഞ്ഞപ്പോൾ അതിൽ നിന്നും ഉതിർന്ന യേശുവിന്റെ വിയർപ്പാണു് ആ ഭാഗത്തെ സുഗന്ധതൈലങ്ങളായി മാറിയതു്.

ആട്ടിൻകുട്ടികളായി പരിണമിച്ച മനുഷ്യകുട്ടികൾ

ഒരിക്കൽ മഹത്വവാനായ യേശുക്കുട്ടൻ വീട്ടിൽനിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ തെരുവിൽ കളിക്കാനായി വട്ടം കൂടിയ കുറെ കുട്ടികളെ കണ്ടു. പക്ഷേ, അവൻ അവരുടെ അടുത്തേക്കു് ചെന്നപ്പോൾ അവരെല്ലാവരും ഓടിയൊളിച്ചു. യേശു അവരെത്തേടി ഒരു വീടിനു് മുന്നിലെത്തി. വീടിനു് വെളിയിൽ കൂട്ടംകൂടിനിന്നു് കുശലം പറഞ്ഞിരുന്ന കുറെ സ്ത്രീകളോടു് യേശു ആ കുട്ടികളെപ്പറ്റി ചോദിച്ചപ്പോൾ ഇവിടെയെങ്ങും ആരുമില്ല എന്നായിരുന്നു അവരുടെ മറുപടി. നിങ്ങളുടെ അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുന്നവർ പിന്നെ ആരാണെന്ന ചോദ്യത്തിനു് അതു് മൂന്നു് വയസ്സുള്ള ആട്ടിൻകുട്ടികളാണെന്നായിരുന്നു ആ സ്ത്രീകളുടെ പ്രതികരണം. അപ്പോൾ യേശു വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “കുഞ്ഞാടുകളേ, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഇടയന്റെ അടുത്തേക്കു് ഇറങ്ങിവരൂ.” അപ്പോൾ ആ കുട്ടികൾ എല്ലാവരും ആട്ടിൻകുട്ടികളുടെ രൂപത്തിൽ പുറത്തിറങ്ങിവന്നു് യേശുവിനു് ചുറ്റും ചാടിക്കളിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇതു് കണ്ടപ്പോൾ ആ സ്ത്രീകൾക്കു് ആകെമൊത്തം അത്ഭുതവും ഭയവുമായി. ഉടനടി അവർ യേശുവിനു് മുന്നിൽ വീണുകിടന്നു് അപേക്ഷിച്ചു: “ഓ! ഞങ്ങളുടെ ദൈവമായ യേശുവേ, മറിയയുടെ പുത്രനേ, സത്യമായിട്ടും നീ യിസ്രായേലിന്റെ നല്ല ഇടയനാണു് , നിന്റെ മുന്നിൽ വീണുകിടക്കുന്ന ഈ കന്യകമാരോടു് കരുണ തോന്നേണമേ, നശിപ്പിക്കാനല്ല, രക്ഷിക്കാനായാണു് നീ വന്നിരിക്കുന്നതെന്നതിൽ ഒരുനാളും ഞങ്ങൾക്കു് സംശയമുണ്ടായിരുന്നില്ല.” അപ്പോൾ യേശുബാലൻ പറഞ്ഞു: “ലോകജനതയുടെ ഇടയിൽ എത്യോപ്യക്കാരെപ്പോലെയാണു് യിസ്രയേലിന്റെ സന്തതികൾ.” അതുകേട്ട ആ സ്ത്രീകൾ മറുപടിയായി പറഞ്ഞു: “പ്രതാപവാനായ യേശുവേ, നീ എല്ലാം അറിയുന്നവനാണു്, ഒന്നും നിനക്കു് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നില്ല; എങ്കിലും, ഇപ്പോൾ നിന്റെ അടിമകളായ ഈ കുട്ടികളോടു് നിനക്കു് ദയതോന്നി അവരെ മുൻപിലത്തെ അവസ്ഥയിലേക്കു് മാറ്റിത്തരണമെന്നു് ഞങ്ങൾ താഴാഴ്മയോടെ നിന്നോടു് അപേക്ഷിക്കുന്നു.” അപ്പോൾ യേശുക്കുഞ്ഞു് ആ കുട്ടികളെ നോക്കി പറഞ്ഞു: “വരൂ കുട്ടികളേ, നമുക്കു് കളിക്കാൻ പോകാം.” അതേ നിമിഷം ആട്ടിൻകുട്ടികളായി പരിണമിച്ചിരുന്ന കുട്ടികൾ എല്ലാവരും ആ സ്ത്രീകളുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ തന്നെ തിരിച്ചു് മനുഷ്യക്കുട്ടികളായി രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ചു.

 
6 Comments

Posted by on Jul 1, 2009 in മതം, യേശു

 

Tags: ,

യേശുക്കുഞ്ഞിന്റെ വിഷചികിത്സ

(യേശുവി‌ന്റെ ബാല്യകാലകഥകൾ-3)

കുപിതനായ അധ്യാപകൻ

യേശുബാലൻ പ്രായംകൊണ്ടും ബുദ്ധികൊണ്ടും കുറച്ചുകൂടി മുതിർന്നപ്പോൾ അവൻ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അക്ഷരം അറിയാത്തവനായി കഴിയാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി യോസേഫ്‌ അവനെ മറ്റൊരു അധ്യാപകന്റെ അടുത്തു് കൊണ്ടുചെന്നാക്കി. ആ അധ്യാപകൻ യോസേഫിനോടു് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ അവനെ ആദ്യം ഗ്രീക്ക്‌ അക്ഷരമാലയും, അതിനുശേഷം ഹീബ്രൂഭാഷയും പഠിപ്പിക്കാനാണു് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു്.” ആദ്യത്തെ അധ്യാപകനുണ്ടായ അനുഭവം കേട്ടറിഞ്ഞിരുന്നതുമൂലം യേശുവിന്റെ അറിവിന്റെ പേരിൽ അവനു് അൽപം ഭയവുമുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും അവൻ ഗ്രീക്ക്‌ ആൽഫബേറ്റ്‌ എഴുതിക്കാണിച്ചിട്ടു് ദീർഘനേരം യേശുവിനെ ശല്യപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എന്നിട്ടും ഏറെ നേരം മറുപടി ഒന്നും പറയാതിരുന്ന യേശു അവസാനം ആ അധ്യാപകനോടു് പറഞ്ഞു: “നീ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു അധ്യാപകനാണെങ്കിൽ, നിനക്കു് അക്ഷരങ്ങൾ നല്ല നിശ്ചയമാണെങ്കിൽ നീ ആദ്യം A-യുടെ അർത്ഥം പറയൂ, അപ്പോൾ ഞാൻ B-യുടെ അർത്ഥം പറയാം.” അതു് കേട്ടപ്പോൾ ദ്വേഷ്യം കയറിയ അധ്യാപകൻ അവന്റെ തലയ്ക്കുതന്നെ ഒരടി കൊടുത്തു. അടികൊണ്ടു് നല്ലപോലെ വേദനിച്ച യേശു അവനെ പ്രാകി. അതു് കേൾക്കേണ്ട താമസം, അധ്യാപകൻ ബോധം കെട്ടു് തറയിൽ മുഖമടിച്ചു് വീണു. യേശു ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തപോലെ വീട്ടിലേക്കും പോയി. ഈ കഥ കേട്ടു് ആകെ മനപ്രയാസത്തിലായ യോസേഫ്‌ മറിയയോടു് പറഞ്ഞു: “നീ അവനെ ഇനി പടിക്കു് പുറത്തിറക്കരുതു്. കാരണം, അവനെ ദ്വേഷ്യം കയറ്റുന്നവരുടെയെല്ലാം വിധി മരണമാണു്”.

സ്നേഹമുള്ള അധ്യാപകൻ

കുറച്ചു് നാളുകൾക്കു് ശേഷം യോസേഫിന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തായിരുന്ന മറ്റൊരധ്യാപകൻ അവനോടു് പറഞ്ഞു: “നീ നിന്റെ മകനെ എന്റെ സ്കൂളിലേക്കു് വിടൂ. ഒരുപക്ഷേ എനിക്കു് അവനെ സൗഹൃദപരമായ രീതിയിൽ അക്ഷരമാല പഠിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കും.” യോസേഫ്‌ അവനോടു് പറഞ്ഞു: “സഹോദരാ, നിനക്കു് അതിനുള്ള ധൈര്യമുണ്ടെങ്കിൽ നീ അവനെ വിളിച്ചു് കൊണ്ടുപോയിക്കൊള്ളൂ.” ആ അധ്യാപകൻ അവനെ അൽപം ഭയത്തോടും മനപ്രയാസത്തോടും കൂടിയാണെങ്കിലും കൂടെ കൊണ്ടുപോയി. യേശുക്കുട്ടൻ അതേസമയം സന്തോഷത്തോടെതന്നെ അവന്റെ കൂട്ടത്തിൽ പോവുകയും ചെയ്തു. ലജ്ജയോ മടിയോ കാണിക്കാതെ ധാർഷ്ട്യത്തോടെതന്നെ അവൻ ക്ലാസ്‌റൂമിൽ പ്രവേശിച്ചു. അപ്പോൾ അതാ കിടക്കുന്നു മേശപ്പുറത്തു് ഒരു പുസ്തകം. യേശു അതു് കയ്യിലെടുത്തു് വായിക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ, വായിച്ചതു് അതിലെ അക്ഷരങ്ങളായിരുന്നില്ല, പകരം അവൻ പരിശുദ്ധാത്മാവു് നിറഞ്ഞവനായി തന്റെ വായ്‌ തുറന്നു് ചുറ്റും നിന്നവരെ പഠിപ്പിച്ചതു് മോശെയുടെ നിയമങ്ങളായിരുന്നു! വലിയോരുകൂട്ടം അപ്പോഴേക്കും അവിടേക്കൊഴുകിയെത്തി അവൻ പഠിപ്പിക്കുന്നതു് ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം കേട്ടു. ഒരു മൈനർ ആയിരുന്ന യേശുവിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകളുടെ ഭംഗിയും അക്ഷരങ്ങളുടെ ഘടനയിലെ കൃത്യതയുമെല്ലാം കണ്ടും കേട്ടും അവർ അത്ഭുതപരതന്ത്രരായി. ഈ വിവരം കേട്ടറിഞ്ഞപ്പോൾ യോസേഫിനു് മൊത്തത്തിൽ ഭയമായി. യേശു അവസാനം ഈ അധ്യാപകനും വിവരമില്ലാത്തവനാണെന്നെങ്ങാനും സ്ഥാപിച്ചുകളയുമോ എന്നതായിരുന്നു അവന്റെ ഭയം. അവൻ ഉടനെ സ്കൂളിലേയ്ക്കോടി. പക്ഷേ, ആ അധ്യാപകൻ അവനോടു് പറഞ്ഞു: “സഹോദരാ, നീ അറിഞ്ഞിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണു് ഞാൻ ഇതു് പറയുന്നതു്: ഞാൻ നിന്റെ മകനെ ഒരു വിദ്യാർത്ഥി എന്ന നിലയിലാണു് ഏറ്റെടുത്തതു്; എന്നാൽ ഇതുപോലെ ചാരുതയും ജ്ഞാനവും നിറഞ്ഞവനായ ഒരുവനു് എന്റെ അധ്യാപനത്തിന്റെ യാതൊരു ആവശ്യവുമില്ല. അതുകൊണ്ടു് സഹോദരാ, നീ അവനെ നിന്റെ വീട്ടിലേക്കു് തിരിച്ചു് കൊണ്ടുപോകണം എന്നൊരപേക്ഷ മാത്രമേ എനിക്കുള്ളു.” ഇതുകേട്ടു് സന്തോഷഭരിതനായ യേശു അധ്യാപകനെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ടു് പറഞ്ഞു: “നീ നേരു് പറഞ്ഞതുകൊണ്ടും നേരിനു് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചതുകൊണ്ടും നിന്നെപ്രതി മുൻപു് എന്റെ ശാപമേറ്റവരും സുഖം പ്രാപിക്കും. “യേശുവിന്റെ ശാപമേറ്റു് ബോധം കെട്ടു് മുഖമടച്ചുവീണ അധ്യാപകൻ ആ നിമിഷം സുഖം പ്രാപിച്ചു. യോസേഫ്‌ യേശുവുമായി വീട്ടിലേക്കു് പോയി.

അണലിവിഷം ഇറക്കുന്നതു്

ഒരിക്കൽ യോസേഫ്‌ തന്റെ മകനായ യാക്കോബിനെ വയലിലോ വനത്തിലോ പോയി വിറകു് ശേഖരിച്ചു് ഒരു കെട്ടാക്കി കൊണ്ടുവരാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞയച്ചു. ഒരു കൂട്ടെന്ന നിലയിൽ യേശുക്കുഞ്ഞും കൂട്ടത്തിൽ പോയി. വിറകു് ശേഖരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതിനിടയിൽ ഒരു അണലി യാക്കോബിന്റെ കയ്യിൽ കടിച്ചു. യാക്കോബ്‌ വേദനകൊണ്ടു് തറയിൽ കിടന്നു് പുളഞ്ഞപ്പോൾ യേശു അവനെ സമീപിച്ചു് മുറിപ്പാടിൽ ഊതി. ആ നിമിഷം വേദന അവസാനിച്ചു, കടിച്ച പാമ്പു് കഷണങ്ങളായി പൊട്ടിച്ചിതറി, യാക്കോബ്‌ തൽക്ഷണം സുഖം പ്രാപിച്ചു.

മരിച്ച കുഞ്ഞിനെ ഉയിർപ്പിക്കുന്നതു്

അതിനുശേഷം ഒരിക്കൽ യോസേഫിന്റെ അയൽപക്കത്തു് ദീർഘനാൾ രോഗമായി കിടന്നിരുന്ന ഒരു കുഞ്ഞു് മരിച്ചു. കുഞ്ഞു് മരിച്ചതിലെ ദുഃഖം മൂലം അതിന്റെ അമ്മ അലമുറയിട്ടു് കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. കരച്ചിലും ബഹളവും കേട്ട യേശുക്കുട്ടൻ ധൃതിപ്പെട്ടു് അവിടെയെത്തി. കുഞ്ഞു് മരിച്ചതായി കണ്ടെത്തിയ അവൻ അതിന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈതൊട്ടുകൊണ്ടു് പറഞ്ഞു: “കുഞ്ഞേ, ഞാൻ നിന്നോടു് പറയുന്നു, നീ മരിക്കരുതു്, പകരം, നീ തുടർന്നു് ജീവിച്ചു് നിന്റെ അമ്മയോടു് ചേരുക.” ആ കുഞ്ഞു് ഇതു് കേട്ടപ്പോൾ കണ്ണു് തുറന്നു് അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു. യേശുവോ ആ അമ്മയോടു് പറഞ്ഞു: “നീ നിന്റെ കുഞ്ഞിനെയെടുത്തു് അതിനു് പാലു് കൊടുക്കുക, എന്നെ ഓർമ്മിക്കുകയും ചെയ്യുക.” ഇതു് കണ്ടുകൊണ്ടു് ചുറ്റും നിന്നിരുന്ന ജനം അത്ഭുതപ്പെട്ടുകൊണ്ടു് പറഞ്ഞു: “തീർച്ചയായും ഈ ബാലൻ ഒരു ദൈവമോ, ഒരു മാലാഖയോ ആണു്. അവൻ പറയുന്ന ഓരോ വാക്കും അതുപോലെതന്നെ സംഭവിക്കുന്നു.” അതിനുശേഷം യേശു മറ്റു് കുട്ടികളോടൊത്തു് കളിക്കാനായി അവിടെനിന്നും പോയി.

ഒരു തൊഴിലാളിയെ ഉയിർപ്പിക്കുന്നതു്

കുറേ നാളുകൾക്കു് ശേഷം ഒരു വീടുപണി നടന്നുകൊണ്ടിരുന്ന സമയത്തു് യേശു ആ പരിസരത്തു് ചുറ്റിപ്പറ്റി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ അതാ പണിസ്ഥലത്തു് വലിയൊരു തിരക്കും ബഹളവും! സംഗതി എന്തെന്നറിയാനായി യേശുബാലനും അടുത്തു് ചെന്നു. അവൻ കണ്ടതോ തറയിൽ മരിച്ചുകിടക്കുന്ന ഒരു പണിക്കാരനേയും! യേശു ഉടനെ അവന്റെ കൈപിടിച്ചുകൊണ്ടു് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിന്നോടു് പറയുന്നു: നീ എഴുന്നേറ്റു് നിന്റെ പണി തുടരുക.” അവൻ ഉടനെ പിടച്ചെഴുന്നേറ്റു് യേശുവിനു് സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടി. ജനക്കൂട്ടം അതു് കണ്ടപ്പോൾ പതിവുപോലെ അത്ഭുതപ്പെട്ടുകൊണ്ടു് പറഞ്ഞു: “ഈ ബാലൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നുള്ളവനാണു്. കാരണം അവൻ ധാരാളം മനുഷ്യരെ മരണത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപെടുത്തുന്നു. അവന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവനും മനുഷ്യരെ രക്ഷപെടുത്താനുള്ള വരം അവനു് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടു്.”

(യേശുബാലന്റെ ഈ അത്ഭുതകൃത്യങ്ങളുടെ authenticity-യിൽ കേരളത്തിലാർക്കും തെല്ലും സംശയമില്ലെന്നു് ഔദ്യോഗിക കേന്ദ്രങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തി. ഒരു നവവിശ്വാസതരംഗം തന്നെ രൂപമെടുത്തുകഴിഞ്ഞു എന്നും അവർ അറിയിച്ചു. അനുദിനം പെരുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭക്തജനങ്ങളുടെ ആത്മീയദാഹം ശമിപ്പിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി കേരളത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലായി ഏഴു് ശ്രീയേശുബാലാനന്ദരോഗശാന്തിശുശ്രൂഷാകേന്ദ്രങ്ങളും അഞ്ചു് ശ്രീയേശുബാലാദൃശ്യബോധധ്യാനമന്ദിരങ്ങളും മൂന്നു് പുതിയ ശ്രീയേശുബാലാത്ഭുതസാക്ഷ്യബസിലിക്കകളും എണ്ണമറ്റ ചാപ്പലുകളും തകൃതിയായി പണികഴിപ്പിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണത്രേ! ‘ഹരേ രാമ ഹരേ കൃഷ്ണ’ മൂവ്മെന്റിനുശേഷം ഇത്ര ആവേശപൂർവ്വമായ ഒരു ആത്മീയ ഉണർവ്വ് ഭാരതം ദർശിച്ചിട്ടില്ലെന്നാണു് പൊതുവേയുള്ള വിലയിരുത്തൽ.)

 
13 Comments

Posted by on Jun 15, 2009 in മതം, യേശു

 

Tags: ,

പുരപ്പുറത്തുനിന്നു് ചാടുന്ന യേശുകുട്ടൻ

(യേശുവിന്റെ ബാല്യകാലകഥകൾ-2)

അദ്ധ്യാപകനായ സഖേയസിന്റെ അടുത്തു്

പിതാവായ യോസേഫിനോടു് യേശു ഇതൊക്കെ പറയുന്നതു് കേട്ടുകൊണ്ടു് അടുത്തുനിന്നിരുന്ന ഒരദ്ധ്യാപകൻ സഖേയസ്‌ ഒരു കൊച്ചുകുട്ടി ഈവിധമൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നതു് കേട്ടു് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കു് ശേഷം അവൻ യോസേഫിനെ സമീപിച്ചു് പറഞ്ഞു: “നിന്റെ മകൻ സമർത്ഥനാണു്; അവനു് ബുദ്ധിയുണ്ടു്. അവൻ അക്ഷരം പഠിക്കേണ്ടതിനായി അവനെ നീ എന്നെ ഏൽപിക്കൂ. ഞാൻ അവനെ അക്ഷരങ്ങളും എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളും മാത്രമല്ല, എങ്ങനെയാണു് പിതാവിന്റേയും പിതാമഹന്റേയുമൊക്കെ അടുത്തു് പെരുമാറേണ്ടതെന്നും, എങ്ങനെയാണു് സമപ്രായക്കാരെ സ്നേഹപൂർവ്വം സമീപിക്കേണ്ടതെന്നുമെല്ലാം പഠിപ്പിക്കാം.”

അങ്ങനെ അവൻ യേശുവിനു് A മുതൽ O വരെയുള്ള (ഗ്രീക്ക്‌ അക്ഷരമാലയിലെ ആദ്യത്തേയും അവസാനത്തേയും അക്ഷരങ്ങളായ Alpha, Omega) അക്ഷരങ്ങൾ കൃത്യമായി ചൊല്ലിക്കൊടുത്തു. പക്ഷേ, അതു് കേട്ട യേശു സഖേയസിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു: “കപടനാട്യക്കാരാ, ‘A‘ എന്ന അക്ഷരത്തെ അതിന്റെ സത്തയിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത നീ എങ്ങനെയാണു് മറ്റുള്ളവരെ ‘B‘ എന്ന അക്ഷരം പഠിപ്പിക്കുന്നതു്? നിനക്കറിയാമെങ്കിൽ ആദ്യം നീ A എന്തെന്നു് പഠിപ്പിക്കൂ! B-യെപ്പറ്റി നീ പഠിപ്പിക്കുന്നതു് അതുകഴിഞ്ഞു് ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കാം. തുടർന്നു് അവൻ ആ അദ്ധ്യാപകനോടു് A എന്ന അക്ഷരത്തെപ്പറ്റി ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ, അവന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്കു് മറുപടി പറയാൻ സഖേയസിനു് കഴിഞ്ഞില്ല. പല ആളുകളും കേട്ടുകൊണ്ടു് നിൽക്കെ അവൻ സഖേയസിനോടു് പറഞ്ഞു: “അദ്ധ്യാപകനേ, ആദ്യാക്ഷരത്തിന്റെ നിർമ്മിതി എങ്ങനെയെന്നു് ശ്രദ്ധിക്കൂ! അതിൽ പരസ്പരം കൂട്ടിമുട്ടുന്ന രണ്ടു് നേർരേഖകളും അവയെത്തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു മദ്ധ്യരേഖയുമുണ്ടെന്നും, അങ്ങനെ പരസ്പരം കൂട്ടിമുട്ടുന്ന രണ്ടു് രേഖകളുടെ മുനമ്പു് അതിന്റെ നേതൃത്വം ഏറ്റെടുക്കുന്നു എന്നും, അതോടൊപ്പംതന്നെ ഒരു തല രൂപപ്പെടുന്നു എന്നും, അതിന്റെ ആരംഭത്തിനും അടിസ്ഥാനത്തിനും ഒരേ രീതിയിലുള്ള മൂന്നു് ചിഹ്നങ്ങൾ നിദാനമാവുന്നു എന്നും മനസ്സിലാക്കൂ. ‘A‘ എന്ന അക്ഷരത്തിലെ മൂന്നു് രേഖകളുടെ സാരാംശം ഇതാ നിനക്കു് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു.” ആദ്യാക്ഷരത്തെപ്പറ്റി ഇത്ര വിശദമായതും, ആഴമേറിയതും, ദൃഷ്ടാന്തപരമായ അർത്ഥസമ്പൂർണ്ണത ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമായ യേശുവിന്റെ ഈ വിവരണം കേട്ട സഖേയസ്‌ എന്തു് മറുപടി പറയണമെന്നറിയാതെ നിസ്സഹായനായി “ഇടം വലം” ചുറ്റിയശേഷം ചുറ്റും കൂടി നിന്നവരോടു് പറഞ്ഞു: “ഹാ കഷ്ടം! ഇതെന്നെ തകർത്തുകളഞ്ഞു. ഇവനെ പഠിപ്പിക്കാനായി വിളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നു് എനിക്കു് സ്വയം അപമാനം വരുത്തിവച്ച നിർഭാഗ്യവാനാണു് ഞാൻ! സഹോദരാ, യോസേഫെ, ഇവനെ നീ ദയവുചെയ്തു് തിരിച്ചു് കൊണ്ടുപോകൂ. ഇവന്റെ നോട്ടത്തെ നേരിടാൻ എനിക്കു് കഴിവില്ല. ഇവൻ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഒരുവട്ടം പോലും താങ്ങാൻ ഇനി എനിക്കാവില്ല. ഈ ബാലൻ ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ളവനല്ല. ഇവൻ തീയെ പോലും പിടിച്ചുകെട്ടാൻ കഴിവുള്ളവനാണു്. അന്തിമമായി പറഞ്ഞാൽ, ലോകസൃഷ്ടിക്കും മുൻപേ ജനിപ്പിക്കപ്പെട്ടവനാണിവൻ. ഏതു് ഗർഭപാത്രമാണു് ഇവനെ വഹിച്ചതെന്നും, ഏതു് അമ്മയുടെ മടിയിലാണു് ഇവനു് ആഹാരം നൽകപ്പെട്ടതെന്നും എനിക്കറിയില്ല. സുഹൃത്തേ, എനിക്കിതൊരു ഭാരമായിരിക്കുന്നു, ഇവന്റെ ബുദ്ധിയെ പിൻതുടരാൻ എനിക്കു് കഴിവില്ല. അങ്ങേയറ്റം നിർഭാഗ്യവാനായ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ ചതിക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയെ ലഭിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു; പക്ഷേ, എനിക്കു് ലഭിച്ചതു് ഒരു അദ്ധ്യാപകനെയാണെന്നു് അവനെന്നെ കാണിച്ചുതന്നു. വൃദ്ധനായ എനിക്കു് ഒരു കുട്ടിയുടെ മുന്നിൽ തോറ്റുകൊടുക്കേണ്ടിവന്നു എന്നു് ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നു. ഈ ബാലനെ പ്രതി എല്ലാ വിലയും നഷ്ടപ്പെട്ടവനായ എനിക്കു് മരിക്കുക എന്നൊരു ജോലി മാത്രമേ ഇനി ബാക്കിയുള്ളു. എന്നെ ഒരു കൊച്ചുകുട്ടി തോൽപിച്ചുകളഞ്ഞു എന്നു് എല്ലാ ആളുകളും പറയുമ്പോൾ അതിനെതിരായി എനിക്കെന്താണു് പറയാനുള്ളതു്? ആദ്യാക്ഷരത്തിന്റെ രേഖകളെപ്പറ്റി അവൻ വിശദീകരിച്ചതിനെ സംബന്ധിച്ചു് ഞാൻ എന്തു് പറഞ്ഞാലാണു് ആളുകൾ എന്റെ പരാജയം ഒരുവിധമെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കുന്നതു്? അവൻ പറഞ്ഞതു് മനസ്സിലാക്കാൻ എനിക്കുതന്നെ കഴിയുന്നില്ല. കാരണം, അതിന്റെ ആരംഭമോ അവസാനമോ എനിക്കു് പിടികിട്ടുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടു് സഹോദരനായ യോസേഫേ, നീ അവനെ നിന്റെ വീട്ടിലേക്കു് തിരിച്ചുകൊണ്ടുപോകുക. നിന്റെ മകൻ മഹത്വമേറിയ എന്തോ ആണു്, ഒരു ദൈവമോ, മാലാഖയോ, എന്താണെന്നു് പറയാൻ പോലും എനിക്കറിയില്ലാത്ത മറ്റെന്തോ ആണു്.” ഇത്രയും കേട്ട യൂദന്മാർ സഖേയസിനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനായി ഓരോന്നു് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ യേശു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ടു് പറഞ്ഞു: “ഇപ്പോൾ ഫലം നൽകാത്തവ ഫലം വഹിക്കും, അന്ധമായ ഹൃദയമുള്ളവർ കാണും. ഞാൻ മുകളിൽ നിന്നും താഴെ വന്നതു്, നിങ്ങളെപ്രതി എന്നെ അയച്ചവൻ എന്നെ ചുമതലപ്പെടുത്തിയതുപോലെ, ശാപം അർഹിക്കുന്നവരെ ശപിക്കാനും അല്ലാത്തവരെ മുകളിലേക്കു് വിളിക്കാനുമാണു്.” അവൻ അതു് പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അവന്റെ ശാപമേറ്റവരെല്ലാം ആ നിമിഷംതന്നെ ആരോഗ്യവാന്മാരായിത്തീർന്നു. അതിനുശേഷം ആരും അവനെ ദ്വേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. കാരണം, അവനെങ്ങാനും ദ്വേഷ്യം കേറി ശപിച്ചുപോയാൽ ശപിക്കപ്പെട്ടവർ അംഗഹീനരായി മാറിയേക്കാമെന്നവർ ഭയപ്പെട്ടു.

പുരപ്പുറത്തുനിന്നുള്ള വീഴ്ച

ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കുശേഷം യേശു ഒരു കെട്ടിടത്തിനു് മുകളിലെ ബാൽക്കണിയിൽ മറ്റു് കുട്ടികളോടൊപ്പം കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അതിലൊരുവൻ താഴെ വീണു് മരിച്ചു. ഇതുകണ്ട മറ്റു് കുട്ടികളെല്ലാം ഓടിയൊളിച്ചു. യേശു മാത്രം ബാക്കിയായി. താമസിയാതെ മരിച്ചവന്റെ മാതാപിതാക്കൾ വന്നു. മകനെ യേശു ഉന്തിവീഴിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന നിഗമനത്തിൽ മകന്റെ മരണത്തിന്റെ കുറ്റം അവർ യേശുവിൽ ചുമത്തി. യേശു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ അവനെ തീർച്ചയായിട്ടും ഉന്തി താഴെയിട്ടില്ല.” പക്ഷേ, ആ മാതാപിതാക്കൾ അതു് വിശ്വസിക്കാതെ അവനെ കയ്യേറ്റം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചു. അപ്പോൾ യേശു കെട്ടിടത്തിനു് മുകളിൽ നിന്നും താഴേക്കു് ചാടി മരിച്ചവന്റെ സമീപം നിലയുറപ്പിച്ചുകൊണ്ടു് പറഞ്ഞു: “സീനോൻ, (അങ്ങനെയായിരുന്നു മരിച്ചവന്റെ പേരു്) നീ എഴുന്നേൽക്കൂ! എന്നിട്ടു് പറയൂ; ഞാനാണോ നിന്നെ ഉന്തി താഴെയിട്ടതു്?” ഉടനെ അവൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു് പറഞ്ഞു: “അല്ല പ്രഭോ, നീയെന്നെ ഉന്തി താഴെയിട്ടില്ല. പകരം, നീയെന്നെ ഉയിർപ്പിക്കുകയാണു് ചെയ്തതു്.” മരിച്ചവനായിരുന്നവന്റെ മാതാപിതാക്കൾ അതുകണ്ടപ്പോൾ ഞെട്ടിവിറക്കുകയും സംഭവിച്ച ഈ അടയാളത്തിന്റെ പേരിൽ ദൈവത്തെ പുകഴ്ത്തുകയും യേശുവിനു് സ്തുതി പാടുകയും ചെയ്തു.

യുവാവായ വിറകുകീറൽകാരൻ

വീണ്ടും കുറച്ചുദിവസങ്ങൾക്കുശേഷം ചെറുപ്പക്കാരനായ ഒരുവൻ വിറകു് കീറിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ കോടാലി വീണു് അവന്റെ പാദം മുറിഞ്ഞുപോയി. അവൻ രക്തം വാർന്നു് മരണത്തിന്റെ വക്കത്തെത്തി. ആളുകൾ ഓടിക്കൂടുന്നതിന്റെ ബഹളം കേട്ടു് യേശുബാലനും സ്ഥലത്തെത്തി. ആളുകളുടെയിടയിലൂടെ തിക്കിത്തിരക്കി അവൻ ആസന്നമരണനായവന്റെ അടുത്തെത്തി. ചെന്നപാടെ അവൻ അവൻ മുറിഞ്ഞുപോയ പാദത്തിൽ തൊട്ടു. യുവാവിന്റെ പാദം നൊടിയിടയിൽ വീണ്ടും പഴയപോലെ ആയിത്തീർന്നു! യേശു അവനോടു് പറഞ്ഞു: “യുവാവേ, എഴുന്നേറ്റു് വീണ്ടും വിറകു് കീറൽ തുടർന്നോളൂ! എന്നെ ഓർമ്മിക്കുകയും ചെയ്യൂ!” സംഭവിച്ചതെല്ലാം കണ്ടവരായ ജനക്കൂട്ടം യേശുവിനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടു് പറഞ്ഞു: “തീർച്ചയായിട്ടും ഈ പയ്യന്റെയുള്ളിൽ ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവു് വസിക്കുന്നുണ്ടു്.”

പൊട്ടിയ മൺകുടം

യേശുവിനു് ആറു് വയസ്സുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ കിണറ്റിൽ നിന്നും വെള്ളം കോരിക്കൊണ്ടുവരുവാനായി അവന്റെ അമ്മ മറിയം ഒരു മൺകുടവും കൊടുത്തു് അവനെ പറഞ്ഞയച്ചു. ആളുകളുടെ തിരക്കിനിടയിൽ മറ്റാരോ ആയി കൂട്ടിയിടിച്ചതിന്റെ ഫലമായി കുടം പൊട്ടിത്തകർന്നുപോയി. യേശു ഉടനെ അവൻ പുതച്ചിരുന്ന വസ്ത്രം ഊരിയെടുത്തു് അതിൽ വെള്ളം നിറച്ചു് അമ്മയുടെ അടുത്തെത്തിച്ചു. ഈ അടയാളം കണ്ട അവന്റെ അമ്മ അവനെ ചുംബിക്കുകയും അവൻ ചെയ്ത ഈ കാര്യം രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.

അത്ഭുതകരമായ വിളവു്

മറ്റൊരിക്കൽ, വിളവിറക്കലിന്റെ സമയത്തു് പിതാവായ യോസേഫ്‌ ഗോതമ്പു് വിതയ്ക്കാനായി വയലിലേക്കു് പോയ കൂട്ടത്തിൽ യേശുവും പോയി. യോസേഫ്‌ വിത്തു് വിതച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതിനിടയിൽ യേശുവും വിത്തു് വിതച്ചു. കൂടുതലൊന്നുമില്ല, ഒരേയൊരു ഗോതമ്പുമണി! (നഞ്ചെന്തിനു് നാനാഴി!) പിന്നീടു് വിളവെടുപ്പു് സമയത്തു് മെതിപ്പുരയിൽ ശേഖരിക്കപ്പെട്ട ധാന്യത്തിന്റെ അളവു് നൂറു് ‘Malter’ (ഏകദേശം 70000 ലിറ്റർ)! അതുമുഴുവൻ സൂക്ഷിക്കാൻ വീട്ടിൽ സ്ഥലമില്ല. ഇനി, വിറ്റു് പണമാക്കാനാണെങ്കിൽ യോസേഫ്‌ ഇന്നത്തെ അധി-‘രൂപ താ’ വിഭാഗത്തിൽ പെട്ടവനായിരുന്നുമില്ല. അതുകൊണ്ടു് അവൻ ഗ്രാമത്തിലുള്ള മുഴുവൻ പാവങ്ങളേയും മെതിപ്പുരയിൽ വിളിച്ചുവരുത്തി എല്ലാവർക്കും ധാന്യം ദാനം ചെയ്തു! ബാക്കിവന്ന ഗോതമ്പു് സ്വന്ത ആവശ്യത്തിനായി യോസേഫ്‌ വീട്ടിലെത്തിച്ചു. ഈ അത്ഭുതം ചെയ്തപ്പോൾ യേശുവിനു് എട്ടു് വയസ്സായിരുന്നു.

യോസേഫിന്റെ വർക്ക്ഷോപ്പിൽ

യേശുവിന്റെ ‘വളർത്തു’പിതാവായിരുന്ന യോസേഫ്‌ തൊഴിലുകൊണ്ടു് ആശാരിയായിരുന്നു. ആ സമയത്തു് അവൻ നേഞ്ചലും നുകവും മാത്രമേ ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തിരുന്നുള്ളു. അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ധനികൻ അവന്റെയടുത്തു് ഒരു കട്ടിലിനു് ഓർഡർ നൽകി. പക്ഷേ, അതിന്റെ പണി തീർത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഒരു പ്രശ്നം! കട്ടിലിൽ കുറുകെ പാരലൽ ആയി വെക്കേണ്ട രണ്ടു് പലകകളിൽ ഒന്നിനു് നീളംകുറവു്. എന്തുചെയ്യണമെന്നു് യോസേഫിനും അവന്റെ സഹായിക്കും യാതൊരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല. അപ്പോൾ യേശുക്കുട്ടി പറഞ്ഞു: “രണ്ടു് പലകകളും മദ്ധ്യബിന്ദുവിൽ നിന്നും രണ്ടുവശത്തേക്കും തുല്യമായ നീളം വരുന്ന വിധത്തിൽ ചേർത്തു് തറയിൽ വയ്ക്കുക.” യേശു പറഞ്ഞപോലെതന്നെ യോസേഫ്‌ ചെയ്തു. യേശു എതിർവശത്തുനിന്നുകൊണ്ടു് നീളം കുറഞ്ഞ പലകയെ പിടിച്ചു് വലിച്ചുനീട്ടി മറ്റേതിനോടു് തുല്യമാക്കി! അതുകണ്ട യോസേഫ്‌ അത്ഭുതപരതന്ത്രനായി യേശുവിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു് ഉമ്മവച്ചുകൊണ്ടു് പറഞ്ഞു: “ഇതുപോലൊരു മകനെ എനിക്കു് ദൈവം സമ്മാനിച്ചതിൽ ഞാനെന്നെ അതീവഭാഗ്യവാനായി കണക്കാക്കണം.”

(ഈ കെട്ടുകഥകൾ പ്രചരിച്ചിരുന്ന നാടുകളിൽ അക്കാലത്തു് ജീവിച്ചിരുന്നവരുമായി ബൗദ്ധികവും മാനസികവുമായി ഒപ്പത്തിനൊപ്പം നിൽക്കാൻ കഴിയുന്ന വിശ്വാസികൾ മലയാളം വായിക്കുന്നവരുടെ ഇടയിൽ ഇന്നും വിരളമല്ലെന്നതിനാൽ, ഇതു് യേശു സാക്ഷാൽ ദൈവപുത്രനാണെന്നതിന്റെ തെളിവായി ഈ കഥകളെ അവർ കണ്ടുകൂടെന്നില്ല. അതിനാൽ, വെളുക്കാൻ തേയ്ക്കുന്നതു് പാണ്ടായി മാറുമോ എന്നൊരു സംശയവും ഇല്ലാതില്ല.)

 
15 Comments

Posted by on Jun 11, 2009 in മതം, യേശു

 

Tags: ,

യേശുവിന്റെ ബാല്യകാലകഥകൾ

യേശുവിന്റെ ബാല്യകാലത്തെ സംബന്ധിച്ച കഥനങ്ങൾ പൊതുവേ “തോമസിന്റെ സുവിശേഷം” എന്നു് വിളിക്കപ്പെടുന്നു. യേശുവിന്റെ അഞ്ചുമുതൽ പന്ത്രണ്ടു് വയസ്സുവരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ ചെയ്തുകൂട്ടിയ അത്ഭുതങ്ങളുടെ കഥകളാണു് അതിന്റെ ഉള്ളടക്കം. ബൈബിൾ എന്ന പേരിൽ ഇന്നു് അറിയപ്പെടുന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഔദ്യോഗികമായി സ്ഥാനം നൽകപ്പെടാതിരുന്ന രചനകൾക്കു് പൊതുവേ നൽകപ്പെടുന്ന പേരാണു് അപ്പോക്രിഫാ (apocrypha). ആദ്യകാലങ്ങളിൽ വിലമതിക്കപ്പെടുകയും, പിന്നീടു് മൗനാനുവാദം നൽകപ്പെടുകയും, അവസാനം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത, പഴയനിയമവും പുതിയനിയമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതും, പലരാൽ എഴുതപ്പെട്ടതുമായ ബൈബിൾസാഹിത്യം.

യേശുവിന്റെ ബാല്യകാലകഥകളുടെ രചയിതാവായി നാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു് യിസ്രായേലിയും തത്വചിന്തകനുമായ ഒരു “തോമസ്‌” ആണെങ്കിലും, അതു് പല സ്വതന്ത്രവർണ്ണനകളുടെയും, കെട്ടുകഥകളുടെയും ഒരു ക്രോഡീകരണമാണെന്നതാണു് യാഥാർത്ഥ്യം. അതിൽ യേശു ധീരതയുള്ള ഒരു “അത്ഭുതക്കുട്ടി” ആയി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഭാരതത്തിലെ കൃഷ്ണന്റേയും, ബുദ്ധന്റേയുമൊക്കെ ബാല്യകാലങ്ങളിലെ അത്ഭുതകഥകളുമായി പല സമാനതകളും അതിൽ കണ്ടെത്താനാവുമെങ്കിലും, ബൈബിളിലെ അംഗീകൃതപുതിയനിയമത്തിൽ ഉടനീളം പ്രകടമാവുന്ന “മനുഷ്യന്റെ രക്ഷ” എന്ന അടിസ്ഥാനലക്ഷ്യവുമായി ആ കഥകൾക്കു് യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല. കേൾക്കുന്നവന്റെ ശ്രദ്ധയെ പിടിച്ചുനിർത്താനുള്ള വകയുണ്ടോ എന്നതായിരുന്നു കഥകൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിന്റെ അളവുകോൽ എന്നു് തോന്നുന്നു. ഒരു കഥ എത്രമാത്രം വിസ്മയജനകമോ അത്രമാത്രം എളുപ്പം അതിനു് സുവിശേഷത്തിൽ സ്ഥാനം ലഭിച്ചിരുന്നിരിക്കണം.

പുതിയനിയമത്തിൽ വർണ്ണിക്കുന്നതും, യേശു പിന്നീടു് ചെയ്യാനിരിക്കുന്നതുമായ അത്ഭുതങ്ങളുമായി പല ബാല്യകാലമാജിക്കുകളിലും ഔപചാരികമായ പൊരുത്തം ദർശിക്കാനാവും. ഉദാഹരണത്തിനു്, യേശു ശപിച്ചു് ഉണക്കുന്ന ഒരു അത്തിമരത്തെ (മത്തായി 21:18-22, മർക്കോസ്‌ 11:12-14) വേണമെങ്കിൽ ഫലം നൽകാത്ത യിസ്രായേലുമായി ബന്ധപ്പെടുത്താം. പക്ഷേ, തോമസ്‌ സുവിശേഷത്തിൽ “യേശുക്കുട്ടി” മറ്റൊരു ബാലനെ മരം ഉണങ്ങുന്നതുപോലെ ഉണക്കുന്നതിനെ ഈ ഉപമയുമായി ബാഹ്യമായി മാത്രമേ താരതമ്യം ചെയ്യാനാവൂ. ഇവിടെ അതിനെ വികാരശൂന്യനായ ഒരു “കുഞ്ഞുദൈവത്തിന്റെ” അനിയന്ത്രിതമായ ചേഷ്ട എന്നേ വിളിക്കാനാവൂ. അതുപോലെതന്നെ, പല പണ്ഡിതരുടെ മുന്നിൽ പല സന്ദർഭങ്ങളിലായി എത്തുന്ന യേശുബാലൻ മുഴുവൻ പൗരാണികജ്ഞാനവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരുവനായിട്ടാണു് വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നതു്. അതായതു്, “യേശുവോ ജ്ഞാനത്തിലും വളർച്ചയിലും ദൈവത്തിന്റെയും മനുഷ്യരുടെയും കൃപയിലും മുതിർന്നുവന്നു” (2:52) എന്നു് ലൂക്കോസിന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ പറയുന്നതിനു് വിപരീതമായി, ജ്ഞാനത്തിലുള്ള ഒരു “തുടർവളർച്ച” ആവശ്യമില്ലാത്തവനാണു് തോമസിന്റെ സുവിശേഷത്തിലെ യേശു. നിഗൂഢതത്വശാസ്ത്രത്തിൽ (esotericism) വിശ്വസിക്കുന്നവരായ നോസ്റ്റിക്സിന്റെ (Gnostics) സ്വാധീനം ഇവിടെ ദൃശ്യമാണു്. അവരുടെ വിശ്വാസമായ ഡോസെറ്റിസം (docetism) യേശുവിന്റെ ഭൗതികശരീരവും കുരിശുമരണവുമെല്ലാം ഇല്യൂഷൻ ആയിരുന്നുവെന്നും, യേശു യഥാർത്ഥത്തിൽ ശുദ്ധമായ ആത്മാവു് മാത്രമായതിനാൽ മരിക്കാൻ സാധിക്കുകയില്ലെന്നും മറ്റും പഠിപ്പിക്കുന്നതാണു്. ക്രിസ്തീയമതപണ്ഡിതരിൽ അധികപങ്കും ആദികാലത്തു് ശക്തമായിരുന്ന ഈ വിശ്വാസരീതിയെ നിഷേധിക്കുന്നവരാണു്. എങ്കിൽത്തന്നെയും, ധാരാളം വിശ്വാസികൾ വായിക്കുകയും ഇഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തിരുന്നതിനാൽ, തോമസ്‌ സുവിശേഷം പല ഭാഷകളിലേക്കും തർജ്ജമ ചെയ്യപ്പെട്ട ഒന്നാണെന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണു്. തോമസ്‌ സുവിശേഷത്തിലെ ചില കഥകൾ ഇവിടെ കുറിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

മുഖവുര

അതിനാൽ, യിസ്രായേല്യനായ തോമസ്‌ എന്ന ഞാൻ, നമ്മുടെ നാഥനായ യേശു ക്രിസ്തു, ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ ജന്മമെടുത്തതിനു് ശേഷം നിർവ്വഹിച്ച അത്ഭുതകരമായ ബാല്യകാലപ്രവർത്തികളെ സംബന്ധിച്ച വിവരങ്ങൾ ജാതികളിൽപ്പെട്ട എല്ലാ സഹോദരങ്ങളേയും അറിയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അങ്ങനെ അതിന്റെയെല്ലാം തുടക്കം കുറിച്ചു.

കളിമണ്ണുകൊണ്ടുള്ള കുരുവികൾ

അഞ്ചു് വയസ്സുകാരനായിരുന്ന യേശുക്കുഞ്ഞു് ഒരു പുഴക്കടവിൽ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. താഴേക്കു് ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്ന ചെളിവെള്ളത്തെ അവൻ അരികിലെ കുഴികളിലേക്കു് തിരിച്ചുവിട്ടു. അതിനുശേഷം തന്റെ (വാക്കാലുള്ള) കൽപനകൊണ്ടുമാത്രം അവൻ ആ കുഴികളിലെ ചെളിവെള്ളത്തെ തെളിനീരാക്കി മാറ്റി. പിന്നീടു് അവൻ മണ്ണും വെള്ളവും ചേർത്തുകുഴച്ച ചെളിയിൽ നിന്നും പന്ത്രണ്ടു് കുരുവികളെ നിർമ്മിച്ചു. അവനതു് ചെയ്തതു് ഒരു ശാബത്ത്‌ നാളിലായിരുന്നു. ധാരാളം മറ്റു് കുട്ടികളും അവനോടൊപ്പം കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ശാബത്ത്‌ ദിവസം കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ യേശു ചെയ്ത ഈ പ്രവർത്തി കണ്ട ഒരു യൂദൻ നേരെ (വളർത്തു)പിതാവായ യോസേഫിന്റെ അടുത്തുചെന്നു് വിവരം പറഞ്ഞു: “നോക്കൂ! നിന്റെ സന്തതി പുഴക്കരയിൽ കളിക്കുന്നു. അവൻ മണ്ണുകുഴച്ചു് പന്ത്രണ്ടു് കുരുവികളെയുണ്ടാക്കി. ഈ പ്രവർത്തിമൂലം അവൻ ശാബത്തിനെ അശുദ്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു.” യോസേഫ്‌ ഉടനെ തന്നെ പുഴക്കരെയെത്തി കാര്യം കണ്ടു് ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ അവൻ യേശുവിനെ ശകാരിച്ചു. “ശാബത്തിൽ ചെയ്യാൻ അനുവാദമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ നീ എന്തിനു് ചെയ്യുന്നു?” യേശു പക്ഷേ കൈകൊട്ടി കുരുവികളെ വിളിച്ചുകൊണ്ടു് പറഞ്ഞു: “വേഗം, വേഗം! എല്ലാവരും പറന്നുപോകൂ!” ഇതു് കേൾക്കാത്ത താമസം കുരുവികളെല്ലാം ചിലച്ചുകൊണ്ടു് ചിറകടിച്ചുപറന്നകന്നുപോയി. യൂദന്മാർ അതുകണ്ടപ്പോൾ വളരെ ഭയക്കുകയും, യേശു ചെയ്തതിനേപ്പറ്റി അവരുടെ ശാസ്ത്രിമാരോടു് പോയി പറയുകയും ചെയ്തു.

ഈസാ കളിമണ്ണുകൊണ്ടു് ഒരു പക്ഷിയുടെ രൂപമുണ്ടാക്കി അതിൽ ഊതിയപ്പോൾ അല്ലാഹു അതിനെ ജീവനുള്ള ഒരു പക്ഷിയാക്കി എന്ന ഖുർആൻ ഭാഗം മുഹമ്മദിനു് ലഭിച്ചതിന്റെ ഉറവിടം ഈ സുവിശേഷമാവണം. “… നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്നുള്ള ദൃഷ്ടാന്തവും കൊണ്ടാണു് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അടുത്തു് വന്നിരിക്കുന്നതു്. പക്ഷിയുടെ ആകൃതിയിൽ ഒരു കളിമൺ രൂപം നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ഞാൻ ഉണ്ടാക്കുകയും, എന്നിട്ടു് ഞാനതിൽ ഊതുമ്പോൾ അല്ലാഹുവിന്റെ അനുവാദപ്രകാരം അതൊരു പക്ഷിയായി തീരുകയും ചെയ്യും. … ” (3:49)

(“ഊതി” രോഗം ഭേദമാക്കൽ കേരളത്തിലും അജ്ഞാതമായ ഒരു ചികിത്സാരീതി അല്ലല്ലോ! ഊതി രോഗം ഭേദമാക്കാമെങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ടു് ഊതി ജീവൻ നൽകിക്കൂടാ? ആദാമിനെ കളിമണ്ണിൽ നിന്നും സൃഷ്ടിച്ച യഹോവയും അവന്റെ മൂക്കിലൂടെ “ഊതി” ജീവൻ നൽകുകയായിരുന്നില്ലേ? യഹോവ ഈ വിദ്യ ഭാരതത്തിൽ നിന്നും പഠിച്ചതാവാനാണു് സാദ്ധ്യത! ഒരു റിസേർച്ചിനുള്ള വകുപ്പു് ലക്ഷണശാസ്ത്രപ്രകാരം കാണുന്നുണ്ടു്. നാരായവുമായി നാരായവേരു് മാന്തുകയേ വേണ്ടൂ!)

യേശു ശല്യക്കാരനെ ശിക്ഷിക്കുന്നു

ആ സമയത്തു് യോസേഫിനോടൊപ്പം എഴുത്തു്-ജ്ഞാനിയായ ഹന്നാസിന്റെ മകനും നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ഒരു കോലെടുത്തു് കുത്തി തുളയുണ്ടാക്കി യേശു കുഴികളിൽ ശേഖരിച്ചിരുന്ന വെള്ളം മുഴുവൻ ഒഴുക്കിവിട്ടു. അതു് കണ്ടപ്പോൾ ദ്വേഷ്യം കയറിയ യേശു അവനോടു് പറഞ്ഞു: “എടാ, ദൈവമില്ലാത്ത മര്യാദകെട്ട പോക്കിരി! ആ കുഴികളും അതിലെ വെള്ളവും നിന്നോടു് എന്തു് ദ്രോഹം ചെയ്തിട്ടാണു് നീ അതിനെ ഇമ്മാതിരി ഉണങ്ങിവരളാൻ അനുവദിച്ചതു്? കണ്ടോളൂ! വെള്ളം കിട്ടാത്ത ഒരു മരം ഉണങ്ങിപ്പോകുന്നപോലെ നീയും ഇലകളോ, വേരുകളോ, ഫലങ്ങളോ ഇല്ലാതെ ഉണങ്ങി വരണ്ടുപോകും!” പറഞ്ഞുതീരേണ്ട താമസം ആ പയ്യൻ പൂർണ്ണമായും ഉണങ്ങിവരണ്ടുപോയി. യേശു കൂളായി വേദിയിൽ നിന്നും പിൻവാങ്ങി യോസേഫിന്റെ വീട്ടിലേക്കു് പോയി. വരണ്ടുപോയവന്റെ മാതാപിതാക്കൾ അവന്റെ ജീവിതം ഇത്ര ഇളംപ്രായത്തിൽ ഇതുപോലെ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിലെ ദുഃഖം മൂലം കരച്ചിലും പിഴിച്ചിലുമായി ഉണങ്ങിപ്പോയ മകന്റെ ശരീരവും ചുമന്നുകൊണ്ടു് യോസേഫിന്റെ അടുത്തു് ചെന്നു് പറഞ്ഞു: “ഇത്തരം ക്രൂരകൃത്യം ചെയ്യുന്ന ഒരു മകനാണു് നിനക്കുള്ളതു്.”

ഒരു കൂട്ടിയിടിയും പരിണതഫലങ്ങളും

ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം പിന്നീടൊരിക്കൽ യേശുബാലൻ ഗ്രാമത്തിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ അവനെ കടന്നുപോയ മറ്റൊരു കുട്ടി അവന്റെ തോളുമായി കൂട്ടിയിടിച്ചു. കുപിതനായ യേശു അവനോടു് പറഞ്ഞു: “ഇനി നിന്റെ വഴിയേ നീ ഒരടി മുന്നോട്ടു് പോകരുതു്!” ഉടനെതന്നെ ആ കുട്ടി വഴിയിൽ വീണു് മരിച്ചു. ഇതു് സംഭവിക്കുന്നതു് കണ്ടുനിന്ന ചിലർ പറഞ്ഞു: “ഈ ബാലൻ എവിടെനിന്നു് വരുന്നു? അവൻ പറയുന്ന ഓരോ വാക്കും അതുപോലെതന്നെ സംഭവിക്കുന്നു!” മരിച്ച കുട്ടിയുടെ മാതാപിതാക്കൾ യോസേഫിന്റെ അടുത്തുചെന്നു് പരാതി പറഞ്ഞു: “ഇതുപോലൊരു മകനുമായി നിനക്കു് ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഈ ഗ്രാമത്തിൽ താമസിക്കാനാവില്ല. അല്ലെങ്കിൽ, ശപിക്കുകയല്ല, അനുഗ്രഹിക്കുകയാണു് വേണ്ടതെന്നു് നീ അവനെ പറഞ്ഞു് പഠിപ്പിക്കുക.” യോസേഫ്‌ യേശുവിനെ അടുത്തു് വിളിച്ചു് വേണ്ടപോലെ ശകാരിച്ചു. “എന്തിനാണു് നീ ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതു്? ഈ മനുഷ്യരാണു് അതിന്റെയൊക്കെ ഫലം അനുഭവിക്കേണ്ടവർ. അവസാനം അവർ നമ്മളെ വെറുക്കുകയും നമ്മെ ഈ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നും ആട്ടിയോടിക്കുകയും ചെയ്യും.” പക്ഷേ, യേശു പറഞ്ഞു: “നീ ഇപ്പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ നിന്റേതല്ലെന്നും നിനക്കു് ആരോ ഓതിത്തന്നതാണെന്നും എനിക്കു് കൃത്യമായി അറിയാം. എന്നിരുന്നാൽത്തന്നെയും നിന്നെപ്രതി ഞാൻ നിശബ്ദത പാലിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതേസമയം, അവർ അതിനുള്ള ശിക്ഷ വഹിച്ചേ പറ്റൂ!” ഇതുകേട്ടപ്പോൾ യേശുവിനെപ്പറ്റി യോസേഫിനോടു് പരാതി പറഞ്ഞവരെല്ലാം അതേ നിമിഷം അന്ധന്മാരായിത്തീർന്നു. നിസ്സഹായരായി അതു് കണ്ടുനിന്നവർ വളരെ ഭയപ്പെട്ടു. അവർ യേശുവിനെപ്പറ്റിപ്പറഞ്ഞു: “നല്ലതായാലും ചീത്തയായാലും, അവൻ പറയുന്ന ഓരോ വാക്കും അത്ഭുതകരമായി അതുപോലെതന്നെ സംഭവിക്കുന്നു.” യേശു ഇതു് ചെയ്തതു് കണ്ട യോസേഫ്‌ അവന്റെ ചെവിക്കു് പിടിച്ചു് നല്ല കണക്കിനു് തിരുമ്മി. പക്ഷേ യേശു അപ്പോഴും രോഷാകുലനായി പറഞ്ഞു: “നിനക്കതു് മതിയാവണം. അന്വേഷിച്ചാലും കണ്ടെത്താതിരിക്കുകയും, വിവേകമില്ലാതിരിക്കുകയുമെന്നതു് മാറ്റമില്ലാത്ത നിന്റെ വിധിയാണു്. അങ്ങേയറ്റം ബുദ്ധിയില്ലാത്ത പ്രവർത്തിയാണു് നീ ചെയ്തതു്! ഞാൻ നിന്റേതാണെന്നും, നിന്നോടുകൂടെ ഉള്ളവനാണെന്നും നിനക്കറിയില്ലേ? നീ എനിക്കു് മനക്ലേശമുണ്ടാക്കാതിരിക്കുക!”

 
14 Comments

Posted by on Jun 8, 2009 in മതം, യേശു

 

Tags: ,